Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.18 : นอกใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ย. 2562 12:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.18 : นอกใจ
แบบอักษร

หมอก Say ::

@สนามบินเชียงใหม่

วันนี้ผมมารอรับเมล พ่อตา และพี่ชายของเธอที่สนามบิน เพราะอีก 2 วัน ก็ถึงงานแต่งของไอ้คี ผมเพิ่งจะมารู้ทีหลังไม่นานมานี้ว่า พี่ชายของเธอคือคนที่ตามจีบเมียมันอยู่ ที่ต้องยอมแพ้เพราะความหล่อของมัน หึ...หึ จ๊ะ...โคตรหลงตัวเองเลย

“อ่าวแล้วคุณพ่อหล่ะ” ผมต้องเอ่ยถาม เพราะเธอลงเครื่องมากับพี่ชายเธอ ไร้วี่แววของคนเป็นพ่อตา

“สงสัยคุณเนี่ยจะชอบพ่อผมมาก พ่อไม่ได้มา แต่ฝากมาบอกว่า ให้ส่งเมลทุกวัน ห้ามเกิน 2 ทุ่ม ห้ามพาค้างคืน โทรรายงานทุกวันด้วย”

โหยย พ่อตาผมท่าจะเป็นเอามากนะเนี่ย ยอมให้ลูกสาวมางานแต่งต้องถึงขนาดนี้เลยหรอ เอาเถอะ...ก็รักลูกสาวท่านไปแล้วนิ

“งั้นไปเถอะครับ ผมจอดรถไว้ด้านหน้า มาค่ะเมล พี่ถือของให้ ทำไมขนมาเยอะจังเลย อย่างกับย้ายบ้าน”

“พวกคุณไปเถอะ ผมไปคนละทาง ผมเช่ารถไว้แล้วด้วย” พี่ชายของเธอขอแยกตัวออกไปก่อน เพราะตัวเองเช่ารถเอาไว้แล้ว แต่คำว่าคนละทางคืออะไรอะ ยังไงผมก็ต้องส่งเธอที่โรงแรมไม่ใช่หรอ ช่างเถอะ เค้าอาจจะอยากได้ความเป็นส่วยตัว เพราะตอนนี้ผมก็อยากได้เช่นกัน

ผมลากกระเป๋าใบใหญ่ของเมล ที่เดินตามผมเงียบๆ มีแต่เพียงรอยยิ้มบนใบหน้าเธอเท่านั้น มีอะไรดีๆรึไง ยิ้มไม่หุบเลย ผมเลยใช้มือที่ว่างอยู่รวบมือของเธอมาจับไว้ แล้วเดินต่อไปเรื่อยๆ

“เราหาไรกินก่อนเข้าโรงแรมดีไหมคะ พี่มารอเธอยังไม่ได้กินอะไรอลย”

“อื้ม รู้ไหมคะ พ่อยอมให้ฉันมาอยู่ที่นี่ 2 อาทิตย์” ประโยคของเธอทำเอาผมถึงกับหันขวับ!!! 2 อาทิตย์ที่เชียงใหม่นี้นะหรอ

“จริงปะเนี่ย!!!”

“อื้มมม แถมชมมาว่าที่ปางสวยมาก พ่อพี่พูดเก่งมาก คนที่นั่นดูเชิดชู พ่อเลี้ยงกับพี่มาก มันบงบอกถึงการดูแล ของคนที่เป็นผู้ปกครอง พี่คุยพาพ่อฉันไปทำอะไรมาคะ กลับมาถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย”

“จะให้เล่า เล่ายาวนะ ถ้าจะเล่าคืนนี้คงต้องเล่าทั้งคืนเลย”

“ไม่อยากฟังแล้วค่ะ”

“เดี๋ยวๆไม่อยากฟังหน่อยหรอ ใจร้ายอ่าาา” ถึงเธออยากฟังผมก็ไม่เล่าหรอก

“ไม่เอาแล้ว ครั้งที่แล้วพี่เอาซะช้ำเลย”

“ลามกอะ พี่เอาซะช้ำเลยหรอ เดี๋ยวนี้ลามกใหญ่แล้วนะเรา”

“เดี๋ยวพี่หมอก ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น ฉันถึงมันรุนแรงจนช้ำ เอ๊ะ!!!เดี๋ยว หรือมันความหมายเดียวกัน แต่ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น เอ๊ะ หรือใช่...โอ้ยยย ช่างมัน ไม่คุยกับพี่แล้ว”

ผมหัวเราะออกมาเบาๆ กับความสับสนในประโยคของตัวเองของเธอ

 

วันแต่งงาน...ของคนอื่น

งานแต่งของใคร ผมก็เป็นได้แค่แขกรับเชิญ แล้ววันนี้ซึ้งเป็นงานแต่งของคนที่เอาแต่ใจที่สุดแล้วนั้น ผมยิ่งอยากเป็นแค่แขกรับเชิญ เพราะไอ้คีมันจัดงานแต่งของตัวเองที่ไนต์คลับ ที่ซึ่งตอนนี้ถูกเนรมิตให้สวยงาม หรูหรา แขกมากมายที่มาร่วมงานนั้น ต่างเพลิดเพลินไปกับการที่บ่าวสาวที่ยืนเถียงกันบนเวที

“คู่นี้เค้าเหมาะกันดีนะคะ”

“หนูเมล แบบนี้พ่อไม่เอานะลูก เข้าใจไหมไอ้หมอก”

“ทำไมหนูเมล แล้วผมเป็นไอ้หมอกละ 2 มาตรฐานนะพ่อเนี่ย แบบนี้ก็สมเป็นมันดีอะ แต่งงานธรรมดาๆจะใช่ไอ้คีหรอ”

ผมลุกขึ้นพร้แมกับลากสาวสวยที่นั่งข้างๆไปห้ามศึกบนเวทีด้วยกัน เพราะตอนนี้นักข่าวที่พอใจเชิญมา เริ่มจะกดชัตเตอร์รัวจนนิ้วเคล็ดแล้ว แต่ดูเหมือนมันจะรู้ตัวสักที ว่าตัวเองด่ากันออกไมค์อยู่

“เค้าเลิกทะเลาะกันแล้วค่ะ เค้าทะเลาะกันต่อหน้านักข่าวเลยนะคะเนี่ย”

“คู่รักสายอินดี้....เมลจัง ดูหน้าพิธีกรสิ เหวอไปเลย จิตไม่แข็งอยู่กับไอ้คีไม่ได้หรอกน้าา”

เราทั้งคู่เดินไปหาบ่าวสาวที่เพิ่งจะลงเวที พรุ่งนี้คงเป็นข่าวไปทุกช่องแน่ๆ ก็เล่นเถียงกันต่อหน้านักข่าวขนาดนั้น

“คู่เพี้ยน กูโคตรสงสารพิธีกรเลย ตอนนี้ยังเหวอทำอะไรไม่ถูกเลยดูดิ”

“เออ แม่งเสือกให้กูพูดอะไรมามาย กูลืมสคริปต์ตั้งแต่คำถามแรกและ แต่....กูชนะมึงแล้วไอ้หมอก ในที่สุดกูก็ชนะมึงสักที กูแต่งงานก่อน”

เดี๋ยว!!!!ๆๆๆ แบบนี้ก็เรียกว่าชนะได้หรอวะ แม่งโคตรขี้โกงเลย

“มึงรู้จักกับเมียมาก่อนกูเป็นสิบปี ยังกล้าเอามาแข่งอีกนะเลววว”

ไอ้คีชกเข้าที่อกผมเบาๆจนรู้สึกเจ็บ ใครจะไปรู้ผมอาจจะมีลูกก่อนมันก็ได้ ชนะเรื่องแบบนี้เค้าไม่นับ มึงช่วยดูพ่อตามหาโหดของกูด้วย

“ยินดีด้วยนะคะ ทั้งคู่เลย ขอให้รักกันนานๆ ทะเลาะกันแบบบนเวที ก็น่ารักดีนะคะ” พอใจมีท่าทีเขินอายที่ถูกแซว ว่าแต่ตอนนี้เธอดูหน้าซีดๆหรือเปล่า หรือผมคิดไปเองนะ

“รองานมึงกูรอเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวอยู่นะ ไปก่อนแขกเยอะ เยอะจนกูสงสารตัวเองกับเมียละ ต่อไปกูว่าควรจะต้องเชิญเท่าที่จำเป็นละ”

“เฮีย ตลกปะ เค้าแต่งกันครั้งเดียว”

“คุณพอใจหน้าซีดๆนะคะ” แล้วจู่ๆเมลจังของผมก็ทักในสิ่งที่ผมเองก็รู้สึก

“สงสัยจะเหนื่อย ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง”

หลังจากที่เราได้คุยกับบ่าวสาวเล็กน้อย เราก็ต้องปล่อยคู่เพี้ยนไปรับแขกกันต่อไป ผมเลยต้องพาเมลเดินขึ้นบรรไดมาที่ชั้น2 ของไนต์คลับ เพื่อขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้น 9 ของไนต์คลับ ซึ่งฉันนี้เป็นโรงแรมให้คนได้พัก ผมพาเธอเดินมาสุดทางจนถึงห้องสุดท้าย แล้วเปิดประตูเข้าไป มันเป็นห้องทำงานที่ผมเคยใช้ ซึ่งผมคิดถึงมันจังเลย

“พาขึ้นมาทำไมคะ คิดถึงที่นี่หรอ”

“ใช่ ตรงนี้วิวสวยนะ” ผมรูดม่านจนสุดเผยให้เห็นกระจกบานใหญ่ ที่มองออกไปเห็นวิวข้างนอก ผมดันให้เธอมานั่งตรงที่ผมนั่งประจำ เพื่อให้เห็นวิวที่ผมเห็นทุกวัน วิวตรงนี้จะไม่มีอะไรเด่นเลย ถ้าพระอาทิตย์ไม่ตก

“พี่นั่งดูพระอาทิตย์ตกแบบนี้ทุกวันเลยหรอคะ” เธอถามมันออกมาด้วยสีหน้าตื่นเต้นกับพระอาทิตย์ที่กำลังตก

“เปล่า พี่ดูสาวๆที่พักอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ตรงนั้น”

“พี่หมอกกกก!!!! โธ่!!! หมดกัน นึกว่าจะโรแมนติก นี่แหนะ!!” เธอตีที่แขนของผมเบาๆ

“อะไรอะ ทำร้ายร่างกายแฟนมันไม่ดีนะ อยากได้โรแมนติกแบบไหนล่ะ พี่ไม่ใช่คนโรแมนติก ไม่ชอบเซอร์ไพรส์ด้วย แบบนี้เธอยังจะโอเคไหม พี่แค่อยากจะมีเธอในทุกวันๆ พาอยากเธอไปทุกที่ ที่เธออยากไป อยากให้ทุกวันของเราเป็นเหมือนเดท”

“เดทที่ห้องทำงานห้องเก่าหรอคะ”

“ใช่”

เธอทำหน้างงใส่ผมเล็กน้อย ในห้องนี้มันจะเดทยังไง นั่นสิเดทยังไงดีน้า

“ห้องนี้ห้องเชือดพี่เลยนะ เพราะพี่ไม่ค่อยชอบพาสาวขึ้นห้อง ที่เป็นที่ส่วนตัว พี่จะจบมันที่ห้องนี้ แต่ต่อไปนี้มันจะไม่มีอีกละ”

ผมไม่ได้บ้ากามเหมือนไอ้คีที่ว่างไม่ได้ ต้องทำเรื่องอย่างว่า แต่ที่ห้องนี้สำหรับผม บอกเลยโชกโชน หรือจะให้เธอได้สัมผัสเรื่องตื่นเต้นดีนะ

“ทำไมคะ”

“เพราะเธอ แต่เพราะอะไรไม่บอกหรอกนะ พูดให้เธอฟังมากเดี๋ยวได้ใจ” ใช่...เพราะเธอ เพราะผมต้องคอยเป็นห่วง ดูแลเธอ จนรู้ตัวอีกที มันก็ไม่ได้ต้องการคนอื่นอีกแล้ว จากที่ต้องห่วง ดูแลแค่ตัวเธอจะต้องเจอกับอะไรที่อันตราย กลายมาเป็นอยากจะดูแลหัวใจเธอด้วย รู้ตัวอีกทีก็ดันมีเธอในหัวใจซะแล้ว

“ต่อไปนี้พี่จะหยุดทุกอย่างแล้วใช่ไหมคะ”

“พี่หยุดมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เจอเธอ”

“น่ารัก น่ารักที่สุด แบบนี้ต้องให้รางวัลแล้วสิ Kiss or Kiss คะ”

“All Kiss เลยแล้วกัน” ผมเป็นคนไม่ค่อยโลภเท่าไหร่หรอก ผมย่อตัวลงมาอยู่ในระยะสายตา ของคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้นวมตัวใหญ่ แล้วประทับริมฝีปากลงบนปากบางช้าๆ Kiss ไม่ใช่รางวัล แต่รางวัลของผมคือเธอ ผมปล่อยให้รักที่ผมมีให้ผ่านริมฝีปากไปช้าๆ ผ่านลมหายใจ ผ่านสายตาที่จ้องมองตากลมโตของเธอ ผ่านลิ้นชื้นที่สอดเข้าไปตักตรวงความหวาน

“พี่หมอกขาาา มือพี่เริ่มไม่อยู่กับที่แล้วค่ะ”

“พี่ว่าเราไปดีกว่า พี่เริ่มคิดกับเธอไม่ดีละ”

 

6 เดือนต่อมา.....เมล Say ::

พี่หมอกของฉันเปลี่ยนไปค่ะ เค้าทำลับๆล่อๆมาหลายวันแล้ว ฉันเลยสะกดรอยตามาเพื่อจับให้ได้คาหนังคาเขา คนที่มันเป็นเสือมีหรือจะทิ้งลาย วันนี้เค้าทำตัวแปลกๆค่ะ เค้ารีบมาส่งฉันที่โรงแรม แล้วก็ขอตัวกลับทันทีที่มีสายเข้า คนเค้าอุตส่าห์มาหา แต่นี่ดันรับสายจากใครก็ไม่รู้ ดูมีความสุขมากเลย แล้วก็ออกไปทันทีเลยค่ะ ไม่ได้การแล้วสิ งื้ออออออ

ฉันนั่งแท็กซี่ตามรถหมอกจนมาถึงห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ฉันพยายามแอบตามหลัง รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เค้ารู้ตัว แล้วเค้าก็เดินเข้าร้านอาหารไป เค้ามาทำอะไรที่นี่ร้านอาหาร เค้าก็เพิ่งจะกินข้าวกับฉันไปนะ

แต่จู่ๆฉันต้องสะดุด กับผู้หญิงท้องที่สวมแว่นดำ แล้วใช้ผ้าคุมหัวของตัวเอง เหมือนจะกลัวคนเห็น มาด้อมๆมองๆไม่ต่างกัน

“หนอยแหนะ นัดใคร ถ้าฉันจับได้นะเฮียตาย” เสียงหญิงสาวที่สบถออกมา ทำเอาฉันหัวขวับ

“คุณพอใจ!!!!” คนที่ถูกฉันเรียกถึงกับตกใจ จนผงะ

“คุณเมล มาทำอะไรกันคะเนี่ย แหะๆ ฉันใส่ขนาดนี้ก็ดูออกหรอคะ”

อ่อ...ที่แท้ตามสามีมา ไม่ต่างกับฉันเลย เพราะมีแฟนที่เคยเป็นนักล่ามาก่อน ก็กลัวเหมือนกันสินะ

“ฉันตามพี่หมอกมาค่ะ เค้ากินข้าวกับฉันแล้ว แต่ยังมาร้านอาหารอีก มันน่าสงสัยค่ะ”

“อีเฮียก็เหมือนกันค่ะ ได้รับโทรศัพท์แล้วก็รีบหน้าตั้งออกมาเลย”

อื้มมมมมม เรามองตากันอย่างเข้าอกเข้าใจ แล้วสังเกตการณ์ต่อ แต่เพราะพวกเค้าดันนั่งกันด้านใน ทำให้เราไม่เห็น ว่าเค้ามากับใครแม้จะเดินผ่านหน้าร้านอยู่หลายรอบ

“หรือจริงๆแล้วเราคิดมากไปคะ หนุ่มๆอาจจะนัดกินข้าวกันเฉยๆ”

“นั่นสินะคะ เพราะฉันท้องด้วย ฉันคิดมากจริงๆนะคะ แบบอะไรที่เค้าเคยได้ แล้วไม่ได้ ฉันกลัวเค้าไปกินนอกบ้านอะค่ะ แต่ถ้าเค้ามากับพี่หมอกคงไม่เป็นไร”

ฉันได้แต่จับมือปลอบคุณพอใจ เค้ามาด้วยกันอาจจะไม่มีอะไร แต่คุณพอใจก็ยังคงดึงดันว่าจะรอดูพวกเค้าจนออกจากร้าน ว่าสามีเธอจะออกมากับผู้หญิงคนไหนรึเปล่า จนสามีเธอเดินออกมาจากร้าน พร้อมกับแฟนของฉัน ทำให้เราต้องถอยไปแอบดูอยู่ห่างๆ แม้จะไม่ได้ยินว่าเค้าคุยอะไรกัน แต่ภาพที่เห็นก็ชัดเจน

“ไม่มีผู้หญิงออกมาค่ะ คุณพอใจสบายใจได้แล้วนะคะ” ถึงฉันจะพูดแบบนั้น แต่การที่คุณอัคคีคว้าข้อมือแฟนฉันไว้คืออะไร!!!! ช่วงนี้พี่หมอกไปไนต์คลับอยู่บ่อยๆด้วยสิ

“จับมือ ต้องจับไม้จับมือกันด้วยหรอ”

ฉันกับคุณพอใจหันมองฟน้ากันอย่างไม่เชื่อสายตา คุณอัคคีเคยเรียกพี่หมอกว่าเมียจ๋า ไม่ๆๆๆ เราต้องไม่คิดไปเอง ตามไปดูให้รู้เรื่อง ในช่วงที่ฉันจะตัดสินใจตามไป คุณพอใจก็ลากฉันตามไปเรียบร้อย

“ช้าหน่อยค่ะ คุณท้องอยู่นะคะ”

“ไม่ได้ค่ะ ต้องดูให้เห็นกับตา” คุณพอใจสับขาไวขึ้น เพื่อตามสามีของเธอให้ทัน แต่ฉันสิต้องมาตามเป็นห่วง เพราะกลัวเธอล้ม แล้วเราก็มาหยุดอยู่ที่ ร้าน Baby Shop ที่ทั้งคู่ช่วยกันเลือกเสื้อผ้าเด็ก

ความสนิทสนมของทั้งคู่ ทำเอาฉันใจไม่ดีเลย แต่ของแบบนี้เค้าต้องมาเลือกกับภรรยาสิ แต่ทำไมมาเลือกกับแฟนฉันล่ะ นัดกันมาซื้อของใช้เด็กงั้นหรอ แล้วคุณอัคคีก็โอบไหล่แฟนฉันด้วย!!!! แม้พี่หมอกจะสะดีดสะดิ้งเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เดินหนี หรืออะไร เดี๋ยวๆแบบนี้ไม่ใช่แล้วนะ

“เค้าสนิทกันมากเลยนะ คุณเมล”

“ค่ะ เค้าอาจจะแค่สนิทกัน”

“แต่ฉันชวนเค้ามา เค้าไม่ยอมมากับฉัน แต่เค้ากลับมากับพี่หมอก แบบนี้ได้หรอ ไม่ได้การแล้วสิ เค้าอาจจะมีใจให้กันลึกๆ หรือไม่เค้าอาจจะคบกัน” ว่าที่คุณแม่ตอนนี้กำลังคิดไปไกลใหญ่แล้ว แบบนี้ไม่ดีแน่ๆ

“ฉันว่าเราเดินเข้าไปหาดีกว่าค่ะ”

“ไม่ค่ะ ถ้าคำตอบมันใช่ ฉันไม่กล้าฟัง ทำเป็นเงียบๆแล้วทำเป็นไม่รู้ดีกว่า”

ไปกันใหญ่แล้ว!!!! นี่คุณพอใจก็ขี้มโนเหมือนกันนะคะเนี่ย แล้วไอ้ความกระหนุงกระหนิงนี่มันคืออะไรแม้ไม่อยากเชื่อก็เถอะ แต่แบบนี้เห็นแล้วมันอดคิดไม่ได้เลย ดูสิช่วยกันเลือกแม้กระทั่งหมวกถุงมือ โอ้ยยยย แล้วแฟนฉันก็รับโทรศัพท์อีกครั้ง เพียงแล้วไม่นานก็มีผู้หญิงคนหนึ่งที่คุยโทรศัพท์เหมือนกัน มายืนชะเง้อคอรอที่น่าร้าน ในถือถุงอะไรสักอย่างสีชมพูมาด้วย

“ฉันว่าไม่ใช่แล้วค่ะ มีผู้หญิงมาด้วย แต่เค้าน่าจะหาพี่หมอก” พอเปิดการ์ดผู้หญิงคนนี้ขึ้นมา ประเด็นคู่เกย์ก็ตกไปเลย สำหรับใจฉัน เพราะพี่หมอกเดินออกมาหาเธอแล้วลูบผมเธอ เหมือนกับเป็นการขอบคุณสำหรับถุงใบนั้น

“อื้มมมม ต้องมีอะไรแน่ๆเลยค่ะ” คุณพอใจที่ยืนอยู่ข้างๆฉัน พูดขึ้นมาเบาๆ กับภาพตรงหน้าไกลๆที่เรากำลังเห็น

ฉันตัดสินใจเดินเข้าไปหาคนทั้งคู่ เพื่อถามให้ชัด เค้าอาจจะแค่คนรู้จัก ไม่คนรู้จักไม่ลูบหัว อาจจะแค่เพื่อนก็ได้ ใช่อาจจะแค่เพื่อน แต่เพราะคนเดินที่พลุกพล่าน ทำให้กว่าฉันจะไปถึงเค้าสองคน ผู้หญิงคนนั้นก็จะไปแล้ว

“ขอบคุณนะคะ รักที่สุดเลย” เสียงล่ำลาจากหญิงสาวที่เพิ่งจะเดินสวยกับฉันไป ทำเอาใจฉันตกลงฮวบไปอยู่กับพื้น

ฉันเดินมาหาคนที่เห็นฉันตาโตเป็นไข่ห่าน เค้าไม่ได้พูดอะไร ได้แต่เงียบเอาไว้ แล้วยิ้มให้ฉันแทน

“รักที่สุดงั้นหรอคะ โห...ถุงอะไรคะเนี่ย” ฉันพูดยิ้มๆเหมือนติดตลก แต่จริงๆแล้วแค่อยากรู้ว่าเค้าให้อะไรกัน แต่พอฉันจะดูของในถุง พี่หมอกกลับดึงออกเพื่อไม่ให้ฉันดู ทำไมถึงดูไม่ได้ล่ะ มันเป็นความลับหรอ ถ้าเป็นความลับไม่ดูก็ได้ ฉันไม่อยากรู้อะไรเรื่องของพี่แล้ว ฉันหันหลังกลับ แล้วเดินจากมาทันที

หรือมันจะผิดที่ฉันอยู่ไกลกันนะ มันเข้า Loop เดี๋ยวกับตอนพี่กอล์ฟอีกแล้วสิ พอจับได้ เค้าก็จะบอกว่ารุ่นน้องที่คณะ หรือไม่ก็น้องๆที่พี่สอนพิเศษ ไม่มีอะไรเลยจริงๆ แล้วนี่เค้าจะอ้างว่าอะไรนะ อื้มมมมม

 

==================

“มีไรวะ เมียมึงมาได้ไง แล้วนั่นเมียมึงจะไปไหน” อัคคีเหล่ตามองดูเมียของตัวเอง ที่ไม่ยอมเชื่อใจเค้าซะบ้างเลย ท้องแล้วยังตามมาถึงนี่ เลยแกล้งสวีทกับเพื่อนรัก ให้เมียขี้มโนของเค้าได้เห็นซะเลย

“สงสัยจะเข้าใจอะไรผิดอยู่แน่ๆเลย กูไปละ”

“เออ กูจะไปจัดการคนที่ไม่รู้จักเชื่อใจกูบ้าง บอกเลยคืนนี้กูจะปั่นให้ร้องไห้เลย กูว่ามึงควรบอกเค้าไปเลย กูว่าเค้าไม่โกรธหรอก”

“เมียมึงท้อง ก็อย่าไปแกล้งมาก” หมอกตบไหล่เพื่อนรักก่อนจะ เดินตามหญิงสาวที่เดินไปโดยไม่ถาม หรือรอเค้าอธิบายอะไรสักคำ

“ดี ตอนนี้สิ สู้กูไม่ได้ กูยิ่งชอบ”

 

ความคิดเห็น