คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 5: ระเบิดอารมณ์ [1]

ชื่อตอน : บทที่ 5: ระเบิดอารมณ์ [1]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2562 17:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5: ระเบิดอารมณ์ [1]
แบบอักษร

 

การลุกฮือขึ้นมาต่อสู้ครั้งนี้ทำให้รณภพโกรธจัด “ทำไมจะสู้ไม่ได้ ฉันมีดีมากกว่าไอ้บ้านนอกนั่นตั้งหลายอย่าง มันต่างหากล่ะที่ไม่มีวันสู้ฉันได้แม้แต่เสี้ยวความสามารถ! คนไม่รู้เรื่องไม่รู้ความอย่างเธอจะมาเข้าใจได้ยังไง ฝันเถอะ กลับไปอยู่บนกองดินกองโคลนที่บ้านนอกไป ฉันเบื่อจะแย่แล้วที่ทุกวันทุกคืนต้องเห็นเธอลอยหน้าลอยตาชูคอเป็นหงส์อยู่ในบ้านทั้งที่ความจริงเธอก็เป็นได้แค่ห่าน!” 

เขาด่ากราดด้วยถ้อยคำรุนแรง ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ตะคอกด่าเรื่อยๆ จนกระทั่งแผ่นหลังของเฟื่องลดาจนตรอกชนเข้ากับผนังห้อง แต่ถึงอย่างนั้นรณภพก็ยังไม่หยุดความเกรี้ยวกราด “ถามหน่อยเถอะ ทุกวันนี้เธอไม่อายคนอื่นบ้างเหรอกับพฤติกรรมต่ำๆ จับผู้ชายรวยจนเกือบอยู่หมัดแต่เสียอย่างเดียวคือผู้ชายคนนั้นมันฉลาดก็เลยไหวตัวทัน เอาแค่ลูกไม่เอาแม่ที่มั่วมากผ่านผู้ชายมาเป็นร้อย! ติดโรคมาหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฉันนี่มันซวยชะมัด!” 

เรียวปากบางสั่นระริกภายในใจปวดร้าวกับคำด่าทอจากเขา แต่เมื่อคืนสัญญากับตัวเองแล้วว่าจะสู้จะไม่ยอมตกเป็นที่ระบายอารมณ์จากเขาอีก จึงเม้มปากกลั้นน้ำตาไว้แล้วด่ากลับเผ็ดร้อนไม่แพ้กัน 

“ใช่ เฟื่องมั่วผู้ชายเก่งมันเร้าใจดี โดยเฉพาะกับผู้ชายรวยแต่โง่เฟื่องก็ยิ่งชอบ คุณก็เป็นหนึ่งในนั้นไม่ใช่เหรอ ถึงทำเฟื่องท้องได้!” 

“ในที่สุดก็ยอมรับจนได้ว่าตัวเองมีนิสัยต่ำช้าแบบนี้จริงๆ ไอ้อาจารย์คนนั้นก็เป็นหนึ่งในเหยื่อของเธองั้นสิ!” 

“อย่าถาม ในสิ่งที่คุณเองก็รู้ดีอยู่แล้ว” แววตาหล่อนสั่นไหวทว่าต้องข่มใจและทำให้เขาเห็นว่าไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร 

“ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนน่ารังเกียจได้เท่าเธอ เธอนี่มันสุดยอดจริงๆ เลย นอกจากจะเลวทิ้งลูกตัวเองแล้วยังร่านผู้ชายได้โล่!” รณภพตะคอกลั่นเส้นเสียงแทบแตกเพื่อตอกย้ำเรื่องเดิม และไม่ว่าจะผ่านไปอีกสิบปียี่สิบปีเขาก็จะยังพูดถึง จะพูดให้ลูกฟังว่าแม่ของเขาเคยประพฤติตัวเลวยังไงบ้าง มีอย่างที่ไหนอ้างนักอ้างหนาว่ารักลูก แต่ตัวเองกลับทิ้งลูกไปอยู่ต่างประเทศ ถ้าไม่ใช่เพราะอยากใช้ลูกมาแบลกเมล์เอาเงินจากเขาคิดเหรอว่าหล่อนจะกลับมา! 

ถ้าหากเจ้าหล่อนไม่โชคดีมีเพื่อนประเสริฐอย่างอาทิตยาคอยช่วยเลี้ยงลูก ก็อย่าหวังเลยว่าตาหนูจะยังมีชีวิต อยากรู้จังเลยว่าในสมองหล่อนคิดอะไรอยู่ตอนจองตั๋วเครื่องบินและขอวีซ่าไปต่างประเทศ ในสมองหล่อนไม่คิดบ้างเหรอว่าลูกยังเล็ก ยังต้องการน้ำนมแม่ แล้วทุกคนคิดว่าผู้หญิงแบบนี้น่ะเหรอที่เขาควรจะให้โอกาส ผู้หญิงแบบนี้น่ะเหรอที่เขาควรสงสารและเห็นใจ ต่อให้เล่นละครเก่งกว่านี้หรือมีรางวัลตุ๊กตาทองคำห้อยคอมา เขายังสงสารไม่ลง! 

เฟื่องลดากำลังร้องไห้โดยที่เขาไม่ได้รู้สึกเห็นใจอะไรเลย เขามองหน้าหล่อน มองน้ำตาทุกหยดแล้วสงสัยว่าทำไมหล่อนถึงบีบน้ำตาเก่งเหมือนสั่งได้ แต่… 

“พอเถอะ จะร้องไห้ให้มันได้อะไรขึ้นมาก็รู้อยู่ว่าฉันไม่แคร์ เธอรู้เอาไว้นะเฟื่องลดาว่าที่พ่อกับแม่ฉันยังทำดีกับเธอ ก็เพราะเธอเป็นแม่ของลูกฉัน แต่ลึกๆ แล้วพวกท่านก็คงเกลียดเธอไม่ต่างไปจากฉัน ฉันเกลียดเธอที่ตั้งใจปล่อยท้องเพื่อจับฉัน เกลียดเธอที่ทิ้งลูก เกลียดทุกอย่างที่เป็นเธอ เธอได้ยินไหมเฟื่องลดา ฉันเกลียดเธอ ต่อให้ไม่มีเธอลูกก็อยู่ได้ เผลอๆ อาจจะมีชีวิตดีกว่าอยู่กับแม่ที่ไม่มีอะไรดีอย่างเธอ!” 

“ภพ! เฟื่อง! ทะเลาะอะไรกันเสียงดังเอะอะโวยวายกันทั้งบ้าน …เฟื่อง!” คุณแขไขตกใจมากวิ่งเข้ามาจับมือลูกชายให้เลิกชี้หน้าด่าเฟื่องลดา ยังไม่เคยเห็นเด็กคนนี้ร้องไห้หนักเท่าวันนี้มาก่อน คนในบ้านตามมาเกาะติดสถานการณ์กันเกือบหมด ไม่เว้นแม้แต่ท่านเจ้าสัวที่สุขภาพไม่ค่อยดียังตามมาเพราะเป็นห่วงไม่อยากให้ทั้งสองคนทะเลาะกัน 

“เธอร้องไห้ทำไม หยุดร้อง ทะเลาะอะไรกับตาภพฉันจะเคลียร์ให้เอง” 

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร…” 

เฟื่องลดาสะอื้นร่ำไห้ข่มกลั้นแรงสะอื้นพูดกับคุณแขไข ยอมจบให้แล้วแต่ทว่ามันก็ยังไม่พอสำหรับรณภพ เขาไม่ต้องการให้เรื่องมันจบลงที่ตรงนี้จึงก้มลงไปหยิบกระดาษต้นเรื่องเหล่านั้นขึ้นมา 

“ผมไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ถ้าคุณแม่อยากรู้ก็เอาไปอ่านเอง!” 

คุณนายแขไขรับก้อนกระดาษกลมๆ มาคลี่อ่านจนจบ ตวัดสายตาขึ้นมองหน้าเฟื่องลดาก่อนจะเลื่อนสายตามามองลูกชาย 

“เรื่องแค่นี้เองทำไมต้องทะเลาะกันหนักมากขนาดนี้ มีเรื่องอื่นอีกหรือเปล่า” 

“เรื่องแค่นี้งั้นเหรอ? ผู้หญิงคนนี้ถือวิสาสะเข้าไปในห้องนอนผมแปะการ์ดพวกนี้ไว้ปั่นหัว กะจะให้ผมอารมณ์เสีย นอกจากจะเป็นกาฝากแล้วยังมีนิสัยย่องเบาเข้าห้องคนอื่น ถ้ายัยคนนี้เข้าไปขโมยของในห้องผมหรือห้องนอนพ่อแม่จะว่ายังไง!” 

“ไหน ส่งมา ขอพ่ออ่านบ้าง” 

“คุณพ่อจะพูดเหมือนคุณแม่ว่ามันเป็นเรื่องแค่นี้อยู่อีกไหม กว่าจะพิมพ์ ปริ้น แล้วเอาไปแปะมันผ่านกระบวนคิดมาเยอะแล้ว ไม่ใช่จะมาอ้างว่าทำไปโดยไม่ตั้งใจหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ คนอย่างผม ถ้าจะด่าใครทั้งที ไม่มีมูล ไม่มีเหตุผล ผมไม่ด่าให้เสียปากหรอก!” 

“เฟื่อง ขอโทษพี่เขาซะ” ท่านพยายามใจเย็น ทำหูทวนลมไม่ได้ยินถ้อยคำไม่น่าฟังจากลูกชาย 

 

 

 

 

 

เนื้อหาทั้งหมดมี 21 บท + บทส่งท้าย + ตอนพิเศษ 4 ตอน  

ราคาอีบุ๊ค 199 บาท จำนวนหน้ายาวมากค่ะ ^//^ 

 

 

เล่มทำมือพร้อมส่ง ติดต่อเพจ คณานางค์-แก้วกัลยา 

 

- นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน ราคา 320 บาท ส่งฟรีพัสดุ (ลงทะเบียน+30 หรือ EMS+50) 

- พ่ายรักภรรยามือสอง ราคา 320 บาท ส่งฟรีพัสดุ (ลงทะเบียน+30 หรือ EMS+50) 

- บำเรอรักทัณฑ์อสูร ราคา 200 บาท มีค่าจัดส่ง (พัสดุ+20 ลงทะเบียน+30 หรือ EMS+50) 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น