Kaowhorm
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักว้าวุ่น Ep.20

ชื่อตอน : รักว้าวุ่น Ep.20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2562 00:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักว้าวุ่น Ep.20
แบบอักษร

อาคิราหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ เขาลืมตาตื่นขึ้นมา ก็เจอลูกชายตัวน้อย นอนหลับอยู่ข้างๆ เขายิ้มออกมาอย่างห้ามใจเอาไว้ไม่ไหว เขายื่นนิ้วไปเกลี่ยแก้มนุ่มๆของลูกชายอย่างเอ็นดู

“หล่อเหมือนกันนะเรา” เขาพูดกับลูกชายยิ้มๆ

“แค่ปล้ำแม่เราแค่คืนเดียวเอง มีเราติดท้องไปด้วย แสดงว่าพ่อไม่ธรรมดาใช่ไหม? ไว้เราโตขึ้นพ่อจะสอนละกันนะ” เขาจูบที่ศีรษะลูกชายอย่างรักใคร่ เขามองซ้ายมองขวา ก็ไม่เจอใคร

“อิงไปไหน?” เขาพึมพำออกมาเบาๆ เอาผ้าห่มผืนเล็กๆ ห่มให้ลูกชาย เขานอนมองหน้าลูกชายยิ้มๆ

“พ่อจะพาเรากลับไปอยู่กับพ่อที่บ้านนะลูก” เขาลูบหลังลูกชายเบาๆ

“ตื่นแล้วหรอคะ” พิมพ์ชนก เดินมาเกาะคอกเด็กมองเขายิ้มๆ อาคิรา ลุกขึ้นเดินออกมาจากคอกเด็ก เขายืนพิงคอกเด็ก พร้อมกับดึงพิมพ์ชนก เขามากอดเอาไว้แน่น พิมพ์ชนก กอดตอบเขาไว้เช่นกัน

“อิง.... ลำบากหรือเปล่าช่วงที่อยู่อังกฤษ” เขาวางคางบนศีรษะเล็กๆของเธอ รับรู้ได้ว่าร่างบางกำลังร้องไห้ออกมาเงียบๆ เธอคงลำบากไม่น้อย เพราะทั้งเรียนไปด้วย แถมท้องอีก ไม่ไม่ง่ายเลย แถมเธอยังเลือกที่จะเก็บลูกของเขาไว้อีก อาคิรา กอดเธอเอาไว้แน่น ประคองหน้าเล็กๆของเธอเอาไว้ในอุ้งมือ เช็ดน้ำตาให้เธอเบาๆ

“ขอบคุณอิงมาก ที่เก็บลูกผมไว้ ลูกผมน่ารักมาก” พิมพ์ชนก น้ำตาร่วงออกมาอย่างกลั้นไม่ไหว

“แค่อิงเก็บลูกไว้ ผมก็ไม่รู้ว่าต้องตอบแทนอิงยังไง มันคงเป็นช่วงที่อิงลำบากมากใช่ไหมที่รัก...” เขาเม้มปากเอาไว้แน่น ยิ่งเห็นเธอร้องไห้ออกมาเท่าไหร่ ทำไมความรู้เจ็บปวดในใจของเขา มันไม่จางหายไป เพราะเขารู้สึกผิดกับเธอมาก มิน่า อาทิตย์ ถึงบอกว่าเธอควรได้เจออะไรที่ดีกว่านี้ เธอน่าจะได้ไปใช้ชีวิตที่ต่างแดน อย่างมีความสุขมากกว่านี้

“อิงรู้ไหม ผมใช้ชีวิตที่เมกายังไง ผมมีความสุขมาก กิน ดื่ม เที่ยว มีคิดถึงอิงบ้าง แต่ผมก็น่าจะใช้ชีวิตที่มีความสุขมากกว่าอิง แต่ในขณะที่อิง กลับอุ้มท้องลูกชายผม ผมไปทำบ้าอะไรอยู่ที่ไหน?” พิมพ์ชนก โอบกอดรอบคอเขาเอาไว้แน่น เธอรับรู้ได้ดีว่าเขาเจ็บปวดแค่ไหน เขากำลังโทษตัวเอง

“อิง.....อิง.... ไม่เคยโกรธอาร์ตเลยนะ รู้ไหม?” อาคิรา กอดเอวบางของเธอเอาไว้แน่น

“อิงไม่เคยคิดจะทำร้ายลูกชายของเรา” เธอสะอึกสะอื้นออกมาเบาๆ อาคิรา พยักหน้า รับฟังเธอไปเงียบๆ

“ตอนที่รู้ว่าท้อง ก็เป็นช่วงที่กำลังเริ่มปรับพื้นฐานของการเริ่มเรียน ตอนนั้นอิงงงไปหมด ไม่รู้ต้องทำยังไง” เธอร้องไห้ออกมาเบาๆ ตัวเริ่มสั่นสะท้านขึ้นมา เมื่อคิดไปถึงเหตุการณ์ในวันนั้น อาคิรา รู้สึกหน่วงที่อกข้างซ้ายอย่างบอกไม่ถูก

“ไผ่เป็นคนแรกที่อิงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง จากเดิมไผ่ต้องไปเรียนต่อกะอิง แต่สุดท้ายไผ่ก็ไม่ยอมเรียนต่อ ไผ่บินไปหาอิงที่อังกฤษ ไปอยู่เป็นเพื่อนอิง ดูแลอิง จนอิงคลอด ไผ่ก็กลับมาบอกคุณยาย ให้คุณยายไปบอกคุณพ่อคุณแม่อีกที” เธอร้องไห้ออกมา เมื่อคิดถึงช่วงเวลานั่น อาคิรา เข้าใจแล้วว่าทำไม อาทิตย์ ถึงเกลียดเขานัก ตอนนี้เขาเข้าใจจริงๆ แค่หมัดเดียวที่ไผ่ชกเขา ถือว่าไผ่ปราณีเขามากทีเดียว

“ทุกคนรู้ใช่ไหมว่าผมเป็นพ่อของตาหนู” พิมพ์ชนก พยักหน้าเบาๆ เขาเช็ดน้ำตา เช็ดน้ำมูกให้เธออย่างไม่รังเกียจ

“ก็น่าจะรู้กันทั้งหมด เพราะให้การต้อนรับผมขนาดนั้น” เขาพูดติดตลกออกมา พลอยทำให้พิมพ์ชนก หัวเราะออกมาได้

“ผมจะให้คุณพ่อคุณแม่ ไปคุยกับที่บ้านอิง ให้เร็วที่สุด ผมจะไม่รออะไรอีกแล้ว ลูกเราเขาเสียโอกาสที่จะได้อยู่กับเราตั้งสองปี ผมไม่อยากรออีกแล้วนะอิง” พิมพ์ชนก พยักหน้าให้เขาอย่างเข้าใจ

“ส่วนเรื่องไผ่ เดี๋ยวผมจะไปคุยกับเขาอีกรอบ ผมว่าเขาไม่น่าทำอะไรผมแล้วละ” เขาจับที่มุมปากตัวเอง ที่โดนไผ่ต่อยมาทีนึง

“เจ็บไหมค่ะ” พิมพ์ชนก เข้าไปจับหน้าเขามาดูใกล้ๆ อาคิรา ได้ทีก็ขออ้อนเธอสักหน่อยเถอะ

“เจ็บมากเลยอิง ไผ่หมัดหนักมากเลย” พิมพ์ชนก เขย่งเท้าขึ้นไปดูใกล้ๆ เขารวบเอวบางเอาไว้แน่น พร้อมกับก้มลงไปจูบเธอเบาๆ แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้

“อะแฮม!! คุณยายให้มาตามไปทานข้าว” อาทิตย์ นั่นเอง เขาเดินมาสักพักนึงแล้ว ได้ยินทั้งคู่คุยกันแทบจะทั้งหมด จากที่เขาฟังก็พอจะจับใจความได้บ้าง และคิดว่าพ่อของหลานก็ไม่ได้ดูแย่เกินไปนัก ยัยอิงก็ตาพอจะมีแววบ้าง ทั้งคู่ผละออกจากกันนิดนึง

“แล้วอีกอย่างโดนต่อยแค่นี้ ไม่ต้องสำออยมากก็ได้ เห็นแล้วรำคาญตา” เขาเดินลงไปข้างล่างเงียบๆ พิมพ์ชนก หันไปมองหน้า อาคิรา แล้วยิ้มให้กันอย่างเขินๆ

“เป็นแฝดกันแน่นะ” เขาถามยิ้มๆ

“ห่างกัน 3 นาที” เธอชูนิ้วขึ้นมา 3 นิ้ว

“ทำไมนิสัยไม่เหมือนกันเลย” เขาพึมพำออกมาเบาๆ

“ยังไงคะ” เขาเดินมาจับมือเธอขึ้นจูบเบาๆ

“อิงน่ารักกว่าตั้งเยอะ” พิมพ์ชนก หัวเราะอย่างชอบใจ กับคำตอบของเขา เธอกระตุกมือเขาให้เดินตามลงมา

“แล้วลูกละอิง” คนไม่เคยเลี้ยงลูก ถามออกมาอย่างเป็นกังวล

“เดี๋ยวพี่เลี้ยง อองตอง ขึ้นมาดูค่ะ” เขากระตุกมือเธอ ให้หันมามองหน้ากัน

“ลูกเราชื่ออะไรนะอิง” เขากลั้นยิ้มเอาไว้

“อองตอง ค่ะ” เธอมองค้อนเขานิดนึง

“คุณยายเป็นคนตั้งนะคะ” เธอพูดลอยๆขึ้นมา

“ลูกเราเป็นผู้ชายนะอิง ตอนเด็กมันก็น่ารักดี แต่ถ้าโตขึ้นมาละ ไปเรียนมหาลัย เพื่อนจะเรียกลูกยังไง” เขาโอบไหล่ของเธอพาเดินลงมาชั้นล่าง

“ไว้เราหาชื่อใหม่ให้ลูกดีไหม? ส่วนชื่อนี้ ก็เอาไว้ให้คุณยาย กับลุงไผ่เรียก เวลามาเชียงใหม่ก็ได้” เขากระซิบกระซาบ บอกเธอเบาๆให้ได้ยินกันสองคน เพราะตอนนี้ คุณยายกับอาทิตย์ กำลังมองมาที่เขากับพิมพ์ชนก

“นั่งสิอิง อาร์ต” คุณยายเอ่ยบอกบอกทั้งสองคน ให้นั่งลง

“ค่ะ/ครับ” พิมพ์ชนก นั่งลงพร้อมกับเขา อาทิตย์ หันไปมอง อาคิรา

“อิงบอกจะให้นายขึ้นไปนอนกับตาหนู”

“ไผ่” เสียงพิมพ์ชนก เรียกคู่แฝดอ่อนลง

“ครับ ถ้าคุณยายอนุญาต” อาคิรา หันไปหาคุณยาย ท่านถอนหายใจออกมาแรงๆ

“ยายว่าทานข้าวกันก่อนไหม ตาอาร์ต น่าจะยังไม่ได้ทานอะไร” คุณยายตัดบทอย่างใจดี ทั้งหมดนั่งทานอาหารกันไปเงียบๆ แทบจะไม่มีบทสนทนาใดๆ เกิดขึ้น จนกระทั่งคุณยายรวบช้อน หนุ่มสาวทั้งสามคน ต่างรีบยกแก้วน้ำดื่มทันที

“อาร์ต จะทำยังไงต่อไปลูก”

“ผมจะกลับไปบอกเรื่องนี้กับที่บ้านก่อนครับ แล้วจะให้ที่บ้านไปคุยกับคุณอาทั้งสอง” อาคิรา จับมือพิมพ์ชนกไว้แน่น คุณยายพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“แล้วตาหนูละ”

“ผมจะพาลูกกลับไปอยู่กับผม ถ้าทุกอย่างเรียบร้อย หวังว่าคุณยายกับไผ่ จะเห็นใจผมกับอิงนะครับ” อาทิตย์ ถึงกับเงียบไป กับคำพูดของว่าที่น้องเขย ถึงจะไม่ชอบใจเท่าไหร่ แต่เขาก็เห็นใจ จะโทษที่ อาคิรา ไม่ดูแลพิมพ์ชนกกับลูกชาย ก็ไม่ได้เพราะ อาคิรา ก็ไม่เคยรู้ว่าพิมพ์ชนกท้อง ที่เขาโกรธ ก็เพราะ อาคิรา บังคับขืนใจน้องสาวของเขา

“ฉันแล้วแต่คุณยาย เพราะคุณยายเป็นคนเลี้ยงตาหนู” อาทิตย์ ลุกเดินออกไปทันทีที่พูดจบ

“ยายว่าอาร์ตไปคุยกับที่บ้านให้เรียบร้อย จัดการเรื่องที่กรุงเทพให้เสร็จ แล้วค่อยมารับตาหนูที่เชียงใหม่ก็ได้” คุณยายชี้แนะให้

“ได้ครับคุณยาย ขอบคุณคุณยายมากนะครับ” เขายกมือไหว้ขอบคุณ คุณยาย

“ส่วนเรื่องที่จะขึ้นมานอนกับตาหนูบนตึก ยายว่าก็แล้วแต่อิงแล้วกันนะ” คุณยายยิ้มให้ทั้งคู่ ก่อนจะลุกเดินออกไป

“อิงว่ายังไง จะให้ผมกลับไปนอนที่เรือนหลังเล็ก หรือว่ายังไงดี” เขาก้มลงไปถามเธอใกล้ๆ พร้อมส่งสายตากรุ้มกริ่มให้เธอ

“อาร์ต......” เธอเรียกเขาอย่างอ่อนใจ

“ครับ.... ผมก็อยากนอนด้วยกันสามคนนะอิง” พิมพ์ชนก พยักหน้าให้เบาอย่างยอมจำนน

“ก็ได้ค่ะ” พิมพ์ชนก เกลียดหน้าตายิ้มๆของเขาจัง

“ผมก็อยากทำความคุ้นเคยกับลูกชายบ้าง อยากใกล้ชิดกับเขา อิงคิดไปถึงไหนเนี่ย!” เขาแกล้งตีสีหน้าไม่เข้าใจ

“อิงเปล่านะ” พิมพ์ชนกเสียงสูงขึ้นมา

“เนี่ย! เป็นอิงเองนะที่คิดทำมิดีมิร้ายกับผม” เขาแกล้งส่ายหน้าให้เธอ แล้วลุกเดินออกจากโต๊ะอาหารไป ทิ้งให้พิมพ์ชนกมองตามเขาไปอย่างเซ็งๆ

 

 

***ใกล้จบแล้วนะคะเรื่องนี้เราจะเขียนแบบใสๆคลีนๆไม่มีดราม่า เพราะเราไม่ถนัดดราม่า เท่าไหร่นัก ☺️ เราอยากลองเขียนอะไรใหม่ๆดูบ้าง เรื่องนี้เลยเป็นนิยายแบบ สุขนิยม คลีนๆ ☺️ เป็นนิยายสั้น ไม่น่าเกิน 25 ตอนนะคะ ถ้าเรื่องไหน มีดราม่า 30 ตอนอัพแน่นอน 😚

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น