Lamoon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : การกลับมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 141

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.พ. 2563 02:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การกลับมา
แบบอักษร

หกปีผ่านไป 

'หกปีแล้วสิน่ะ ที่เราไม่ได้เจอกัน'กอหญ้านั่งเหม่อ ตั้งแต่วันนั้นที่เธอวิ่งจากเขาไป เธอไม่ได้เจอเขาอีกเลย มาวันนี้ความทรงจำหนึ่งอาทิตย์ที่เขาเสนอให้ เธอรู้สึกเสียดายมันจริงๆถ้ารู้ว่าจะคิดถึงเขาได้มากมายขนาดนี้ หนึ่งอาทิตย์ที่เขาเสนอ เธอจะไม่พลาดมันเลย อยากย้อนเวลากลับไปได้จริงๆ "ไม่น่าเลยไอ้หญ้าเอ้ยยยย" 

"เป็นอะไรมึง"พิชชาเห็นเพื่อนนั่งเหม่อตั้งนาน มันคิดอะไรของมัน เรียกตั้งหลายครั้งมันยังไม่ได้ยิน 

"เปล่า ไม่มีอะไร" 

"วันนี้bossคนใหม่จะมาทำงานด้วยล่ะมึงตื่นเต้นจัง เห็นเขาบอกว่าหล่อมากกกกก ก.ไก่ล้านตัวเลยล่ะมึง ที่สำคัญยังไม่แต่งงาน พ่อของลูกกูแน่ๆเลยมึง"พิชชาถึงกับเพ้อ  

"555555มึงนี่"ดูท่าทางมัน ฝันกลางวันชัดๆ คนบนฟ้าเค้าจะมามองหมาบนดิน มีที่ไหนกัน 

"ไปกันมึง หัวหน้าบอกเราทุกคนต้องไปยืนต้อนรับ ทำความรู้จักกับบอสใหม่กันทุกคน ไปเร็วกูอยากเห็นหน้าแล้ว"พิชชารีบมาฉุดแขนให้เพื่อนลุกขึ้น 

"เว่อร์จังเลยมึงนี่" 

"อ๊ะไม่ได้หรอกกูอยากยืนแถวหน้านี่นา จะได้เห็นชัดๆ" 

"กูยอม ไปกัน"กอหญ้าลุกเดินตามเพื่อนไปทันที 

 

ที่ห้องReception 

"ตื่นเต้นจังเลยมึง มาแล้วมาแล้ว"พิชชาสะกิดบอกเมื่อเห็นขบวนต้อนรับbossคนใหม่เดินเข้ามาในตึก 

"นั่นมัน"กอหญ้าตาค้างกับภาพที่เห็น หัวใจเธอเต้นแรงอีกครั้ง ตึ๊กตึ๊ก ตึ๊กตึ๊ก ตึ๊กตึ๊ก 

เขาเดินผ่านเธอไปเลย น้ำตาเธอจะไหล กอหญ้าอ้าปากค้าง นั่นมัน เธอรีบหันหน้าหลบ ไม่ใช่ใช่มั๊ย เธอตาฝาดไปใช่มั๊ยเมื่อครู่นี้ 

"ไอ้หญ้าโคตรหล่อเลยว่ะมึง แต่ท่าทางจะจริงจังมากมึงว่ามั๊ย ไม่ยิ้มเลยอ่ะ อุตส่าห์มารอ"พิชชาหน้างอ ยิ้มสักหน่อยก็ไม่ได้ น่ากลัวอีกตั้งหาก 

"ไอ้หญ้านี่มึงร้องไห้"พิชชาหันมามองเพื่อนอีกที น้ำตาเพื่อนก็ไหลแล้ว 

"เปล่า ฝุ่นมันเข้าตามึง"เธอรีบเช็ดน้ำตาตัวเองออกทันที 

ยศวีย์ถึงกับหยุดเดินฟังเมื่อได้ยิน เธอร้องไห้อย่างงั้นเหรอ เขาเห็นเธอตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว ตอนนี้เธอแต่งงานรึยังนะ ขาเขามันเร็วกว่าความคิด ตอนนี้มันพาเขาเดินกลับมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ 

"แต่งงานยัง" 

"ค่ะ"เธองง ได้แต่อ้าปากค้างมองดูเขา 

" ผมถามว่าแต่งงานยัง" เขาถามเสียงดังจนพนักงานคนอื่นซุบซิบแอบมองกันเป็นแถว 

"ยังค่ะ" 

"ดี"ยศวีย์แอบอมยิ้ม "พรุ่งนี้ย้ายมาเป็นเลขาให้ผม" พูดจบเขาก็หันหลังเดินจากไปเลย 

"ห๊ะ"กอหญ้าได้แต่อ้าปากค้าง มันคืออะไร 

"อะไรยังไงมึง อธิบายมา"พิชชารีบถามเพื่อนทันที ทุกเย็นมันก็มีพ่อมังกรสุดเทห์มารับ bossเพิ่งย่างก้าวขาเข้ามาในบริษัท คนมีตั้งหลายร้อย ดันมาขอมันเป็นเลขา อิจฉาวุ้ย 

"ก็ไม่มีอะไร" 

"อย่ามา พูดมา bossมองแกเหมือนไม่ใช่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก" พิชชาพยายามคาดคั้นเอาคำตอบจากเพื่อน 

"ก็เคยเรียนด้วยกัน" 

"นี่มึงเคยเป็นเพื่อนboss"เสียงของพิชชาดังจนทุกคนหันมามอง 

"ก็คงเป็นได้แค่เพื่อน" กรวิสาสาวสวยประจำแผนกเดินเข้ามาแขวะ 

"เป็นเพื่อนก็ยังดีกว่าไม่ได้เป็นอะไรเลย"พิชชายื่นหน้าเข้าไปเถียงแทนเพื่อน 

"หึ๊ ก็คอยดู"กรวิสายิ้มเยาะ ก่อนจะเดินจากไป สวยๆอย่างเธอมีแต่พวกผู้ชายวิ่งเข้าหา พ่อของลูกเธอปรากฎตัวแล้ว เธอจะต้องทำให้เขารักเธอให้ได้คอยดูก็แล้วกัน 

"เชอะ ทำเป็นลอยหน้าลอยตาสวยตาย"พิชชาเบะมุมปากให้ตามหลัง 

"เขาก็สวยจริงๆแหละมึง เป็นตั้งดาวบริษัทเชียว อย่างกูกับมึงเป็นได้แค่ดาวหาง ไป" กอหญ้ารีบฉุดแขนเพื่อนกลับแผนกตัวเอง 

 

"เป็นไปได้ยังไง" ยศวีย์นั่งลงกับเก้าอี้ เขายิ้มอยู่คนเดียว ไปเรียนที่อังกฤษตั้งหกปี คิดถึงเธอทุกวัน กลับมาปุ๊บได้เจอเธอปั๊บอะไรมันจะโชคดีขนาดนั้น

"Congratulation"อดิศรเดินเข้ามายินดีกับน้องชายกับตำแหน่งใหม่ของเขาในวันนี้

"พี่ดิศ"

"กลับมาสักทีนะนาฟ ปล่อยพี่ทำงานรอตั้งนาน" เขามันแค่ลูกเมียรอง จะมีสิทธิ์มีเสียงอะไรกันกับบริษัทนี้

"ที่ผ่านมาขอบคุณพี่ดิศนะครับ ต่อไปนาฟจะดูแลต่อเอง"

อดิศรได้แต่กำกำปั้นในกระเป๋ากางเกง เขาอุตส่าห์ช่วยป๊าสร้างบริษัทมา คนที่ได้ครอบครองบริษัทดันเป็นมัน อะไรคือความยุติธรรมบนโลกใบนี้ ไม่มี คำตอบนี้เขารู้มาตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก แม่ใหญ่กว่าจะมีลูกชายได้ พวกเขาซึ่งเป็นแค่ลูกเมียรองก็โตกันหมดแล้ว

"มีอะไรก็ปรึกษาพี่ได้นะ พี่ยินดี" เขายิ้มให้น้องชายนอกไส้อย่างอ่อนโยน

"ขอบคุณครับ" ยศวีย์ยิ้มตอบ คิดจะข่มเขาอย่างงั้นเหรอ ไม่มีทาง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"บอสค่ะถึงแล้วค่ะ"เจนสุดาส่งสัญญาณเตือนเจ้านายก่อนลิฟต์จะเปิดออก 

ความคิดเห็น