Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2562 22:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร

วันนี้เข้าเดือนที่สามแล้ว ฉันก็ทำหน้าที่ของฉันตามปกติ โดยไม่เคยไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของเขาเลย ในระเวลาสามเดือนที่อยู่กับมาฉันได้รู้อะไรๆเกี่ยวตัวเขาหลายอย่าง รู้ว่าเขากำลังเหนื่อย รู้ว่าเขากำลังต้องการกำลังใจ รู้ว่าเขาชอบหรือไม่ชอบทานอะไร และอื่นๆอีกมากมาย ฉันไม่ใช่คนรู้ใจเขาหรอกค่ะ แต่ฉันแค่ใส่ใจจนเกือบจะเผลอใจไปอีกด้วย

 

"วันนี้ไปทานข้าวข้างนอกกันนะ.."ในขณะที่ฉันนั่งคุยไลน์กับขิงอยู่ เขาเดินเข้ามาในห้องตรงมาที่ฉัน เขาใช้มือข้างหนึ่งมาลูบหัวฉัน ก่อนจะเอ่ยออกมา

"ค่ะ.." ฉันมองหน้าเขานิ่งๆก่อนจะตอบกลับไป แล้วหันกลับมาจ้องที่จอโทรศัพท์เหมือนเดิม

"เธอเป็นอะไรหรือเปล่า..ดูไม่ค่อยยิ้มแย้มเหมือนแต่ก่อน.." เขาคงจะสังเกตุเห็นว่าฉันไม่ค่อยยิ้มแย้ม ฉันอยากจะตอบกลับไปว่า เป็นแบบนี้ฉันควรมีความสุขหรอ ที่ต้องมาใช้ผู้ชายร่วมกับคนอื่น

"ก็ปกตินี่คะ.."ฉันสลัดความคิดนั้น ก่อนจะหันไปตอบกลับ พลางฉีกยิ้มบางๆไปให้เขา เป็นรอยยิ้มที่ฝืนจริงๆ

"อืม..ถ้ามีอะไรบอกฉันได้นะ.."

"ค่ะ.."

หลังจากนั้นไม่นานเราก็เตรียมตัวออกไปทานข้าวข้างนอกที่ห้างSX เป็นห้างของเขานั่นเองค่ะ พอเราเดินทางมาถึงห้างฉันกับเขาก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าไปด้านในห้างขึ้นบันไดลื่นไปชั้นสาม แล้วตรงไปที่ร้านอาหาร พอเข้าไปในร้านพนักงานต่างพากันมองที่ฉันและเขา แต่คงจะมองไปที่เขามากกว่าเพราะเขาเป็นเจ้าของห้างดังแห่งนี้ เมื่อได้ที่นั่งแล้ว ฉันจึงสั่งอาหารมาทาน ส่วนของเขาก็ให้ฉันสั่งให้เช่นเคย

"มึงทานดีๆไม่เป็นหรือไง..ชอบทานเลอะปากเหมือนเดิมนะมึง..(ถ้าอยู่ที่ห้องกูจะใช้ปากเช็ดให้)" เขาบ่นพึมพำก่อนจะหยิบทิชชูมาเช็ดตรงมุมปากของฉันที่เลอะคราบอาหาร

"..." ได้แต่มองหน้าเขานิ่งๆไม่ได้ตอบอะไรไป เวลาเขาทำแบบนี้ให้ฉัน มักจะทำให้หัวใจฉันเต้นแรงทุกที

ตึกตัก

"เสร็จแล้ว..ทานต่อเถอะ.." เขาเอาทิชชูทิ้งขยะก่อนหันมาบอก

"ขอบคุณค่ะ.."ฉันจึงก้มหน้าทานอาหารตรงหน้าต่อ

 

จนมีเสียงคนแถวนั้นพูดคุยกันมาจากทางด้านหลังฉัน

 

"มึงเค้าเป็นแฟนกันใช่ไหม.."

"ไม่รู้สิ แต่กูเห็นเขาไปไหนมาไหนกันบ่อย แล้วมึงดูที่ผู้ชายเขาทำให้ผู้หญิงขนาดนี้มึงคิดว่าไงล่ะ"

"แต่ผู้ชายเค้าควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเลยนะมึง.."

"เออ..ถ้าเป็นแฟนกันจริงๆ..กูสงสารผู้หญิงว่ะ.."

เมื่อได้ยินอย่างนั้นฉันทานอะไรไม่ลงเลยค่ะ ได้แต่เขี่ยอาหารในจาน ส่วนคนตรงหน้าก็มีเฉยๆค่ะไม่มีท่าทีจะอะไรเลย ฉันพยายามจะห้ามความรู้สึกของตัวเองแล้ว แต่พอยิ่งใกล้ชิดกับเขาเท่าไหร่มันยิ่งทำให้ใจฉันหวั่นไหวทุกที

หลังจากทานอาหารเสร็จ ฉันกับเขาก็เดินออกมาจากร้านอาหาร เขาชวนฉันไปเลือกซื้อของที่ฉันอยากได้ ฉันจึงบอกกับเขาไปว่าไม่อยากได้อะไร แต่เขาดันยื่นมือมาจับมือฉันก่อนจะเดินนำไป

"สิงห์..!" ฉันกับเขาหยุดชะงักทันทีเมื่อมีเสียงคนมาใหม่ดังขึ้น โดยที่เรียกชื่อเขาในระหว่างที่เรากำลังเดินเข้าร้านกระเป๋า เราสองคนจริงหันไปมองต้นเสียง เห็นผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ในชุดเดรสสีแดง เธอสวยมาก หุ่นก็ดี ผิวพรรณออร่ามาก ต่างจากฉันสิ้นเชิง

"แพร.." พอเขาหันกลับไปมองต้นเสียงจึงเอ่ยชื่อผู้หญิงคนนั้นอย่างแผ่วเบา พลางปล่อยมือจากฉัน

หมับ..

"ใช่สิงห์จริงๆด้วย..ฉันตามหาสิงห์แทบแย่.."ผู้หญิงคนนั้นรีบสาวเท้าเข้ามาหาเขาก่อนจะเข้าสวมกอด ส่วนเขาเองก็กอดตอบ โดยที่ไม่ได้สนใจฉันที่อยู่ตรงนั้นเลย ทำไมรู้สึกจี้ดๆจังเลย

"สิงห์..ฉันขอโทษที่ทิ้งสิงห์ไป..ตอนนี้ฉันกลับมาหาแล้ว..ยกโทษให้ฉันนะ..ฮึก" เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสะอื้น

"อย่าร้องนะแพร..คนมองกันใหญ่แล้ว..เราไปหาที่คุยกันดีกว่า.."เขาลูบหลังปลอบเธอ ก่อนจะผละกอดออกจากกัน แล้วจับมือผู้หญิงคนนั้นเดินไป

"แล้ว.." ผู้หญิงคนนั้นหันมามองหน้าฉันพลางดึงมือเขาไว้ ก่อนจะเอ่ยถาม

"เธอกลับเองได้นะ.." เขาจึงหันมาบอกฉัน

"ค่ะ.."

แล้วเขาทั้งสองคนก็เดินจากตรงนั้นไป ส่วนฉันได้แต่ยืนน้ำตาคลอเบ้ามองตามหลังเขาไป ฉันจึงรีบปาดน้ำตาลวกๆ แล้วเดินลงมาชั้นล่าง พอถึงประตูทางออกก็เห็นฝนกำลังลงเม็ดหนักพอสมควร มองหารถแท็กซี่แถวนั้นไม่รู้ว่าหายไปไหนหมด ฉันจึงเดินออกมารอรถที่ป้ายรถเมย์ แต่ไม่เห็นรถว่างผ่านมาสักคันมีแต่รถที่ไม่ว่างผ่านไปแล้วหลายคัน แถมตอนนี้ฉันยืนอยู่แค่คนเดียวแล้วฝนยังสาดเข้ามาอีกด้วย

 

"ปิ๊ด..ปิ๊ด."

"คุณ..ขึ้นรถมาก่อนครับ.."

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น