Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2562 22:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9
แบบอักษร

หนึ่งเดือนผ่านมา ฉันได้ทำหน้าที่ของตัวเองตามสัญญาของเขาอย่างเต็มตัว ฉันกับเขาเริ่มไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยมากขึ้น ได้พบปะเพื่อนๆของเขาบ้าง แต่พอคนอื่นถามถึงสถานะของเรา ฉันมักจะตอบไปตามนั้นโดยพูดติดตลก แต่ลึกๆแล้วฉันเริ่มหวั่นไหวกับเขา เพราะเวลาอยู่ด้วยกันสองคนเขามักจะอ่อนโยนกับฉัน เขาให้ฉันย้ายมานอนที่ห้องของเขา เวลาเรามีอะไรกันเขามักจะไม่ป้องกันและปล่อยใน ฉันจึงต้องฉีดยาคุมป้องกันไว้ทุกสามเดือน วันไหนที่เขาไม่นอนที่ห้องฉันก็กลับมานอนกับขิง ส่วนขิงนางเองก็ยังคงติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอยู่

 

"วันนี้กูกลับบ้านนะ..มึงจะไปนอนกับเพื่อนมึงก็ได้นะ..อ้อ..เงินของเดือนนี้กูโอนไปให้แล้วนะ.." ในขณะที่ฉันกำลังนั่งดูทีวีอยู่ เขาเดินออกมาจากห้องแต่ตัวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงขายาวสีกรมแล้วเซ็ตผม

"ค่ะ.." ฉันหันไปมองเขาแปปนึง ก่อนจะหันกลับมาดูทีวีต่อ

"ถ้าอย่างงั้นกูไปก่อนนะ..จุ๊บ.."

เขาโน้มตัวลงมาจุ๊บแก้มของฉัน แล้วรีบเดินออกไปทันที ฉันได้แต่มองตามหลังจนเขาออกจากห้องไป เพราะไม่สามารถจะถามอะไรต่อได้เพียงเพราะคำในสัญญา ฉันรู้อยู่เต็มอกว่าเขาไปไหน และยังรู้อีกด้วยว่าเขาเองไม่ได้เลี้ยงฉันไว้แค่คนเดียว เวลาที่เขาไม่ได้นอนกับฉันมักจะมีไลน์ปริศนาส่งรูปมาหาอยู่บ่อยๆ โดยในรูปเป็นเขาและผู้หญิงคนที่เขาไปนอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่ส่งมาต้องการอะไร

 

"เฮียเขาไม่อยู่หรอมึง.." ฉันเดินกลับมาที่ห้อง ในขณะเดินเข้าไป มีเสียงของเพื่อนฉันดังขึ้นมา

"อืม..ก็เหมือนเดิมล่ะ.." ฉันก็ตอบกลับไป พลางเดินไปนั่งข้างนาง

"เฮ้อ/เฮ้อ.." ฉันกับถึงจึงถอนหายใจออกมาพร้อมกัน

"มึงรู้สึกอะไรกับเฮียเขาบ้างไหม.."นางหันมาถามฉันอีกครั้ง

"ไม่รู้สิ..ไม่รู้เลยว่าตัวกูเองควรรู้สึกยังไงกับเขาดี.."ฉันหันไปมองหน้านางนิ่งๆ ก่อนจะหันกลับมาคิดอะไรสักพัก แล้วตอบนางกลับไป

"ขอโทษนะมึง.." นางยื่นมือมาจับ แล้วหันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้าเศร้าๆ

"ขอโทษกูทำไม.."ฉันสงสัยกับคำพูดของนางจึงถามกลับไป

"ขอโทษที่พามึงมาทุกข์กับเรื่องแบบนี้.."นางก้มหน้าลงก่อนจะพูดออกมา

"เฮ้ย..อย่าโทษตัวเองดิว่ะ..กูอยากมาเอง..แล้วอีกอย่างมันคงเป็นเวรเป็นกรรมของกูด้วยมั้ง.."ฉันจึงยื่นมือไปวางบนมือของขิง พลางพูดให้นางได้เข้าใจว่าไม่ใช่ความผิดของนางเลย

"ทำไมเวรกรรมของเรามันคล้ายกันจังว่ะ.."นางนิ่งไปสักพัก ก่อนจะหันมาพูดต่อพลางฉีกยิ้มมาให้ ฉันเองก็ยิ้มกลับไปให้นาง เราสองคนมองหน้ากันสักพักแล้วพากันหัวเราะออกมาอย่างรู้ใจกัน

"5555"

ตอนเช้าของอีกวันฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงไลน์ จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเป็นไลน์เดิมที่ส่งรูปมาให้ฉันอยู่บ่อยๆ แต่ครั้งนี้เป็นคลิปเสียง ฉันจึงกดเปิดฟัง

"เฮียขา..มาหาหนิงบ่อยแบบนี้..เด็กที่คอนโดเฮียไม่ว่าเอาหรอคะ.."

"เป็นแค่เด็กที่กูเลี้ยงไว้ เขาจะว่าอะไรกูได้.."

"คืนนี้อยู่กับหนิงทั้งคืนนะคะ.."

"อ้อนแบบนี้..ทั้งคืนเฮียก็ไหว.."

"เฮียก็พูดไป..อื้อ..อย่าค่ะเฮีย.."

แล้วคลิปเสียงก็จบไป พร้อมกับน้ำตาของตัวเองที่กำลังไหลออกมา ฉันอยากให้สัญญาหมดเร็วๆ ไม่อยากต้องมานั่งทุกข์ใจอะไรไปมากกว่านี้แล้ว ตอนนี้คิดถึงแม่คิดถึงบ้านมากเลยค่ะ

 

ก็อก ก็อก ก็อก

พอเสียงเคาะประตูดังขึ้น ฉันจึงรีบปาดน้ำตาออกทันทัน ก่อนจะมีเสียงของขิงตามมา นางตะโกนถามฉันที่อยู่ในห้อง

"มึงตื่นหรือยัง.."

"ตื่นแล้ว..ว่าไง.."

"กูจะชวนไปเดินห้าง..ไปหาอะไรทานด้วย.."

"เออไปสิ..มึงไปอาบน้ำก่อนเลย.."

"เออๆ.."

พอเสียงนางก็เงียบไป ฉันจึงรีบลุกขึ้นจากที่นอนเตรียมชุดที่จะใส่เอาไว้หน้าตู้เสื้อผ้า แล้วหยิบผ้าเช็ดเดินออกไปรอขิงด้านนอก นางอาบน้ำประมาณสิบห้านาทีก็เสร็จ ฉันจึงเดินเข้าไปอาบต่อ

ตัดมาที่ห้าง $$ ฉันกับขิงกำลังเดินเข้าไปในร้านรองเท้า ระหว่างนั้นจึงเดินชนกับใครคนหนึ่งเข้า

ตุบ

"เอ่อ..ขอโทษค่ะ.."ฉันกล่าวขอโทษเขา โดยที่ไม่ได้มองหน้าเขาคนนั้นเลย

"ไม่เป็นไรครับ..คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ.." เสียงหล่อๆตอบกลับมาฉันจึงเงยหน้าขึ้นมอง อื้อหื้อ หล่อจริงๆด้วยค่ะ แต่น้อยกว่าเฮียสิงห์นิดนึง

"คุณ../มึง.." เสียงเรียกบวกกับแรงเขย่าตัว

"คะ.."ฉันมัวแต่มองหน้าเขาเพลินไปหน่อย พอได้ยินเสียงของคนข้างๆจึงเรียกสติตัวเองกลับมาทันที

"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ.."เขาถามขึ้นมาอีกครั้ง

"เอ่อ..ไม่เป็นไรค่ะ.." ฉันจึงตอบกลับเขาไป

"ผม..เฟรมครับ..คุณสองคนชื่ออะไร.."เขาแนะนำตัวเอง ก่อนจะมองหน้าเราสองคนสลับกัน

"มิลล์ค่ะ..ส่วนเพื่อนของฉันชื่อขิงค่ะ"

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ..ถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือบอกได้นะครับ..วันนี้ผมรีบ..ขอตัวก่อนนะครับ.." เขาพูดก่อนจะยื่นนามบัตรมาให้ ฉันจึงรับมา แล้วเขาก็เดินออกไปทันที

"ค่ะ.."

"แหมมึงมองตาไม่กระพริบเลยนะ.."เสียงขิงเอ่ยแซวฉัน

"ก็เขาหล่ออ่ะมึง.." ฉันก็พูดตามความจริงก่อนจะหันไปยิ้มให้นาง

"ก็จริงของมึง..ขอให้มึงรีบหลุดจากสัญญาบ้านั้นเร็วๆนะ..กูอยากเห็นมึงมีความสุข.."เมื่อขิงพูดมาแบบนั้นฉันจึงหุบยิ้มทันที ฉันเองก็ภาวนาให้เป็นอย่างนั้นเร็วๆ

"กูเองก็อยากให้มึงมีความสุขเหมือนกัน.." ฉันก็อยากเห็นคนรอบข้างฉันมีความสุขเช่นกันจึงพูดไปแบบนั้น

"อย่าเศร้าๆ..วันนี้เรามาหาความสุข.." ตอนแรกนางก็ทำหน้านิ่งๆ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม ไม่รู้ว่าเราสองคนเป็นไบโพล่ากันหรือเปล่า อารมณ์แปรปรวนกันจริงๆ

"Ok..ไปกัน" ฉันจึงยิ้มกลับไปให้ก่อนจะยื่นมือไปจับมือนางแล้วเดินออกจากตรงนั้นทันที

วันนี้เรามาช็อปเพื่อความสุขหมดกันไปหลายหมื่นเลยค่ะ ช็อปกันเสร็จก็พากันไปหาอะไรทานในห้างนั้นแหละ ก่อนจะพากันกลับคอนโดแล้วแยกย้ายกันเข้าห้องของตัวเอง

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น