Kaowhorm
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักว้าวุ่น Ep.13

ชื่อตอน : รักว้าวุ่น Ep.13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2562 09:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักว้าวุ่น Ep.13
แบบอักษร

พิมพ์ชนก ลืมตาตื่นขึ้นมาช้าๆ เธอมองแขนตัวเอง ที่โอบรัดร่างสูงใหญ่ของเขาเอาไว้แน่น เธอมองขาตัวเองที่พาดอยู่ที่เอวเขา ชายกระโปรงชุดนอนของเธอ ร่นขึ้นไปถึงไหนต่อไหน เธอค่อยๆหดขาออกมาอย่างขัดเขิน มือบางก็ลูบชายกระโปรงลง แต่ อาคิรา กลับจับมือเธอไว้แน่น มองชายกระโปรงที่ร่นขึ้นสูงยิ้มๆ มือใหญ่ของเขาลูบไล้ขาเนียนนุ่มของเธอเบาๆ ยิ้มกริ่มส่งให้เธอ

“ไม่โกรธอิงแล้วหรอคะ” เธอมองหน้าเขานิ่งๆ

“ผมไม่โกรธผมหึง!” เขาลุกขึ้นนั่ง พิงหัวเตียงเอาไว้ ดึงเธอให้เข้ามาซบที่อก

“พ่อคุณบอกว่า หมอนั่นเป็นแฟนคุณ ถ้าหมอนั่นเป็นแฟนคุณ แล้วผมละ? ผมเป็นใคร?” เขาถามเธอออกมาอย่างน้อยใจ

“อิงเป็นเมียผมมาตั้งกี่ปี” เขาพูดออกมาอย่างเอาแต่ใจ พิมพ์ชนก ถอนหายใจออกมาแรงๆ

“ทำไมไม่ถามอิงดีๆ ทำประชดอิงทำไม?” เธอถามเขาด้วยเสียงนุ่มๆน่าฟัง แค่ได้ยินว่าเขาหึง ในใจมันก็อบอุ่นซาบซ่านขึ้นมา

“ก็พ่ออิงบอกว่าอิงพาหมอนั่นเข้าบ้าน ไปทำความรู้จัก อีกไม่นานจะมีข่าวดี จะให้ผมยืนยิ้มอยู่หรออิง?” เขาถามเธออย่างน้อยใจ พิมพ์ชนก ลูบที่อกเขาไปมาเบาๆ เธอลอบยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

“เพื่อนกันน่ะค่ะ” เธอลุกขึ้นนั่งมองหน้าคนขี้งอนยิ้มๆ ยื่นมือไปหยิกแก้มเขาเบาๆอย่างหยอกเย้า

“ทำไมขี้งอนจัง!” เธอถามเขายิ้มๆ

“อิงมีอะไร อิงบอกผมทุกเรื่องได้ไหม? เรื่องของอิงก็คือเรื่องของผม ได้ไหมครับ” เขาดึงเธอเข้ามากอดแนบอกเอาไว้แน่น จูบที่หน้าผากเธอเบาๆ

“ทุกเรื่องเลยหรอคะ” เธอถามเขาเสียงเบาๆ

“ทุกเรื่องครับ” เขาย้ำด้วยเสียงที่เข้มขึ้น เมื่อเห็นเธอเงียบ เขาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

“อิง.... บอกผมได้ไหมว่าคุณชอบไอ้หมอนั่นไหม” เขากลั้นใจรอฟังคำตอบเงียบๆ

“ก็เขาเป็นเพื่อนอิง เขาดีกับอิงมาตลอด ช่วงที่เรียนที่อังกฤษ แต่มันก็ในฐานะเพื่อนแค่นั้นเอง” เธอตอบเขาด้วยเสียงที่หนักแน่น และมั่นคง

“ตอนที่พ่อคุณพูด ผมน้อยใจมากเลยนะ แต่ถ้าอิงยืนยันแบบนี้ ผมก็เชื่ออิงนะ” เธอกอดเขาแน่นขึ้น

“อาร์ต ทำตัวไม่น่ารักกับอิงเลย” อาคิรา ลูบแขนเธออย่างเอาใจ

“ก็ผมหึง ยิ่งเห็นมากับคนอื่นก็ยิ่งโมโห” เขาสารภาพออกมาเสียงอ่อยๆ

“ผมจะไปรับอิงก็ไม่ให้ไป แต่ดันมากลับคนอื่นจะให้ผมคิดยังไง” พิมพ์ชนก หัวเราะออกมาเบาๆ เธอก็เพิ่งรู้ว่าเขาขี้หึงขนาดนี้

“โถ่!! คนขึ้ใจน้อย ตัวก็ออกจะโต” เธอแซวเขายิ้มๆ

“เรื่องของเรา ผมบอกเพื่อนๆ ผมแล้วนะ” เขาลงไปยืนข้างๆเตียงๆ พิมพ์ชนก มองเขาอย่างสงสัยว่าเขาจะทำอะไร

“อิง เรื่องของเรา ผมจะบอกที่บ้านผมนะ” เขาอุ้มเธอขึ้นมาแนบอก พิมพ์ชนก กอดคอเขาเอาไว้แน่น

“ก็ได้ค่ะ อาร์ต จะบอกที่บ้านตอนไหน” อาคิรา อุ้มเธอเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

“ผมกลับมาจากสิงคโปร์ก่อน จะจัดการให้เรียบร้อยนะครับ แล้วอิงละ” เขาวางเธอนั่งลงที่ซิงค์น้ำอ่างล้างมือขนาดใหญ่ ค่อยๆถอดชุดนอนเธออกช้าๆ พิมพ์ชนก มองเขาอย่างขัดเขิน

“อาร์ต กลับมาก่อนก็ได้ค่ะ แล้วเราค่อยไปบอกที่บ้านอิงพร้อมกันก็ได้” เธอยกแขนสองข้างขึ้นปิดอกอวบๆให้พ้นสายตากรุ้มกริ่มของเขา อาคิรา โยนผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวของเขา ออกไปอย่างรวดเร็ว ยืนโชว์หุ่นสมชายชาตรี ให้เธอมองอย่างภาคภูมิใจ

“ก็ได้ครับ อิงรอผมนะครับ” เขาขยับตัวเข้าไปยืนตรงกลางหว่างขาเธอ พิมพ์ชนก แยกขาออกอัตโนมัติ เธอกอดคอเขาไว้หลวมๆ พยักหน้าให้เขายิ้มๆ เบียดอกอวบอิ่มเข้าหาเขาอย่างเอาใจ

“อิง... จะอาบน้ำเลยไหม” เขาถามเธอด้วยเสียงทุ้มน่าฟัง

“ทำไมหรอ?” เธอมองเขายิ้มๆ

“ผมอยากทำอย่างอื่นก่อน” เขากระเซ้าเธอด้วยสุ้มเสียงเสน่หา จับจ้องเธอด้วยสายตาร้อนแรง

“แปรงฟันหรือเปล่าคะ” เธอแสร้งถามเขายิ้มๆ อาคิรา ถึงกับคำรามออกมา เขาจับมือเล็กๆของเธอ เข้ามากอบกุม ที่เอ็นอุ่นๆ ของตัวเองที่เริ่มตื่นตัว ขยาย อกมาเต็มกำมือของเธอ พิมพ์ชนก มองเขาตาโต ถึงจะมีอะไรกันมาบ้าง แต่เมื่อต้องเห็นระยะแระชิดแบบนี้ และแถมสว่างขนาดนี้ ความเขินอายก็ย่อมจะเกิดขึ้น

“อิง.....” เขาครางออกมาแผ่วเบา เมื่อมือเล็กๆ ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ เธอค่อยๆไล่จังหวะไปเรื่อยๆ จากช้าเพิ่มจังหวะขึ้นไปเรื่อยๆ อาคิรา ก้มลงไปหาริมฝีปากเธอ อย่างหื่นกระหาย จูบเธออย่างดูดดื่ม เขาใช้ปลายเล็บเขี่ยเบาๆที่ยอกอก ทั้งสองข้างของเธอ จนหดแข็งขึ้นเป็นไต พิมพ์ชนกครางออกมาเบาๆในลำคอ มือเล็กๆของเธอก็ขยับขึ้นลงรัวๆ อาคิรา ครางออกมาไม่ขาดสาย เขาดึงมือเล็กของเธอออกจากการกลางลำตัวของเขา อาคิรา จับขาเธอขึ้นตั้งฉาก ค่อยๆใช้เอ็นอุ่นๆเสียดสีช่องทางรักของเเธอ ไปมาอย่างร้อนแรง พิมพ์ชนก ครางออกมาอย่างเสียวซ่าน อาคิรา ค่อยๆดันตัวเองเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว พิมพ์ชนก ครางออกมาในลำคอ เมื่อเขาดันแท่งเอ็นของเขาเข้าไปในครั้งเดียว อาคิรา ขยับสะโพกอย่างร้อนแรง สองมือบีบเคล้นอกอวบอิ่มของเธออย่างเมามัน เขาเลื่อนใบหน้าลงมาซุกซบที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ขบเม้มใช้ฟันซี่เล็กๆกัดเป็นรอย ทิ้งเอาไว้อย่างเป็นเจ้าเขาเจ้าของ พิมพ์ชนก ครางอู้อี้ออกมาแทบไม่ได้ศัพท์ เขาบอกให้เธอทำอย่างไร เธอก็ยินดีที่จะทำตาม กว่าจะอาบน้ำเสร็จทั้งคู่ก็ไปทำงานเกือบจะ 10 โมง

“ทำไมไม่ใส่ถุง” เธอถามเขาอย่างขุ่นเคืองใจ

“ท้องก็ไม่เป็นไรหรอกที่รัก” เขาจับมือเธอขึ้นมาจูบ ขณะสายตาก็จ้องถนนข้างกน้าไปด้วย

“ไม่เป็นได้ยังไง” เธอสะบัดมือเขาออกอย่างมีแง่งอน

“ท้องก็ดี จะได้ไม่มีใครมายุ่งกับเมียผม” เขาบอกเธอยิ้มๆ

“อาร์ต ไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน มาให้อิงเลย” อาคิรา ส่ายหน้ายิ้มๆ

“ไม่ครับ ผมอยากมีลูกกับอิงสักคน ผมยอมรับนะว่าผมจงใจไม่ใส่ถุง” เขาชะโงกหน้ามายิ้มกริ่มให้เธอ

“ไอ้บ้าอาร์ต!” เธอแว้ดใส่เขาอย่างเหลืออด

“ที่รัก....ด่าผัวตัวเองมันบาปนะครับ” พิมพ์ชนกไม่รู้จะทำอย่างไรกับเขาดี เธอเลือกที่จะเงียบ แทนการต่อปากต่อคำกับเขา อาคิรา ขับรถไปเรื่อยๆ จนถึงที่ทำงาน

ทั้งคู่เดินเข้าลิฟต์สำหรับผู้บริหารไปด้วยกัน พนักงานในตึกมองทั้งคู่อย่างสนใจ เพราะเขากุมมือบางเอาไว้ตลอดเวลา

“ปล่อยได้แล้ว” เธอบอกเขาขณะยืนอยู่ในลิฟต์ด้วยกัน

“ทำไม” เขาถามยิ้มๆ

“นี่มันที่ทำงาน อย่าทำอะไรรุ่มร่ามได้ไหม?” เธอส่งสายตาดุๆ ไปมองเขา อาคิรา ก้มลงมายิ้มกรุ้มกริ่มให้เธอ

“ผัวเมียกันมันก็ประมาณเนี่ยแหละอิง” พิมพ์ชนก ยกมือขึ้นปิดปากเขาแน่น

“นี่!!” เธอเสียงดังปรามเขา อาคิรา จับเธอเอาไว้แน่น

“ช้าหรือเร็วพวกนี้ก็ต้องรู้อยู่ดี ว่าอิงเป็นเมียผม” เขายิ้มใส่ตาเธอ

“อาร์ต!” เธอเรียกชื่อเขาอย่างอ่อนใจ เธอไม่รู้ต้องพูดหรือต้องทำยังไงอีกแล้ว ประตูลิฟต์ถูกเปิดออกกว้าง พิมพ์ชนก ก้าวขานำออกมาก่อน ไม่สนใจร่างสูงที่เดินเอามือ ล้วงกระเป๋าเดินตามหลังเธอมายิ้มๆ

ทั้งคู่นั่งทำงานกันไปเงียบๆ อาคิรา ยกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูของตัวเองขึ้นดูเวลา

“อิงทานข้าวกันเถอะผมหิวแล้ว” เสียงทุ้มๆ ออดอ้อนดังมาจากอีกฝั่ง เธอเงยหน้ามองเขายิ้มๆ

“ร้านใกล้ๆตึกได้ไหมคะ” เธอวางปากกาจากงานตรงหน้า อาคิรา เดินมาดึงแขนเธอเข้ามากอดรัดเอาไว้แน่น

“ได้ครับ แต่ตอนบ่ายอิงต้องทำงานคนเดียวนะ” เขาไซร้ปากจมูกลงไปที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ

“ทำไมคะ” พิมพ์ชนกแหงนหน้าไปข้างหลังนิดนึง เพื่อให้เขาซกซบได้ถนัด เธอเขาอย่างสงสัย เพราะช่วงบ่ายๆ หรือสายๆ เขาจะหายไปเกือบจะทุกวัน แล้วกลับเข้ามาตอนค่ำๆ

“ผมจะออกไปตรวจงานตามไซน์งาน” อาคิรา วกกลับมาจูบเธออย่างดูดดื่ม ประคองใบหน้าเล็กๆของเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง ค่อยๆบดริมฝีปากของตัวเองลงอย่างเร่าร้อน พิมพ์ชนกครางอู้อี้ออกมาในลำคอ พิมพ์ชนก มองเขาตาปรือ เมื่อเขาก้มลงมายิ้มให้เธอ

“อยากทำมากกว่านี้นะอิง แต่ผมหิวข้าว” พิมพ์ชนก ตีที่แขนเขาแรงๆอย่างขัดเขิน เธอผลักเขาออกแรงๆ พร้อมกับเดินนำหน้าเขาไป อาคิรา เอามือล้วงกระเป๋า เดินผิวปากตามเธอ ไปเรื่อยๆ

อาคิรา ตีเนียนขอมานอนกับเธอแทบจะทุกวัน เพราะเขาแทบไม่ได้กลับไปคอนโดของเขาเลย แต่วันนี้เขาต้องกลับไปคอนโดของตัวเอง เพื่อจัดกระเป๋าเดินทางไปสิงคโปร์

“ผมจัดกระเป๋าเสร็จ จะเอาไปเก็บไว้ที่คอนโดอิงก่อนนะครับ” เขาบอกมาตามสาย

“ทำไมต้องเอามาไว้คอนโดอิง” เธอได้ยินเสียงเขาหัวเราะมาตามสาย

“ก็ผมไม่อยากอยู่คนเดียว” พิมพ์ชนก ทำเสียง หึ! ออกมาให่เขาได้ยิน

“เมื่อก่อนยังอยู่มาได้ตั้งนาน” เธอบ่นออกมาเบาๆ

“พรุ่งนี้ผมจะไปนอนด้วย ก่อนไปสิงคโปร์ ขอนอนกอดอิงก่อนได้ไหม” เสียงทุ้มๆ น่าฟัง ดังมาตามสาย

“ถ้าบอกว่าไม่ได้ อาร์ตจะยอมไหม?” เธอแสร้งถามยิ้มๆ

“ไม่มีทางที่รัก” พิมพ์ชนก หัวเราะมาตามสาย

“แล้วจะมาถามอิงทำไม?”

“ถามเพื่อให้อิงรู้ว่าผมจะไปนอนด้วย” เขาส่งเสียงกระเส่ามาตามสายในตอนท้าย

“คนบ้า! อิงจะนอนแล้ว” เธอต่อว่าเขา อย่างขัดเขิน

“พรุ่งนี้เจอกันนะครับ ฝันดีครับอิง”

เขาวางสายไปแล้ว พิมพ์ชนกล้มตัวลงนอนบนเตียงยิ้มๆ วันนี้แทบจะเป็นวันแรก ที่เธอได้นอนบนเตียงนี้คนเดียว เพราะเขาแทบไม่เคยห่างจากเธอเลย นี่เป็นโอกาสดีเขาไปทำงานที่สิงคโปร์ เธอก็จะได้ไปเยี่ยมคุณยายที่เชียงใหม่...

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น