Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.14 : พี่หมอก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2562 09:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.14 : พี่หมอก
แบบอักษร

ความเงียบที่แสนน่ากลัว ชายหนุ่ม 3 คนนั่งอยู่ในห้องเดียวกัน แต่ไม่คำพูดใดๆดังขึ้นมาเลย นั่งมันเวลาดึกแค่ไหนแล้ว แต่คนในห้องยังนั่งมองหน้ากันตาสว่าง

“กูไม่ได้บอกมันนะ ว่ามึงสั่งกูอุ้มมันไปขาย ดีนะกูรู้จักมัน เลยพามาที่นี่ก่อน” อัคคีกระซิบเบาๆข้างๆหูของเพื่อนสนิท

“กูเพิ่งรู้ว่าเป็นพี่เมีย ก่อนหน้านี้แปปนึง เอาซะกูส่างเลย”

“เมลเก็บของกลับบ้าน” การซุบซิบของขายหนุ่มทั้งสอง ทำเอาริวไม่ค่อยสบอารมณ์นัก เลยต้องเปิดประเด็นการสนทนาขึ้นมาก่อน ร่องรอยจากคอคนเป็นน้องสาว มันทำเอาเค้าโกรธไม่น้อย

“ผมไม่ให้เธอกลับ คุณโกรธผม ผมขอโทษ แต่เมลจังของผมไม่เกี่ยว” หมอกดึงสาวร่างเล็กมาซ่อนไว้ด้านหลัง แต่คำว่าของผม ในประโยคของเค้า ทำให้คนเป็นพี่ชายไม่ชอบใจเท่าไหร่

“ช่วยหันไปมองสภาพน้องสาวผมด้วย คุณเป็นพี่ชายเห็นสภาพน้องสาวเป็นแบบนี้ จะให้ทนดูได้รึครับ” แม้คำพูดของริวจะดูสุภาพ แต่แฝงไปด้วยน้ำเสียงกวนๆเพื่อยั่วให้หมอกโกรธ และจะดูด้วยความผู้ชายที่น้องสาวตนเลือกนั้นมีอะไรดี

“ขอโทษครับ มันเกิดจากความหึงหวงของผมเอง” หมอกหันไปมองหญิงสาวที่มีรอยรักเต็มไปหมด แล้วกลับมาก้มหัวยอมรับผิด ที่ตัวเองเข้าใจผิด การกระทำนี้เค้าทำเอาริวอึ้งไม่น้อย เพราะดูจากที่ผ่าน ริวคิดว่าหมอกจะใช้แต่กำลัง ไม่นึกว่าเร้าจะยอมรับผิดออกมาอย่างลูกผู้ชาย

“ไอ้หมอกกก โห ไม่เห็นเคยก้มหัวให้กูแบบนี้บ้างวะ” อัคคีถามเพื่อน ที่แทบจะไม่เคยก้มหัวให้ใคร

“มึงไม่ใช่พี่เมียกูไง กูผิดที่ซัดเค้าซะหน้ายู่ แล้วก็....” หมอกหันไปสบตาสาวน้อยที่เต็มไปด้วยรอยแดงอย่างภูมิใจ

“เคลียร์กันไปนะ กูไปนอนกกเมียดีกว่า ป่านนี้คิดถึงกูแย่แล้ว” อัคคีพูดพรางฉีกยิ้มให้ริว แล้วค่อยๆเดินออกจากห้องไป เพราะเรื่องนี้เค้าอยู่ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร จะเข้าข้างใครก็คงไม่ได้ เพราะตัวเค้าเองก็มีน้องสาวเข้าใจหัวอกคนเป็นพี่ดีเลย

“เอาเถอะ เธอชนะพนันเมล ฉันจะไม่บอกพ่อเรื่องแฟน แต่เรื่องร้านเนี่ย มันเกินกว่าเบเกอรี่ไปเยอะ ฉันควรจะบอกพ่อว่ายังไง ไหนลองพูดมาซิ เธอก็รู้นิว่ามันอันตราย เกิดโดนคนเมาฉุดไปทำยังไง รอแฟนเธอมาช่วยหรอ แล้วถ้ามาช่วยไม่ทันล่ะ กลับไปกับฉัน งานที่บริษัทเยอะแยะ”

“ไม่เอาหรอก งานที่มี ริวก็ทำดีอยู่แล้ว ริวก็เห็นว่าฉันดูแลร้านได้ มันภูมิใจแค่ไหนที่ตัวเองทำได้ ฉันไปทำงานบริษัท ฉันก็เป็นได้แค่ ลูกของพ่อ น้องของริว 2 ปีที่ผ่านมาที่ฉันทำ ไม่มีความภูมิใจเลย” เมลตอบคนเป็นพี่อย่างไม่เต็มปากนัก เพราะเธอไม่ใช่เด็กดื้อ

“อยู่แบบนี้ใครจะดูแล”

“ผมจะดูแลเธอเอง”

“แค่นี้ยังหึงขึ้นหน้า คุณเองแหละที่จะทำลายน้องสาวผม” ริวพยายามจะเดินเข้ามาคว้าแขนน้องสาวของตนเอง แต่กลับถูกหมอกจับข้อมือเอาไว้ไม่ให้ถึงตัวเมล

“ผมให้เกียรติคุณในฐานะพี่เมีย อย่าคิดว่าผมจะต้องยอมคุณนะ ถ้าคุณล้ำเส้นการตัดสินใจของเธอ ผมจะไม่เกรงใจ”

“ถ้าน้องสาวผมอยากกลับ ก็จะให้กลับว่างั้น”

“ใช่ ขอแค่เธอเป็นคนตัดสินใจเอง ผมจะไม่ขวางเลย” แววตาของหมอกทำเอาคนเป็นพี่ชายเห็น ว่าเค้าจริงจังแค่ไหนกับสิ่งที่เค้าพูด แต่การที่ต้องคนที่เพิ่งรู้จัก มาดูแลน้องสาวมันก็ยากเกินกว่าเชื่อใจ

ริวได้แต่มองคนทั้งคู่แล้วคิดหนัก น้องสาวของเค้าไม่เคยออกนอกกรอบ ไม่เคยเจอโลกที่ล่อแหลมแบบนี้ ทั้งคู่จะพากันไปในทางไหนก็ไม่รู้ ได้แต่แต่เชื่อใจน้อง ว่าน้องจะไม่เกเร และต้องเชื่อใจผู้ชายอีกคนที่ตนแทบจะไม่รู้จัก

“เป็นเพื่อนไอ้หน้าตุ๊ดนั่น ผมไม่ไว้ใจคุณเลย”

“อันนี้ผมเห็นด้วย”

ริวทำหน้างงเล็กน้อย ว่าอะไรคือสิ่งที่หมอกเห็นด้วย

“ก็หน้ามันเหมือนตุ๊ดไง”

“เอ่อ...ผมเริ่มชอบคุณขึ้นมานิดนึงละ แต่ยังไม่ลืมที่คุณให้คนอุ้มผมมาที่นี่หรอกนะ”

 

 

วันถัดมา....เมล Say ::

“ริวววว จะมองฉันด้วยสายตาแบบนี้อีกนานแค่ไหน” ฉันรู้สึกอึดอัดเมื่อพี่ชายของตัวเองจ้องฉันตาเขม็ง ดีนะที่ริวไม่รู้ว่าจริงๆแล้วนั้น เมื่อคืนเค้ากะพาตัวเองไปขายชายแดน ดีที่คุณอัคคีรู้จักริว ไม่งั้นพี่ชายฉันถูกส่งออกเป็นสินค้าเกรดพรีเมียมแน่ๆ

“ไม่ค่อยสบอารมณ์กับร่องรอยพวกนี้เลยอะ มันขืนใจเธอรึไง”

“ฉันยอมเองอะ เมื่อคืนแววตาของเค้าเจ็บปวดมากเลย เหมือนเค้าผิดหวังในตัวฉันสุดๆ ฉันทนเห็นเค้ารู้สึกแบบนั้นไม่ได้ เค้าคงต้องปวดร้าวมากๆแน่ เพราะเมื่อคืนฉันเองก็ทนไม่ได้ที่เค้าหายไป ทุกครั้งที่ฉันมีอันตราย จะเป็นเค้าที่มาช่วยทุกครั้งเลย ตอนที่โดนฉุด ไม่ได้เค้าป่านนี้ก็แย่ไปแล้ว เรื่องที่พี่ห่วง เค้าก็ห่วง เลิกงานเค้าจะมาที่ร้านทุกวันเลย ทั้งๆที่เค้าไม่จำเป็นต้องมาก็ได้”

“ลูกเต้าเหล่าใคร พ่อแม่เป็นคนยังไง บ้านน่าจะมีฐานะ ดูจากเสื้อผ้าที่ใส่ แต่ใจร้อนแบบนี้ แล้วจากที่อุ้มฉันเมื่อวาน แสดงว่าลูกคนมีอำนาจ เพราะไม่กลัวตำรวจ พี่เดาถูกไหม”

“เชอร์ล็อค ริวหรอคะ ก็ประมาณที่ริวว่า”

“แล้วจะปิดพ่ออีกนานแค่ไหน พ่อต้องรู้ ปิดพ่อนานไม่ได้หรอก ฉันถูกสั่งให้มาดูและรายงาน ครั้งนี้จะช่วย แต่จะไม่โกหกว่าทำเบเกอรี่แน่ เพราะถ้าพ่อรู้ที่หลังเรื่องใหญ่แน่ อยากจะโตไม่มีใครว่า แต่การจะโตต้องมีความคิดแบบผู้ใหญ่ด้วย พร้อมเมื่อไหร่บอกพ่อซะ”

“ค่ะ” ฉันได้แต่ก้มหน้ายอมรับผิด ยอมให้ริวเทศนาอยู่แบบนั้น

“เรื่องแฟนก็ต้องบอก ควรจะบอกทุกเรื่องนั่นแหละ ถึงพ่อจะเอาแต่ใจ แต่พ่อไม่ได้ไร้เหตุผล การที่อยากจะให้พ่อไว้ใจ เธอต้องทำตัวให้น่าไว้ใจก่อน อย่าคาดหวังสิ่งใดจากใคร ถ้าเธอไม่ได้ให้เค้าก่อน”

“เข้าใจแล้วค่ะ” ฉันก้มหน้าก้มตายอมรับผิดแต่โดยดี อยู่ในบ้านทุกคนจะชอบมองว่าฉันเป็นเด็กอยู่ตลอดเวลา ที่จริงทุกอย่างจะจบ ถ้าทุกคนรู้จักไว้ใจฉันบ้าง

ตอนนี้ฉันเดาไม่ถูกเลยว่าริวจะช่วยฉันยังไงถ้าไม่โกหก เอาเถอะ!!...อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด จะมาพะวงกลัวความผิดมันไม่ได้ช่วยอะไร เพราะยังไงสักวันพ่อก็ต้องรู้ ให้รู้จากฉันเองดีกว่า

“เข้าใจแล้วค่ะ....ฉันจะบอกเรื่องนี้กับพ่อเอง ริวรายงานที่เห็นตามสมควรได้เลยค่ะ”

“ดี....ฉันจะได้กลับไปอย่างสบายใจ อยู่ไปเดี๋ยวโดนอุ้มอีก”

นั่นนนนน!!! แขวะไม่เลิก

 

อีกด้าน.....

เมื่อลูกชายคนเล็กกลับถึงบ้าน เกตุแก้วก็ตรงดิ่งเข้าไปหาทันที เนื่องด้วยจากเมื่อคืนลูกชายของเธอหายไปอีกแล้ว แต่การสาดอารมณ์ใส่ลูกทำให้ลูกชายของเธอไม่ค่อยกลับบ้าน มันก็ไม่มีผลดีกับเธอนัก แถมจะทำให้เธอเสียแผนอีกต่างหาก

“หมอก คือแม่เข้าใจแล้ว ว่าลูกรักนัง เอ่อ...ผู้หญิงคนนั้น แต่ลูกต้องให้แม่ได้รู้จักเธอมากกว่านี้”

“แมนอยากรู้จักเธองั้นหรอ” หมอกมองแม่ตัวเอง อย่างไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินนัก หรือว่าพ่อบอกแม่ไปแล้ว เรื่องประวัติของแฟนสาวเค้า

“ใช่ แม่อยากรู้จักเธอ อย่างน้อยก็อยากขอโทษ ที่วันนั้นทำไม่ดีกลางงาน แม่อยากจะเลี้ยงข้าวขอโทษ ลูกว่าดีไหม”

แม้หมอกจะยังไม่เชื่อใจแม่เท่าไหร่ แต่นี่จะเป็นวิธี ที่ทำให้แม่ให้เห็นความน่ารักของแฟนสาวของเค้า ปฏิเสธหรือรับปากไปเลยคงจะไม่ดีนัก เค้าเลยตัดสินใจตอบกลางๆไปก่อน

“แล้วผมจะบอกเธอนะครับ ผมอยากให้แม่รู้จักเธอจริงๆ ชอบเธอที่เป็นเธอ ไม่ใช่แค่เงินที่เธอมี”

“รู้แล้วๆ นี่ไง แม่กำลังพยายามอยู่นี่ไง”

“แม่น่ารักมาก” หมอกเดินไปหอมคนเป็นแม่ฟอดใหญ่ ก่อนจะเดินขึ้นห้องไปเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย

เกตุแก้วมองตามคนเป็นลูกด้วยรอยยิ้ม ไม้แข็งไม่ได้ก็ต้องใช้ไม้นวม ทำไมฉันจะต้องให้ลูกเกลียดฉันละ ฉันต้องทำให้ลูกฉันเกลียดแกสิ รอยยิ้มน้อยเผยขึ้นที่มุมปากของคุณหญิงเกตุแก้ว ก็จะกลับกลายเป็นแม่ที่แสนดี

 

หมอก Say ::

@ห้องทำงานของเมล ร้านเมรัย

“พี่ชายคุณละ ผมรู้จักผิดจริงๆนะเนี่ย ว่าจะมาเลี้ยงเหล้าขอโทษสักหน่อย”

“กลับไปแล้วค่ะ กลัวโดนอุ้มอีก ห้ามทำอีกแล้วนะคะ”

ใครยุ่งกับคุณผมก็ไม่เอาไว้ทั้งนั้นแหละ ก็เมื่อวานคุณไม่ได้บอกตั้งแต่แรกนิ ว่าพี่ชายอะใครจะไปรู้อะ ดีนะที่ไอ้คีมันรู้จัก ผมไม่ได้ตอบรับประโยคที่ว่าจะไม่ทำอีกของเธอ ผมไม่ชอบรับปากอะไรที่ทำไม่ได้นิหน่า

“เมลจัง แม่ผมเค้าอยากเลี้ยงข้าวขอโทษคุณ คุณอยากไปไหม” ผมดึงคนตัวเล็กมานั่งลงบนตัก เธอมีสีหน้าครุ่นคิดจนคิ้วสองข้างขมวดเข้าหากัน

“ขอโทษจริงๆหรอคะ”

“ผมว่าไม่จริงหรอก แต่ผมอยากให้แม่เห็นความน่ารักของคุณแบบที่ผมเห็น ไปนะ ผมจะไม่ยอมให้แม่แกล้งคุณได้เลย”

“ก็ได้นะ แต่ต้องให้รอยที่คอพวกนี้หายก่อน รู้ไหมในวันที่อากาศร้อนแบบนี้ฉันยังต้องใส่ผ้าพันคอเลย”

“แต่ผมชอบนะ ผมรู้สึกว่าคุณเป็นของผม”

“เราจะคุณกับผม แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนคะ บางทีฉันรู้สึกห่างเหินจังเลย คุณก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหมคะ” เสียงออดอ้อนของหญิงสาวที่อยู่บนตัก มันทำเอาผมอดไม่ได้ที่จะจุ๊บลงเบาๆที่คอของเธอ จนเธอสะดุ้งน้อยๆ

“อยากเรียกอะไร”

“ที่รักแบบเมื่อคืนดีไหมนะ” เธอพูดงึมงำเบาๆ เหมือนคนที่พูดกับตัวเอง

“จะดีหรอหรอหื้มมม ที่รัก” ผมกระซิบเบาที่ข้างหูของเธอ แต่เธอกลับดันผมออกทันที อันนี้เธอเป็นคนคิดเองนะ

“ไม่ดีแล้วค่ะ เขินไป”

“เอาใจยากนะเราอะ ปีนี้ผม 29” เธอเป็นน้องผมแน่ๆ เรียกพี่หมอกก็น่ารักดีอะ เวลาดุเธอ เธอจะได้อยู่ในโอวาทผมบ้าง

“งุมมมม งั้นเรียกพี่หมอกดีไหม จะได้เลิกเรียกคุณซะที เรียกคุณตอนทำอย่างว่ามันจั๊กจี้อะ”

ลามกใหญ่แล้วนะเราอะ จั๊กจี้ยังไงน้าาา เอาจริงตอนนั้นขอเป็นชื่อผม ผมโอเคหมดอะ มันจั๊กจี้ ฮ่าๆ คิดแล้วตลก พอเธอไม่ต้องมาเชิ่ดใส่ผมแบบนี้มันทำให้เธอน่ารักขึ้นไปอีก

“เมื่อคืนรุนแรงไปรึเปล่า ขอโทษนะ คงเจ็บน่าดูเลย” ผมกอดรัดร่างเล็กๆแล้วหอมลงที่ด้านหลังไหล่ของเธออย่างสำนึกผิด

“รอยที่คอหาย เราไปหาพ่อของฉันกันไหมคะ ฉันสัญญากับริวไว้ ว่าจะไปบอกเรื่องร้านกับพ่อด้วยตัวเอง รวมทั้งเรื่องของ..พี่ด้วย แต่ถ้าพี่ไม่อยากไปก็ไม่เป็นไรนะคะ ฉันไม่ได้บังคับ ฉันแค่ลองชวนดู ฉันแค่.....”

“ไม่ไปอะ”

“นั่นสินะคะ ฉันควรจะเผชิญเรื่องนี้ด้วยตัวเอง”

“เราจะเชิญพ่อเมลมาที่นี่ ถ้าเมลไม่ได้กลับมา พี่ไม่ยอมหรอกนะ ให้พ่อมาเห็นสิ่งที่เมลตั้งใจ ทำขนาดนี้ สิ่งที่เมลทำจนเป็นรูปเป็นร่างขนาดนี้พี่ว่าพ่อเมลจะเข้าใจ” แทนตัวเองว่าพี่ เขินดีเหมือนแฮะ แม้จะยังไม่ค่อยชิน แต่มันก็เขินดีอะ

“ค่ะ แต่ต้องรอรอยที่คอหายก่อนนะคะ ไม่งั้นพ่อเมลเอาพี่ตายเลย”

“พ่อดุหรอ”

“มากค่ะ พ่อใจดีกับฉันแค่คนเดียว แต่กับคนอื่น พ่อจะดุมาก”

“งั้นพี่ต้องไปหาเสื้อเกาะไว้รอละ” ก็ผมดันรักลูกสาวเค้าไปแล้วนิ

“ทนพ่อฉันหน่อยนะคะ ท่านอาจจะปากร้าย แต่ใจดีนะ แลกกัน แลกกับการที่ฉันจะต้องไปสู้รบกับแม่พี่”

“งั้นดีล Kiss or Kiss คะ??”

“พี่หมอก แค่ดีลก็ต้อง Kiss หรอคะ ไม่เห็นจะเกี่ยวสักนิด”

“งั้นพี่ทำให้มันเกี่ยวเอง” ผมดันให้เธอหงายหลังและไร้ที่ยึดเหนี่ยวใดๆนอกจากคอของผม ก่อนจะมอบจูบแสนหวานให้กับสาวน้อย ปัญหาไหนก็จะทำลายเราไม่ได้เลย ถ้าเราจับมือกันแน่นพอ

 

====================

ปูทางละ

ตอนหน้าแม่ผัวจะแกล้งอะไรเมลหนอออ

แล้วพ่อของเมล หลังจากที่ริวไปรายงานละจะเป็นยังไง

แค่คิดก็วุ่นวายแล้ววววว เฮ้ออออ

ความคิดเห็น