Load ing
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep 02 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 74

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2562 08:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 02 100%
แบบอักษร

"เนี่ยคนที่ชอบมึงมีผู้มาขอเบอร์ด้วยแหละเพื่อนมาร์ค" แจ็คสันที่ได้ยินการสนทนาหมดจึงเอ่ยแซวเพื่อน 

 

 

"ใช่ๆมึงจะไม่ทำอะไรเลยหรอนั่นคนที่แอบชอบมึงมาเป็นปีแล้วนะเว้ย"เจบีเอ่ยเสริมขึ้น 

 

 

"ไร้สาระ" มาร์คเอ่ยตอบกลับไปก่อนจะกระดกเหล้าต่อโดยที่สายตาก็จ้องมองร่างบางอยู่ตลอดเวลา 

 

 

"แหมปากไร้สาระแต่ตานี่จ้องเขาไม่กระพิบเลยนะครับเพื่อนมาร์ค แล้วไม่ต้องเนียนยกเหล้าขึ้นดื่มกูรู้ต่อให้ดื่มให้ตายก็ไม่เมาหรอก" ยูคยอมเอ่ยแขวะเพื่อน 

 

 

"เสือก"  

 

 

"กูไม่สะทกสะท้านหรอก" ยูคยอมบอกเพื่อนพลางทำท่ายกใหล่ 

 

 

"แล้วไอ้เจบีกับแจ็คสันไปใหนแล้วล่ะ" มาร์คถามหาเพื่อนอีกสองคนที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่นี่แล้ว 

 

 

"แหมเนียนเปลี่ยนเรื่องเลยนะ   มันสองคนไปบนฟอร์ละคงจะตามไปคิดบัญชีกับสองคนนั้นมั้ง"  

 

 

"อืม" มาร์คตอบสั้นๆก่อนที่จะมองร่างบางที่ตอนนี้นั่งอยู่คนเดียวก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือโดยไม่สนใจรอบข้างสักนิด 

 

 

 

 

 

ผ่านไป 30 นาที 

 

 

 

"หึ้ยหงุดหงิด" ยองแจที่เดินกลับมาที่โต๊ะด้วยท่าทางฟึดฟัดกระแทกตัวนั่งลงบนโซฟาด้วยความหงุดหงิด  

 

 

"อย่าให้เจออีกนะจะกระทืบให้" จูเนียร์ตามหลังยองแจติดๆก่อนจะกระแทกตัวนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับยองแจ 

 

 

"เป็นอะไร" แบมแบมเอ่ยขึ้นเมื่อมองทั้งสองคนที่ไม่รู้ไปหงุดหงิดิะไรมา 

 

 

"ไม่มีไร/ช่างมันเถอะ" ยองแจกับจูเนียร์เอ่ยตอบพร้อมกัน 

 

 

"กลับเลยมั้ยเหม็นขี้หน้าคนแถวนี้จะแย่ละ" ยองแจถามเพื่อนๆก่อนจะตวัดสายตาไปหาแจ็คสันที่มองอยู่ก่อนหน้าแล้ว 

 

 

 

"กลับสิเบื่อขี้หน้าเหมือนกัน  แกล่ะแบม" จูเนียร์หันไปถามเพื่อน 

 

 

"อืมกลับก็กลับสิ"   

 

 

   พอตกลงกันได้ทั้งสามคนก็เดินออกไปทันทีโดยแต่ละคนก็มึนๆนิดๆแต่ไม่ถึงกับเมาจัดว่าคอแข็งกันพอสมควร แต่ระหว่างนั้นก็เป็นเวลาเดียวกับที่ทั้งสี่หนุ่มหล่อออกมาจากผับเหมือนกันและก็เจอในลานจอดรถพอดีต่างคนต่างสบตากันก่อนที่จะเข้าไปในรถใครรถมัน 

 

 

 

 

 ….RRRRR…. 

 

 

"ไงจ๊ะ เจอผู้ก่อนกลับนอนหลับสบายเลยสิคืนนี้" เสียงตามสายของยองแจเอ่ยทักทันทีที่แบมแบมกดรับสาย 

 

 

"อย่าแซวเพื่อนสิแจ แบมก็แค่เดินอมยิ้มก่อนจะเข้ารถไปเท่านั้นแหละยองแจ" จูเนียร์ที่ประชุมสายด้วยก็เอ่ยแซวด้วย 

 

 

"หยุดเลย" แบมแบมเอ่ยปรามเพื่อน 

 

 

"ก็ได้….คืนนี้พวกกูนอนด้วยนะขี้เกียดขับรถกลับบ้านไกล" 

ยองแจเอ่ยทันที 

 

 

"อืมก็ไปสิ"  พอตกลงกันเสร็จรถหรูทั้งสามคันก็เคลื่อนที่ทันที 

 

 

"เออแบมพรุ่งนี้จะลงแข่งที่สนามไอ้เงิงมั้ยเห็นบอกว่ามีเติมพันสูงซะด้วยสนมั้ย"  จูเนียร์ที่คาสายทั้งแบมแบมและยองแจอยู่เอ่ยถามเพื่อนทันที 

 

 

"พรุ่งนี้หรอกี่โมง"  

 

 

"20.30 น. มึงจะไปมั้ยกูจะได้ลงทะเบียนให้" จูเนียร์ถามย้ำอีกที 

 

 

"อืม...ก็เอาสิ"  

 

 

"ต้องงี้สิเพื่อนกู" ยองแจเอ่ยบอกเพื่อน 

 

 

"มึงว่าแปลกๆมั้ย แบม เนียร์" ยองแจที่สังเกตุเห็นรถกระบะ3คันกับอีกมอเตอร์ไซค์2คันที่ขับตามหลังอยู่ไม่ยอมแซงสักที เอ่ยขึ้น 

 

 

"สงสัยงานนี้คงได้ออกกำลังกายก่อนนอนแล้วแหละ" แบมแบมกดยิ้มมุมปากก่อนจะเปิดเกะเอาลูกรักอย่าง walther p99 ขนาดเหมาะมือออกมา 

 

 

"ทางนี้ก็พร้อมแล้วนะลูกรักกูนี่สั่นระริกเลยอ่ะ" ยองแจเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น 

 

 

"พวกมันเร่งขึ้นมาตีเสมอละ" จูเนียร์เอ่ยบอกเพื่อน 

 

ปัง 

 

กระสุนนัดแรกที่ฝ่ายนั้นยิงมาที่ยางรถของยองแจเพื่อที่จะให้รถหยุดเคลื่อนใหว แต่ยองแจหักหลบได้อย่างสบายๆแถมยังยิ้มอย่างนึกสนุกอีก 

 

 

 

 "พวกมันเปิดฉากละเล่นกับพวกมันสักหน่อยสิ" จูเนียร์เอ่ยขึ้น 

 

 

"ก็เอาสิ" แบมแบม กระชากตัวรถด้วยความเร็วสูงก่อนจะเปิดหลังคารถและกดโหมดอัตโนมัติให้รถขับเองแล้วตัวเองก็หันหลังมายิงใสมอเตอร์ไซค์สองคันที่บิดมาไกล้ตนเอง 

 

 

ปัง ปัง  

 

 

ลูกกะสุนออกจากประบอกปืนสองนัดติดด้วยฝีมือคววามแม่นเหมือนจับวางของเจ้าตัวทำให้กะสุนเจาะเข้ากระโหลกของสองนักบิดที่ตามมาประกบร่างบาง ทำให้ร่างหนาล่วงหล่นจากมอเตอร์ไซค์ทันที 

 

 

พอยิงเสร็จร่างบางก็หันมาคุยกับเพื่อนต่อ "ไม่มีพลาด"  ยองแจเอ่ยแซว 

 

 

"นานๆทีจะได้ซ้อมยิงปืนกับคนจริงๆจะพลาดได้ไงล่ะ จริงมั้ หึหึ" แบมแบมหัวเราะตบท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นๆ 

 

 

"จะปะทะเลยมั้ยข้างหน้ามีสี่แยก" จูเนียร์เอ่ยถามเมื่อมองไปข้างหน้ามีสี่แยกพอให้ดิฟกลับรถได้ทั้งสามคัน 

 

 

"ก็เอาสิ เนียร์มึงไปซ้าย แจมึงไปขวา" แบมแบมเอ่ยบอกเพื่อน 

 

 

"จัดไป/ตามนั้น"  

 

บึ้นนนน นนนนนน  เอี๊ยดดดดดด 

 

ยองแจ จูเนียร์ แบมแบม แยกไปคนละเส้นทางด้วยความเร็วสูงก่อนที่จะดิฟรถหันหน้ามาทางศัตรูแล้วกดปุ่มขับอัตโนมัต 

 

 

"พวกมันจะไปใหนกันวะ หึ้ยย" ร่างหนาผิวแทนเอ่ยขึ้นด้วยความโมโห เมื่อเห็นทั้งสามคนที่ตนไล่ล่าอยู่ไปกันไปทางซ้าย ทางหวา แล้วก็ข้างหน้า 

 

"จะตามพวกมันไปใหมลูกพี่" พอมาถึงกลางสี่แยกลูกน้องคนหนึ่งก็เอ่ยถามขึ้น 

 

"เฮ้ยยย….น….นั่นมัน  อั๊กกก" 

 

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง 

 

   

    ลุกน้องฝ่ายตรงข้ามยังไม่ทันที่จะเอ่ยจบก็กระอักเลือกด้วยลูกกระสุนที่ถล่มกันยิงเข้ามาโดยไม่ทันได้ไปใหน 

 

 

    " วู้วววววว สนุกโว้ยยย  ฮ่าๆๆๆๆๆ" ยองแจหัวเราะด้วยความชอบใจ ก่อนที่จะเก็บอาวุธปืนเข้าที่เมมื่อไม่มีสิ่งมีชีวิตให้โต้ตอบกลับมาแล้ว 

 

 

  เอี๊ยดดด  ปัง 

 

 ตึก ตึก ตึก ตึก  พลั๊ก ตุบ 

 

"หึ …. กระจอก" แบมที่ลงมาจากรถแล้วเตะเข้าที่ใบหน้าคนที่ไล่ล่าตนเองสองทีก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายกาจออกมาให้กับร่างไร้วิญญานพวกนี้ 

 

 

"ไปกันเถอะ" จูเนียร์เอ่ยชวนเพื่อนทั้งสอง" 

 

"แจให้ลูกน้องมึงมาเคลียร์พื้นที่ด้วยนะ" แบมแบมเอ่ยบอกเพื่อน 

 

"เออๆกูโทรบอกละ" 

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง 

 

 

"โอ้โหหหหห  ไม่ได้เก่งแค่ปากนี่หว่าดูท่าฝีมือจะเก่งด้วย" แจ๊คสันที่ลงรถมาคนแรกเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเห็นศพนอนเกลื่อนกราด  

 

 

"ตอนแรกที่กูได้ยินกูว่าจะมาช่วยสักหน่อย" เจบีเอ่ยบอก 

 

 

"คงมีเหลือให้มึงช่วยอ่ะนะไอ้บี ดูสิเก็บสะเกลี้ยงไม่เหลือซากเลย" ยูคยอมเอ่ยออกมาก้วยสายตาวิบวับเพราะเริ่มชอบสามหนุ่มหน้าหวานซะแล้ว 

 

 

"ไปเถอะคนของพวกนั้นกำลังมา" มาร์คเอ่ยชวนเมื่อประสาทสัมผัสได้ยินรถประมาน3คันมาทางนี้ซึ่งแน่นอนคงเป็นลูกน้องพวกนั้น ก็เพราะเขาได้ยินว่าให้ลูกน้องมาจัดการ 

 

 

"เออๆไปเถอะแยกย้ายคงไม่ต้องเป็นห่วงพวกนั้นล่ะร้ายกันสะขนาดนั้น" แจ็คสันเอ่ยบอก ตอนแรกก็ว่าจะแยกย้ายกันตั้งแต่อยู่ในผับ แตต่หูของพวกเค้าได้ยินบุคคลที่ประสงค์ร้ายต่อหนุ่มหน้าหวานพวกนั้น เลยตามมาดูเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง แต่พอได้ยินพวกนั้นพูดแถมได้เห็นอีกคงไม่ต้องช่วยละ  

 

 

 

 

 

"โหยยยง่วงอ่ะอยากนอนนน" ยองแจที่เข้ามาในห้องคนแรกเอ่ยบ่น 

 

 

"ก็ไปสิ" จูเนียร์เอ่ยไล่ 

 

 

"เออๆกูไปละ….เเออพรุ่งนี้กูอยากกินข้าวต้มกุ้งนะ" ก่อนจะไปยังไม่วายหันมาบอกเพื่อนหน้าแมวของตน 

 

 

"เออๆ" 

 

 

"มึงจะนอนเลยมั้ยแบม" จูเนียร์หันมาถามเพื่อนที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วหยิบแมคบุ๊คออกมมา 

 

 

"ไม่อ่ะมึงนอนก่อนเลยกูจะตรวจงานอีกสักพัก" แบมแบมบอกก่อนจะหยิบแว่นสายตาขึ้นมาใส่เพื่อใช้ในการทำงาน 

 

 

"งั้นกูไปนอนก่อนนะ" 

 

 

"อืมมม" 

 

 

 

 

วูบบ  วูบบ วูบบ วูบบ 

 

พรึ่บ 

 

 

   ตาสีแดงฉานเหมือนกับเส้นผม กำลังจ้องเข้าไปในห้องนั่งเล่นที่มีร่างบางใส่แว่นดูแม็คบุ๊คอยู่คนเดียว  

 

 

"แบมแบม งั้นหรอ หึ...น่าสนใจดี" ร่างสูงโปร่งเอ่ยพึมพำออกมาคนเดียวบนต้นไม้ 

 

 

หวืดดดด  ปึก 

 

"นั่นใคร" แบมแบมเดินออกมาดูตรงระเบียงในขณะที่มือก็ถือปืนมาด้วย 

 

 

"หึหึ….พึ่งเคยเจอคนที่จับสัมผัสของฉันได้เป็นคนแรกชักจะน่าสนุกแล้วสิ" ชายผมแดงพึมพำออกมาก่อนจะหยิบมีดพกสั้นที่แบมแบมปามาก่อนจะหยิบติดมือไปด้วยแล้วก็หายตัวไปกับความมืด 

 

 

 

 

 

 

100% 1 ตอมเม้นท์เท่ากับ 1 กำลังใจนะคะ 

 

ยังไมได้ตรวจคำผิดค่ะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น