OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

05 :: HE’S MY BOSS ?? WTF :: [2/3]

ชื่อตอน : 05 :: HE’S MY BOSS ?? WTF :: [2/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2562 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
05 :: HE’S MY BOSS ?? WTF :: [2/3]
แบบอักษร

05  

:: HE’S MY BOSS?? WTF ::  

[2/3] 

 

 

ผ้าเย็นถูกแกะออกจากห่อ ผมคลี่ผ้าออกให้เป็นแผ่นใหญ่จากนั้นก็เอื้อมมือไปซับเหงื่อให้น้องมันไปทั่วกรอบหน้า จากหน้าผากเลื่อนไปที่ขมับ ต่อด้วยแก้ม แล้วลงมาที่สันกราม เจ้าตัวอมยิ้มพลางสูดหายใจเข้าแล้วบอกว่าเย็นชื่นใจ เหอะ ทำอย่างกับเด็ก 

“จะไปเปลี่ยนชุดไม่ใช่เหรอ ไปสิ ตรงนี้เดี๋ยวพี่ช่วยดูต่อเอง” 

“พี่เตรียมชุดให้ผมหน่อย” 

“ทุกทีใช้สองคนนั้นทำให้แบบนี้ด้วยเหรอ?” 

ผมถามเพราะสงสัยจริงๆ อยากรู้ว่าตอนที่ผมยังไม่ได้มาที่นี่เขาให้ลูกสมุนดูแลจัดแจงเรื่องส่วนตัวให้แบบนี้ไหม เพราะเท่าที่ผมเห็นเขาไม่ได้ใช้สองคนนั้นเหมือนที่ใช้ผม  

“เปล่า ผมไม่ได้คิดจะเอามันมาเป็นเมียนี่ ทุกทีผมจัดการเอง แต่กับพี่ไม่เหมือนพวกมัน” 

“คิดจะเคลมพี่เป็นเมียจริงเหรอ?” 

ผมกดเสียงต่ำและเบาในแบบที่จะทำให้เราได้ยินกันแค่สองคน จอมยุทธ์สบตาผมด้วยแววตาจริงจังก่อนพยักหน้าตอบ 

“คิดจริง แล้วพี่จะรู้ว่าผมเด็ดกว่าที่พี่คิดไว้เยอะ อย่าเอาความผิดพลาดครั้งนั้นมาตีตราว่าตัวเองชนะนะพี่ โดนผมสักทีแล้วพี่จะติดใจ” 

“พี่ไม่ได้วัดว่าใครอยู่ตำแหน่งไหนแล้วจะชนะหรือแพ้ พี่ไม่อยากให้น้องคิดว่ามันเป็นความผิดพลาดนะ” 

“แต่พี่ก็ไม่ได้ตั้งใจปะวะ ผมก็ไม่ได้ตั้งใจอ่ะ พลาดก็คือพลาด พี่ยอมรับเถอะไว้เราเริ่มกันใหม่แบบที่พี่เป็นเมียผมก็ยังทัน” 

เขามั่นใจมากว่าเขาจะเคลมผมเป็นเมียจนได้ เราสองคนคุยกันเบามากเพราะเขาไม่อยากให้ใครรู้ พอต่างคนต่างพูดเบาใบหน้าเราก็เลื่อนเข้าใกล้กันโดยปริยาย เงี่ยหูฟังแทบจะชิดริมฝีปากว่าอีกฝ่ายหนึ่งพูดอะไร ทว่ามีจังหวะหนึ่งที่ลมหายใจอุ่นๆ กระทบใบหูผมเล่นเอาผมขนลุกขนชันไปทั้งตัว เชี่ย ผมกับไอ้ยอร์ชเคยคุยกันใกล้แบบนี้บ่อยมากไม่เห็นขนผมจะลุกเลยวะ พอรู้สึกถึงความไม่ปกติของตัวเองผมเลยย่นคอหนี 

“พี่ว่าน้องสับสนว่ะ” 

“ผมเนี่ยนะสับสน สับสนเรื่องอะไรล่ะ?” 

ก็เรื่องที่เขาไม่ยอมรับตัวเองไงว่าตัวเองอยู่ตำแหน่งไหนน่ะสิ แล้วผมไม่ใช่เกย์นะ ถึงจะเป็นเกย์หรือไม่เป็นก็ไม่ใช่ทุกคนจะสลับตำแหน่งกันได้ในทันทีนะเว้ย ผมน่ะศึกษาเรื่องพวกนี้มาเยอะพอสมควรเพื่อจะรับมือกับตัวเองและน้องมัน แต่ผมไม่ได้เป็นเกย์นะแค่ศึกษาเฉยๆ ทั้งในอินเตอร์เน็ตและประสบการณ์จริงจากไอ้ยอร์ชเพื่อนรัก  

ผมเคยถามมันว่ามันกับน้องเทียนสามารถสลับกันให้น้องเทียนมาเป็นรุกได้ไหม มันบอกว่าไม่ได้ เทียนเป็นรับแบบที่รุกไม่ขึ้นเลย แล้วน้องเทียนชอบในความที่ตัวเองเป็นฝ่ายรับตัวตนของไอ้ยอร์ชมากกว่า ผมก็คิดว่าคนเราไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ อย่างจอมยุทธ์ก็เหมือนกัน ผมมีเซ้นส์ว่าเขาไม่ใช่รุกอ่ะ 

“เอาเป็นว่ารอพี่เกิดเป็นผู้หญิงก่อนแล้วกัน น้องถึงจะได้พี่เป็นเมีย” 

“ต้องรอชาติไหน นานไปผมรอไม่ไหวหรอก จะเอาชาตินี้แหละ” 

“น้องดื้อว่ะ” 

หมดคำจะพูดเรื่องนี้แล้ว เอาวะ ถ้ามีปัญญาจับผมเป็นเมียได้ก็ลองดู อย่าพลาดท่าเสียทีให้ผมจับน้องมันทำเมียได้เป็นครั้งที่สองก็แล้วกัน แต่ผมจะไม่ทำให้มันเกิดขึ้นหรอก ผมเป็นโรคกลัวความสัมพันธ์น่ะเพราะผมรักษาใครไว้ไม่ค่อยได้ เวลาเสียคนรักไปมันเจ็บครับ เป็นไปได้อย่าริจะทุ่มเทใจไปกับความรักเลยจะดีกว่า อ้อ แต่ผมไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่ยกเรื่องเซ็กส์มาเป็นเรื่องหลักนะ จะจับใครทำเมียไปทั่วแบบนั้นผมก็ไม่ทำหรอก เปลืองน้ำ 

ไว้ผมจะสอนให้รู้เองว่าคนรอบกายไม่ได้ยอมเขาทุกคน ผมคนหนึ่งล่ะยอมเท่าที่ยอมได้ แต่จะให้ผมพลีกายไปเป็นเมียเขาเพื่อแลกกับการผ่านฝึกงานผมก็ไม่เอานะ 

“พี่ติน จะต่อต้านผมในถิ่นผมก็ยากหน่อยนะ” 

ไม่ว่าเปล่า จอมยุทธ์ยกแขนขึ้นคล้องคอผมก่อนหันไปยักคิ้วโชว์เหนือให้สองสมุน ไอ้สองคนนั้นก็ชูนิ้วโป้งมาให้ ผมล่ะรำคาญสายตาหยอกล้อของพวกมันจริงๆ  

“ตามไปเปลี่ยนชุดแล้วกัน พี่จะเตรียมชุดใหม่ให้” 

ขณะที่ผมหยัดตัวลุกขึ้นยืน จอมยุทธ์ก็ใช้หลังมือฟาดก้นผมป้าบใหญ่เหมือนทุกที แม่งเอ้ย ผมกลายเป็นชินชากับการถูกน้องมันตีก้นได้ยังไงวะ คือพอจะลุกเดินไปไหนผมต้องโดนกระทำแบบนี้ตลอดเลย มีครั้งหนึ่งผมหมั่นไส้เลยตีก้นเขากลับบ้างสรุปกลายเป็นเขางอนผม ไม่คุยกับผมอยู่ครึ่งค่อนวัน ผมต้องออกไปตลาดเพื่อหาขนมชั้นกับทองหยอดมาให้เขาตามที่ได้โทรไปถามชมพู่แล้วว่าเขาชอบอะไรที่สุด ก็นั่นแหละ ชอบกินขนมหวานโดยเฉพาะสองอย่างนี้ พอผมซื้อมาให้เขาเจ้าตัวก็ยิ้มออก  

เห็นความไม่เท่าเทียมกันหรือยังครับ ผมก็งงเหมือนกันว่าทำไมผมต้องพยายามจะง้อน้องมันขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าแคร์อะไรมากมาย แต่เห็นเขาทำหน้าบูดบึ้งใส่ผมแล้วผมหงุดหงิด บางทีทำเหมือนผมเป็นอากาศธาตุไร้ตัวตน เมินอยู่ได้จนผมต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้มันปกติ แล้วพอน้องมันกลับมาเป็นเหมือนเดิมผมก็รู้สึกโล่งใจ 

มองย้อนไปถึงเรื่องนี้อย่างกับผัวเมียง้องอนกันในละคร แต่เปล่านะครับ ผมแค่รำคาญที่โดนเมินเฉยๆ  

ตึก ตึก ตึก 

“พี่ตินๆ ดูนี่สิโคตรสวีทกันเลยพี่ น่ารักว่ะ” 

คิดว่าจะเดินผ่านไอ้สองคนนี้ไปได้โดยที่มันไม่ชวนคุยเหรอ ไม่มีทาง ผมถูกเรียกให้หยุดชะงักด้วยรูปถ่ายรูปหนึ่งในโทรศัพท์มือถือที่หันจอมาทางผม มันเป็นรูปที่ผมเอียงหน้าหาน้องมัน แล้วน้องมันก็ยื่นหน้ามาที่แก้มผม มุมที่มันถ่ายออกมาคือเหมือนผมเอียงแก้มให้จอมยุทธ์หอม ไอ้บ้าเอ๊ย นั่นมันตอนที่ผมเงี่ยหูกระซิบกระซาบคุยกันนี่หว่า ทำไมรูปมันออกมาเหมือนผมอมยิ้มชื่นชอบในการโดนเขาหอมแก้มเอามากๆ แล้วนี่พวกมันแอบมีรูปผมกับน้องมันมากน้อยแค่ไหนเนี่ย 

“ลูกพี่ผมเท่ระเบิด มีแต่คนมาจีบนะจะบอกให้ สู้เขานะพี่ติน อย่างน้อยลูกพี่ก็ยอมให้พี่เข้าถึงตัวได้ คนอื่นนี่ไม่ได้เฉียดมาใกล้หรอกจะบอกให้” 

น่าดีใจจังเลย... ผมกรอกตามองบนก่อนจะพยักหน้าให้สองคนนี้ส่งๆ แล้วเดินเลี่ยงเข้ามาในห้อง ห้องนี้ผมเคยเข้ามาสองสามครั้งแล้ว มันก็เป็นเหมือนห้องสำนักงานทั่วไปที่ไว้รับรองแขก เห็นว่าที่นี่เคยเป็นคาร์แคร์น่ะนะ แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นอู่ของเขาแล้ว ตรงนี้เลยติดผ้าม่านไว้รอบด้านเพื่อความเป็นส่วนตัว ในห้องยังคงมีโซฟาไว้รับรองแขกอยู่เลย และมุมห้องมีตู้เสื้อผ้าขนาดกำลังดีตั้งอยู่ ในนั้นแน่นอนว่าต้องมีเสื้อผ้าของเขาอยู่เต็มไปหมด 

เด็กฝึกงานหรือผัววะเนี่ยต้องมาเตรียมเสื้อเตรียมผ้าให้คุณชายเขา อ้อ ก็เป็นทั้งสองอย่างนี่หว่า ผัวก็เป็น เด็กฝึกงานก็เป็น แต่ทำๆ ไปเถอะบ่นไปก็เท่านั้นไม่ได้มีอะไรดีขึ้น ตอนนี้ผมยังรับมือกับเขาไหวอยู่ จอมยุทธ์น่ะแค่ปากเก่งแต่ที่จริงเป็นคนไม่มีอะไรหรอก ที่ผมรู้สึกเบื่ออยู่เรื่องเดียวคือเลิกไปเล่าอะไรที่ไม่จริงให้ไอ้สองคนนั้นฟังเสียที เด็กมันเชื่อจริงจังเลยนะว่าผมกับจอมยุทธ์กำลังง้องอนจีบกันอยู่  

แก่ก 

“เฮ้ออ ในนี้ค่อยเย็นหน่อย พี่นั่งตากแอร์เล่นในนี้ก่อนก็ได้นะเย็นๆ ค่อยออกไป ผมไม่ว่าหรอก” 

นึกถึงก็เข้ามาพอดี ผมรีบรับข้อเสนอโดยการเดินไปนั่งที่โซฟาแล้วเอนหลังอย่างสุขสบาย ข้างนอกไม่มีแอร์เย็นแบบนี้หรอกครับ แต่ดีหน่อยที่ไม่ร้อนมากและยังพอมีลมโชยตลอดวัน ทว่ามันก็เย็นไม่เท่าแอร์อยู่ดี ผมเหลือบตามองเจ้าของห้องที่ทำท่าจะเดินเข้ามานั่งด้วย แต่ผมไวกว่า รีบยกขาขึ้นพาดแล้วเหยียดตัวนอนคนเดียวเต็มพื้นที่ไม่เผื่อแผ่เขา จอมยุทธ์แค่นหัวเราะในลำคอใส่ผมทีหนึ่ง  

“โดนขัดใจบ้างก็ดี อยู่ด้วยกันสองคนพี่ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าน้องใช่ไหม?” 

“พี่หมายความว่าไง?” 

 

___________________ 

TALK 

จะว่าไปพี่ตินก็เป็นผู้ชายแมนๆ จากภายในเลยนะคะทุกคน แมนด้วยความคิด ทัศนคติ แม้ภายนอกดูนุ่มนิ่มอ่อนโยนก็ตาม 

นักอ่านกว่า 80% เลยเชียร์ให้พี่ตินเป็นรับ ... แต่จะใช่หรือเปล่าน้าาาา 555555555 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

มาหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น