Kaowhorm
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักว้าวุ่น Ep.18

ชื่อตอน : รักว้าวุ่น Ep.18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2562 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักว้าวุ่น Ep.18
แบบอักษร

อาทิตย์ ปล่อยแขน พิมพ์ชนก แล้วเดินตรงเข้าไปหา อาคิรา พร้อมกับปล่อยหมัดลงไปแรงๆ เน้นๆ อาคิรา ไม่ทันตั้งตัว ทำให้ล้มลงไป กองกับพื้น

“กรี๊ด!!!” พิมพ์ชนกร้องออกมาอย่างตกใจ นี่คือสิ่งที่เธอกลัวมาตลอด อาทิตย์ เดินมาเหยียบที่หน้าอกของ อาคิรา แรงๆ หน้าตาเขาบ่งบอกถึงความโกรธ แค้น เกลียด ออกมา อย่างไม่คิดจะปิดบัง

“เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ ค่อยคิดจะมาดูแลอิง” อาทิตย์ กัดฟันบอก อาคิรา มั่นใจว่าเขาไม่รู้จัก อาทิตย์ มาก่อน แต่ทำไม อาทิตย์ ถึงได้เกลียดเขาขนาดนี้

“ไผ่ออกไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นอิงจะโกรธไผ่ไปตลอดเลย” พิมพ์ชนก ตรงเข้ามาลากเขา ออกจากแฟนหนุ่ม อาทิตย์ ถอยออกมาก้าวนึง พิมพ์ชนกรีบวิ่งเข้าไปพยุง อาคิรา ขึ้นมา จับที่แก้มเขาที่เพิ่งโดนชก ด้วยมือที่สั่นเทา

“อาร์ต เจ็บหรือเปล่า” เธอถามเขาเบาๆ อาคิรา ส่ายหน้านิดนึง เขาจับแขน พิมพ์ชนก เอาไว้แน่น

“ไม่เจ็บครับ อิงมายืนข้างหลังผมก่อน” เห็นเธอตัวสั่นแบบนี้ คงตกใจมาก เขาลูบหลังเธอเบาๆ เช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาให้เธอเบาๆ เขายืนบังร่างบางเอาไว้ เธอจับเอวเขาไว้แน่น

“ผมว่าเหมือนเราไม่เคยรู้จักกัน” เขาหันไปถาม อาทิตย์ อย่างสงสัย

“ฉันก็ไม่ได้อยากรู้จัก คนเห็นแก่ตัวแบบแกหรอกไอ้อาร์ต” เขามอง อาคิรา อย่างไม่พอใจ อาคิรา หรี่ตาลงแทบจะเป็นเส้นตรง ตอนนี้ ความอดทนของเขามันใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว

“ไผ่!!” เสียงหญิงชราดังขึ้นมา พิมพ์ชนก ซบหน้าลงไปกับแผ่นหลังของ อาคิรา เธอกอดเขาไว้แน่น พร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างโล่งอก ที่ได้ยินเสียงคุณยาย

“คุณยาย!!” อาทิตย์ อุทานออกมา ในลำคอ อาคิรา ลูบแขนแฟนสาวไปมาเบาๆอย่างปลอบโยน

“ไม่เป็นไรนะอิง” เขาบอกเธอเบาๆ

“ยายเลี้ยงไผ่มาไม่ได้ให้ทำตัวเป็นอันธพาล เกเรแบบนี้นะลูก” คุณยายบอกออกมาด้วยเสียงนุ่มๆน่าฟัง

“แต่คุณยายครับ คุณยายก็รู้ว่าเพราะไอ้หมอนี้ ทำให้อิงต้องอับอายขายหน้า สูญเสียโอกาสอะไรหลายๆในชีวิตไป ทั้งที่อิง ควรจะได้เจออะไรที่ดีกว่านี้ในชีวิต” อาทิตย์ เบือนหน้าหนีไปอีกฝั่ง เสียงเขาเริ่มอ่อนลง พิมพ์ชนก ร้องไห้สะอึกสะอื้น ออกมาอย่างกลั้นเอาไว้ไม่ไหว อาคิรา มองพิมพ์ชนก คุณยาย และ อาทิตย์ สลับกันไปมาอย่างไม่เข้าใจ แต่เขาก็เลือกที่จะเป็นผู้ฟังที่ดี และที่สำคัญ เรื่องทั้งหมดก็น่าจะเกี่ยวกับเขา เพียงแค่เขายังไม่รู้ว่าช่วงไหนที่เกี่ยวกับเขากันแน่ เขาดึงร่างบางของแฟนสาว เขามากอดเอาไว้แน่น ลูบหลังเธอไปมาอย่างปลอบใจ

“แต่ไผ่ก็ไม่สิทธิ์ไปทำร้ายใคร” คุณยายบอกออกมา

“ทุกอย่างอิงเลือกเอง ทำไมไม่ให้อิงตัดสินใจเอง” อาทิตย์ เม้มปากแน่นสนิท

“ไผ่จะให้อิงตัดสินใจเองได้ไหม?” พิมพ์ชนก ถามเขาด้วยเสียงที่สั่นเครือ อาทิตย์ มองหน้าเธอนิ่งๆ พิมพ์ชนก เดินเข้าไปหาเขาช้าๆ อาคิรา ขมวดคิ้ว มองพิมพ์ชนกนิ่งๆ พิมพ์ชนก เดินไปหยุดตรงหน้าอาทิตย์ เธอเขย่งเท้าขึ้นไปกอดเขาเอาไว้แน่น

“ให้อิงตัดสินใจเองได้ไหม อิงรู้ว่าไผ่ก็เจ็บปวดไม่น้อยไปกว่าอิง” อาทิตย์ กอดเธอเอาไว้แน่น ลูบหลังเธอไปมาเบาๆ

“ไม่ต้องร้องอิง อิงก็รู้ว่าไผ่รักอิงมากแค่ไหน บนโลกใบนี้ไม่มีใครรักอิงเท่าไผ่อีกแล้ว” เขากระซิบบอกเธอยิ้มๆ พิมพ์ชนก ร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นเอาไว้ไม่ไหว อาคิรา บดกรามแน่น เขาได้ยินทุกคำ ที่ทั้งคู่บอกรักกันไปมา อาคิรา กำมือแน่น เขาพยายามข่มอารมณ์ตัวเองให้เย็นลง แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผล เขากำลังจะก้าวขาเดินเข้าไปหาทั้งคู่ แต่หญิงชรา เหมือนจะรู้ใจเขา เธอเดินเข้ามาจับแขนเขาเอาไว้แน่น

“เขาเป็นแฝดกัน” คุณยายมองหน้าเขายิ้มๆ

“แฝด!!” อาคิรา ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองแรงๆ เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่า พิมพ์ชนก มีแฝด!!

“จ๊ะ ยายเลี้ยงไผ่มาตลอด ขณะที่อิง พ่อแม่เขาก็เป็นคนเลี้ยง ตามประสาความเชื่อของคนโบราณ ว่าถ้าเป็นแฝดชายหญิง ถ้าไม่ให้เขาแต่งงานกันตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก ก็ต้องแยกกันเลี้ยง เป็นการแก้เคล็ด เพราะไม่งั้นเด็กทั้งสองคน อาจจะมีคนใดคนนึงตายจากกันไปก่อน มันเป็นความเชื่อของคนโบราณนะ แต่ไผ่เขา ก็เป็นไม้เบื่อไม้เมา กับคุณพ่อเขามาตลอด เขาก็เลยเลือกอยู่เชียงใหม่ ไม่ยอมไปอยู่กรุงเทพกับพ่อแม่ และน้องสาว” คุณยายมองสองพี่น้อง ที่ยืนกอดกันกลม

“ไผ่เป็นพี่หรอครับ” เขาเสยผมตัวเองเบาๆ กับเรื่องที่ได้รับรู้

“จ๊ะ เขาหน้าตาเหมือนกันออก เพียงแค่ไผ่ไว้หนวดแค่นั้นเอง” คุณยายบอกเขายิ้มๆ

“ไผ่ไม่อยากให้อิงกลับไปยุ่งกับมันอีก มันเป็นคนเห็นแก่ตัวที่คนดีๆ แบบอิงไม่ควรเข้าไปใกล้) อาทิตย์ ดึงพิมพ์ชนก เข้ามากอดเอาไว้แน่น พิมพ์ชนก เม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น เธอซบหน้าลงไปกับไหล่ของเขา อาทิตย์ ช้อนสายตามอง อาคิรา นิ่งๆ เขาอยากเจอหมอนี้มาตลอด อาคิรา ก็สบสายตากับอาทิตย์ เขาไม่ได้กลัว และไม่คิดจะหลบ เขาอยากรู้เหมือนกัน ว่าทำไมหมอนี่ถึงเกลียดเขานัก

“ไผ่” คุณยายเรียกหลานชาย อาทิตย์ มองคุณยายด้วยแววตาที่อ่อนแสงลง เขาก้มลงไปเช็ดน้ำตาให้พิมพ์ชนกเบาๆ เขาประคองหน้าเล็กๆ ของ พิมพ์ชนก ทั้งสองข้างเอาไว้ในอุ้งมือ

“ไผ่จะดูแลอิงเอง เรื่องที่อิงขอตัดสินใจเอง ไผ่คงให้ไม่ได้” พิมพ์ชนก มองหน้าเขาอย่างผิดหวัง

“ไผ่ ยังไม่รู้จักอาร์ตเลย ไผ่จะไม่ให้โอกาสเขาหน่อยหรอ” พิมพ์ชนก กระตุกชายเสื้อเขาเบาๆ มองเขาอย่างอ้อนวอน อาทิตย์ มองหน้าเธอนิ่งๆ เขาเบือนหน้าหนีกับสายตาอ้อนวอนของเธอ อาคิรา ขยับตัวเดินเข้าไปใกล้ๆ

“ให้โอกาสผมหน่อยได้ไหมไผ่ ผมอยากคบกับอิงจริงๆ” อาคิรา เดินมาหยุดตรงหน้า อาทิตย์ พิมพ์ชนก หันมามองแฟนหนุ่มของตัวเอง เธอก้าวมายืนตรงหน้า อาคิรา และอยู่ตรงกลาง ระหว่างผู้ชายสองคน เธอคิดว่า เธอเดาใจ อาทิตย์ถูกแน่นอน แค่คนที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง เธอไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก อาทิตย์ ยิ้มมุมปากมองหน้าเขา

“คนอย่างแกยังอยากได้โอกาสด้วยหรอ” อาทิตย์ มองเขาอย่างเหยียดๆ

“ไผ่!! อิงขอร้อง อาร์ต เขาไม่ได้รู้เรื่องอะไร” อาทิตย์ เม้มปากเอาไว้แน่น เขาถอนหายใจออกมาแรงๆ อาคิรา งงไปหมดแล้ว!! นี่พูดเรื่องอะไรกันอยู่!!

“ได้ไหมไผ่? อิงขอคุยกับอาร์ตก่อน” พิมพ์ชนก ถอยหลังมายืนเคียงข้าง อาคิรา เธอจับมือแฟนหนุ่มเอาไว้แน่น อาคิรา ก็บีบมือเธอเอาไว้แน่นเหมือนกัน อาทิตย์ มองสองคนที่ยืนอยู่ตรงเขา อาทิตย์ เบือนหน้าหนี

“อิงอย่าลืมบอกเรื่องนี้ กับพ่อแม่ของอิงด้วยละกัน ว่าอิงคิดจะกลับไปคบกับไอ้หมอนี่อีก” เขามองหน้า พิมพ์ชนก เธอพยักหน้ารับคำ

“ไผ่ ยายว่าไผ่ กลับบ้านไผ่ก่อนไหมลูก ให้อิงเขาได้คุยกับอาร์ตก่อน เย็นๆไผ่ค่อยกลับมาบ้านยายก็ได้นะลูก อีกอย่าง ตาอาร์ต ก็ยังไม่ได้พักผ่อนเลย เห็นว่าบินมาจากสิงคโปร์ แล้วต่อเครื่องมาที่นี่เลย ยายว่าให้อิงพาอาร์ต ไปพักก่อนดีไหม?” เหมือนทั้งหมดจะเห็นด้วย กับสิ่งที่คุณยายเอ่ยออกมา อาทิตย์ หมุนตัวเดินตรงไปที่รถกระบะ กลางเก่ากลางใหม่ของเขา แล้วขับออกไป เขามีบ้านหลังเล็กๆ ที่อยู่ในสวนลำไย เป็นของเขาเอง เขาไปๆมาๆ ระหว่างบ้านที่สวนลำไย กับบ้านคุณยาย ถ้าพิมพ์ชนก กลับมาเยี่ยมคุณยาย เขาก็เลือกที่จะอยู่บ้านคุณยาย เป็นเพื่อนพิมพ์ชนก เพราะปีนึงเธอจะมาเชียงใหม่ 3-4 ครั้งเท่านั้นเอง คุณยายพยักหน้าให้ พิมพ์ชนก พาอาคิราไปพักผ่อนที่เรือนหลังเล็ก คุณยายถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ที่หลานชายยอมหลานสาว เธอรู้ดีว่าอาทิตย์รักพิมพ์ชนกมากแค่ไหน ตอนที่รู้ว่าน้องสาวท้องไม่พ่อ เขาก็แทบจะตามไปจัดการกับพ่อของหนูน้อย พ่อแม่ของพิมพ์ชนก ไม่อยากให้คนอื่นรู้ ว่าลูกสาวท้องไม่มีพ่อ คุณยายเลยเอาเหลนชายมาเลี้ยงที่เชียงใหม่ ตั้งแต่เหลนอายุได้ 6 เดือน อาทิตย์ ตัดสินใจไม่ไปเรียนต่อ ก็เพราะเขาอยากช่วยคุณยายดูแลหลานชาย และอยากดูแลคุณยาย ซึ่งเรื่องนี้ ผู้เป็นบิดาถึงกับโมโห ทะเลาะกันใหญ่โต ทำให้อาทิตย์ ไม่กลับไปเยี่ยมพ่อแม่ที่กรุงเทพอีกเลย เขาช่วยดูแลกิจการของคุณยาย และเป็นวิศวกร รับออกแบบเขียนแบบตามเชียงใหม่

“อาร์ต ไปพักผ่อนก่อนนะ” พิมพ์ชนกบอกเขาเบาๆ

“อิงไปด้วยนะ ผมงงไปหมดแล้วนี่มันเรื่องอะไร แล้วทำไมคู่แฝดอิงถึงได้โกรธผมขนาดนี้” อาคิรา จับแขนพิมพ์ชนกให้เดินตามเขา กลับไปที่เรือนหลังเล็ก พิมพ์ชนกเดินตามเขาไปเงียบๆ ทั้งสองไม่มีใครหลุดปากพูดอะไรออกมาสักคำ

อาคิรา ขึ้นไปหงายบนเตียงอย่างหมดแรง พิมพ์ชนก เข้าไปนอนกอดเขาเอาไว้แน่น เขาลูบหลังเธอไปมาเบาๆ

“อาร์ต......” เสียงใสๆของเธอเรียกเขาเบาๆ

“ครับ.....” เขาจูบศีรษะเธอเบาๆ

“อาร์ตชอบเด็กไหม?” เธอเม้มริมฝีปากบางๆ เอาไว้แน่น เขาผงกศีรษะมองเธออย่างไม่เข้าใจ

“ก็.... ตอบยากเหมือนกัน ผมไม่เคยอยู่กับเด็ก ก็คงต้องให้เวลาปรับตัวหน่อย” เขาลูบหน้าตัวเองเบาๆ พร้อมกับถอนหายใจออกมา พิมพ์ชนก เริ่มครุ่นคิดกับสิ่งที่เขาบอกออกมา

“ถ้า... อิงมีลูกกับอาร์ต.... อาร์ตจะว่ายังไง” อาคิรา ตัวแข็งทื่อขึ้นมา มือที่ลูบหลังเธอหยุดชะงัก พิมพ์ชนก ถึงกับกลั้นหายใจ รอคำตอบจากเขา

“เดี๋ยวก่อนนะอิง เดี๋ยวก่อน!” เขาลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับจับเธอให้นั่งเช่นกัน

“อิงกำลังท้องอยู่หรือเปล่าตอนนี้” เขาหรี่ตามองเธอนิ่งๆ

“ไม่ค่ะ ตอนนี้อิงไม่ได้ท้อง” เธอส่ายหน้าแรงๆบอกเขา เขาลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ

“ถ้าเป็นลูกของเรา ยังไงก็ได้ แต่เราก็ควรจะใช้ชีวิตคู่กันสองคนไปก่อนสักพักไหม แล้วค่อยมีลูกกัน” เขาลูบแขนเธอไปมาเบาๆ ตอนแรกพิมพ์ชนก ก็ใจชื้นกับคำตอบของเขา แต่พอฟังเขาไปเรื่อยๆ เธอก็เม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น

“เรื่อง ... เมื่อ 3 ปีก่อน ที่อาร์ต ปล้ำอิงที่คอนโดของอาร์ต ตอนอิงไปเรียนที่อังกฤษ ถึงรู้ว่าอิงท้อง.....” อาคิรา มองหน้าเธอนิ่งไป เขาเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น สายตามองเธออย่างสบสน เขายกมือให้เธอหยุดพูด ก่อนจะล้มตัวลงนอนหงาย มองเพดานห้อง อย่างใช้ความคิด ใจของเขาเต้นแรง บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมดตอนนี้ พิมพ์ชนก มองท่าทางของเขาอย่างน้อยใจ เธอขยับจะก้าวลงไปจากเตียง แต่อาคิรา ยึดข้อมือเธอเอาไว้แน่น พร้อมกับดึงเธอเข้ามากอดเอาไว้แน่น.......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น