OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

05 :: HE’S MY BOOS ?? WTF :: [1/3]

ชื่อตอน : 05 :: HE’S MY BOOS ?? WTF :: [1/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2562 19:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
05 :: HE’S MY BOOS ?? WTF :: [1/3]
แบบอักษร

 

CHAPTER 05 

HE’S MY BOOS ?? WTF 

 

 

MARTIN TALK

ก่อนได้มาฝึกงานผมดีใจมากที่ได้ฝึกงานในโชว์รูมรถสปอร์ตนำเข้า ยิ่งตอนวันมายื่นเอกสารผมได้เห็นรถหรูพวกนั้นใกล้ๆ ผมยิ่งตื่นเต้น ในหัวพลันจินตนาการอะไหล่แต่ละชิ้นว่าจะประกอบตรงไหน ชิ้นส่วนนี้จะมีน็อตกี่ตัว เขาใช้เครื่องจักรอะไรบ้างในการประกอบรถหนึ่งคน หรือใช้แรงคนไปเท่าไหร่ แน่นอนว่าผมจะรู้สึกเป็นเกียรติมากหากผมมีส่วนร่วมในกระบวนการเหล่านั้น แต่งานที่ผมได้ทำกลับตรงกันข้าม!

ซื้อข้าว ซื้อน้ำ ซื้อขนม หยิบประแจ ไขน็อต ถอดอะไหล่ไปทำความสะอาด ล้างรถบ้าง วันๆ การฝึกงานของผมมีแค่นี้จริงๆ ขลุกอยู่แต่ในอู่ซ่อมรถของน้องมันตั้งแต่เช้าจนเย็น บางวันน้องมันก็ไม่ได้อยู่ทั้งวันเพราะเขามีเรียน หากเรียนเช้าก็จะเข้ามาที่อู่ตอนบ่าย ปล่อยผมนั่งรอไปครึ่งค่อนวันเพราะผมไม่รู้ตารางเรียนเขา เขาก็ไม่ได้บอก หรือวันไหนเขามีเรียนบ่าย ครึ่งเช้าก็จะมาที่อู่ก่อน ถึงเวลาค่อยเปลี่ยนชุดไปเรียนแล้วไล่ผมกลับบ้าน

ฟังดูเป็นงานที่สบายดีครับ ไม่ต้องได้ใช้สมองคิดอะไรก็แค่ทำงานที่เขาสั่งงกๆ แค่นั้นก็หมดวันแล้ว ผมทำได้นะแต่การฝึกงานมันต้องทำรายงานส่งมหาวิทยาลัยด้วยว่าแต่ละวันผมทำอะไรบ้าง ผมไม่เขียนแน่ๆ ว่าไปซื้อข้าวให้เขาน่ะ อยู่กับจอมยุทธ์มาหนึ่งสัปดาห์เต็มผมยังเขียนรายงานไม่ได้สักแผ่นเลย เนื่องจากภารกิจแต่ละวันมันไร้สาระจนไม่กล้าเขียนลงไป

ถ้าไม่ต้องทำรายงานผมจะไม่นั่งกลุ้มใจแบบนี้เลย...

“เป็นอะไรวะพี่ติน งอนอะไรลูกพี่ผมอีก? ชอบเฮียจอมต้องทำใจนะ ลูกพี่ผมฮอต”

‘แบงค์’ เด็กในอู่ที่ปลื้มในฝีมือการแข่งรถของจอมยุทธ์จนเสนอหน้ามาเป็นลูกน้องที่นี่ เขาถามว่าผมงอนอะไรลูกพี่เขาเหรอ? เหอะ ลูกพี่เขามากกว่าที่ไปใส่สีตีไข่อะไรให้ฟัง รู้ไหมว่าจอมยุทธ์น่ะร้ายกาจแค่ไหน เขาไปฝอยกับคนอื่นประมาณว่าผมตามจีบเขาแล้วเขาไม่สนใจผมเลยงอน แต่ตอนนี้เขาเริ่มอยากได้ผมขึ้นมาแล้วแต่ผมก็เล่นตัว ไอ้เด็กสามคนลูกน้องเขาก็เชื่อสนิท ทำเหมือนผมเป็นคนตัวเล็กตัวน้อย ชอบมาถามมาแซวเรื่องที่มันไม่จริงเพราะโดนเป่าหูมา

ผมนี่ถึงกับกุมขมับเลยครับ! อยากเถียงใจแทบขาดว่าคนเป็นเมียน่ะลูกพี่พวกมึงโน่น!!!

“พี่ตินๆ เฮียบอกให้เตรียมชุดหมีชุดใหม่ให้เฮียหน่อย กางเกงเฮียเลอะน้ำมัน”

‘ทอย’ เด็กในอู่อีกคนที่ขี้ประจบเอาใจจอมยุทธ์เหลือเกินเดินดุ่มๆ เข้ามาส่งสารจากลูกพี่มันให้กับผม เนี่ย เห็นไหมว่าผมโดนรังแกขนาดไหน ทำให้น้องมันแทบทุกอย่างแต่ไม่มีอย่างไหนที่มีประโยชน์ต่อการฝึกงานเลย จอมยุทธ์น่ะได้ใจตรงที่ผมไม่ใช่คนปากมาก ผมเป็นคนไม่พูด ไม่อยากเถียงเลยทำตามคำสั่งให้มันจบๆ ไป ไม่ใช่ว่าไม่อยากเถียงไม่อยากต่อต้านนะ แต่ผมกลัวไม่มีที่ฝึกงานเว้ย ถ้าเขาไม่ให้คนเซ็นให้ผมผ่านการฝึกงานผมก็จบเห่สิ เรียนมาตั้งหลายปีจะมาตกม้าตายตอนท้ายไม่ได้หรอก

ไอ้สองสมุนยืนกดดันให้ผมทำตามคำสั่งลูกพี่พวกมัน ผมเลยลุกขึ้นบิดขี้เกียจแล้วตัดสินใจเดินไปหาเจ้าตัวแสบที่นั่งรื้ออะไหล่กับรถคันใหม่อยู่ ก่อนหน้านี้ในอู่มีรถแข่งสองคัน ตอนนี้คันที่สามโผล่มาแล้วเมื่อวาน เขาเลยง่วนอยู่กับการซ่อมจนแทบไม่ได้กินข้าวเลยในแต่ละวัน ไปเรียนก็ไม่ยอมไป เห็นบ่นว่าใกล้วันแข่งแล้วเขาทิ้งรถไม่ได้

เฮ้อ ผมไม่ค่อยเข้าใจหรอกว่าการแข่งรถมันสำคัญกับเขามากกว่าการเรียนแค่ไหน ไอ้เด็กฝึกงานอย่างผมก็ไม่มีสิทธิไปบงการชีวิตใครเขา แต่ถ้าเป็นลูกเป็นหลานผมล่ะก็คงโดนหวดด้วยไม้เรียวจนก้นลายไปแล้ว หากจะโดดเรียนมาขลุกอยู่กับรถทั้งวันแบบนี้

“น้อง เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะเดี๋ยวพี่ทำตรงนี้ต่อให้เองก็ได้”

“ไม่เอาหรอก ผมไม่ไว้ใจให้ใครทำรถให้ขับ”

แค่หมุนน็อตออกจากรู แยกส่วนตัวถังที่ถอดมาแล้วนำไปล้างทำความสะอาด แค่นี้มันยากเกินกว่าคนอย่างผมจะทำได้หรือไง เขาน่ะให้ผมช่วยหยิบจับอะไรน้อยมาก ชอบใช้ทำแต่เรื่องไม่เป็นเรื่องทั้งนั้น วันๆ หนึ่งผมเลยมีเวลาว่างมาก แล้วก็ไม่รู้จะทำอะไรนอกจากนั่งมองน้องมันทำงานไปเพลินๆ บอกตรงนี้เลยว่ามันฟังดูสบายแต่ที่จริงผมก็เบื่อ!

ผมมองเขานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ก้มหน้าก้มตาถอดอะไหล่ตัวถังเครื่องยนต์ออกอย่างตั้งใจ ใบหน้าขาวเนียนมีเหงื่อผุดขึ้นเป็นเม็ดก่อนไหลลู่ลงข้างแก้มสู่ปลายคาง ผมหลุบตามองต่ำอีกหน่อยเห็นกางเกงของเขาเลอะน้ำมันเครื่องเต็มไปหมด ทั้งส่วนที่ดูดซึมไปกับเนื้อผ้าและส่วนที่เป็นก้อนเขม่าดำๆ จากสะเก็ดน้ำมันกระเด็นเป็นจุดมาถึงกลางอก ดูมอมแมมชะมัด

“พักกินข้าวอาบน้ำก่อนไหม งมมาตั้งแต่เช้าแล้วพี่ยังไม่เห็นเราพักเลย”

“ผมพักไม่ได้ ถ้าผมหยุดก็ไม่มีใครทำ”

“อะไรที่พี่พอทำได้ก็บอกสิ จะช่วย”

“ช่วยทำใจมาเป็นเมียผมก็พอ เรื่องรถเดี๋ยวผมจัดการของผมเอง”

เมียพ่อง!! ผมอุทานในใจด้วยความอัดอั้นที่ถูกคนเป็นเมียริอยากเป็นผัวมายัดเยียดสถานะที่ไม่ใช่ตัวผมให้ทุกวี่ทุกวัน วันไหนไม่พูดอะไรทำนองนี้คงกลายเป็นเรื่องแปลกไปแล้วเพราะเขาพูดกรอกหูผมอยู่ทุกวัน แต่จะว่าผมกระจอกก็ได้นะที่ผมทำได้แค่ต่อต้านเขาในใจไม่กล้าด่าออกไปจริง ก็นั่นแหละครับผมกลัวเรื่องเดียวคือไม่ผ่านการฝึกงาน หากเผลอปากมากทำคุณจอมเขาโมโหชีวิตผมเองก็อาจหาไม่เช่นกัน ไม่เสี่ยงดีกว่า

แล้วอีกอย่างผมแค่รำคาญแต่ไม่ได้นึกรังเกียจเขานะ ในเมื่อรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าความจริงเป็นยังไง คำพูดของน้องมันก็เหมือนวาจาแสนเพ้อเจ้อก็เท่านั้นเอง ผมกับจอมยุทธ์ดูภายนอกเราอาจเหมือนคนไม่สนิทกัน ปะทะวาจาหรือพูดจาถากถางบ่อยครั้งจนคนรอบข้างต้องนึกไม่ถึงแน่ว่าเราเคยผ่านเรื่องราวแบบไหนกันมา และเพราะผ่านเรื่องอย่างว่ากันมาแล้วผมเลยรู้สึกทั้งคุ้นเคยและคุ้นชินกับเขาอยู่ไม่น้อย น่าแปลกที่เราข้ามขั้นตอนการทำความรู้จักแบบนั่งคุยเหมือนคนทั่วไปแต่ไปนอนคุยกันเลย ถึงอย่างนั้นในใจลึกๆ กลับอุ่นใจแปลกๆ

ขณะที่กำลังยืนดูจอมยุทธ์ก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่นั้น ต้นแขนด้านขวาของผมก็ถูกใครบางคนสะกิดยิกๆ ก่อนจะมีผ้าเย็นสีขาวสะอาดห่อหนึ่งยื่นมาตรงหน้า

“เช็ดเหงื่อให้ลูกพี่ผมสิ เขาชอบให้เอาใจนะ”

ไอ้แบงค์คนเดิมส่งรอยยิ้มยียวนให้ผมแล้วเดินกลับไปนั่งสมทบกับลูกสมุนอีกคน พลางจ้องมองมาที่ผมกับน้องมันเหมือนกำลังนั่งลุ้นละครในฉากที่พระเอกกำลังหาวิธีเอาใจนางเอก เฮ้อ อยู่กับคนพวกนี้มากๆ ประสาทผมจะแดกเอาสักวัน

ผมลากสายตากลับมามองจอมยุทธ์อีกครั้ง หยาดเหงื่อบนใบหน้ายังคงไหลลู่ลงมาไม่ขาดสาย ดูเหมือนเขาเป็นคนขี้ร้อนอยู่เหมือนกัน ผมทิ้งตัวลงนั่งยองๆ ข้างเขา ยื่นห่อผ้าเย็นที่ลูกน้องเขาเอามาจากในตู้เย็นไปให้

“เช็ดหน้าก่อนสิ”

นอกจากจอมยุทธ์จะไม่ยื่นมือมารับของแล้ว เขายังกางมือทั้งสองข้างให้ผมดูว่ามันเลอะน้ำมัน ไม่สะดวกรับผ้ามาเช็ดเอง จากนั้นเขาก็ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ผม

“จะมาเป็นเมียผม ก็หัดเช็ดหน้าให้ผมบ้าง อีกหน่อยถ้าได้เช็ดตัวให้จะได้ไม่เขิน”

เมียพ่อง!!! อีกแล้วครับ คนกระจอกอย่างผมต้องอุทานในใจแบบนี้อีกแล้ว!!! ผมจ้องตาเขากลับเป็นการตอบโต้เท่านั้นแต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้สึกรู้สาถึงการไม่พอใจของผม เพราะเขานั่งยิ้มหลับตาหยีรอให้ผมซับเหงื่อที่หน้าให้ ส่วนอีกฟากหนึ่งของอู่ก็มีเสียงหัวเราะคิกคักไม่ขาดสาย ไอ้สองสมุนดูชอบอกชอบใจกับท่าทางอ้อนบาทาของลูกพี่มัน ผมไม่ชอบเป็นเป้าสายตาของใครเลยว่ะ ไม่อยากให้สิ่งที่ผมทำกลายเป็นเรื่องตลกของคนอื่น

แต่เออ เอาวะ ป้อนข้าวยังป้อนมาแล้วเลย กับแค่เอาใจอีกหน่อยด้วยการซับเหงื่อให้จะเป็นไรไป ที่จริงผมไม่ได้ซีเรียสเรื่องการเอาใจอะไรเขาหรอก ผมทำให้ได้ เพียงแต่พอผมทำตามใจเขา เขาก็ชอบหยิบยกเรื่องพวกนี้มายัดเยียดความเป็นเมียให้ผมทั้งที่เราต่างรู้กันดีว่าใครผัวใครเมีย

_____________________ 

TALK 

เหมือนเจ้าจอมก็ชอบให้คนเอาใจ แล้วพี่ตินก็ดันเป็นคนขี้ตามใจอ่ะ  

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

มาหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น