คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4: บังเอิญหรือพรหมลิขิต [3]

ชื่อตอน : บทที่ 4: บังเอิญหรือพรหมลิขิต [3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2562 12:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4: บังเอิญหรือพรหมลิขิต [3]
แบบอักษร

 “กินให้อร่อยนะคะ” แกยิ้มรับ แล้วกลับไปนั่งประจำป้อมยาม 

แบตโทรศัพท์หมดไปแล้วแต่เวลาล่าสุดที่เห็นคือเกือบสองทุ่ม ช่วงนั่งรถเมล์กลับบ้านใช้เวลานานเฟื่องลดาจึงโทรคุยกับอาทิตยาอัปเดตเรื่องฤกษ์แต่งงานแล้วก็พิธีทางนั้นด้วยว่าทำแบบไหน ยังไงก็ไม่มีทางพลาดงานแต่งเพื่อน หลังได้วันที่แน่นอนจะลงวันลาไว้แล้วจองตั๋วจองอะไรเนิ่นๆ ไม่ได้เจอเพื่อนหลายเดือนเฟื่องลดารู้สึกคิดถึง ตั้งแต่ลาออกจากงานย้ายกลับไปอยู่บ้านเกิดที่เชียงใหม่อาทิตยามีความสุขขึ้นมาก สดใส ร่าเริง ทุกอย่างลงตัวหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว หน้าที่การงาน รวมถึงเรื่องความรักกับหนุ่มหล่อเจ้าของไร่ส้ม 

บางทีหล่อนก็แอบคิดนะว่าถ้าเพื่อนรักหลงคารมรณภพแล้วคบกับเขาป่านนี้ชีวิตจะเป็นยังไง คงจะร้องไห้เสียใจไม่เว้นวันเพราะแฟนนิสัยเสียแล้วก็เจ้าชู้มากๆ ถือเป็นบุญของอาทิตยาที่หลุดพ้นไปได้กรรมทั้งหมดจึงมาตกอยู่ที่หล่อน ต้องรับเคราะห์แล้วก็กลายเป็นจำเลยให้เขาตราหน้าด่าทอไม่เว้นวัน เขาเป็นคนปากเสีย พูดตรง พูดจี้ใจดำ ไม่สนใจว่าคนอื่นจะเสียใจหรือรู้สึกยังไง ถูกด่าบ่อยๆ บางทีใจก็ท้อ หมดความอดทน ไม่อยากอยู่เป็นเบี้ยล่างของเขาอีกแต่จะให้ไปไหนได้ล่ะในเมื่อแก้วตาดวงใจของหล่อนกลายเป็นคนในตระกูลของเขาไปแล้ว 

เฟื่องลดาหน้าเศร้า เดินลากเท้าลัดเลาะสวนหย่อมมาทางโรงจอดซุปเปอร์คาร์มูลค่ามากกว่าร้อยล้าน ลูกรักทั้งหลายของเขา 

คุณท่านทั้งสองชอบนั่งโตโยต้าอัลพาร์ดเวลาไปทำงานหรือไปออกงานโดยมีคนขับให้นั่ง ไลฟ์สไตล์ต่างจากลูกชายอย่างเห็นได้ชัด ข้อดีของการเกิดมารวยแล้วยังโชคดีซ้ำสองอีกคือการเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน ช่างน่าหมั่นไส้เหลือเกิน รวยจนซื้อทุกอย่างบนโลกใบนี้ได้ เพราะแบบนี้ไงเขาถึงชอบดูถูกหาว่าหล่อนปล่อยท้องเพื่อจับเพื่ออยากมาดูดเลือดดูดเงิน หาว่านิสัยแรด ร่านผู้ชายอย่างนั้นอย่างนี้ เขาว่าได้ เนื่องจากไม่เคยต้องมาคิดหรือแคร์ว่าคนฟังจะรู้สึกยังไง 

เขารวยมาก ส่วนหล่อนตรงข้ามกันคือจนมาก เราสองคนไม่มีตรงกลางที่พอดีต่อกันจึงเป็นได้แค่เส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกันได้ เฟื่องลดาสะบัดความคิดทุกสิ่งอย่างในหัวออกเมื่อเห็นเด็กรับใช้ที่ชื่อยมยืนรอรับอยู่ทางเข้าบ้าน ยมเป็นเด็กน่ารัก เห็นว่าตอนนี้กำลังเรียน มสท. อยู่ด้วย หลังเรียนจบมีใบปริญญาก็คงจะออกไปหางานอื่นที่มั่นคงทำ 

“คุณเฟื่อง ทำไมวันนี้กลับบ้านช้าจังเลยคะสองทุ่มกว่าแล้ว มาค่ะ ยมช่วยถือกระเป๋า” 

“พี่แวะห้องสมุดมาจ้ะ หนังสือกับเอกสารงานเต็มกระเป๋าไปหมด มันหนักเดี๋ยวพี่ถือเองดีกว่าจ้ะ” 

“ไม่เป็นไรค่ะ มาค่ะยมช่วยถือ ยิ่งหนักยมก็ยิ่งอยากช่วยคุณเฟื่องคงจะสะพายมานานแล้ว จะปวดไหล่เอานะคะ” 

เสียดายจังยกขนมให้ลุงยามไปหมดแล้วไข่นกกระทาก็ดันเหลือถุงเดียวตั้งใจจะเก็บไว้กินตอนนั่งปั่นงานกับอ่านหนังสือตอนกลางดึก ก็เลยไม่มีขนมให้น้องยมด้วยแต่เอาไว้วันหลังค่อยซื้อมาฝากก็แล้วกัน เฟื่องลดาสุดแสนจะเกรงใจแต่ก็ยอมทำตามเสียงรบเร้าของเด็กสาว 

“ขอบใจมากนะจ๊ะ แล้วตอนนี้ยังมีใครอยู่ข้างล่างหรือเปล่า” 

“ไม่มีแล้วค่ะ หลังกินข้าวเย็นคุณท่านทั้งสองพาคุณหนูขึ้นไปพักข้างบนแล้ว ส่วนคุณภพก็ขึ้นข้างบนแล้วเหมือนกันค่ะ” 

ยมตอบด้วยรอยยิ้มสดใสถือกระเป๋าผ้าใบหนักตามเฟื่องลดาเข้ามาภายในคฤหาสน์ “คุณเฟื่องกินอะไรมาหรือยังคะยมเอากระเป๋าไปเก็บเสร็จจะลงมาอุ่นอาหารให้” 

“กินมาแล้วจ้ะ ไม่เป็นไร ขอบใจมาก ยมเก็บกระเป๋าเสร็จก็ไปพักผ่อนได้เลยนะพี่จะช่วยปิดบ้านแล้วเดินดูหน้าต่างรอบๆ ให้” 

“ได้ค่ะ ฝากด้วยนะคะ” ยมไม่ได้ปฏิเสธ เพราะปกติแล้วเฟื่องลดาก็ชอบเข้ามาช่วยงานบ้านเป็นประจำไม่เกี่ยงว่าตัวเองเป็นแขกของเจ้าของบ้าน บางวันก็เข้าครัวมาช่วยทำอาหาร ทำขนม ซักผ้า กวาดบ้าน แล้วก็ทำอะไรต่อมิอะไรอีกมากมายไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งที่ตัวเองก็รับจ็อบเพิ่มเยอะ ไหนจะต้องทำงานประจำแล้วก็ดูแลคุณหนูก่อนและหลังทำงาน ยมเดินภายในบ้านที่เงียบสงัดขึ้นบันไดหินอ่อนทอดยาวถึงชั้นสองผลักประตูห้องนอนเฟื่องลดาเข้าไปเบาๆ แปลกใจที่เห็นภายในห้องเปิดไฟสว่างและต้องแปลกใจซ้ำสองเมื่อเห็นคุณภพนอนเล่นเกมอยู่บนเตียง 

“เอ่อ… ยมเอากระเป๋าของคุณเฟื่องมาเก็บค่ะ คุณเฟื่องกำลังปิดบ้านอีกสักพักคงจะตามขึ้นมา” 

“อืม ออกไปได้แล้ว” ขานรับในลำคอ ไม่ใส่ใจยังคงเล่นเกมต่อกดๆ หยุดๆ ตีป้อมกันสนุกสนานไม่มีเบื่อ รณภพหน้าตึง ยังอารมณ์เสียค้างมาจากช่วงเที่ยงลากยาวมาถึงตอนนี้หลังได้เปิดดูคลิปจากน้องนักศึกษาที่เคยคุยกัน น้องบังเอิญเห็นเฟื่องลดาและจำได้ว่าเป็นแม่ของลูกเขาจึงส่งมาให้เป็นวิดีโอความยาวเกือบยี่สิบวินาทีแสดงภาพเฟื่องลดากำลังเดินกระหนุงกระหนิงกับผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง น้องเขาบอกต่อว่าไอ้หมอนั่นเป็นอาจารย์ประจำคณะบัญชี ดาวพระศุกร์หรือดาวพระเสาร์แทรกเขากันทำไมวันนี้ถึงมีแต่เรื่องแต่ราว ตั้งแต่ทะเลาะกับฐานัสมาจบที่มีปากเสียงกับเฟื่องลดา แล้วก็ไปอารมณ์เสียใส่พนักงานเพราะเห็นหน้านาตาลีแล้วแค้นที่หล่อนหยิกแขนลูกเขา พอตกเย็นก็วนกลับมาโกรธเฟื่องลดาหักหน้าเขาด้วยการหนีไปอ่อยผู้ชายคนอื่น แค่ไอ้ฐานัสคนเดียวสำหรับหล่อนยังไม่พอหรือไงทำไมถึงยังมีผู้ชายสำรองอีกเป็นเบือ ผู้หญิงอะไรหน้าไม่อายเอาซะเลย 

 

 

 

 

 

เนื้อหาทั้งหมดมี 21 บท + บทส่งท้าย + ตอนพิเศษ 4 ตอน  

ราคาอีบุ๊ค 199 บาท จำนวนหน้ายาวมากค่ะ ^//^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น