ณ ธารา

ขอบคุณสำหรับการเข้ามา "คอมเม้น" เป็นกำลังใจให้ไรท์ ถ้า "ติดดาว" ให้จะเป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆ เลย

ตอนที่ 80 อย่าได้ห่วง 25+

ชื่อตอน : ตอนที่ 80 อย่าได้ห่วง 25+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2562 13:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 80 อย่าได้ห่วง 25+
แบบอักษร

“ไม่มีหญิงใดงดงามและเพียบพร้อมได้เท่าเจ้าอีกแล้ว...ซุนหลี่”  

เขาฉีกผ้าของนางขาดสะบั้น เผยให้เห็นอกอวบอิ่มที่เขาหยอกล้อเล่นทุกวัน มือหนาลูบคำบนเกสรเบาๆ หญิงสาวคราง นิ้วเรียวของนางนั้นซุกซนลงมาลูบไล้ความเป็นชายที่หลับใหลในร่มผ้าสีดำ เขายิ้มอย่างพึงใจก้มลงจูบลงบนไหล่ของนางไล่ลงมาตามอกของนาง หญิงสาวหลับตากับอารมณ์ที่เขามอบให้เขาจึงสอดนิ้วเข้าไปในตัวนางหนึ่งนิ้ว ในนั้นมีนิ้วเรียวจับจองไว้ หญิงสาวครางเสียงดังลั่นรู้สึกว่าได้ปลดปล่อย แต่ไม่สุด นางต้องการมากกว่านิ้วที่อยู่ในตัว เขาไม่รอช้าที่จะขึ้นมาอยู่บนตัวนาง จูบลงบนริมฝีปากบางแดงสด เขามือหนานั้นปลดเชือกออก ใช้มือจับความเป็นชายสอดเข้าไปสุดลำ ทำให้นางสะดุ้งสุดตัวด้วยความเสียว มือหนาประคองหลังของนาง หยิบหมอนมาให้นางหนุนคอ และขยับแรงขึ้น หญิงสาวดึงทึ้งชุดของเขา ชายหนุ่มยันตัวจับเรียวขาบนกางออกสอดให้เร็วขึ้นไปอีกมือหนาดึงชุดออกจากตัวเหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่าให้นางได้เห็น หญิงสาวใช้มือไขว่คว้าจะจับเขา เขาจึงโน้มตัวอีกครั้ง กระตุกให้นางปลดปล่อย... 

“อร๊าย...อ่าส์...” เสียงของหญิงสาวดังลั่นปลดปล่อย เขาดันเข้าไปสุดถึงสามครั้งปลดปล่อยออกมา ปล่อยให้สุดและนอนลงข้างตัวนาง 

“ใต้อ๋อง” หญิงสาวเปล่งเสียงเบาๆ กระเส่าเหมือนจะขาดใจ 

“มีอะไรหรือยอดรัก”  

“หม่อมฉันรักใต้อ๋อง”  

“ข้ารักเจ้า...หวงโฮ่ว” 

... 

“พระสนมกุ้ยเฟย หม่อมฉันได้ข่าวว่า ว่าตำหนักของต้าอ๋องมีผีชุดแดงจากตำหนักเงาจันทร์ หม่อมฉันได้ยินมาว่าหวงโฮ่วทรงคิดแก้แค้นคนที่ทำร้ายพระนาง จึงมาแก้แค้นเพคะ” หนิงหยางพูดเล่าให้ฟังขณะที่หลินหมี่นั่งฟังอยู่ 

“ข้าว่าอาจจะเป็นใครบางคนจงใจที่จะแปลงตนเป็นผีมาหลอกคนก็ได้” หลินหมี่พูดเบาๆ 

“ว่าแต่จะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรเพคะ”  

“เพราะว่าหวงโฮ่ว…พระนางยังไม่สิ้นพระชนฆ์” 

... 

“พระสนมซูเฟยจะทำเช่นนี้จริงๆ หรือเพคะ”  

“ใช่...ข้าตัดสินใจดีแล้ว...”  

“พระสนมเพคะ...แม่ทัพซินหัวขอเข้าเฝ้า” นางกำนัลเดินมารายงาน 

“มาได้จังหวะพอดี...เรียกท่านพ่อเข้ามาเลย”  

ซินหัวเดินเข้ามาแล้วคุกเข่าเคารพสนมซูเฟย 

“พวกเจ้าออกไปก่อน” ซินเหม่ยหันไปหานางกำนัลทุกคน 

“เพคะ” นางกำนัลทยอยออกไปจนหมด 

“พระสนมเรียกข้ามามีอะไรหรือ” ซินหัวถามขึ้น 

“ท่านพ่อข้าจะให้ท่านทำการสิ่งหนึ่งให้ข้า” 

“ว่ามาเถิดท่านต้องการสิ่งใด” ซินหัวถาม สีหน้าของซินเหม่ยเต็มปด้วยความหวาดกลัว 

“ท่านพ่อ...ซุนหลี่ยังไม่ตาย...นางยังอยู่ในวัง...” 

“นางตายไปแล้วเมื่อเจ็ดปี...มันบั่นทอนพลังของหลงหลานมู่...ทำให้เขาไม่กล้าสู้ศึกกับแคว้นอันของเรา” 

“ไม่...ไม่...นางยังไม่ตาย...ห้าวันมานี่...ทำให้ข้านอนไม่หลับ...นางมาหลอกหลอนข้าทุกคืน...หรือนางจะเป็นผี” ซุนเหม่ยพูดเบาๆ สีหน้าหวาดกลัว 

“นางตายไปแล้ว...เจ้าอาจจะฝันก็ได้” 

“ไม่...ไม่...นางจะมาล้างแค้นข้า...นางบอกข้าว่านางอยากจะฆ่าข้าเมื่อไหร่...นางจะเอาผ้าขาวมาแขวนบนขื่อให้ข้าตายด้วยตนเอง...ถ้าข้าไม่ทำนางต้องมาฆ่าข้าเป็นแน่” 

“พระสนมข้าจะจัดการให้” 

“ไม่ข้าไม่สามารถต่อกรนางได้...แม้แต่ท่านก็ตาม...ข้าต้องจัดการลูกของนาง...อวี้หงเป็นลูกชายคนเดียวของนาง...ถ้าสังหารได้แล้วไซนางก็จะเหมือนตายทั้งเป็น...” 

“ได้ๆ...ข้าจะจัดการอวี้หงให้เจ้า” 

“รีบทำเลย...ข้ารอคำตอบจากท่าน” 

... 

“หงเอ่อร์...แม่ทำขนมกุ้ยฮัวให้เจ้ากินอร่อยหรือไม่” หญิงสาวในอาภรณ์สีชมพูลายดอกท้อ ยิ้มและลูบหัวให้กับหลงอวี้หงที่กัดกินขนมกุ้ยฮัวที่นางทำให้ 

“อร่อยมากพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่” หลงอวี้หงยิ้มให้ผู้เป็นมารดา 

“วันหลังแม่จะทำให้เจ้าเยอะๆ เลย” ซุนหลี่ยิ้มให้กับลูกชายคนเดียวของนาง 

“เสด็จแม่...สองสามวันมานี่...เสด็จพ่ออ่านฎีกาเป็นจำนวนมาก...เสด็จแม่ต้องดูเสด็จพ่อไม่ให้พระองค์หักโหมจนมากเกินไป จะทำให้กระเทือนถึงพระอนามัย จะทำให้ประชวนเอาได้”  

“แม่จะดูแลเสด็จพ่อของเจ้าเป็นอย่างดี...อย่าได้ห่วง...กินเสร็จเจ้าก็นอนนะ...พรุ่งนี้เจ้าต้องเรียนตำราพิชัยยุทธ” 

“พ่ะย่ะค่ะ”  

“แม่ไปก่อนนะ” ซุนหลี่ลุกขึ้น หลงอวี้หงจะลุกขึ้นตาม 

“ไม่ต้องส่งเดี๋ยวแม่กลับเอง” ซุนหลี่เดินออกนอกตำหนักตรงไปตำหนักหมิงเทียน มีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องนางอยู่ 

“เป็นนางจริงๆ ด้วย” 

นิยายฟรี ขอมากกว่า 25 เม้นนะจ๊ะ แล้วมาต่อให้ ไรท์ขิฝากนิยายอีกเรื่องหนึ่งไว้อ่านเพลินๆ 

"จอมนางคู่บัลลังก์ " อยู่ในหมวด 'นิยายจีน' ตอนนี้ เขียนได้ 21 ตอนแล้วค่ะ เป็นนิยายฟรีไม่ติดเหรียญ ติดกุญแจเช่นเคย ฝากอ่านและคอมเม้นด้วยนะ 

อ่านแล้ว...อย่าลืมเม้นนะ 1 เม้น 1 กำลังใจ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น