Mr_Poring

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : New Chance : 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2562 14:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
New Chance : 6
แบบอักษร

   เช้าวันรุ่งขึ้น ณ.ห้อง ม.5/2 เสียงพูดคุยกันของเด็กนักเรียนภายในห้องดังเจื้อยเเจ้ว

   บริเวณโต๊ะ 5 ตัวด้านหลังมีร่างของบุคคลันั่งอยู่ 4 คน เป็นชาย 3 หญิง 1 พวกมันทั้ง 4 กำลังพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวาน

   "พวกมึงไม่ต้องห่วง กูจัดการไอกายเรียบร้อย มันคงจะไม่โผล่หน้ามาให้เห็นเป็นครั้งที่สองเเน่นอน"ยศว่า

   "มึงเเน่ใจได้ไงวะว่ามันจะไม่มาอีก"ชาติถาม

   "เออ หน่ากูมีวิธีของกูเเล้วกัน พวกมึงสบายใจได้"

   "เออๆกูเชื่อก็ได้"

   "เลิกสนใจเรื่องมันไปเถอะ วันนี้มาสนุกกันกับพวกกูดีกว่า"ยศว่าก่อนจะมองไปที่เเก้วด้วยสายตาที่เเฝงความหมายอันหื่นกระหาย ทำเอาสาวเจ้าต้องยกมือขึ้นมาตีเเขนมันเบาๆพร้อมกับคำว่า "บ้า" เห็นดังนั้นชายทั้งสามจึงหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน

   เสียงออดเริ่มเรียนดังขึ้นหยุดการสนทนาของทั้ง 4 ลง ไม่นานก็มีอาจารย์สาวผู้หนึ่งเดินเข้ามาเช็คชื่อก่อนเรียน เมื่อมาถึงชื่อของกายที่ไม่มีคนขานตอบรับอย่างเช่นทุกวันทำให้เธออดเเปลกใจออกมาไม่ได้ เพราะปรกติกายนั้นไม่ใช่เด็กเกเร เขามักจะมาเรียนทุกวันโดยไม่เคยขาดเลยเเม้เเต่ครั้งเดียว

   ด้วยความสงสัยเธอจึงสอบถามนักเรียนภายในห้องซึ่งก็ได้คำตอบกลับมาว่าไม่รู้เหมือนกัน เธอจึงต้องพับเก็บความสงสัยเอาไว้ก่อนจะเริ่มการเรียนการสอนตามหน้า

   กลับมาที่กายตอนนี้เขากำลังนั่งตัดเล็บด้วยกรรไกรที่ได้มาจากกล่องกาชา "ไหนๆก็สุ่มได้มันเเล้วก็ขอใช้ซักทีเหอะวะ" เขาบ่นทั้งที่ยังคงบรรจงจัดเเจงตัดเล็บเท้าของตนอย่างเมามันส์

   "ฮ้าาา" กายพ่นลมหายใจออกมาอย่างปลอดโปร่ง "ได้เอามาใช้จริงเเล้วก็สบายใจขึ้นเยอะ"

   ติ้ง* เสียงเเจ้งเตือนเฟสปุ้กเเมสเซ็นเจอร์ดังขึ้นทำให้เขาต้องคว้าเอาโทรศัพธืประจำตัวขึ้นมาดู เห็นเป็นข้อความของเฟิร์น เพื่อนสมัยเด็ก+หัวหน้าห้องเจ้าระเบียบเเว่นหนาเตอะเเชตมาถามสาเหตุที่ไม่ไปเรียน เขาจึงตอบไปว่าไม่สบายทั้งที่เเท้จริงเเล้วไปไม่ได้เพราะยังคงเจ็บจากการโดนรุมซ้อมอยู่ เเต่ถึงไปได้เขาก็ยังไม่คิดจะไปตอนนี้อยู่ดี

   เขานั่งคิดถึงเรื่องราวก่อนหน้า "ไหนๆก็ได้โอกาศให้ได้มีชีวิตอยู่ต่อเเล้วต้องเปลี่ยนเเปลงตัวเองซักหน่อยเพื่ออนาคต"กายว่าก่อนจะทำท่าฮึดสู้"เเต่จะเริ่มเปลี่ยนที่ตรงไหนดีหว่า"เขาพึมพัมกับตนเอง

   ติ้ง* [ภาระกิจ อาบน้ำขจัดคราบสกปรก

             อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เเลดูสะอาดสะอ้าน

      รางวัล เเต้มร้านค้า 50 Exp 10]

   เหมือนว่าเจ้าระบบนี้จะเข้าใจเเละส่งเสริมสิ่งที่เขาคิดจึงส่งภาระกิจอะไรเเบบนี้มาให้ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเขาเพราะเขาขี้เกียจคิดเองยังไงหละ

   เมื่อได้รับภาระกิจมากายจึงรีบทำทันทีอย่างไม่คิดอิดออด "อ้า สบายตัวจังเลยน้า"กายพูดขณะที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำมาเขาจัดเเจงเปลี่ยนเสื้อผ้าเเต่ตัวด้วยชุดตัวใหม่ ทำให้ค่าเสน่ห์ของเขากลับมาเท่าเดิมอย่างที่ควรจะเป็น

   กายเดินไปส่องกระจก ภาพที่สะท้อนออกมาเป็นชายผิวคล้ำร่างผอมเเห้งผมรองทรง หน้าบ้านๆไม่ได้โดดเด่นอะไรเท่าไหร่นัก หากจะให้พูดง่ายๆก็คือกลางๆค่อนไปทางเเย่

   กายลูบหน้าตัวเองสองสามครั้งก่อนที่ท้องของเขาจะร้องออกมา'ต้องหาอะไรกินซักหน่อย เเต่เเค่จะเดินยังลำบากเลยจะออกไปซื้อกับข้าวข้างนอกยังไงหละทีนี้'กายคิดในใจ ในจังหวะนั้นหน้าต่างสีฟ้าใสก็ปรากฏออกมาในหน้าร้านค้าทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าสามารถซื้ออาหารจากร้านค้าได้

   เขารีบกดไปที่สินค้าประเภทอาหารทันที ซึ่งภายในก็มีตังเเต่ข้าวต้มถ้ายละ 5 เเต้มไปจนถึงอาหารตางดาวราคาหลักล้านเลยทีเดียว เขาลองเลือกดูอยู่พักหนึ่งก็กดเลือกเอากระเพราะหมูกรอบ+ใข่ดาวออกมาด้วยราคา 35 เเต้ม

   กายหยิบข้าวผัดกระเพราออกมาจากช่องเก็บของก่อนจะจัดการโซ้ยมันจนหมดซึ่งเขาก็ต้องอุทานออกมาว่า "อร่อย" เมื่อนำมันเข้าปาก เมื่อเขากินเสร็จเเล้วจานช้อนส้อมที่ออกมาพร้อมกับผัดกระเพราก็สลายกลายเป็นละอองเเสงหายไป

   "ดีวุ้ยกินเสร็จก็ไม่ต้องล้างด้วยเเถมราคาก็ถูก รสชาติยังอร่อยกว่าที่ซื้อเอาจากร้านอาหารตามสังหน้าปากซอยอีก" กายพูด "หืม" เขาทำท่าเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้จึงเปิดหน้าต่างร้านค้าออกมาเช็คราคาสินค้า

   "จริงด้วย 1 เเต้มมีค่าประมาน 1 บาท เเถมยังมีฟังก์ชั่นเเลกเเต้มเป็นเงินจริงได้ด้วย เเถมยังเอาเงินจริงมาเเลกเป็นเเต้มได้อีก อะไรจะเเจ่มขนาดเน้"กายอุทานออกมาก่อนที่เขาจะเริ่มมีความคิดดีๆ

   'ผัดกระเพราไข่ดาวที่กินไปราคา 35 เเต้ม เเต่ถ้าออกไปซื้อตามร้านอาหารตามสั่งราคาอย่างต่ำก็ 40 เเล้ว ถ้าเราเอาออกมาขายในราคา 40 เเล้วเเลกเป็นเเต้มคืนก็สามารถทำกำไรได้เรื่อยๆเลยอะดิ'

   เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาจึงทำการนำเงินจริงที่มีติดตัวอยู่ 500 กว่าบาทเเลกเข้าเป็นเเต้มในระบบ 500 บาทถ้วนก่อนจะหาซื้อยานวดรักษาเเผลฟกช้ำราคา 70 เเต้มที่เขาเห็นผ่านๆในร้านค้ามาทำให้ทั่วตัว ในตอนนี้เขามีเเต้มในระบบอยู่ 505 เเต้ม  

   เมื่อยาเริ่มออกฤทธิ์ความเจ็บตามกล้ามเนื้อก็เริ่มทุเลาลงเขาจึงสามารถเดินได้คล่องมากขึ้น กายเดินไปที่ไซต์งานก่อสร้างไม่ไกลจากบ้านเขาเท่าไหร่นัก เมื่องช่างที่กำลังทำงานอยู่เห็นเขาเดินเข้ามายังไซต์งานจึงตะโกนถาม

   "มาทำอะไรเเถวนี้ไอหนูตรงนี้ไม่ใช่ที่เล่นนะเว้ย"

   "สนใจอุดหนุนข้าวกล่องเดลิเวอรี่ช่วยเหลือทุนการศึกษาไหมครับ ราคากล่องละ 40 บาทอร่อยทุกอย่างเเค่สั่งเเล้วจายตังผมจะรีบไปเอามาให้ทันทีเลย"กายตะโกนขายของสวนโดยไม่สนใจคำเตือนเลยซักนิด เเต่เสียงตะโกนของเขาก็ได้ผลอยู่ไม่น้อยเพราะมีคนงานบางคนตอบรับก่อนจะเดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับสั่งข้าวกล่องจากเขา

   "เห็นว่าเอ็งจะเอาไปทำทุนการศึกษาเฉยๆนะข้าเลยช่วย เเต่ถ้าไม่อร่อยหละน่าดู"คนงานคนเเรกว่าก่อนจะยื่นเงินมาให้เขา

   "ขอบคุณมากครับ อร่อยเเน่นอนผมเอาหัวเป็นประกันเลย"กายตอบรับอย่างสุภาพสร้างความประทับใจเล็กให้กับคนงานหลายๆคน เพราะที่สมัยนี้เด็กไม่ค่อยจะมีสัมมาคาระวะกันเท่าไหร่การที่เขามือไม้อ่อนเคารพผู้อาวุโสทุกครั้งที่ได้รับเงินทำให้เขามีลูกค้ามากขึ้น

   กายรับออร์เดอร์มาเกือบ 20 กล่องจากคนงานที่ทำงานอยู่ที่นี่ ซึ่งยังนับว่าน้อยอยู่เมื่อเทียบกับโครงการก่อสร้างบริเวณนี้ที่มีคนงานกว่า 50 ชีวิตที่กำลังเคลียพื้นที่เพื่อสร้างเป็นโครงการบ้านจัดสรรค์อยู่ โชคยังดีที่พวกเขาพึ่งเริ่มทำการเคลียพื้นที่ ซึ่งยังไม่ถึงเวลาเริ่มก่อสร้างจึงทำให้เขาสามารถเข้ามายังไซต์ก่อสร้างบริเวณนี้ได้

   เมื่อรับออร์เดอร์มาหมดเเล้วเขาจึงทำทีเดินออกไปจากไซต์งานเเล้วจึงเปิดหน้าต่างสีฟ้าขึ้นมาเเล้วจึงนำเงินที่ได้มาไปเเลกเป็นเเต้มก่อนจะกดซื้อข้าวจากระบบตามที่ได้รับออร์เดอร์มา ซึ่งคราวนี้มันก็ออกมาเป็นข้าวกล่องราวกับรับรู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

   เขาเเกล้งหายไปราว 10 นาทีก่อนจะกลับมาพร้อมกับข้าวกล่อง 18 กล่องในถุงใบใหญ่ เขาเอาอาหารไปส่งให้กับคนงานในไซต์งานจนครบเเล้วจึงขอตัวจากมา การค้าครั้งนี้ทำให้เขาได้กำไรมา 90 เเต้ม ซึ่งยังไม่เพียงพอต่อความต้องการ เขาเจึงเร่เดินขายตามสถานที่ที่มีคนเยอะๆไปเรื่อยๆอย่างมานะ

   "เฮ้ย ข้าวกล่องไอหนู่นั่นรสชาติไม่ธรรมดาเลยหวะ"คนงานก่อสร้างตะโกนบอกเพื่อนหลังจากได้ลิ้มรสมันเข้าไปหนึ่งคำเรียกความสนใจจากทั้งคนที่ซื้อเเละไม่ซื้อได้ไม่น้อย

   "ไหนเอามาชิมดิ"เพื่อนที่ไม่ได้สั่งซื้อเขาไปขอทดลอง

   "ให้เเค่คำเดียวนะเว้ยข้าหวง"

   "อะไรวะทำงกไปได้"คนงานที่เข้าไปขอชิมบ่นใส่ก่อนจะเอาข้าวคำนั้นเข้าปากไป "เออเห้ยอร่อยจริงๆด้วยอร่อยกว่าข้าวที่เมียทำให้กินที่บ้านอีก เสียดายชิบที่ไม่ได้สั่งไว้ด้วย"เขาบ่นออกมาเสียงดังทำให้คนอื่นๆเริ่มมีความอยากลองขึ้นมาทันที

   "อร่อยโว้ยย"

   "เอร้ยยยย ฟิน"

   "อะไรจะละมุนปานนั้น"

   "สวรรค์ ไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อน"

   สรรพเสียงดังขึ้นมาหลังจากที่ได้ลองชิมข้าวกล่องของกายทำให้คนอื่นที่ไม่ได้ซื้อไว้ตางก็รู้สึกเสียดายไปตามๆกัน

   "ถ้าไอหนุ่มนั่นมาคราวหน้าบอกข้าด้วย รับรองข้าจะไม่พลาดอีกเเน่"ชายคนเดินว่า

   ด้วยเหตุนี่เองทำให้ชื่อเสียงความอร่อยของข้าวกล่องที่กายนำไปขายตามที่ต่างๆจึงได้เเพร่ไปอย่างรวดเร็วโดยที่เจ้าตัวไม่ได้รู้อะไรเลย

   เวลาผ่านไปถึงตอนเย็นกายจึงตัดสินใจเลิกขาย เขาเดินฮัมเพลงกลับบ้านอย่างอารมดีโดยลืมความเจ็บก่อนหน้านี้ไปเลย วันนี้เขาขายได้เกือบสองร้อยกล่องทำให้มีกำไรอยู่ที่ 465 เเต้ม ทำให้เขามีเเต้มสุดธิอยู่ที่ 1370 เเต้ม

   เมื่อกายเดินกลับมาถึงห้องเขาจึงกดกล่องกาชาออกมา 3 กล่องรวดโดยหวังว่าตนจะมีดวงได้ของเเรร์อย่างพวกพระเอกนิยายที่เคยอ่านกับเขาบ้าง

   เมื่อซื้อเสร็จจึงหยิบมันออกมาเปิดทันที เเสงสีขาวสาดส่องออกมาจากกล่องทั้งสามก่อนจะดับลงพร้อมกับของสามสิ่งที่ทำให้กายต้องอ้าปากค้าง

+++++++++++++++++ 

   เเต้มคงเหลือ 920

   Exp 31/200

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น