Lamoon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พระจันทร์เป็นใจ

ชื่อตอน : พระจันทร์เป็นใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 123

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2563 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พระจันทร์เป็นใจ
แบบอักษร

บรรยากาศยามเย็นหลังทานข้าวเสร็จ หนุ่มสาวก่อกองไฟ นั่งล้อมวงกันร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน 

"กูไม่อยากเรียนจบเลย ฮือๆๆๆๆกลับไปอยู่ปีหนึ่งใหม่ได้มั๊ยว่ะ"ซินดี้ร้องไห้โฮ "กูจะคิดถึงพวกมึงทุกคน กูรักพวกมึงนะ อย่าลืมกู ใครแต่งงานมีผัว มีเมีย มีลูก ขึ้นบ้านใหม่ หย่ากันพวกมึงต้องบอกกูทุกคนรู้มั๊ยฮืออออออ"เธอยังฟูมฟายไม่หยุด 

"กูก็เหมือนกัน ที่ผ่านมามันสนุกมาก กลับไปได้มั๊ยว่ะ กูไม่อยากจบเหมือนกันฮืออออออ"กอหญ้ากอดเพื่อนเอาไว้แน่น ภาพความทรงจำต่างๆผุดขึ้นมา ตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ มันมีความสุขจริงๆ ทั้งตอนรับน้องใหม่ ทั้งตอนไปเข้าค่าย ทั้งตอนเรียน หลังเลิกเรียนพากันไปกินหมูกะทะหลังมออีก ไปร้องเกะ ไปดื่มเหล้าอีก ฮือออออ มันจบแล้วฮืออออออ เธอร้องไห้ออกมาเสียงดัง 

" จากวันนี้จะมีเรา เราและนายยยย จดจำไว้ ตลอดไป ไม่ทิ้งงงงงกันนนน" 

เสียงเพลงและกีต้าร์ดังขึ้น มังกรเป็นคนร้องและดีดกีต้าร์ ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องประกาย กองไฟที่โหมกระหน่ำ 

"หากมีเราจะมีนาย ร่วมทางไม่มีไหวหวั่น 

คือเพื่อนกัน คือเพื่อนตาย ตลอดไป๊" ทุกคนต่างพากันร้องคลอ บ้างก็แอบเช็ดน้ำตา บ้างก็สะอื้นเลย 

"ซึ้งว่ะ เพลงใครว่ะ กูลืม"กอหญ้าถาม 

"พี่เสก"ยศวีย์บอก แล้วดีดกีต้าร์หนึ่งที ตึ๊งงงงง 

"ไอดอลมึงล่ะสิ ผู้หญิงแย่งกันตรึม ลงข่าวทุกวัน" 

"ไม่หรอก กูอยากมีเมียแค่คนเดียว" เขาบอก แค่พ่อเขาเจ้าชู้ มีหลายเมียคนอยู่ตอนนี้ แม่เขาก็ทุกข์ใจพอแล้ว ถ้าเขามีเมีย เขาจะหยุดอยู่ที่เธอเพียงคนเดียวเท่านั้น แค่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา 

"ให้มิ้นเป็นคนนั้นได้มั๊ยนาฟ" 

"วู๊ๆๆๆๆๆๆๆ"เพื่อนๆพากันแซว กล้ามาก 

"คิวยาวหน่อยนะ เมียทั้งคน นาฟขอเลือกนานๆหน่อย"เขาบอก 

"มิ้นจะรอ นานแค่ไหนมิ้นก็จะรอ"เธอรักเขาจริงๆรักแรกรักเดียวของเธอตลอดสี่ปี เธอไม่เคยรักใครเลย ตั้งแต่ที่เป็นของเขาวันนั้น เธอไม่เคยลืม เขาทั้งอ่อนโยน อ่อนหวานจนเธอแทบจะละลาย แต่พอตื่นขึ้นมาเขาก็กลายเป็นคนอื่นที่เธอไม่รู้จัก เขาไม่เคยเปิดโอกาสให้ผู้หญิงคนไหนเป็นครั้งที่สองเลย เธอได้แต่เฝ้ารอว่าเธอจะมีหวัง สักวัน 

"ดึกแล้ว กูง่วงแล้ว กูขอตัวไปนอนก่อน" กอหญ้าไม่อยากได้ยินคำบอกรักจากใครบางคน เธอลุกขึ้นวิ่งออกไปทันที 

มังกรลุกขึ้นวิ่งตามไป 

"สงสัยมันจะไปสารภาพรัก"ธนาพูด 

"ไอ้มังกรมันรักยัยปลาร้าของกูเหรอว่ะ"เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย 

"อื้ม"ธนาพยักหน้า 

ยศวีย์รีบลุกขึ้นวิ่งตามคนทั้งคู่ไปทันที 

"รักสามเศร้า เราสามคน พวกมึงมาพนันกัน ใครจะชนะ"ธนาชวนเพื่อนๆเดิมพัน 

"ไอ้มังกรชัวร์" ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน 

 

"กอหญ้าเดี๋ยว"มังกรวิ่งตามมาจนทัน เขาฉุดแขนเธอเอาไว้ 

"มีอะไรเหรอมังกร" 

"ขอคุยด้วยหน่อยได้ม๊ย" 

"อื้ม" เธอเดินตามเขาไป 

'ทำไมต้องไปนั่งคุยกันที่ซอกหินด้วยว่ะ'ยศวีย์แอบย่องตามไปเงียบๆ 

"พระจันทร์วันนี้สวยจัง"เขามองภาพพระจันทร์ตรงหน้า 

"สวยมาก" เธอแหงนหน้ามอง มันสวยจริงๆ 

"สวยเหมือนหญ้าเลย" เขากระซิบชิดใบหูเธอ 

"เอ๊ย"คนแอบดูได้แต่กำหมัดแน่น  

กอหญ้ายิ้มเขินอาย จนแก้มแดง 

"หญ้าสวยกว่าพระจันทร์อีก" ยิ่งพูดยิ่งเขิน กล้าพูดได้ไงว่ะกู 

"คบกันมั๊ยหญ้า"มังกรมีความหวังเมื่อเห็นท่าทางเขินอายของเธอ 

'ขอคบเลยเหรอว่ะ' เขาไม่อยากได้ยินคำตอบเธอเลย หัวใจเขามันสั่นไหวแปลกๆ ยศวีย์ค่อยๆเดินถอยหลังแล้วหันหลังวิ่งจากไป 

"แก๊บ"เสียงเขาเหยียบไม้หัก มันดังจนคนทั้งคู่ต้องหันมามอง 

 

 

"ชิ๊หญ้าสวยกว่าพระจันทร์ พูดมาได้ พระจันทร์สิสวย"เขานั่งเขี่ยทรายเล่น มองพระจันทร์ตรงหน้า แต่ไหงพระจันทร์ดันเป็นภาพหน้าเธอไปได้ 

"เอ๊ย"ยศวีย์ขยี้ตาตัวเอง แล้วลืมตามองดูพระจันทร์อีกครั้ง  

"เฮ้ยยยเป็นเอามากเลยกู" เขาถอนหายใจแล้วนอนราบลงไปกับพื้นทราย ภาพเธอใส่บิกินี่สีขาวนั่งเล่นที่พื้นทรายในวันนี้ โผล่ขึ้นมาในหัวเขา 

"สวยจัง"เขาหลับตาอมยิ้มกับตัวเอง 

"ใครสวย"กอหญ้าก้มหน้าลงมาถาม เธอตามเขามาตั้งแต่แรกแล้ว 

"เฮ้ยมาได้ไงว่ะเนี่ย" เขารีบลุกขึ้นนั่งทันที 

"ก็เดินตามมา" 

"เห็นเหรอ"เธอถามแล้วนั่งลงข้างๆเขา"ตามไปทำไม " 

"ก็แค่เป็นห่วง ชายหญิงไปอยู่ที่มืดๆกันสองคน มันไม่ปลอดภัย" 

"OK ไปนอนก่อนน่ะ พรุ่งนี้เจอกัน" เธอจะลุกขึ้นยืน ดีนะเมื่อกี้ที่มีเขามาเป็นก้างขวาง ทำให้เธอหาทางออกไม่ต้องตอบรับคำขอของมังกรมาได้ เธอไม่ได้รักเขา เขาก็แค่เพื่อนที่ดีมากๆคนหนึ่งเท่านั้นเอง 

"อย่าเพิ่งไปได้มั๊ย "ยศวีย์ดึงมือเธอเอาไว้  

"ดูพระจันทร์เป็นเพื่อนหน่อย" ดวงตาเขาเป็นประกายอ้อนเธอ 

"Ok ปล่อยมือได้แล้ว" เธอเขิน พระจันทร์ก็สวย หน้ามันอีกหล่อโคตร แก้มเธอมันร้อนไปหมด เป็นอะไรไปนี่เรา อย่านะไอ้หญ้าอันตราย ฟันแล้วทิ้ง ท่องไว้ท่องไว้ มันฟันแล้วทิ้ง เธอหลับตาบ่นพรึมพรำอยู่ในใจ 

"ขอพรพระจันทร์ให้เรารักกันเหรอ" 

"อีตาบ้า ใครจะไปขอพรให้มึงมารักกูว่ะไอ้นาฟ" 

"จะจากกันแล้ว พูดเพราะๆไม่ได้เหรอ" มือเขาคลายออกจากมือเธอเลย อยากได้ยินเธอเรียกเขาเพราะๆสักครั้งมันจะยากอะไรกันนักกันหนา 

"งอน" 

"เออ" 

" หัวก็ไม่ได้ล้าน ก็ได้โล้น ทำไมขี้งอนจังว่ะ" กอหญ้านั่งลงไปอีกครั้งข้างๆตัวเขา  

"นาฟขา ลองพูดให้ฟังให้ชื่นใจสักทีสิ"ยศวีย์ทนไม่ไหว หันหน้าเข้ามาจับต้นแขนเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง ตาจ้องตา เรียกเขาไอ้นาฟไอ้นาฟอยู่ได้ ฟังแล้วมันขัดใจยังไงก็ไม่รู้ ทีเรียกไอ้มังกร กรอย่างงั้นกรอย่างงี้ เรียกเขานาฟเฉยๆบ้างจะเป็นไรไป 

"ปล่อยยยย จริงจังอะไรขนาดนั้น ก็เรียกไอ้นาฟมาตั้งนาน อยู่ๆจะมาให้เปลี่ยน บ้าสิ" จะรู้มั๊ยตรูเขินนนนนน แก้มเธอร้อนไปหมด 

"หญ้าจะจากกันแล้วนะ จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะ ขอแค่นี้ ให้ไม่ได้เหรอ" 

"กินยาผิดอะไรมามั๊ยเนี่ย ตั้งแต่เที่ยงแล้ว ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า"กอหญ้าอังมือที่หน้าผากเขาทันที "ตัวก็ไม่ร้อนนี่" 

"ว๊ายยยยยย"อยู่ดีเขาก็กดคร่อมตัวเธอลงไปกับพื้นทราย 

"จะเรียกไม่เรียก" ใบหน้ายศวีย์ค่อยๆเคลื่อนต่ำลงมา 

"ไอ้นาฟหยุด เล่นอะไรเนี่ย"เธอใช้สองมือดันใบหน้าเขาเอาไว้ 

" ไม่ได้เล่น เอาจริง ถ้าไม่เรียกนาฟขา เจอจูบ" ยศวีย์กดสองแขนเธอลงไปกับพื้นทราย "เรียก" เขาขู่พลางใบหน้าก็ค่อยๆเคลื่อนต่ำลงมา 

"อึ๊ยยยยยยนาฟฟฟฟฟฟ"กอหญ้าหลับตาปี้ เรียกชื่อเขาออกไปเสียงดัง 

"จุ๊บ ให้รางวัล" ยศวีย์จุ๊บปากเธอแล้วหอมแก้มซ้ายแก้มขวา ฝังจมูกลงกับแก้มนวลเข้าอย่างลึก 

"นี่มึงเห็นกูง่ายมากนักใช่มั๊ยไอ้นาฟ" น้ำตาเธอไหลลงมาเลย " กูไม่ใช่ผู้หญิงที่มึงจะมาทำอะไรแบบนี้ก็ได้นะ" 

ยศวีย์อึ้ง นี่แค่จูบมันยังร้องไห้ " ไมว่ะก็แค่จูบ ก็แค่หอม หวงไว้ให้ใคร" อยู่ดีๆเขาก็นึกหวงคนใต้ร่าง 

"เราไม่ได้เป็นอะไรกันมั๊ยว่ะ แฟนก็ไม่ใช่ มีสิทธิ์อะไรมาจูบกู" น้ำตาเธอยังไหลออกมาไม่หยุด 

"ที่พูดนี่อยากเป็นแฟนกูใช่มั๊ย ได้ หนึ่งอาทิตย์เป็นแฟนกัน จากนั้นกูก็ไปอังกฤษ จบกัน Okมั๊ย" 

"เพี๊ยะ" หน้าเขาหันไปตามแรงตบ "กูบอกแล้วไง กูไม่ได้ง่ายเหมือนผู้หญิงที่เคยเข้าหามึง แฟนกันหนึ่งอาทิตย์ มึงให้เกียรติกูมากขนาดนั้นเชียว"  

"ไอ้หญ้า" 

"ทำไมไอ้นาฟ"สิ้นเสียงเธอ ยศวีย์บดจูบริมฝีปากเขาเข้ากับริมฝีปากเธอทันที 

"อือออออออ"กอหญ้าพยายามส่ายหน้าหนี แต่ยศวีย์ก็พยายามประคองใบหน้าเธอให้อยู่นิ่งๆรับจุมพิตจากเขาให้ได้ จนแรงต่อต้านค่อยๆหมดไป ยศวีย์ค่อยๆสอดดันลิ้นตัวเองเข้าไปในช่องปากเธอ 

"โอ้ยยยย"เธอกัดลิ้นเขา ขาดมั๊ยเนี่ย ลิ้นเขา 

"สมน้ำหน้า" กอหญ้าพยายามจะดิ้นให้หลุด 

"ชอบซาดิสต์อย่างงั้นเหรอ" 

"ไม่นะ ไอ้นาฟ" หน้าหล่อๆของเขาน่ากลัวมากตอนนี้ สายตาที่เขามองดูเธอไม่นะ"อย่าาาาาาา"เธอร้องลั่นเมื่อใบหน้าเขาเคลื่อนต่ำลงมา 

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆตลกชะมัด กลัวขนาดนั้น" ยศวีย์พลิกตัวลงจากร่างเธอ เขาหัวเราะจนตัวงอ 

"ขำอะไร"กอหญ้ารีบลุกขึ้นนั่ง แล้วปัดดินปัดทรายออกจากแขนขา 

"นี่คิดจริงๆเหรอว่าฉันจะเอา"เขายื่นหน้าเขามาใกล้ 

"ไอ้บ้า" กอหญ้าอายจนหน้าแดง จะแกล้งเธอจนถึงวันสุดท้ายเลยไช่มั๊ย เธอผลักเขาอย่างแรงจนล้ม แล้วรีบลุกขึ้นไปวิ่งกลับเข้าไปที่ห้องทันที 

"หึๆๆๆๆไอ้นาฟนะไอ้นาฟ"ยศวีย์ได้แต่นั่งหัวเราะให้ตัวเอง แหงนหน้ามองพระจันทร์ตรงหน้าอยู่คนเดียว "พระจันทร์วันนี้ทำไมมันเศร้าจังว่ะ"เขาพรึมพรำอยู่คนเดียวก่อนจะลุกเดินกลับไปที่ห้องพักอีกคน 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น