Momiji Maple

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : กับดักที่ 2 (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2562 01:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักที่ 2 (NC)
แบบอักษร

 

แอลเดินจูงมือเกมออกจากพื้นที่นั้นจนกระทั่งถึงห้องน้ำด้านในสุดที่ดูเหมือนจะปลอดคนแถมยังมีเสียงเพลงจากทางห้างสรรพสินค้าดังคลอมาอย่างไม่ดังหรือเบาเกินไป

 

“เดี๋ยว…ในนี้จะดีหรอ? คนพลุกพล่านเยอะนะ”เกมค้านขึ้นก่อนที่เธอจะถูกอีกฝ่ายดันตัวเข้ากับผนังห้องน้ำและจ้องมองมายังเธอ จนเกมนิ่งเงียบไปพร้อมกับหลุบตาลงต่ำเพื่อหลบสายตาจากอีกฝ่ายด้วยความเขินอาย

 

“ในนี้สิดี ตื่นเต้นดีออก”แอลพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มมุมปากออกมาก่อนยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่าย เกมเผยอปากออกรับริมฝีปากของอีกฝ่ายที่กำลังใกล้เข้ามาก่อนที่ริมฝีปากของทั้งสองจะประกบกัน

 

เกมปล่อยมือตัวเองลงจับผนังห้องน้ำก่อนที่เธอจะขูดเล็บครืดลงผนังจนเกิดเสียง แต่ยังคงมีเสียงเพลงนั้นดังมากลบเสียงเล็กน้อยของเธออยู่

 

แอลจูบอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่องก่อนที่เธอจะลูบไล้ไปยังเอวคอดของเกมและต่ำลงมาก่อนสอดมือเข้าไปใส่เนื้อผ้าไปมาอยู่อย่างนั้นพร้อมกับดึงเสื้อยืดของอีกฝ่ายขึ้นมาเกยบนเนินอกก่อนที่มือของเธอจะปลดกระดุมกางเกงของอีกฝ่ายออกและเริ่มไล่ริมฝีปากจากหน้าท้องของอีกฝ่ายลงมาเรื่อยๆจนเกมหลับตาและเชิดหน้าขึ้น

 

เมื่ออีกฝ่ายจู่โจมเธอยังพื้นที่นั้นเธอก็ยิ่งเม้มปากเข้าหากับเพื่อกลั้นเสียงตัวเองเพราะเกรงว่าคนที่ผ่านมาจะได้ยิน แต่ก็ไม่วายที่เสียงของเธอจะครางออกมาให้อีกฝ่ายได้ยินแต่ก็ไม่ดังนักนอกจากเสียงผ่อนลมหายใจที่หนีกหน่วงของผู้ถูกกระทำ

 

“อะ!…แอล~…เร็วเข้า เกมกลัวคนอื่นมาเห็น”เกมพูดขึ้นกับอีกฝ่ายเสียงกระเส่า แต่เสียงที่อีกฝ่ายตอบกลับมานั้นมีแค่เสียง ‘อื้อ’ในลำคอเท่านั้น เมื่อเห็นว่าเกมเริ่มใกล้จะถึงฝั่งฝัน แอลจึงละใบหน้าออกจากพื้นที่นั้นก่อนที่จะสอดนิ้วเรียวของเธอเข้าไปแทนพร้อมกับยืนขึ้นเสมอกับเกมก่อนที่เธอจะประกบปากจูบเกมอีกครั้งและนิ้วมือที่ขยับตรงช่วงล่างไปด้วย

 

“แอล~…เร่งอีกนิดสิ เกมกลัวไปหมดแล้ว นี่มันที่สาธารณะนะ”เกมพูดขึ้นสลับกับเสียงครางเบาๆ

 

“ถ้าอย่างนั้นเกมก็ร้องออกมาให้เราได้ยินก่อนสิ ไม่อย่างนั้นเราจะทรมานเกมอยู่แบบนี้แหละ”แอลพูดพร้อมกับยิ้มมุมปากขึ้นก่อนเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ยิ่งเกมกลั้นเสียงมากเท่าไหร่ แอลก็ยิ่งแกล้งเกมโดยการเล้าโลมและพยายามทำให้อีกฝ่ายเสียวมากเท่านั้น

 

“พอ!…พอแล้ว เสร็จแล้ว!~…เกมเสร็จแล้ว~…แอลพอแล้ว”เสียงของอีกฝ่ายร้องขึ้นอย่างอ้อนวอน แต่เมื่อเธอไม่ยอมทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ เธอจึงจะต้องทรมานกับการถึงจุดไคลแมกซ์ครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนที่เธอจะส่งเสียงกรีดร้องสั้นๆออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจให้เป็น แอลจึงปล่อยเธอตามสัญญาทันที จนเกมขาอ่อนถึงกับต้องทรุดตัวลงนั่งบนชักโครกพร้อมกับอาการหอบเล็กน้อยก่อนที่ทั้งคู่จะตกใจเมื่อได้ยินเสียงคนเคาะประตูห้องน้ำห้องที่เธออยู่

 

“คุณคะ!…เป็นอะไรรึเปล่าคะ?”เสียงแม่บ้านที่ดังขึ้นทำให้ทั้งคู่มองหน้ากันด้วยความตกใจและลนลาน

 

“อะ เอ่อ!…ไม่เป็นไรค่ะ ตกใจแมลงสาบเลยร้องออกมาค่ะ”เกมตอบก่อนที่จะมองแอลที่กำลังปีนขึ้นไปหลังชักโครก

 

“แต่เหมือนกับฉันได้ยินคุณคุยกันใครในนั้นเลยนะคะ”แม่บ้านยังคงถามขึ้น

 

“ไม่มีค่ะ เสียงเมื่อกี้ก็กำลังดูหนังเพลินๆค่ะ”เกมตอบก่อนที่ทั้งคู่จะก้มมองเงาของแม่บ้านที่ดูเหมือนจะก้มลงส่องใต้ประตูของเธอเพื่อความปลอดภัยก่อนที่จะยืนขึ้น

 

“ขอโทษนะคะที่รบกวน กลัวว่าจะเกิดเหตุร้ายน่ะค่ะ เลยระแวงไว้ก่อน ตามสบายนะคะ”แม่บ้านพูดจบก็เดินออกไปทันที ทั้งคู่หันมองหน้ากันก่อนถอนหายใจออกมาอย่างโลงอก

 

แอลมองเกมที่กำลังหน้าตาตื่นด้วยอาการขำเบาๆ จนเกมหันมองตาขวางพร้อมกับทุบกำปั้นลงบนไหล่ของอีกฝ่าย

 

เกมค่อยๆแง้มประตูห้องน้ำออกก่อนที่จะโผล่หัวออกมามองไปรอบๆเพื่อดูลาดเลา เมื่อเห็นว่าในพื้นที่ไม่มีใครอยู่ เธอจึงเดินออกมาก่อนหันมองแอลที่เดินตามมา

 

“กลับไปหาโอมกับอัฐเถอะ คนอื่นคงตามหาเราแล้วมั้ง”เกมพูดขึ้น

 

แอลได้ยินดังนั้นจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีพร้อมกับพิมพ์ข้อความหาอัฐ

 

“ไปกันเถอะ”แอลพูดพร้อมกับจูงมือเกมให้เดินตามเธอไป

 

“ไปไหนอีก?”เกมถามขึ้นแต่ก็ไม่วายเดินตามไป

 

“เราหิวแล้ว ไปหาอะไรกินกันดีกว่า”เมื่อได้ยินแอลตอบแบบนั้น เกมถึงกับพยักหน้ารับทันทีพร้อมกับเดินตามอีกฝ่ายไป

 

///// //// //// //// //// //// //// //// ////

 

อัฐอ่านข้อความที่แอลเป็นคนส่งมาก่อนที่จะเงยหน้าจากจอมือถือขึ้นมองโอม

 

“เกมกับแอลอยู่ไหนกันหรอ?”โอมเอ่ยถามขึ้นด้วยความกังวล

 

“กลับไปแล้ว…แอลเป็นลม แล้วก็เวียนหัวมาก เกมก็เลยพากลับ”อัฐตอบอีกฝ่ายก่อนเก็บสมาร์ตโฟนลงกระเป๋ากางเกง

 

“ไม่จริงอ่ะ!…เพิ่งจะได้ดูหนังกับเกมเอง แถมยังดูไม่จบด้วย ดินเนอร์ก็ยังไม่ได้กิน!…”โอมโวยวายขึ้นเหมือนเด็กๆจนอัฐต่อว่าขึ้น

 

“ก็เขากลับกับไปแล้ว นายโวยวายทำอย่างกับเกมเขาจะวนรถกลับมาหานายอย่างนั้นแหละ”อัฐพูดขึ้นก่อนเดินไปทิ้งให้อีกฝ่ายยืนคอตกก่อนเดินตามไป

 

 

//// //// //// //// //// ///// //// //// ////

 

::::ร้านอาหาร::::

 

เกมและแอลสั่งอาหารมากินอย่างเอร็ดอร่อย ในพื้นที่ที่ถูกจัดแบบส่วนตัวไม่ปะปนกับใคร แต่เกมเองก็หยุดมองการกระทำของแอลไม่ได้เลย เธอยอมรับว่าเธอนั้นชอบทุกการเคลื่อนไหวของคนตรงหน้าอย่างมาก เกมมองอีกฝ่ายพร้อมกับแอบยิ้มออกมาจนกระทั่งแอลเหลือบตาขึ้นมองเมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังจับจ้องเธออยู่

 

เมื่อเกมเห็นว่าแอลเหลือบตาขึ้นมองเธอ เธอจึงรีบหลบสายตาทันทีก่อนที่จะก้มหน้าลงตักอาหารใส่ปาก

 

แอลมองเกมอย่างรู้ทันก่อนที่เธอจะอมยิ้มออกมาพร้อมกับใช้ส้อมจิ้มอาหารใส่ปาก

 

“อยากมองก็มองตรงๆ จะแอบทำไม”แอลพูดก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบาๆทำเอาเกมถึงกับหน้าแดงจนพูดไม่ออกเลยทีเดียว แอลวางช้อนส้อมลงก่อนที่เธอจะยกมือขึ้นเรียกพนักงานในร้าน

 

“น้องคะ”แอลโบกมือเรียกแต่ก็ไม่วายที่เธอจะอมยิ้มและจ้องมองหน้าของเกมที่กำลังเขิน

 

“รับอะไรเพิ่มดีคะ?”พนักงานเอ่ยถามก่อนเงยหน้ามองคนที่เรียกเธอ

 

“อ้าว!?…”เมื่อได้ยินเสียงพนักงานดังขึ้นแอลจึงเงยหน้ามองทันที

 

“อ้าวมิลค์ไม่ใช่หรอ?…”แอลทักขึ้น

 

“พี่จำมิลค์ได้ด้วยหรอคะเนี่ย?…ดีใจจังเลย”มิลค์พูดขึ้นด้วยความดีใจ

 

“จำได้สิ คิดถึงสมัยก่อนเนอะ แต่ว่า…”แอลพูดขึ้นก่อนหยุดพูดพร้อมกับกวักมือเรียกให้อีกฝ่ายเข้ามาหาเธอใกล้ๆก่อนที่เธอจะกระซิบข้างๆหู

 

“ต่อไปนี้เรียกพี่ว่าแอล อย่าเรียกชื่อเดิมพี่นะ”แอลกระซิบบอก

 

“ได้ค่ะ พี่แอล”มิลค์ทำตามอย่างว่าง่ายก่อนที่ทั้งคู่จะสนทนากันต่อโดยไม่สนสายตาของเกมที่กำลังมองมา

 

“ว่าแต่พี่แอลสวยขึ้นจากแต่ก่อนมากเลยนะคะเนี่ย เมื่อก่อนว่าน่ารักแล้วพอโตขึ้นพี่แอลสวยจนหยุดมองไม่ได้เลยค่ะ แถมเมื่อก่อนยังรบกวนแม่พี่แอลสอนพิเศษให้ด้วย แม่พี่แอลสอนเก่งมากเลยค่ะ ที่มิลค์เข้ามหาวิทยาลัยนี้ได้เพราะแม่พี่เลยนะคะ…มิลค์ฝากขอบคุณแม่พี่แอลด้วยนะคะ”มิลค์พูดยาวเหยียด เกมได้แต่นั่งมองด้วยความรู้สึกเหมือนกับว่าตนเองเป็นคนนอก แต่เธอก็พยายามที่จะไม่คิดอะไรเกินเลยกับแอล

 

เกมได้แต่นั่งนิ่งคิดถึงเรื่องในครั้งนั้น เพราะครั้งนั้นเธอเคยมีอะไรกับแอลครั้งแรกและเธอเองก็เริ่มเมาเล็กน้อยแต่ยังคงรู้ตัวว่าทำอะไรไปบ้าง

 

“แอล~…เราเป็นเพื่อนกันทำแบบนี้จะดีหรอ?”เกมพูดพร้อมกับนอนหายใจหอบอยู่บนเตียง

 

“เสร็จไปก็หลายครั้งแล้ว ยังจะถามอีกหรอ?”แอลพูดขึ้น

 

“แล้วแบบนี้ถ้าอัฐรู้เรื่องของเรา แอลจะไม่เป็นอะไรหรอ?”เกมเอ่ยถามขึ้นด้วยความกังวลใจ

 

“เกมกลัวอัฐจะรู้ว่าเราเป็นแบบนี้ หรือกลัวว่าโอมจะรู้กันแน่”แอลถามอย่างตรงไปตรงมาด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่พอใจ

 

“อย่าโกรธสิแอล~…เกมแค่ถามเอง เลิกงอนนะ”เกมพูดก่อนที่จะนอนตะแคงหันไปหาแอลที่กำลังหน้างอก่อนที่เธอจะยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บปากอีกฝ่ายเป็นการง้อ แต่เมื่อทุกอย่างกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม อยู่ๆโอมก็มาหาเธอที่คอนโดฯของแอล เธอตกใจจึงพยายามผลักแอลออกห่างอย่างสุดกำลังจนอีกฝ่ายกระเด็นออกไปไกลจากตัวเธอ

 

“โอ๊ย!!…เจ็บ! ทำไมต้องรุนแรงด้วย!”แอลพูดขึ้นก่อนยกมือขึ้นจับไหล่ตัวเอง

 

“ไม่ได้ยินหรอว่าโอมมาน่ะ!…มีสติแยกแยะหน่อยแอล!”

 

“อะไร!?…เธอเป็นคนอ้อนวอนร้องขอเราเองแล้วยังมีหน้ามาบอกให้เรามีสติหรอ?”

 

“แอล!…หยุด! จะเสียงดังทำไม!?”เมื่อถูกเกมต่อว่าแบบนี้แอลจึงนิ่งชะงักไปก่อนที่เธอจะพูดออกมา

 

“จะซีเรียสไปทำไม?…เราเป็นแค่เพื่อนกันนี่ ช่วยเหลือกันมาทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องอย่างว่าก็ทำกันมาแล้ว เอาเถอะ…ถือซะว่าแก้ขัดระหว่างเรียนไปก่อนที่จะแต่งงานกับโอมก็แล้วกัน”แอลพูดขึ้นก่อนเดินออกจากห้องไป

 

เกมหลับตาลงก่อนยกมือกุมขบับด้วยความปวดหัวและสับสนในความคิดตัวเอง แถมเธอยังต่อว่าแอลกลับไปอีก

 

เกมนึกถึงเรื่องในอดีตก่อนที่เธอจะมองแอลกับมิลค์พูดคุยกันอย่างถูกคอ แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่าตอนนั้นแอลกำลังโมโหเธอจนพูดอะไรออกไปแบบไม่ได้คิดรึเปล่า?เพราะเธอเองก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

 

“เอ้อ!!…ลืม!! ว่าแต่พี่แอลจะรับอะไรเพิ่มไม๊คะ?”

 

“พี่อยากได้คอกเทลที่นึงจ้ะ แล้วก็ขอไอศกรีมเย็นๆมาช่วยดับความร้อนให้เพื่อนพี่ด้วยนะที่นึง เพราะดูเหมือนว่าเพื่อนพี่จะร้อน ดูสิ…หน้าแดงเชียว แต่เอาค็อกเทลมาให้พี่ก่อนนะ”แอลพูดก่อนเหลือบมองเกมพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งมันยิ่งทำให้อีกฝ่ายหน้าแดงเพิ่มขึ้นเนื่องจากทั้งโกรธทั้งอายที่อีกฝ่ายพูดต่อหน้าคนอื่นแบบนั้น

 

“โอเคค่ะ ค็อกเทลจะมาก่อนอีกห้านาทีค่ะ”

 

ไม่ตามเกินจากคำที่มิลค์พูด แก้วค็อกเทลก็ถูกนำมาวางไว้ครงหน้าของของแอล

 

“ขอบใจจ้ะ เดี๋ยวถ้ามีอะไรแล้วพี่จะเรียกนะ”แอลพูดก่อนที่มอลค์จะเดินออกไป

 

“นี่พึ่งจะหกโมงเย็นเองนะ ดื่มค็อกเทลแล้วหรอ?”เกมพูดขึ้นอย่างคนไม่รู้จะพูดอะไร

 

“นาฬิกาเกมตายรึเปล่า?…นี่มันจะหนึ่งทุ่มแล้วนะ นี่ไง”แอลพูดก่อนที่จะยกนาฬิกาข้อมือของตนเองให้อีกฝ่ายดู เกมจ้องมองนาฬิกาข้อมือของแอลก่อนที่จะก้มลงมองของตนเอง

 

“เออ…ใช่จริงด้วย สงสัยต้องเอาไปเปลี่ยนถ่านใหม่”เกมพูดขึ้นก่อนที่จะถอดนาฬิกาข้อมือของคนเองออกเก็บใส่กระเป๋า

 

แอลจ้องมองอีกฝ่ายพร้อมกับยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่มอึกใหญ่ก่อนที่จะวางมันลงโดยที่เธอเองนั้นก็ยังไม่ละสายตาจากเกมเลย

 

“เกม…อะไรติดหน้าน่ะ”แอลพูดขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปยังใบหน้าของอีกฝ่าย

 

“หา? ไหน?ตรงไหน?”เหมหน้าตาตื่นเล็กน้อยพร้อมกับพยายามยกมือขึ้นเช็กและปัดบนใบหน้าตนเอง

 

“นี่ไง…”แอลพูดก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปพร้อมกับประกบปากของเธอลงบนปากของเกมทันที

 

แอลจูบอีกฝ่ายอย่างเร่าร้อนและเนิ่นนานก่อนที่จะถอนริมฝีปากนุ่มอมชมพูของเธอออกมาจากอีกฝ่าย

 

“จูบเรา”เกมถึงกับเงยหน้ามองแอลทันทีเมื่อได้ยินคำสั่งนั้น

 

“ลองเป็นฝ่ายจูบเราดูบ้างสิ”เมื่อแอลพูดดังนั้นก็ทำให้ใบหน้าของเกมนั้นอยู่ๆก็มีเลือดไหลมารวมตัวกันบนใบหน้าของเธอจนมันแดงอย่างเห็นได้ชัด

 

เกมทำท่าทางเงอะๆงะๆก่อนที่จะค่อยๆยื่นหน้าของเธอเข้าไปหาใบหน้าของแอลอย่างช้าพร้อมกับประกบริมฝีปากของเธอไปยังริมฝีปากของแอล

 

แอลแทรกลิ้นของเธอเข้าไปหาอีกฝ่ายเล็กน้อยก่อนที่จะถอยลิ้นของเธอกลับมาเพื่อให้เกมได้แทรกลิ้นเข้ามาในปากเธอทีละนิดจนกระทั่งเกมเป็นฝ่ายรุกจูบแอลทันที

 

“อืม~…หวานจัง ได้รสชาติค็อกเทลที่แอลดื่มเข้าไปด้วย”เกมคิดในใจพร้อมกับพยายามสอดลิ้นหารสชาติที่น่าลิ้มลองนั้น

 

“พี่แอลคะ ขอโทษที่ช้าไปหน่อย ไอศกรีมได้ละ…!!”มิลค์เดินเข้ามาอย่างกระทันหันก่อนที่ร่างทั้งร่างของเธอจะหยุดชะงักเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ‘ผู้หญิงกับผู้หญิง’ จูบกัน

 

“อะ…อะไรกันคะเนี่ย?”

 

—————————————————-

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น