Lamoon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

ชื่อตอน : เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 127

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.พ. 2563 22:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เหตุการณ์ไม่คาดฝัน
แบบอักษร

"โอ๊ยยยไมมันมึนแบบนี้ว่ะ"กอหญ้าลุกขึ้นนั่งบนเตียง เธอสลึมสลือค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา กูอยู่ไหนว่ะเนี่ย เธอมองไปรอบห้อง นี่มันไม่ใช่ห้องเธอนี่นา 

"อะไรมันเย็นๆ"เธอก้มมองอกตัวเอง 

"กรี๊ดดดดดด" กอหญ้ารีบยกผ้าห่มมุดหัวเข้าไปดูสภาพตัวเองใต้ผ้าห่ม ยังดีที่ยังใส่อันเดอร์แวร์ แล้วนั่นมันขาใคร สายตาเธอค่อยเลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงมังกรที่มันหลับไหลอยู่  

"ปั๊ก" 

"ตุ๊บ" 

"โอ๊ยยยยมึงถีบกูทำไมเนี่ย จะหักมั๊ยหลังกู" ยศวีย์ค่อยๆพยุงตัวลุกยืนขึ้นมา จะมาเอาเรื่องเธอให้ได้ กล้าดียังไงมาถีบเขาตกเตียง 

"กรี๊ดดดดดดดดดด"กอหญ้าหลับตาปี๋ รีบดึงผ้าห่มมาคลุมหัวเอาไว้ เมื่อคืนเห็นพอลางๆ เช้ามาเห็นจะๆ มันวันซวยอะไรของกูว่ะเนี่ย แต่เอ๊ะกูมาอยู่ห้องมันได้ยังไง ภาพเธอเมาเป็นหมาเมื่อคืนนี้โผล่เข้ามาในสมอง อึ๊ยยยยยไม่น่าเลยกู ไมต้องเป็นมันที่พากูกลับมาว่ะ เธอกัดฟันพูดอยู่ในผ้าห่ม 

"พึ่บ"ยศวีย์กระชากผ้าเธอออก 

"ไอ้นาฟเอาผ้าห่มกูคืนมา"เธอผวาตามผ้าห่มไป มันถูกเขาดึงกระชากทิ้งลงข้างเตียง 

"ไอ้ย่ะ"หน้าเธอจุ๊บอยู่ตรงกลางเป้ามันพอดี พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกช้างที ทำไงดีว่ะกู เธอไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมองเพื่อนเลย 

"มึงจะซบไข่กูอีกนานมั๊ย"เขาก้มหน้าลงมาถาม 

กอหญ้ารีบดึงหน้าออก แล้วหลับตาปี๋ เธอกลั้นหายใจเอาไว้ 

"ไม่เห็นไม่เห็นไม่เห็นไม่เห็น แค่ภาพลวงตา กูแค่ฝันไป กูต้องฝันแน่ๆมันต้องไม่เป็นความจริง มันไม่ใช่ความจริง กูกำลังฝัน กูกำลังฝัน กูกำลังฝัน ขอให้มันไม่ใช่ความจริงทีเถอะเพี้ยง" 

"โอ๊ยยยเจ็บ มึงหยิกกูทำไมนี่ไอ้นาฟ" เธอลืมตาขึ้น แล้วต้องหลับตาปี๋ลงทันที  

"มึงไม่ได้ฝันโว๊ย ความจริงล้านเปอร์เซ็นต์ กูคอนเฟิร์ม" 

"เป็นเปรตรึไงมัน ยืนโทงๆอยู่ได้ ไปใส่เสื้อผ้าเดี่ยวนี้"กอหญ้าหลับตาปี๋ตะคอกบอกเสียงดัง 

"ใส่ทำไม ทีมึงยังไม่ใส่"พูดจบเขาโดดขึ้นเตียงทันที 

กอหญ้ารีบคลานจะลงเตียง ไม่อยู่แล้วกู 

"เดี๋ยวก่อนมึงจะไปไหน"ยศวีย์รีบตะครุบเพื่อนเอาไว้แน่น หน้าเขาอยู่ตรงกลางก้นเธอพอดี 

"ว๊ายยยยปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะ ไอ้นาฟ มึงจะทำอะไรเนี่ย"เธอเกร็งไปหมดทั้งตัว 

ยศวีย์ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา แม่งตรงกลางเป้าเลยหน้ากู เขามองก้นเธอที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ 

"ก้นมึงสวยเหมือนกันนะเนี่ย" เป็นรูปหัวใจเลยก้นมัน ขาวมากด้วย เขาอยากแกล้งมันจริงๆยศวีย์คลานขึ้นไปทับบนเพื่อนทันที 

"ลงไป มึงจะมานอนทับบนตัวกูทำไมเนี่ย กูหนัก ลงไป"กอหญ้าดิ้นดุ๊กดิ๊กให้เพื่อนหล่นจากตัว 

"ไอ้นาฟ"ลูกชายมันตุงๆอยู่ที่ก้นกูตอนนี้ ทำยังไงดี คิดสิคิดสิ ยัยกอหญ้าเอ๊ยคิดสิคิ๊ดดดด 

'ดูนอนจนตัวแข็งเลยมึง กูขอแกล้งมึงหน่อยแล้วกันยัยปลาร้า'ยศวีย์กดจมูกที่ซอกคอเธอทันที ไมมันหอมแบบนี้ซอกคอมัน  

"อึ๊ยยยยยมาจูบกูทำไมเนี่ย"เธอหดคอหนี ขนลุกไปหมดแล้วตอนนี้ เธอพยายามดิ้นดุ๊กดิ๊กให้เขาตกลงมาจากตัวเธอให้ได้  

"อ่าาาส์มึงอย่าดิ้นได้มั๊ย " ลูกชายเขามันเริ่มพองตัวขึ้นเมื่อเธอส่ายก้นดุ๊กดิ๊กจะสะบัดตัวเขาให้ตกลงมา 

"ไอ้นาฟมึง มึงตั้งสติดีๆ กูเป็นใคร มึงคิดสิ คนที่มึงไม่ชอบขี้หน้า ยัยปลาร้าเน่าคู่กัดมึงไง"กอหญ้าหาทางเอาตัวรอด เธอเกร็งไปทั้งตัว พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกช้างที ขอให้มันตาสว่างทีเถอะเจ้าพระคุณเอ้ย ช่วยลูกช้างที เธอยกมือท่วมหัว 

"มึงใช่ยัยปลาร้าเน่าของกูจริงเหรอ ไหนกูขอดูหน้ามึงหน่อยซิ"ยศวีย์พลิกตัวเธอหงายขึ้นมา แล้วนอนทาบทับอีกครั้ง เนื้อแนบเนื้อ ไม่มีส่วนไหนเว้นว่างเลย 

"ไอ้นาฟมึงจะล้อเล่นกับกูไปถึงไหนเนี่ย ปล่อยกูไปเถอะ กูขอร้อง "น้ำตาเธอจะไหลออกมาจริงๆแล้วตอนนี้ 

"มึงเป็นผู้หญิงคนแรกที่ปฏิเสธกูเลย มึงรู้มั๊ย" เขามองคนใต้ร่าง ไมตอนนี้มันสวยจังว่ะ ปากแดงๆแก้มแดงๆหูแดงๆของมัน มันน่างับเล่นจริงๆ ยศวีย์ค่อยเคลื่อนใบหน้าก้มต่ำลงมาเรื่อยๆ 

"โป๊ก" 

"โอ๊ยยย"เขาลูบหน้าผากตัวเองปอยๆ โขลกมาได้ แตกมั๊ยเนี่ยกระโหลกกู 

กอหญ้าฉวยโอกาสที่เขาเผลอ เธอหมุนตัวขึ้นไปนั่งคร่อมเขาเอาไว้ทันที อยู่ใต้ร่างเขามีแต่เสียเปรียบ เธอจะคุมเองเกมส์นี้ เธกกดเขาเอาไว้กับเตียงนอนทันที 

"จะon topให้กูเหรอ ก็ดีเหมือนกันนะมึง ท่านี้ กูชอบบบ" ยศวีย์ทำหน้าฟิน เล่นเอาซะเขาเสียวท่าเธอตอนนี้ ดูกดมือเขาเอาไว้บนเตียง นมมันจะจ่อปากเขาอยู่แล้ว เขามองหน้าอกเพื่อนเพลิน มันกลมบล๊อก ขาวจั๊วะ ยศวีย์แอบกลืนน้ำลายดังเอือก ถ้าได้ดูดมันเข้าปากจะรู้สึกดีขนาดไหนว่ะเนี่ย 

" มึงมองอะไร ห้ามมอง" กอหญ้าเขินจนหน้าแดงไปหมดแล้ว เธอรีบเด้งตัวลุกนั่งแล้วเอามือกอดหน้าอกตัวเองเอาไว้ทันที 

"เสื้อผ้ากูอยู่ไหน"เธอมองหามันจนทั่วรอบเตียง ไม่มีสักตัวทั้งเสื้อผ้าของเธอและของเขา 

"กูทิ้งแล้ว ในถังขยะ มันมีแต่อ๊วกมึง โคตรเหม็น" กว่าเขาจะเช็ดทำความสะอาดตัวให้เธอได้เมื่อคืนนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ภาพเธออ๊วกพุ่งใส่เขาเมื่อคืนยังหลอนเขาอยู่ถึงตอนนี้ 

"แล้วมึงจะให้กูใส่อะไรกลับเนี่ย" กอหญ้ารีบปีนลงเตียงวิ่งไปหาเสื้อผ้าตัวเองในถังขยะ  

"ยี้ ไมมันเหม็นแบบนี้" เธอทิ้งมันลงถังขยะทันที แล้ววิ่งไปเปิดตู้เสื้อผ้าเขา 

"กูยืมก่อน เดี๋ยวซักมาคืน " เธอรีบสวมใส่เสื้อผ้าเขา มันตัวใหญ่มาก  

"กลับเองนะ รถกูส่งล้างอยู่ ตังค์ในกระเป๋ากูอยู่ที่หัวเตียง เรียกแท็กซี่เอาเองน่ะมึง" 

"ขอบคุณนะที่พากูกลับมาด้วยเมื่อคืน"ภาพที่เธออ๊วกใส่ตัวเขา ใช่ว่าเธอจะจำไม่ได้เลย เธอเริ่มมองเขาในแง่ดีขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยก็นิ๊ดหนึ่ง 

"อืมมมbye "ยศวีย์นอนคว่ำหน้าหลับตาโบกมือbye bye ให้เธอ เขาต้องกลั้นความรู้สึกตัวเองเอาไว้ไม่ให้โดดกระโจนเข้าใส่เธอ ตอนนี้ลูกชายเขามันกำลังปวดหนึบๆต้องการการปลดปล่อย หลังจากเธอเดินออกไปจากห้อง ปฏิบัติการโลกสวยด้วยมือเราเกิดขึ้นทันที 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น