OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

04 :: FIRST DAY FOR YOU BABE :: [3/3]

ชื่อตอน : 04 :: FIRST DAY FOR YOU BABE :: [3/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2562 19:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04 :: FIRST DAY FOR YOU BABE :: [3/3]
แบบอักษร

04  

:: FIRST DAY FOR YOU BABE ::  

[3/3] 

 

 

“พี่รู้ได้ยังไงว่าผมเป็นโรคกระเพาะ?”

ผมรีบหันขวับไปถาม แต่พี่มันก็เม้มปากแน่นแล้วเดินเลี่ยงไปไม่ยอมตอบ ก่อนกลับมาพร้อมกับข้าวผัดกุ้งที่เปิดกล่องรอให้ผมกิน พี่มาร์ตินทรุดตัวลงนั่งกับพื้นโดยไม่ห่วงว่าเสื้อผ้าจะเลอะ เขาตักข้าวใส่ช้อนแล้วยื่นมาชนปากผม ใบหน้าหล่อยักคิ้วให้อย่างเนือยๆ เหมือนจะบอกว่ารีบๆ กินสักทีอะไรแบบนั้น

ทำแบบนี้เขาคงคิดว่าผมจะรีบคว้ากล่องข้าวไปกินเองแน่เลย เขาคงแค่จะหาทางบีบบังคับให้ผมกินข้าวแค่นั้นเลยมานั่งป้อน พอผมรำคาญคว้าข้าวมากินเองเขาก็จะสะใจใช่ไหม เหอะ แผนนี้ใช้ไม่ได้กับคุณจอมว่ะพี่ ผมรีบอ้าปากงับข้าวที่พี่มาร์ตินป้อนทันทีด้วยสีหน้าพออกพอใจ แต่..พี่มันก็ยิ้มเหมือนกัน เฮ้ยยย เดี๋ยววว ไม่ได้ผิดแผนหรอกเหรอที่ผมให้พี่มานั่งป้อน พี่ต้องโวยวายสิวะไม่ใช่มานั่งยิ้มแบบนี้

ป้อนข้าวคำที่หนึ่งสู่คำที่สอง ด้วยความหิวผมก็นั่งพิงประตูรถเล่นเกมแล้วให้เขาป้อนข้าวเพลินเลย แกล้งกินไวเพื่อให้เขาบ่นว่าป้อนไม่ทัน คืออะไรก็ได้ที่ทำพี่มันหัวเสียได้ผมก็จะทำ แต่มันไม่สำเร็จ! จะกินเร็วหรือกินช้าพี่มาร์ตินก็ไม่บ่นสักคำ กลายเป็นผมที่อารมณ์เสียเอง

“หมดแล้ว กินเก่งนะเนี่ย”

“นั่งยิ้มอะไรวะพี่ ไปล้างรถให้ผมหน่อย คันที่ขับมาน่ะ เสื้อผ้าเปลี่ยนก็ได้นะผมมีชุดอยู่ในห้อง ไซส์ผมกับพี่น่าจะใส่กันได้”

“ก็แค่ไซส์เสื้อผ้าล่ะนะที่ใกล้เคียงกัน”

“หมายความว่าไง อย่าคิดทะลึ่งนะเว้ย โดนของผมสักทีแล้วจะร้องไม่ออก”

พี่มาร์ตินกลั้วหัวเราะก่อนเดินเอากล่องข้าวผัดที่เพิ่งกินหมดไปทิ้ง แล้วถือน้ำอัดลมกับถุงขนมมาให้ผม พี่มันถามว่าให้ล้างรถยังไง เอาเข้ามาล้างในนี้เลยหรือยังไงเพราะอุปกรณ์ต่างๆ อยู่ด้านในหมด ก็ที่นี่เคยเป็นคาร์แคร์เก่านี่นา แต่ผมไม่สามารถเคลื่อนย้ายรถสองคันที่จอดสลบอยู่ให้พี่มันได้ เลยบอกให้ล้างตากแดดไปก่อน ที่จริงรถผมไม่ได้สกปรกอะไรเลยครับแค่หางานให้พี่มันทำเท่านั้น ผมอยากทดสอบความอดทนเขา แต่ตัวเองกลับความอดทนต่ำเสียเองเวลาเห็นพี่มันไม่อิดออดเวลาโดนใช้

“น้อง รถไม่เห็นจะเลอะอะไรเลยให้ล้างทำไม”

เห็นไหมล่ะ ผมไม่ปล่อยให้รถสกปรกหรอก! พี่มาร์ตินถอดเสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำของเขาที่ใส่คลุมไหล่ไว้วางกองบนเก้าอี้ เผยให้เห็นเสื้อช็อปสีกรมท่าด้านในที่เขาสวมอยู่ ด้านในสุดเป็นเสื้อยืดสีขาวธรรมดา อืม...มองผ่านๆ ก็เป็นคนที่ดูดีคนหนึ่งเลยแฮะ แต่ผมไม่ทันได้สำรวจอะไรเขาไปมากกว่านี้เพราะสายตาเรียวเล็กนั้นหันกลับมาจ้องหน้าผมเหมือนรอคำตอบ “พี่ก็ล้างๆ ไปเถอะ ราดน้ำ ลงน้ำยา เช็ด ขัดเงา ถึงมันจะไม่ใช่งานตรงสายที่พี่อยากทำแต่มันพิสูจน์ความประณีตของงานได้นะพี่ว่าเวลาพี่ทำงานฝีมือจะเนี้ยบขนาดไหน ความเงาตอนลงน้ำยามันดูสม่ำเสมอกันหรือเปล่า”

“อยากแกล้งก็บอก แต่ก็ดี งานไม่ต้องใช้สมองดี”

เขาถอดเสื้อช็อปสีกรมท่าวางไว้บนเสื้อแจ็คเก็ตหนังอีกที ร่างสูงเดินตรงไปยังเจ้ามาเซราติสุดหล่อของผมพร้อมกับลากสายยางติดมือไปด้วย ผมตะโกนบอกเขาว่าอุปกรณ์อะไรอยู่ตรงไหนเสร็จก็มุดเข้าใต้ท้องรถอย่างที่คิดจะทำในทีแรก ต้องเดินสายไฟฟ้าต่อจากที่ทำค้างไว้วันก่อน แต่คันนี้ใกล้เสร็จแล้วน่าจะอีกแค่วันสองวันผมก็จะได้ขับแล้วล่ะ

เวลาผ่านไปสักพักใหญ่จนผมต่อสายอะไรเสร็จจึงเคลื่อนตัวออกมาจากใต้ท้องรถ แล้วสายตาผมก็ถูกดึงดูดด้วยอะไรบางอย่างที่ดูขาวสะอาดสะอ้าน ใช่ครับ ไอ้พี่มาร์ตินมันถอดเสื้อ...

ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ไปกับผิวที่ขาวสะท้อนแดดของพี่มัน ขาวออร่ามาก ผมก็เป็นคนผิวขาวครับแต่ผมตกใจว่าทำไมพี่มันขาวได้เทียบเคียงผมขนาดนี้ ตอนนั้นที่เห็นก็ไม่ได้ขาวมากนี่หว่า หรือผมเห็นเขาในผ้าห่มกันแน่นะ อืมมมม มองไปมองมาหุ่นดีใช้ได้ กล้ามเนื้อบนร่างกายมีขนาดพอดีไม่มากจนตัวบึกบึนและไม่น้อยจนดูผอมแห้ง แขนขาดูเรียวยาว ไหล่และอกกว้าง หน้าท้องน่าลูบไล้ สะดือเรียวสวยแถมมีขนอุยๆ เป็นทางลงไปยังเบื้องล่างที่ขอบกางเกงบดบังอยู่

หมับ!

“เชี่ย ทำไรวะน้อง”

ราวกับตกอยู่ในภวังค์ความขาวมันดึงดูดผมให้เดินดุ่มๆ เข้ามาหาพี่มัน แถมยังเอื้อมมือไปบีบก้นเขาอีก สารภาพตรงนี้ว่าผมแทบไม่รู้ตัว เหมือนจิตใต้สำนึกมันบอกให้ผมทำ พี่มาร์ตินตกใจมากรีบเอี้ยวตัวหนีผม โถ่ ช่างน่าเอ็นดู ใบหน้าหล่อเหลามีหยาดน้ำเกราะพราวดูแตกตื่นเหมือนกระต่ายตัวน้อยๆ ที่ขวัญผวาเมื่อโดนราชสีห์คุกคาม

“มาเป็นเมียผมไหมพี่ ผมจะเลี้ยงอย่างดีเลย”

“ชอบพี่เหรอ?”

“เปล่า แต่อยากได้เป็นเมีย อ๊ะ อย่าเอาเรื่องนั้นมาตัดสินว่าผมจะเป็นผัวพี่ไม่ได้ พี่ต้องให้ผมลอง”

“พี่ดื้อนะ น้องไหวเหรอ?”

ผมอมยิ้มไปกับความยอกย้อนของพี่มัน ก่อนช้อนตามองร่างที่สูงกว่าเล็กน้อยด้วยสายตาจริงจัง เป็นครั้งแรกที่ผมได้สำรวจหน้าตาเขาใกล้ๆ ตาตี่เรียวยาว จมูกโด่งคม ริมฝีปากเล็กอมชมพู ดูรวมๆ แล้วหล่อเอาเรื่องนะเราน่ะ

“แล้วพี่ถอดเสื้อทำไม อ่อยผมก็บอกมาเถอะ”

“เสื้อมันเปียกเลยถอดแต่ไม่คิดว่าจะทำให้น้องลุ่มหลงพี่ได้ ถ้ารู้ว่าน้องชอบพี่จะได้ถอดกางเกงยีนส์ออกด้วย”

“อย่าท้านะพี่ ผมเอาจริง”

จ้องหน้าเขาไปนานๆ ใจเริ่มเต้นแรงเสียอย่างนั้น ผมไม่เคยอยากได้ใครเป็นเมียจริงจังเท่านี้มาก่อนเลย ตอนแรกอยากได้เพราะจะประกาศศักดาให้พี่มันรู้ว่าผมเป็นรุก เรื่องคืนนั้นมันเป็นความผิดพลาด ทว่าตอนนี้ที่ผมได้เห็นเรือนร่างท่อนบนไร้เสื้อผ้าบดบังของพี่มาร์ติน ผมก็รู้ได้เลยว่าถ้าคนๆ นี้ร้องครางอยู่ใต้ร่างผม ผมจะสุขสมแค่ไหน พี่มันหล่อดีว่ะ อยากได้

“เอ่อ ในห้องมีเสื้อให้เปลี่ยนใช่ไหม พี่จะไปใส่เสื้อแล้ว”

ผมพยักหน้าให้เขา พี่มันเลยหันหลังเดินจากไป แต่ก่อนจะห่างกันผมเอื้อมมือไปตีก้นเขาป้าบใหญ่จนพี่มาร์ตินเหลียวมองด้วยแววตาไม่พอใจ

“อย่าเสียอาการแล้วหันหลังให้ผมอีก ระวังหลังไว้ให้ดีเถอะพี่ หึๆ ”

พี่มาร์ตินไม่ได้พูดอะไรตอบโต้กลับมานอกเสียจากชูนิ้วกลางให้ผมเงียบๆ แล้วเดินเข้าห้องกระจกไปแต่งตัว ผมยืนหัวเราะด้วยความสะใจอยู่คนเดียวที่ทำพี่มันเสียอาการได้ขนาดนี้ สงสารก็สงสาร น่ารักก็น่ารัก โอ๊ย บอกไม่ถูก

END TALK

______________________ 

TALK 

เจ้าจอมแพ้ความขาวของพี่ตินอ่ะ โหหหห รุกเขาใหญ่เลยนะน้องงงง ระวังพี่มันจะตั้งรับอย่างดีแล้วรุกกลับเอานะครับ อิอิ 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

มาหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น