เจ้าแม่ดราม่า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2562 18:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 10
แบบอักษร

 

 

 

Chapter 10

การเผชิญหน้าของสองหนุ่ม

 

“รอแป๊บจะถึงแล้วววว...แกจะตามจี้ไปถึงไหนเนี่ยฉันขับรถอยู่”

ผมนั่งมองเธอที่กำลังขับรถไปหาหมอนั่นแถมไอ้หน้าอ่อนนั้นยังโทรตามจิกๆอยู่ได้น่ารำคาญ ตั้งแต่ออกมาจากลิฟต์ไอ้บ้านั้นก็โทรมาพอรู้ว่ามีผมจะไปด้วยก็โทรตามยัยแม่บ้านผมจิกๆยิ่งกว่าไก่สะอีก!!

“นายจะตามอะไรหนักหนาเธอกำลังไปจะเร่งเพื่ออะไร”

ผมพูดขึ้นเพราะเธอเชื่อมต่อกับบลูทูธรถคำพูดของผมเลยทำให้หมอนั่นได้ยิน

‘ผมเร่งเพราะมีคนอย่างคุณมาด้วยนี่แหละ’

ผมกรอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่ายให้ตายสิมีคนอย่างผมแล้วมันทำไม

“เหรอ!! คนอย่างฉันก็ดีกว่าไอ้หน้าอ่อนอย่างแกนั้นแหละ แค่นี้นะอย่าโทรมาอีกกำลังจะถึง!!” ผมกดวางสายทันทีที่พูดจบโดยที่เจ้าของโทรศัพท์ทำได้แค่อ้าปากค้างขับรถอย่างไม่เข้าใจ ส่วนผมก็หันมองออกนอกหน้าต่างอย่างไม่รู้จะทำอะไรเพราะสถานการณ์ตอนนี้มันดูอึนะไงไม่รู้

 

30 นาทีต่อมา

 

 

เราสองคนมาถึงหมอนั่นที่ตอนนี้กำลังนั่งรออยู่ริมถนนที่ไม่มีรถผ่านสักคัน ผมนั่งยิ้มมองไอ้หมอนั่นอย่างสะใจก่อนรถจะเทียบเบ้าไปใกล้มัน คนข้างๆผมก็ลงจากรถเดินอ้อมไปหามันทันทีผมจึงรีบลงตามไปด้วย..

“อื้อพอดีฉันให้คนมาลาดไปแล้วนะรอแค่แกนั้นแหละมารับ ว่าแต่แกไม่เป็นไรใช่ไหมไหนดูสิ”

“เธอจะเป็นอะไรมิทราบก็แค่ลิฟต์ค้างไม่ใช่ลิฟต์ตกสักหน่อยอย่าเวอร์ไปหน่อยเลย” ผมพูดขึ้นในขณะที่เห็นหมอนั่นกำลังจับต้นแขนทั้งสองข้างของเธอแล้วพลิกไปพลิกมา

“เออ...คือ..จุนนี่คุณแอลฟ่าเจ้านายฉัน..ส่วนคุณแอลค่ะนี่ชอจุนเพื่อนฉันค่ะ” แต่หมอนั้นไม่ทันได้ตอบผมยัยแม่บ้านก็พูดขัดขึ้นก่อนหมอนั่นจะเอ่ยอะไรออกมาผมจึงเดินไปดึงแขนยัยแม่บ้านออกมาพร้อมยื่นมือไปทักทายหมอนั่น

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

หมอนั่นเอื้อมมือข้างหนึ่งมาจับมือผมก่อนอีกข้างจะออกแรงดึงแขนยัยแม่บ้าไป

“เช่นกันครับคุณแอลฟ่า”

สายตาของผมกับหมอนั่นปะทะกันอย่างไม่ทีใครยอมใครพร้อมกับออกแรงกดในการจับมือแรงขึ้นเรื่อยๆไอ้เวรนั้รก็ไม่ธคนะเนี่ยมันเพิ่มแรงบีบมาอย่างแรงพอๆกับที่ผมส่งไป...เราสองคนมองหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร...

“จะไม่ปล่อยมือเหรอครับ” ไอ้หน้าอ่อนนั่นพูดขึ้นในขณะที่เพิ่จแรงบีบมาอีก

“ก็ปล่อยก่อนสิน้องชาย” ผมพูดเชิงท้าทายพร้อมกับเพิ่ทแรงบีบขึ้นอีกจนตอนนี้ใบหน้าของผมกับมันเริ่มแดงก่ำด้วยความเจ็บเหมือนกระดจมือจะหักไงไม่รู้

“โอ๊ย!!! พอได้แล้วทั้งสองคนปล่อยมือกันสักทีแล้วจะดึงฉันไปมาทำไมเนี่ยรีบกลับกันได้แล้วแดดแรงขนาดนี้ยังจะมายืนตากแดดอยู่ได้เดี๋ยวก็เป็นมะเร็งผิวหนังพอดีแดดประเทศไทยยิ่งร้อนอยู่ด้วย!!”

แต่แล้วเสียงร้องไม่พอใจของคนที่ถูกดึงไปมาก็พูดขึ้นนั้นทำให้หมอนั่นรีบปล่อยมือจากผมทันทีที่เธอพูดจบผมตึงดึงมือกลับมาเอาไปซ้อนไว้ด้านหลังเพราะตอนนี้มือผมคงแดงมากแน่ๆไอ้หมอนั่นก็ไม่ต่างจากผมเท่าไหร่ พอเธอเห็นว่าเราสองคนปล่อยมือกันเรียบร้อยแล้วเธอจึงเอ่ยขึ้นต่อ

“ไปขึ้นรถกันได้แล้วค่ะ” สิ้นสุดคำพูดเจ้าตัวก็เดินฝ่าหน้าผมกับหมอนั่นไป พอได้ยินดั่งนั้นผมจึงรีบวิ่งตามหลังเธอไปเปิดประตูนั่งเบาะหน้าทันทีเพราะผมจะได้นั่งข้างหน้าคู่กับเธอแทนมันไงละ

ปึง!

ผมวิ่งขึ้นมานั่งบนรถก่อนจะรีบกดล็อกประตูแล้วลดกระจกลงไปแลบลิ้นใส่หมอนั่นที่วิ่งมาช้ากว่าผม ส่วนยัยแม่บ้านก็ขึ้นมาฝั่งคนขับ และ ไม่นานไอ้หน้าอ่อนนั้นก็เดินขึ้นด้านหลังนั่นทำให้ผมค่อนข้างจะพอใจมากที่เห็นแบบนั้นฮ่าๆ

“คุณแอลเนี่ยชอบทำตัวเหมือนเด็กจริงๆนะครับ ทั้งที่ความจริงอายุก็ไม่น้อยละนะครับ”

ผมหันไปมองค้อนใส่ไอ้บ้านั้นทันที...ไอ้หน้าอ่อนนี่กำลังหลอกด่าผม!!!

“อะ!!”

“คุณแอลค่ะ...ช่วยปิดกระจกให้หน่อยคะ” แต่ในขณะที่ผมกำลังจะหันไปต่อว่าหมอนั่นเสียงของคนข้างๆก็ดังขัดขึ้นมาผมจึงหันมามองหน้าเธอ...ผมรู้ว่าเธอพยายามจะหยุดผมนั้นจึงทำให้ผมไม่พอใจเท่าไหร่แต่แล้วจู่ๆสายตาของผมก็สะดุดกับบางอย่างที่ติดหน้าเธอตอนไหนไม่รู้

“นี่!! ขยับมานี้หน่อยมีอะไรติดหน้าไม่รู้”

“อะไรคะ”

“เอาน่าา หันมานี่” และเธอก็หันมาตามคำพูดของผมก่อนผมจะค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าไปหาเธอแล้วปัดเศษใบไม้ที่ติดแก้มเธอออกแต่ยิ่งผมใกล้เธอผมยิ่งสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตของไอ้คนข้างหลังผมจึงหันไปแฉะยิ้มใส่หมอนั่น และ ใบหน้าของคนข้างๆตอนนี้ก็แดงแจ๋น่ารักเชียวละ

“ฮึๆ”

“ 0/////0 ”

 

20 นาทีต่อมา

 

“จุนฉันมาส่งได้แค่ข้างหน้านะนายลงตรงนี้ได้ใช่ไหม” พอเธอขับมาถึงด้านหน้าคอนโดของหมอนั่นเธอจึงพูดขึ้นในขณะที่กำลังจอดรถอยู่ด้านหน้าคอนโดแต่จู่ๆหมอนั่นก็พูดขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี

“เจสวันนี้ฉันไปค้างที่ห้องแก ‘อีกครั้ง’ ได้เปล่าพอดีพรุ่งนี้ฉันมีงานแถวๆนั้นอีกนะ”

ผมหน้าตรึงทันทีที่ได้ยินแบบนั้นไอ้หน้าอ่อนจงใจเยาะเย้ยผม!!!!

“อย่างนั้นเหรองั้นแกจะขึ้นไปเอาเสื้อผ้าสิจะรอเลยจะได้ไม่หารถไปให้ยุ่งยากอีก”

และ ผมยิ่งอารมณ์เสียกว่าเดิมเมื่อแม่ตัวดีพูดแบบนี้!!! นี่เธอเป็นคนยังไงกันแน่ที่ยอมให้ผู้ชายมานอนที่ห้องด้วยผมไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกนะแค่เห็นว่ามันไม่เหมาะเท่านั้น

“ไม่ได้!!!” เสียงปฏิเสธของผมดังขึ้นทำให้ทั้งสองคนนั้นชะงักไป

“เออ...อะไรคะคุณแอลเป็นอะไร”

“เธอจะให้หมอนี่มานอนที่ห้องเธอไม่ได้!!”

“ทำไมครับคุณแอล...ผมก็ไป‘นอน’ที่ห้องเจสบ่อยๆก่อนจะทำงานกับคุณด้วยช้ำคุณมีปัญหาตรงไหนครับ” หมอนั่นพูดขึ้นพร้อมกับท่าทางกวนตีนนั่นยิ่งทำให้ผมไม่ชอบใจ

“ไม่ได้!! ผู้หญิง กับ ผู้ชายจะนอนห้องเดียวกันได้ไงยังไงก็ไม่ได้โว้ย!!!!” ผมตะโกนขึ้นอย่างไม่พอใจให้ตายสิวันนี้ผมไม่มีทางให้มันเกิดเรื่องบ้าบอนั้นเกิดขึ้นแน่นอน!!!!!

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณครับ”

“เกี่ยวสิ!!!”

“เกี่ยวเรื่อง???”

“เจสชี่เป็นแม่บ้านของฉัน!!! เธออยู่ในการปกครองของฉัน!!!”

“ห้ะ!!!/ห้ะ” คำพูดของผมทำให้สองคนนั่นอ้าปากค้างอย่างไม่เข้าใจแต่ให้ตายสิผมไม่ชอบใจชะมัดโว้ย!!!!

 

 

 

 

ฮ่าๆอิพรี่!!!อะไรของแกเนี่ยเป็นอารายยยไหนบอกมาสิว่าไม่พอใจอะไรฮ่าๆออกอาการจริงๆ

 

 

ความคิดเห็น