OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : 06 :: STAY THE NIGHT :: [2/4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.6k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2562 19:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
06 :: STAY THE NIGHT :: [2/4]
แบบอักษร

06  

:: STAY THE NIGHT :: 

[2/4] 

 

 

“สนามนี่มันยาวเท่าไหร่ ทำไมดูสุดสายตาเลย”

“แข่งจริงใช้ความยาว 402.34 เมตรพี่ ก็1/4ไมล์แหละ พื้นที่เลยออกไป เอาไว้ผ่อนความเร็วรถ จริงๆ มันต้องเตรียมสนามก่อนเวลาแข่งจริง ผมก็มีทีมของผมแต่วันนี้มาลองรถเฉยๆ พี่ลงไปก่อนเถอะไม่ต้องนั่งไปกับผมหรอก”

“ทำไมล่ะ พี่นั่งไปด้วยได้นะ”

“มันอันตราย ผมเป็นห่วง ถ้ารถเสียหลักมาทำไง หากผมจะตายก็ให้ตายคนเดียวแล้วกัน”

น้องมันพูดจบก็ลงจากรถไป บอกจะไปเปิดตัวนับเวลาข้างสนาม แล้วบอกให้ผมไปยืนรอเขาด้านข้างแทน แล้วตัวผมก็เป็นอะไรไม่รู้ครับมันไม่ยอมลงจากรถเลย ไม่รู้สิ เมื่อกี้เขาบอกว่าถ้าเสียหลักก็ให้เขาตายคนเดียวงั้นเหรอ ใครจะยอมให้ตายกัน ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาผมก็อยากจะเป็นคนที่อยู่ข้างๆ คอยช่วยน้องมันนะ ไม่ใช่ยืนเฉยๆ มองเขาเป็นอะไร

ไม่รู้แหละ ผมไม่ยอมให้น้องมันเป็นอะไรแน่!

“พี่จะไปด้วย เป็นห่วงเหมือนกัน”

ทันทีที่น้องมันเปิดประตูรถ ผมก็รีบบอกความต้องการออกไปพร้อมกับนั่งตัวเกร็ง จอมยุทธ์เข้ามานั่งประจำที่ตัวเองก่อนหันมาสำรวจเบาะและเข็มขัดนิรภัยให้ผม แต่ไม่ต้องห่วง ผมจัดการของผมเรียบร้อยแล้วเพราะผมก็กลัวตายเหมือนกัน

จอมยุทธ์เร่งเครื่องเบิร์นยางจนควันฟุ้งไปทั่ว ด้านหน้ามีแต่ควันสีขาวจนมองไม่เห็นอะไร ผมนั่งตัวแข็งทื่อ เท้าสองข้างจิกพื้นจนตะคริวจะกินขาแล้ว ถามว่ากลัวไหม ก็กลัวอยู่ครับ ผมไม่เคยนั่งรถเร็วในแบบรถแข่งเลยสักครั้ง จากเมื่อครู่ที่ขับมามันก็เป็นความเร็วบนท้องถนนแบบปกติ ทว่าต่อจากนี้มันไม่เหมือนกัน

“ถ้าดูท่าไม่ดีให้พี่กดปุ่มนี้นะ ประตูจะหลุดแล้วเบาะพี่จะดีดออกไปข้างนอกอัตโนมัติ”

น้องมันชี้ปุ่มหนึ่งที่ผมไม่เคยเห็นรถโดยสารทั่วไปมี ผมพยักหน้ารับทันทีอย่างเข้าใจ และเมื่อควันเบื้องหน้าจางลง น้องมันก็เร่งเครื่องพารถเคลื่อนตัวไปจอดอยู่หน้าเส้นสตาร์ทช้าๆ ผมหันไปมองน้องมันอีกครั้ง ตอนนี้ทั้งสายตา ท่าทางของเขาดูขึงขังมาก แววตามุ่งมั่นมองไปข้างหน้ามันมีแต่ความมั่นใจ มือซ้ายจับที่เกียร์ มือขวาจับพวงมาลัย ดวงตาที่แสนมุ่งมั่นนั้นหลับลงครู่หนึ่งคล้ายกับกำลังรวบรวมสมาธิ และเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาทุกอย่างก็เกิดขึ้นไวมาก

รถออกตัวอย่างรวดเร็ว มือซ้ายเปลี่ยนเกียร์อย่างคล่องแคล่ว ผมนี่ตกใจจนหัวใจจะวายอยู่แล้ว พอมองน้องมันก็ได้เห็นวิวด้านข้างผ่านกระจกที่ปิดสนิท มันไวมากครับ ทุกอย่างที่ผมเห็นผ่านกระจกมันเป็นภาพมัวไปหมดเมื่อรถทะยานสู่ความเร็วที่เรียกได้ว่าโคตรเร็ว ทัศนวิสัยก็จะทำลายบรรยากาศด้านข้างไปเสียหมดจนเดาไม่ถูกว่าอะไรเป็นอะไร ผมได้หันหน้ากลับมามองตรงในวินาทีที่เกือบจะถึงเส้นชัยแล้ว ยังไม่ทันกระพริบตาก็เลยเส้นชัยมาเฉยเลย ไวมาก เมื่อเลยจุดนี้มาน้องมันก็ผ่อนคันเร่งและเริ่มแตะเบรก พอรถชะลอความเร็วเป็นปกติได้เขาก็วนรถกลับเข้ามาอีกเลนหนึ่ง

ผมเห็นเวลาขึ้นบนจอที่ 8.9 วินาที สำหรับผมที่นั่งอยู่ด้วยมันรู้สึกไวมากแล้วครับ แต่เจ้าตัวยังไม่พอใจ นั่งทุบพวงมาลัยอย่างอารมณ์เสีย

“โมโหอะไร แค่นี้ก็ดีแล้วนะพี่ว่า”

“คันนี้เคยวิ่งได้ 8.5 วินะพี่”

“มันหนักพี่แหละ ถ้าพี่ไม่นั่งมาด้วยคงไวกว่านี้ ให้พี่ลงไปรอข้างนอกก็ได้ แต่น้องต้องสัญญาว่าน้องจะขับอย่างระวัง ห้ามเป็นอะไร”

“พี่รู้ปะ ตอนผมคบกับชมพู่เธอก็บอกผมแบบนี้ ทำเหมือนที่พี่ทำเป๊ะ”

“หมายความว่าไง”

“พี่เหมือนแฟนผมเลย”

ผมเม้มปากแน่น ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวทว่าก็เสียอาการแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้นแหละ ผมเอื้อมมือไปลูบหัวน้องมันแล้วบอกให้ตั้งใจ ก่อนจะเดินลงจากรถมายืนมองเขาอยู่ข้างสนามตรงจุดสตาร์ทครู่หนึ่งพอเขาเริ่มเข้าที่ผมจึงจะเดินไปรอเขาที่ข้างสนาม แต่กว่าจะเดินมาถึงขอบสนามได้คือพื้นรองเท้าผมเปื้อนหมดแล้ว ยางมะตอยตรงพื้นสนามแข่งก่อนออกตัวเนี่ยมันเหนียวมาก ผมลงจากรถตรงนั้นแล้วเดินเข้ามาแทบจะยกขาไม่ขึ้น หูย เพิ่งรู้ว่ามันเหนียวหนืดติดพื้นรองเท้าได้ขนาดนี้นะเนี่ย

พอผมหาที่ยืนข้างสนามได้ก็รีบเงยหน้ามองเขา น้องมันเปิดกระจกมาส่งจูบให้ผมทีหนึ่งอย่างหน้าหมั่นไส้ ไม่นานเขาก็ตั้งสมาธิของเขาและออกตัวไปจากจุดสตาร์ทไปด้วยความเร็วสูง ตัวผมยืนลุ้นตัวโก่งภาวนาให้เขาขับตรงไปโดยไม่เสียหลัก และเพียงไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ถึงปลายทาง ไฟบนจอกระพริบสองสามครั้งเป็นการบอกว่าเวลานั้นเป็นเวลาอันสมบูรณ์สำหรับความเร็วรถที่เพิ่งผ่านไป รอบนี้จบที่8.2วินาทีแหละครับ ไวกว่าตอนผมนั่งตั้ง0.7เสี้ยววินาทีแน่ะ

ผมยืนรออยู่ที่เดิมไม่กี่อึดใจน้องมันก็ขับรถกลับมาหาด้วยรอยยิ้มกว้าง ดูน้องมันดีใจจริงๆ นะเนี่ย เออ เชื่อแล้วว่าหมกมุ่นและรักการแข่งรถจริง เวลาขยับขึ้นนิดหน่อยนี่เปลี่ยนอารมณ์เขาได้จากหน้ามือเป็นหลังมือเลย แต่ผมเห็นเขาดีใจผมก็ดีใจตาม เหมือนสิ่งที่ผมกับน้องทุ่มเทกันมาครึ่งเดือนมันสำเร็จสักที เขาทำลายสถิติของตัวเองได้ ผมก็ได้มีส่วนร่วมในความสำเร็จนี้เหมือนกัน

“เก่งแล้ว งั้น...วันนี้ฉลองไหมเดี๋ยวพี่เลี้ยง”

“กินเหล้ากันไหมพี่ แต่เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง วันนี้อยู่ช่วยผมประกอบรถคันนี้ให้เสร็จหน่อยนะพี่”

“ได้เลย จะกลับเลยไหมหรือจะลองอีกรอบ?”

“กลับอู่เถอะ ของดีไม่ต้องลงสนามบ่อยหรอก รู้แล้วว่าเจ๋งพอ”

ผมเบ้ปากมองคนหลงตัวเองเดินเข้าไปในส่วนสำนักงานเพื่อปิดไฟนับเวลา เขาจัดการล็อคประตูเรียบร้อยแล้วเดินควงกุญแจกลับมาที่รถ ผมจึงเข้าไปนั่งในตำแหน่งเดิม แล้วรถก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวอย่างนุ่มนวลแตกต่างจากตอนลงสนามราวฟ้ากับเหว

ระหว่างทางเราได้พูดคุยกันจนได้ความว่า อีกสัปดาห์กว่าๆ จะมีการแข่งรถประจำเดือน หลายทีมจะพารถของตัวเองมาประลองความเร็วกันที่นี่ ใครชอบความท้าทายก็สามารถเข้ามาแข่งได้ ผมนั่งฟังก็สงสัยว่าพวกเขาได้รางวัลอะไรจากการชนะ?

“แข่งละมีรางวัลเหรอ ทำไมคนถึงแต่งรถเพื่อมาดวลกันว่าใครเร็วว่า มีแรงจูงใจอะไรให้ทำ”

“อืม...บางครั้งก็เป็นเงิน บางครั้งก็เป็นของ แล้วแต่กติกาของคู่แข่งขัน คือบางคนมันเข้ามาเช่าสนามไว้ลองรถหรืออวดรถนั่นแหละไม่ได้แข่งกับใคร อย่างผมวันนี้ถ้าลงสนามคันเดียวก็ไม่เรียกแดร็กนะพี่ เขาเรียกTime Trial แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่รถสองคันแข่งกัน ออกตัวพร้อมกันเขาเรียก Drag Racing ไอ้แดร็กนี่แหละคือการพนัน พี่เห็นรถกะบะสีส้มที่อู่ป้ะ คันที่ผมเพิ่งสั่งยางมาเปลี่ยนใหม่อ่ะ นั่นแหละผมได้ฟรีมา แข่งชนะแล้วได้รถก็มี ชนะแล้วได้เงินก็มี”

“เคยแพ้บ้างไหม?”

“เคย แต่ผมก็ทวงของผมคืนได้หมดแล้วล่ะ หลังๆ มานี้ไม่แพ้ใครอีกเลย”

ครืนน..

เสียงฟ้าร้องครืนดังจนผมมีลางสังหรณ์ว่าเราจะขับรถกลับไม่ถึงอู่ แล้วสภาพรถตอนนี้คือถ้าโดนน้ำผมว่าเครื่องดับอ่ะครับ ด้านหน้าแทบจะไม่มีอะไรปกปิดเครื่องยนต์เลย คือเราประกอบเครื่องเสร็จก็เอาออกมาลองเลย ฉิบหายแล้ว ถ้าพังอีกรอบน้องมันหัวเสียแน่นอน

“ฟ้าครึ้มมาเชียว ฝนน่าจะตก พี่ว่าอย่าให้รถโดนฝนเลย”

“งั้นพรุ่งนี้ค่อยประกอบแล้วกันเนอะ แวะคอนโดผมก่อนก็ได้ อยู่ใกล้ๆ ”

“แวะทำอะไร?”

“กินเหล้าไง ไว้ค่ำๆ ฝนหยุดพี่ค่อยกลับบ้านแล้วกัน”

เอางั้นก็ได้ ผมก็ไม่ได้แตะเหล้าแตะเบียร์มาสักพักแล้วล่ะ ตั้งแต่ฝึกงานก็ไม่ได้ดื่มเลยเพราะต้องตื่นแต่เช้าออกมาที่อู่ ตกเย็นเลิกงานกลับไปกว่าจะถึงบ้านก็ค่ำแล้ว เหนื่อยฮะ ไม่มีอารมณ์อยากจะสังสรรค์อะไรกับใครเขาเลย วันนี้ได้ดื่มสักหน่อยก็ไม่เลว

จอมยุทธ์แวะเซเว่นข้างทางให้ผมลงไปซื้อขนมมาเป็นกับแกล้ม เห็นบอกว่าที่ห้องมีเครื่องดื่มอยู่แล้ว พร้อมให้เงินลงมาซื้อของหนึ่งพันบาท ผมก็ลงมาซื้อขนมเอย ไส้กรอกเอย หมดไปหลายร้อยบาทอยู่เหมือนกัน

ครืนนน..

เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง ฟ้าแลบสว่างวาบก่อนมีสายฟ้าฟาดลงมาเป็นเส้น ผมเห็นไกลๆ นั้นเริ่มมืดมาแล้วจึงรีบหอบขนมไปขึ้นรถพลางบอกให้น้องรีบไปต่อเถอะ ดูท่าผมจะห่วงรถเขามากกว่าเจ้าของรถอีกนะเนี่ย น้องมันยังนั่งชิลผิวปากอยู่เลย เออ ผมก็จะห่วงทำไม รถตัวเองก็ไม่ใช่

“น้องยิ้มอะไร?”

“พี่เหมือนแฟนผมจริงๆ นะ น่ารักว่ะพี่ ให้ทำอะไรก็ทำ เวลาผมขับรถแล้วจะซื้ออะไรพี่ก็ลงไปซื้อให้”

อ้าว ก็บอกให้ผมลงผมก็ลงสิ แต่จะไม่ลงก็ได้นี่หว่า... เออ ช่างเถอะ ผมว่าผมคงตามใจน้องมันจนชินไปแล้วล่ะ วันๆ การตามใจเขามันรู้สึกดีกว่าต่อต้านเขา บางทีน้องมันอารมณ์ดีก็เคลิ้มไปกับการตามใจของผม หรือบางครั้งอารมณ์ไม่ดีอยากจะแกล้งผมขึ้นมาแล้วแกล้งไม่สำเร็จเพราะผมมันขี้ตามใจทุกอย่าง เดี๋ยวเขาก็หงุดหงิดทะเลาะตบตีกับตัวเองคนเดียว ผมไม่เกี่ยว การตามใจน้องมันนี่แหละคือการเอาตัวรอดทุกสถานการณ์ที่แท้จริง

คิดไปคิดมาก็ทำตัวคล้ายแฟนอยู่เหมือนกัน ทั้งที่ผมไม่ใช่แฟนตัวจริงเสียหน่อย

“นี่ ถามจริงๆ นะน้อง น้องไม่อยากกลับไปคบกับชมพู่บ้างเหรอ?”

“ผมตอบพี่เรื่องนี้ไปแล้ว กับชมพู่ผมคงกลับไปคบไม่ได้ แต่ให้มีแฟนใหม่อาจจะได้มั้ง”

ฟังแล้วเสียใจแทนน้องผมว่ะ ดูชมพู่ก็รักจอมยุทธ์เหมือนกันนะ เวลาผมคุยกับน้องก็จะได้ฟังแต่เรื่องราวดีๆ ของจอมยุทธ์ ชมพู่ไม่เคยว่าร้ายหรือพูดถึงเรื่องนั้นที่เกิดขึ้นเลย ไม่เคยยกเรื่องนั้นมาโทษผมหรือใคร สำหรับชมพู่แล้วนั้นจอมยุทธ์อะไรก็ดีไปหมด เฮ้อ พอคิดมาถึงตรงนี้ผมก็ยิ่งรู้สึกผิดว่ะที่เป็นต้นเหตุทำให้สองคนนี้เลิกกัน

_____________________ 

TALK 

เฮ้ยยย ดูน้องมันชมพี่ดิ ไม่ขาดปากเลยอ่ะ ชอบคนขี้ตามใจเข้าแล้วไหมล่ะเจ้าจอมมม คนพี่ก็เอาใจเก่ง ตามใจน้องเก่งงง โหยยย คนหนึ่งก็รุกได้ไม่หยุดหย่อน อีกคนก็ตั้งรับอย่างมีชั้นเชิง แต่ก็ไม่แน่นะ พอถึงเวลาออกศึกคนที่รุกเขาแทบตายอาจยอมอ่อน คนตั้งรับทางทฤษฎีอาจเปลี่ยนมาเป็นคนขี่ในภาคปฏิบัติก็ได้ อุวะฮ่าๆๆๆๆ 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

ปกเต็มจ้า 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น