Solo me
Twitter-icon

เรื่องที่ 6 เเล้วนะคะฝากเพลิงกับโรสไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ 🌹🔥

ชื่อตอน : คลั่งรัก 18 nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2562 22:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งรัก 18 nc
แบบอักษร

คลั่งรัก 18 nc

-โรส-

@ โรงพยาบาล

เวลา 9.30 น.

ห้องพัก

“มีคนไข้อีกไหม”หลังจากที่ฉันไปเกาะเสม็ด 2-3 วัน ก็กลับมาทำงานต่อ เเละก็พร้อมที่จะจบเกมส์นี้เเล้วเหมือนกัน

“ไม่มีเเล้วค่ะพี่โรส”

“จ้ะ”ตั้งเเต่กลับมาฉันยังไม่เจอเพลิงเลยเเละที่สำคัญเหมือนเป็นเพลิงที่พยายามห่างจากฉันไป

“พี่โรสคะ มีคนมารอพบอยู่ค่ะ”

“หือ?”ฉันไม่ได้นัดใครนะ เพราะตอนนี้ไม่ได้อยากเจอใคร อยากจะอยู่กับตัวเองให้มากกว่า

@ ล็อบบี้

เวลา 10.00 น.

ตึก ตึก

“กันต์”ไม่รู้ว่ามาหาฉันในวันนี้เพราะอะไร เพราะเกมส์ที่เราจะจบกันมันเป็นวันพรุ่งนี้ต่างหาก

“อืม เป็นไงบ้าง”

“ก็สบายดี”มันคือคำโกหกเเละฉันคิดว่ากันต์เองก็ดูออก

“หึ โกหกไม่เก่งเลยนะ”

“....”ฉันบอกเเล้วว่ากันต์ดูออก กันต์ดูฉันออกทุกอย่าง

“ดูเหมือนว่าเธอไม่อยู่ จากเเมวเชื่องๆจะกลายเป็นเสือที่มีเล็บ”

กึก!!

“มะ..หมายความว่าไง”ถึงตอนนี้ฉันก็พอจะเข้าใจอยู่ เพียงเเต่อยากให้คนข้างหน้ายืนยันว่าสิ่งที่ฉันคิดอยู่มันคือเรื่องจริง

พรึ่บ

“ดูเอาเองเเล้วกัน”

หมับ

โทรศัพท์เครื่องหรูที่อยู่ในมือฉันตอนนี้มันกลับสั่นจนเกือบจะตกลงสู่พื้น

ภาพที่อยู่ในนั้นเรียกน้ำตามากมายให้มาคลอเบ้าได้เป็นอย่างดี ถึงในรูปมันจะมืดเเละเป็นมุมอับเเต่ฉันจำเขาได้ดี

ในรูปผู้หญิงนั่งคล่อมตักผู้ชายอย่างเเบนชิด เเขนเรียวสวยของเธอกับคล้องอยู่ที่ต้นคอ ส่วนผู้ชายมือกลับโอบล้อมเอวบางๆของเธอไว้เข้าหาตัวอย่างเเนบเเน่น

เเละที่สำคัญปากบางของเธอกลับเเนบเเน่นอยู่ที่ปากสีเเดงระเรื่อของจะคล้ำๆของเขา

เพลิง เขาคือผู้ชายคนนั้น ส่วนเธอ พิมมี่ เธอคือผู้หญิงคนนั้น

เพล้ง!!

“ฮึก ฮือ”คนเเพ้เเล้ว ฉันยอมเเพ้เเล้ว

หมับ

“อีกนิดเดียวโรส เข้มเเข็งหน่อย”

“ฮึก มะ..ไม่ไหวเเล้ว กันต์ ฉันไม่ ฮือ อยากเสียเขาไป”เพราะเขาในตอนนี้สำคัญกับฉันมากจริงๆ

“อยากไปไหนไหม กันต์จะพาไป”

พรึ่บ

“ฮึก ปะ..ไปหาเขา หาเขา ฮือ ได้ไหม”พอเเล้ว ฉันไม่เล่นเกมส์บ้าๆนี่ต่อเเล้ว ฉันพร้อมที่จะบอกเขาทุกอย่าง ฉันไม่อยากปิดบังเขาอีกเเล้ว

@ คอนโดเพลิง

เวลา 11.45 น.

“ให้ขึ้นไปด้วยไหม”

ขวับ

“ไม่ต้องหรอก”เพราะฉันเองอยากอยู่กับเขาเเค่ 2 คน

“โอเค เเต่ถ้ามีอะไรรีบโทรหากันต์นะ”

“อื้อ ขอบคุณนะคะกันต์”ขอบคุณที่อย่างน้อยคนที่เคยทำร้ายฉันอย่างนาย ยังพรัอมที่ชดเชยทุกอย่างให้ฉัน

@ ห้องเพลิง

อึก!!

“...”ทำไมฉันรู้สึกเหมือนใจมันกระตุกยังไม่รู้ หรืออาจจะเป็นเพราะกลัวคำตอบของคนข้างห้องรึป่าว

ติ๊ด!!

เเอ๊ด

กึก!!

“ฮึก มะ..ไม่มีอะไร”เหมือนโลกจะหยุดหมุนเมื่อฉันที่เปิดประตูเข้ามากับเจอในสิ่งที่ไม่ควรเจอ

เสื้อผ้าผู้หญิง เเละผู้ชายที่มันกระจัดกระจายเกลื่อนอยู่เต็มห้อง

“ฮึก ฮือ”ขอร้องได้ไหมอย่าเป็นเเบบที่ฉันคิดได้รึป่าว ถึงโอกาสมันจะมีน้อยมาก

“อ๊ะ อ๊า ระ..เเรงอีกค่ะ อ๊า”

ขวับ

ตึก ตึก

เเอ๊ด!!

พั่บ!! พั่บ!!

“อ๊า เอามันชิบหาย”

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า สะ..เสียว”

กึก!!

หมับ

เเหมะ!! เเหมะ!!

ผู้ชายรูปร่างสูงโคร่งอยู่ในสภาพที่เปลื่อยกายทั้งร่าง เเผ่นหลังหนาเเละกว้างกลับมีหยาดเหงื่อไหลทั่วเเผ่นหลัง

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าฉันนี้กลับทำให้ใจฉันบีบรัดกันจนเจ็บ ไหลจะน้ำตาที่ไหลอยู่ก่อนหน้านี้กลับพากันไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย

รูปร่างสูงโปร่งของคนที่ฉันนั้นมอบใจไปให้กับขึ้นคล่อมร่างผู้หญิงบอบบางที่นอนรอรับเเรงกระเเทกจากคนด้านบน ไหนจะเสียงครางของทั้งคู่ที่เป็นตัวยืนยันว่าเขาทั้ง 2 สุขสมกันมาก

มากจนไม่รู้ว่าผู้หญิงอย่างฉันยืนดูพวกเขาร่วมรักกันอยู่ ฉันควรจะต้องรีบวิ่งออกไปไม่ใช่เหรอ จะปล่อยให้ตัวเองยืนดูภาพที่เจ็บปวดไปทำไม หรือควรดูเพื่อจะได้ตัดสินใจอะไรง่ายขึ้น

“พะ..เพลิง ฮึก”ได้โปรดได้ยินเสียงเรียกที่สั่นเครือเเละปวดร้าวของฉันได้ไหม เพียงเเค่ขอหันกลับมานายจะได้รู้ว่าฉันมันก็เจ็บไม่น้อยกว่านายเหมือนกัน

หมับ

“ระ..โรส”

“อ๊า ระ..เร็วอีกค่ะนีน่า อ๊ะ จะเเตกเเล้ว”

พั่บ!! พั่บ!!

“อ๊าส์”

ขวับ

“ฮึก ฮือ ยะ..อย่าบอกเขาว่าฉันมา”ยู ผู้ชายที่คงรู้ทุกอย่างระหว่างฉันกับเพลิง

ตึก ตึก

ปัง!!

พรึ่บ

“ฮึก ฮือ จะ..เจ็บ เจ็บไปหมดเเล้ว”เกมส์ที่ฉันคิดว่าตัวเองต้องชนะ เเต่มันไม่ใช่อย่างนั้นเลย เพราะฉันนั้นกลับเป็นผู้เเพ้ตั้งเเต่เริ่มเกมส์

“สิ่งที่ฉันทำอยู่ อาจดูเหมือนว่าไม่แคร์

เหมือนฉันยอมแพ้และรักตัวเอง”

.

“นายกำลังจะบอกว่าคลั่งฉันสินะ”

“อื้อ..มันหยิ่งกว่าคลั่งเเล้วด้วยมั้ง :)”

.

“บังเอิญว่าฉันเป็นคน ที่อดทนอะไรไม่เก่ง

ฉันขอพูดเอง และจะขอเป็นคนเดินไป”

.

“ไปทำอะไรมา”

“เป็นหวงเหรอครับ :)”

“ฉันถามในฐานะหมอ”

.

“หากให้เลือกคนอื่น อาจจะฝืนตัวเองสักหน่อย

แต่ดีกว่าคอยให้เราเริ่มใหม่”

.

“รู้จักกับมันได้ไง”

“พะ..เพื่อน”

“เพื่อน หรือผัว!!!”

.

“ยอมเหนื่อยกับเรื่องเก่าเก่า ระหว่างเราไม่เคยเข้าใจ

จะรักเท่าไหร่ ไม่ช่วยอะไรอีกแล้ว”

.

“ไม่ต้องรักผม เเต่อย่ารักคนอื่นที่ไม่ใช่ผมได้ไหม”

“ฮึก นะ..นายนี่มันเห็นเเก่ตัวว่ะ!!”

ปัง!!!

“ผมยอมเห็นเเก่ตัว ถ้ามันจะทำให้หมอนั้นอยู่กับผม”

.

“ไม่ได้หมดรัก แต่มันหมดแล้วเรี่ยวแรงที่มี

ร้องไห้ทุกนาทีทุกคืน

เจ็บไปเจ็บมาใกล้ใกล้กัน แต่ละวันช่างกล้ำกลืน

ที่ฝืนกันอยู่เพราะเสียดาย”

“ฮึก ฉันเอง ขะ..ขอเป็นคนเห็นเเก่ตัวบ้างได้ไหม”เพราะอย่างน้อยนายจะได้ไม่ต้องจากฉันไป

 

-เพลิง-

@ ห้องนอน

พั่บ!! พั่บ!!

กึก!!

“อ๊ะ อ๊า ยะ..หยุดทำไมคะ”

พรึ่บ

“ออกไปซะ!!”เห็นเเล้วใช่ เห็นมันหมดทุกอย่างเเล้วใช่ไหม

“เป็นบ้าอะไรของคุณห๊ะ!!”

ขวับ

“กูบอกให้ออกไป!!”ยังจะรักผู้ชายเลวเเบบผมอยู่รึป่าว

“กรี๊ด เฮงซวยที่สุด!!”

ตึก ตึก

โครม!! เพล้ง!!

พรึ่บ

“ฮึก มะ..หมอ”ผมรู้ รู้ว่าหมอมา รู้ว่าหมอเห็น เพราะผมเองต้องการให้มันเป็นเเบบนั้น

ปึก!! ปึก!!

“ฮึก เชี่ยเอ้ย!!”ผมไม่อยากให้เราต้องเจ็บกันมากกว่านี้ ดังนั้นเจ็บให้มันสุดๆตอนนี้ไปเลย

หมับ

“มึงรู้ เเต่ก็ยังทำ?”

“คิดว่ามึงจะปล่อยหมอไปได้ง่ายๆเหรอว่ะ”

ขวับ

“กู ฮึก”ใช่ ผมไม่มีวันปล่อยหมอ เเต่ก็ไม่อาจคิดว่าหมอนั้นจะกลับมาหาผมอีก

ปึก!! ปึก!!

“ไปอธิบายให้หมอฟังซะ เพราะกูเชื่อว่าที่มาหามึงในวันนี้ เขาก็พร้อมที่บอกมึงเเล้วจริง”

“ฮึก มะ..มันสายไปเเล้ว”เพราะผมต้องการให้มันเป็นเเบบนั้น มันยังจะมีโอกาสสำหรับเรา 2 คนอีกเหรอ

“ไม่ได้หมดรัก แต่หมดแรงแล้วที่ทนมานาน

ต่อให้ฉันรักเธอมากแค่ไหน”

.

“หมอ”

ขวับ

“มาได้ไง”

“คิดถึง”

.

“เป็นนาฬิกาก็ต้องเดิน คนไม่เดินก็ต้องตาย

ไปเจ็บไกลไกล ก็ดีกว่านั่งเสียใจ ที่เดิม ที่เดิม”

.

“หมอ!!”

หมับ

“นี่..ปล่อยก่อน”

พรึ่บ

“อยากให้ผมคลั่งรึไงหมอ!!”

.

“ดาวดวงที่เรามอง เรายังมองกันคนละฝั่ง

ฉันไม่อาจหวังให้เราไปต่อ”

.

“ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ”

“หมอขอโทษทำไม เป็นอะไรบอกผม”

พรึ่บ

“ไปเถอะ”

“ตอบคำถามมาก่อน”

“จะเกลียดฉันไหม ถ้าสุดท้ายเเล้วฉันเป็นคนที่ทำให้นายเจ็บ”

.

“เธอเองก็ไม่ได้ขาด แต่ตัวฉันอาจมีไม่พอ

ฉันขอไม่รอ รักที่ไปไม่ถึง”

.

“ฮึก ขะ..ขอโทษ เพลิง หมอขอโทษ ฮือ”

ปึก!! ปึก!!

“เเมร่ง!! ฮึก”

เเหมะ!! เเหมะ!!

“ทำไม ถึงเล่นกับหัวใจผมอย่างนี้”

.

“ไม่ได้หมดรัก แต่มันหมดแล้วเรี่ยวแรงที่มี

ร้องไห้ทุกนาทีทุกคืน”

“ฮึก ผะ..ผมขอเเค่หมอคนเดียวให้ผมไม่ได้รึไง”เพราะนอกจากหมอ ผมก็ไม่ต้องการอะไรเเล้ว

1 คอมเมนต์ = 1 ล้านกำลังใจ

“ฮึก ฉันเอง ขะ..ขอเป็นคนเห็นเเก่ตัวบ้างได้ไหม”

คอมเมนต์มีผลต่อใจไรท์นะคะ

ไรท์:ยังเหลือพายุอีก 1 ลูกนะคะ จากนั้นท้องฟ้าจะเเจ่มใสจริงๆเเล้วค่ะ

ไรท์:อยากให้เขารักกันเเล้ว อยากให้เพลิงคนขี้อ้อนกลับมา :(

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น