ณวดี / B.crazy'

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[FXXX IRE] CHAPTER 1: มัจจุราชในเงามืด

ชื่อตอน : [FXXX IRE] CHAPTER 1: มัจจุราชในเงามืด

คำค้น : แค้น โหด หื่น เลว ชั่ว สารเลว เหยื่อ น่าสงสาร ดาร์ก ดราม่า คาร์ล มาหยา 18+ 20+ 25+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2562 22:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
[FXXX IRE] CHAPTER 1: มัจจุราชในเงามืด
แบบอักษร

CHAPTER 1: มัจจุราชในเงามืด

 

 

20 ปีต่อมา...

 

 

.CARL

ก็อกๆๆ!!!

“เข้ามา” ผมละสายตาจากหน้าจอแล็ปท็อปแล้วเงยมองคนที่กำลังเปิดประตูเข้ามา

“ขออนุญาตครับนาย” ลูกน้องผมเอ่ยขออนุญาตก่อนเดินมาหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานผม ในขณะที่ผมรู้ได้โดยทันทีว่าไอ้นนท์มันเข้ามาหาผมด้วยเรื่องอะไร ในเมื่อผมสั่งให้มันไปทำเอง

“ได้เรื่องว่าไง” ผมถามเสียงเรียบก่อนละสายตาจากมันแล้วกลับมามองตัวหนังสือในแล็ปท็อปไปพลาง

“คุณมานพกับคุณอารยาเสียชีวิตแล้วทั้งสองคนครับครับ” ประโยคที่เข้าหูผมมามีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้ผมละจากหน้าจอแล็ปท็อปแล้วเงยมองไอ้นนท์อีกรอบ

“เมื่อไหร่” 

“ปีที่แล้วครับ จากอุบัติเหตุรถคว่ำ” 

“หึ กรรมคงตามสนอง” ผมยิ้มมุมปาก ไม่ได้นึกสงสารหรือรู้สึกอาลัยอาวรณ์เลยสักนิด ตรงกันข้าม ผมสาแก่ใจต่างหากที่สัตว์นรกอย่างพวกมันตายไปซะได้ แต่ลึกๆผมก็นึกเสียดายอยู่เหมือนกัน ที่พวกมันไม่ได้ตายด้วยน้ำมือผม!

“นี่เป็นข้อมูลและรายละเอียดเพิ่มเติมทั้งหมดของครอบครัวอภิรมย์เดชาครับนาย” ไอ้นนท์บอกผมอีกประโยคก่อนวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะทำงานผมเบาๆ ในขณะที่ผมเหลือบมองซองนั่นเล็กน้อยก่อนหยิบมันขึ้นมาเปิดดูสิ่งที่อยู่ภายใน

“นี่รูปใคร” ผมดึงรูปผู้หญิงคนนึงออกมาจากซองเอกสารแล้วจ้องมองอย่างสนใจ

“คุณมาหยาครับนาย ลูกสาวคนเดียวของคุณมานพกับคุณอารยา” ลูกสาวเหรอ นั่นสินะ ผมลืมไปได้ไงว่าสัตว์นรกสองตัวนั่นมีลูกสาว และแน่นอน รูปเธอทำให้ผมนึกออก ว่าถึงแม้สัตว์นรกสารเลวสองคนนั้นจะลงหลุมไปหมดแล้ว แต่ลูกสาวของพวกมันก็ยังอยู่ และคนที่ยังอยู่นี่ไง ที่สมควรได้สิทธิ์นั้น ...สิทธิ์ของตัวตายตัวแทน!

“ถึงพวกแกจะชิงลงนรกไปแล้ว แต่อย่าหวังว่าวิญญาณคนชั่วๆอย่างพวกแกจะมีความสุข!” ผมกัดฟันนึกถึงหน้าพวกมันแล้วกลับมาจ้องรูปผู้หญิงในมือด้วยแววตาเคียดแค้น

 

“แล้วเจอกันมาหยา”

.CARL END 

 

 

.MAYA

“พ่อคะ แม่คะ หยาเรียนจบแล้วนะ หยาได้เป็นหมออย่างที่พ่อกับแม่ฝันเอาไว้แล้ว” 

ฉันวางช่อดอกไม้ลงตรงหน้าหลุมศพพ่อกับแม่ ก่อนจะค่อยๆคุกเข่าลงแล้วฝืนยิ้มให้พวกท่าน ทั้งๆที่น้ำตาต่างหาก ที่มันอยากจะออกมาแทนรอยยิ้ม ในเมื่อถึงแม้มันจะผ่านมาปีนึงแล้ว ฉันก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี ที่พวกท่านมาด่วนจากฉันไป ทิ้งให้ฉันต้องอยู่บนโลกนี้อย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง แต่ที่ฉันพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ เพราะฉันไม่อยากให้พวกท่านไม่สบายใจ ฉันไม่ได้มาหาพวกท่านเพราะอยากมาทำให้พวกท่านต้องนอนตายตาไม่หลับ แต่ฉันมาเพราะฉันมีข่าวดีมาบอกพวกท่านต่างหาก

“แล้วตอนนี้หยาก็ได้งานทำแล้วด้วย ทางโรงพยาบาลเขาให้หยาไปเริ่มงานพรุ่งนี้ค่ะ อ้อ! เขาให้เงินเดือนหยาเยอะมากๆเลยด้วยนะ” ฉันยิ้มบอกไปพลาง ฝืนกลั้นน้ำตาไปพลาง

“หยาสัญญาว่าหยาจะขยันทำงาน ถึงหยาจะเอาบริษัทของพ่อกับแม่คืนมาไม่ได้ แต่หยาสัญญาว่าจะไถ่บ้านที่พ่อกับแม่รักคืนมาให้ได้ พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงนะคะ หลับให้สบายนะ” ฉันยังคงยิ้มบอกและพยายามกลั้นน้ำตา ก่อนเอื้อมมือไปลูบป้ายหลุมศพเบาๆอย่างอาลัยอาวรณ์แล้วตัดสินใจลุกขึ้นเดินห่างออกมา เพราะขืนยังนั่งอยู่ต่อ พ่อกับแม่คงได้เห็นน้ำตาฉัน เพราะตอนนี้มันไหลลงมาแล้ว ...ฉันคิดถึงพวกท่าน คิดถึงที่สุด คิดถึงทุกวัน ไม่มีวินาทีไหนเลยที่ฉันจะลืมเลือนพวกท่านไปจากหัวใจ 

แต่ถึงจะอย่างนั้น ถึงฉันจะคิดถึงและรู้สึกท้อแท้แค่ไหนที่ไม่มีพวกท่านอยู่ข้างๆอีกแล้ว แต่ฉันก็จะพยายามกัดฟันสู้ต่อไป ฉันจะไม่ยอมแพ้ ฉันจะทำให้ได้อย่างที่สัญญาเอาไว้ ฉันจะรีบทำงานหาเงินแล้วไถ่บ้านคืนมาจากธนาคาร บ้านที่พ่อแม่จำเป็นต้องเอาไปจำนองเพราะบริษัทล้มละลาย เรื่องนี้ฉันเพิ่งมารู้เมื่อปีที่แล้วหลังจากที่พวกท่านประสบอุบัติเหตุรถคว่ำเสียชีวิต ใช่ ก่อนหน้านั้นพวกท่านปิดเงียบไม่ยอมบอก พวกท่านคงกลัวฉันเครียด เพราะตอนนั้นฉันเรียนแพทย์ปีสุดท้าย แต่พอพวกท่านเสีย ฉันก็รู้อยู่ดี แล้วถ้าถามว่าฉันเรียนจบมาได้ไง ในเมื่อที่บ้านล้มละลายก่อนจะเรียนจบ แล้วไหนจะเงินที่ต้องใช้ผ่อนบ้านอีก คำตอบคือฉันใช้เงินเก็บของฉันบวกกับรับทำงานพิเศษให้อาจารย์หมอ เลยพอถูไถมาได้จนเรียนจบ แม้จะล้มลุกคลุกคลานอยู่หลายที แต่ฉันก็กัดฟันสู้จนจบมาได้ เสียดาย ที่พ่อแม่ไม่ได้อยู่เห็นความสำเร็จของฉัน แต่ก็อย่างที่บอก ถึงจะอย่างนั้น ถึงฉันจะท้อแท้แทบทุกครั้งที่คิดได้ว่าพ่อแม่ไม่อยู่กับฉันแล้ว แต่ฉันก็จะอดทนกัดฟันสู้ต่อไป แม้ชะตากรรมก่อนหน้านี้และที่ฉันกำลังจะต้องเจอหลังจากนี้มันจะโหดร้ายแค่ไหนก็ตาม

 

 

.........................................

เปิดไว้สองเดือนแล้วหายไปเลย ขอโทษค่าา พอดีไรท์ติดเรื่องอาชาอยู่ แต่ตอนนี้อาชาจบแล้ว ปั่นคาร์ลต่อได้ หุๆ

เรื่องนี้ไม่ได้ต่อกับเรื่องไหนนะคะ เป็นเรื่องใหม่แกะกล่อง55 ใครชอบสายดาร์กสายแก้แค้นสายพระเอกเลวนางเอกน่าสงสาร ห้ามพลาดเรื่องนี้ เรื่องนี้คือดาร์กจริงไรจริง ตามความคิดไรท์อ่ะนะ แต่ไม่รู้รีดคิดเหมือนกันรึเปล่า ยังไงก็ลองอ่านดูเน๊ออ อาจดูเหมือนว่าเป็นพล็อตเดิมๆ คือแนวแก้แค้น คือแบบ บางคนที่เคยอ่านของไรท์คงสงสัยว่าอีไรท์ มึงเอาอีกแล้วเหรอวะ แนวนี้อีกแล้วเหรอออ เอ่อ คือไรท์ขอโทษจริงๆที่ชอบเขียนแนวนี้ แต่มันชอบจริงๆ แต่ถึงแนวจะเดิมๆ แต่รับรองได้ว่ารายละเอียดในเรื่องมันไม่ซ้ำกับเรื่องอื่นที่ไรท์เขียนแน่นอนจ้าา อย่างมากก็อาจจะมีบางเหตุการณ์ที่คล้ายกัน เพราะถ้าจะซ้ำทั้งเรื่องอย่างกับก็อปเรื่องเก่ามาเป๊ะๆ ไรท์ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนเรื่องใหม่ไปทำไม55 เอาเป็นว่าใครสายนี้ตามไรท์มาโลดดดดด

ปล. นางเอกของไรท์ชะตากรรมบัดซบแทบทุกเรื่อง อันนี้รีดทำใจหน่อยนะ55 เจอกันตอนหน้านะคะ จุ๊ปๆ มารอดูกันว่านางเอกจะเจอชะตากรรมอะไรต่อจากนี้ กระซิบนิดนึงว่ามันก็จะโหดๆหน่อย เพราะอย่างที่บอก(หรือบอกรึยังไม่รู้) ว่าพระเอกโคตรเลว เลวจนพี่ไวน์เรียกพี่เลยมั้ง ไม่รู้ดิ รู้แต่ว่านางเลวจนไรท์เองยังแอบคิดเลย ว่าอีนี่เป็นพระเอกได้เหรอออ??? เอิ่ม... พอๆ สปอยจนรีดหนีหมดแล๊ววววว เอาเป็นว่าเจอกันตอนหน้านะคะ รั๊กกกกก❤️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น