Load ing
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep 01 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 79

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 20:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 01 100%
แบบอักษร

ปัง ปัง ปัง ปัง 

 

แปะ แปะ แปะ 

 

"หึ...ยังแม่นเหมือนเดิมเลยนะ" เพื่อนร่างอวบหน้าหมวยสวยหวานคล้ายๆผู้หญิงเอ่ยขึ้น 

 

 

  "ไม่ต้องชม...กูเขิน" ร่างบางยกยิ้มมุมปากก่อนหันหน้ามาทางเพื่อนหันมาควงปืนตอบเพื่อนด้วยท่าทางสบายๆ 

 

 

 "ตอแหลจริงๆ" ร่างบางหน้าแมวเอ่ยแขวะเพื่อนอย่างขำๆ 

 

 

 "แล้วคืนนี้จะเอายังไงกับ….เขาคนนั้น " เพื่อนร่างอวบเอ่ยถามคนตรงหน้าที่เก็บปืนไปแล้ว 

 

 

 "คืนนี้หรอ….หึ ก็ไปดูหน่อยคงไม่เสียหายหรอกมั้ง" ร่างบางเหยียดยิ้มออกมา 

 

 

  "งั้นคืนนี้ 22.00น. ก็ไปเจอกันที่ผับxxx ทีเดียวเลยละกันนะ แจ เนียร์" แบมแบม เอ่ยบอกเพื่อนทั้งสองคนก่อนจะค่อมดูคาติคันโปรดสีแดงแล้วขับออกไปด้วยความเร็วสูง  

 

 

  "สงสัยมันจะตายก่อนจะได้ผัวแน่ๆถ้ามันยังขับรถแบบนี้" ยองแจเอ่ยออกมาเมื่อเห็นแบมแบมหายไปจนลับสายตา 

 

 

 "งั้นกูไปก่อนนะเนียร์" ยองแจหันมาบอกจูเนียร์ก่อนจะขับสปอร์ตสีเหลืองคันโปรดออกไป 

 

 

 "อื….ม อีนี่ก็รีบจังกูยังพูดไม่ทันจบเลย" จูเนียร์ส่ายหัวน้อยๆกับความว่องไวของเพื่อนตัวเอง ก่อนจะเปิดเซราติสีเงินแล้วขับออกไป 

 

 

  22.00 น 

 

 

 เอี๊ยดดดด  

 

  เสียงรถออดี้คันหรูสีเทาดิฟเข้ามาจอดในพื้นที่โซน VIP ก่อนร่างบาง ที่วันนี้แต่งตัวด้วยเสื้อที่แหวกถึงอกสีดำ เสริมด้วยโชคเกอร์ผ้าสีดำอีกเช่นเดียวกัน ส่วนท่อนล่างก็ใส่สกินนี่ขายาวสีดำขาดหน่อยๆ จึงทำให้ร่างบางที่ปกติจะดูเซ็กซี่อยู่แล้วก็เพิ่มความเซ็กซี่เย้ายวนไปกันใหญ่จนคนที่อยู่บริเวณลานจอดรถหันมามองกันคอแทบจะหัก 

 

 

"แหมมม….ไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะวันนี้" จูเนียร์เอ่ยแซวเพื่อนตัวเองที่วันนี้ดูจะจัดเต็มทั้งเสื้อผ้าหน้าผมเป็นพิเศษ 

 

 

"ก็นะ….เผื่อใครคนนั้นจะหันมาสนใจบ้างก็เท่านั้น" แบมแบมเอ่ยและยิ้มรับคำแซวของเพื่อน 

 

 

เอี๊ยดดดดด ปัง 

 

"กว่าจะมาได้นะอิอ้วน" แบมแบมเอ่ยแซวคนมาทีหลัง 

 

"เดะกูตบปากว่ากูขี้เหล่ยังไม่เคืองเท่าอ้วนเลย" ยองแจตอบพลางหน้างอใส่เพื่อนรัก 

 

"ป่ะๆ เข้าร้านกันกูจองโต๊ะไว้ละใกล้ๆกับโต๊ะพวกนั้นเลยนะ" จูเนียร์บอกพลางสาวเท้าก้าวเข้าไปในผับ 

 

"ดีมากเพื่อนรัก" แบมแบมเอ่ยอย่างชอบใจก่อนจะเดินตามเพื่อนหน้าแมวเข้าไป  

 

 

   พอเข้ามาข้างในร่างของ 3 หนุ่มน้อยหน้าหวานก็สะกดคนที่ผ่านไปมาใด้ตลอดทาง บ้างก็โดนชวนให้เต้นด้วยกัน บ้างก็ชวนดื่ม บ้างก็ขอเบอร์ แต่ทั้งสามหาได้สนใจไม่ 

 

 

" หึ...นึกว่าจะโดนลากไปข่มขืนก่อนจะเดินมาถึงนี่สะอีก" พอทั้งสามเดินมาถึงโต๊ะร่างอวบก็กระแทกตัวนั่งโซฟาหรูก่อนจะบ่นออกมาให้เพื่อนทั้งสองได้ยิน 

 

 

"ก่อนเค้าจะข่มขืนกูกลัวตีนมึงจะไปฟาดหน้าเค้าก่อนน่ะสิ" จูเนียร์เอ่ยแซวเพื่อน 

 

 

"เอาเถอะสั่งอะไรมาดื่มกันเถอะ" แบมแบมเอ่ยห้ามปรามเพื่อนเดี๋ยวจะเถียงกันอีก 

 

 

    ระหว่างรอเครื่องดื่มสายตาก็คอยสอดส่องหาบุคคลที่ตนเองอยากเจอ จนสายตาปะทะกับร่างสูงโปร่งผมสีแดงที่ตอนนี้กำลังเดินเข้ามาในโซนนี้เพราะโต๊ะที่พวกนั้นจองก็อยู่บริเวณนี้เหมือนกัน 

 

 

 

"มาแล้วนี่" จูเนียร์กระดกเหล้าเข้าปากทำเหมือนไม่ได้มองอะไรแต่ ใครจะรู้ว่าจูเนียร์ลอบมองกลุ่มชายหนุ่ม 4 คนอยู่ 

 

 

"อืม….แต่เห็นไอ้ล่ำนั่นละเหม็นขี้หน้าชะมัดคนอะไรใส่หมวก เสื้อกล้าม กางเกงขาสั้นเข้าผับ นึกว่าคนบ้าเข้าผับ" ยองแจที่เหลือบมองนิดหน่อยก่อนจะเล่นมือถือต่อทำเหมือนไม่ได้สนใจอะไร 

 

 

"หึหึ….มึงก็….ชอบเอาความจริงมาพูดอย่าว่าแต่นายนั่นเลย มึงเห็นไอ้ตาตี่นั่นป๊ะ แม่งยิ้มทีหน้ากลัวชิบ ถ้ากูเป็นมันนะกูไม่กล้ายิ้มบ่อยแบบมันหรอก กูกลัวเงิงไปเฉาะหัวเค้าอ่ะ" จูเนียร์เอ่ยขึ้น 

 

 

"หึหึ...พวกมึงนี่ขี้นินทา" แบมแบม บอกเพื่อนทั้งสองด้วยเสียงกลั้วหัวเราะเบาๆ 

 

 

 

 

 

 

   อีกด้านหนึ่ง 

 

 

 

'มาแล้วนี่' พอเดินเข้ามาในโซนที่จองไว้ผมก็ได้ยินสิ่งที่โต๊ะนั้นพูดแม้ระยะจะไกลกันผมก็ได้ยิน เพราะพวกผมพิเศษกว่าคนอื่นไงล่ะ  

 

 

 

'อืม….แต่เห็นไอ้ล่ำนั่นละเหม็นขี้หน้าชะมัดคนอะไรใส่หมวก เสื้อกล้าม กางเกงขาสั้นเข้าผับ นึกว่าคนบ้าเข้าผับ' 

 

 

"ฮ่าๆๆๆๆๆ โอ้ยกูขำมีคนว่ามึงเป็นคนบ้าว่ะ แจ็คสัน" ยูคยอม หันไปขำใส่คนโดนด่า 

 

 

 คนโดนว่าหันไปมองตาขวางใส่ร่างอวบที่นินทาเค้าแล้วเนียนเล่นมือถือทำเหมือนไม่ได้สนใจอะไร 

 

 

"เออแมร่งกูฮาว่ะ" เจบี ที่ร่วมขำด้วยโดยไม่เกรงใจคนโดนว่าสักนิด 

 

"เงียบปากไปเลยพวกมึงอ่ะ" แจ็คสันเอ่ยบอกเพื่อนทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด 

 

 

'หึหึ….มึงก็….ชอบเอาความจริงมาพูดอย่าว่าแต่นายนั่นเลย มึงเห็นไอ้ตาตี่นั่นป๊ะ แม่งยิ้มทีหน้ากลัวชิบ ถ้ากูเป็นมันนะกูไม่กล้ายิ้มบ่อยแบบมันหรอก กูกลัวเงิงไปเฉาะหัวเค้าอ่ะ' 

 

 

 

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" พอจบประโยคนั้น ทั้งแจ็คสันแล้วก็ยูคยอมหัวเราะจนน้ำตาเล็ด แต่จะมีเพียงเจบีที่พอได้ยินประโยคนั้นหุบยิ้มไปเลยทันทีแล้วหันไปทำสายตาอาฆาตใส่คนหน้าแมวโดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ 

 

 

"หึ้ย หงุดหงิด" เจบีสบถออกมาด้วยความหัวเสีย 

 

 

"ไปนั่งเถอะกูเมื่อย" เสียงเรียบๆเอ่ยออกมาก่อนจะจ้ำอ้าวไปที่โต๊ะที่จองไว้ 

 

 

 

"เห้ย ไอ้มาร์ค จะรีบไปใหนวะรอกูด้วย" แจ็คบอกก่อนจะรีบเดินตามเพื่อนไป 

 

 

 

"เฮ้ยๆมาร์คคู่ขามึงเดินมาทางนี้ว่ะ" ยูคยอมที่หันไปเห็นหญิงสาวชุดแดงเพลิงคู่ขาเพื่อนเดินมาก็สะกิดเพื่อนทันที แต่เพื่อนแค่ปรายตามองเท่านั้นแล้วกระดกเหล้าเข้าปากต่อ 

 

 

"ดีค่ะมาร์ค ทำไมไม่โทรหา นานา เลยรู้มั้ย นานา คิดถึงคุณค่ะ" หญิงสาวไม่พูดเปล่ายังถือวิสาสะนั่งลงข้างร่างสูงแถมควงแขนอีกต่างหาก 

 

 

 

'อีแบ๊มมม มึงดู๊มึงดู มีชะนีมาเกาะผู้มึงด้วยอ่ะ แหมแรดเน๊อะ'  

 

 

 เสียงที่แว่วเข้ามาในโสตประสาททำให้มาร์คที่กำลังกระดกเหล้าชะงักกึก ก่อนที่จะกระดกเข้าปากไปทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

 

 

"อุ้ยตายมีคนหวงเพื่อนมาร์คด้วยอ่ะ" แจ็คสันเอ่ยแซวเพื่อนทันนที 

 

 

"ไร้สาระ….ส่วนเธอจะไปใหนก็ไปฉันรำคาน" มาร์คหันไปเอ่ยปากไล่ผู้หญิงข้างกาย 

 

 

"แต่มาร์คค่ะนา…" 

 

 

"อย่าให้ฉันพูดซ้ำสองฉันไม่ชอบ" มาร์คเอ่ยเสียงเข้มทันที 

 

 

"หึ้ย" หญิงสาวเดินกระฟัดกระเฟียดออกไปด้วยความหงุดหงิดที่เธอโดนปฎิเสธ 

 

 

 

'ว้ายตายแล้วนางโดนผู้ปฏิเสธว่ะอีแบม' 

 

 

'นั่นสิเดินแบก นอ กลับแทบไม่ทันอ่ะฮ่าๆๆๆ' 

 

 

"ฮ่าๆๆๆๆ แมร่งปากร้ายชิบหาย" ยูคยอมเอ่ยออกมาก่อนจะเช็ดน้ำตาเพราะหัวเราะเกินไป 

 

 

 

 

กลับมาอีกด้าน 

 

 

 

"พวกนั้นหัวเราะอะไรวะแล้วทำไมไอ้สั้นต้องทำตาขวางใส่กูด้วยวะ" ยองแจที่เหลือบมองทั้งสี่หนุ่มที่ยืนหัวเราะอยู่ก่อนที่อยู่ดีๆใอ้สั้นจะหันมามองตนนเองตาขวาง 

 

 

"นั่นสิมึงดูสายตาไอ้เงิงสิทำเหมือนกูไปทำไรอะไรให้มันงั้นแหละอาฆาตสะขนาดนั้น" จูเนียร์ทำหน้างงใส่เพื่อน 

 

 

 

"ช่างพวกนั้นเถอะ" แบมแบมเอ่ยบอกเพื่อน ก่อนที่สายตาจะมองตามร่างสูงที่กำลังเดินไปนั่งที่ของตัวเอง 

 

 

 

"อีแบ๊มมม มึงดู๊มึงดู มีชะนีมาเกาะผู้มึงด้วยอ่ะ แหมแรดเน๊อะ" ยองแจจีบปากจีบคอพูดขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวชุดแดงเพลิงเข้าไปนั่งข้างๆมาร์คแถวเกาะแขนทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเค้าอีกแหนะ 

 

 

   

  แบมแบมไม่ตอบอะไรแต่แค่นั่งมองปฏิกิริยาอีกคนว่าจะทำอย่างไง แต่พอผ่านไปไม่นานเธอคนนั้นก็เดินออกไปด้วยความกระฟัดกระเฟียดอย่างเห็นได้ชัดจนแบมแบมอดยกยิ้มมุมปากไม่ได้ 

 

 

 

"ว้ายตายแล้วนางโดนผู้ปฏิเสธว่ะอีแบม" ยองแจที่สังเกตุสถานะการตลอดบอกเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่ดูสะใจยังไงชอบกล 

 

 

 

 

"นั่นสิเดินแบก นอ กลับแทบไม่ทันอ่ะฮ่าๆๆๆ" จูเนียร์ที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างก็พูดเสริมทันที  

 

 

 

"แต่ที่กูไม่เข้าใจ…."  

 

 

 

"ไม่เข้าใจไรวะแจ" จูเนียร์ถามเพื่อน 

 

 

"ก็ไม่เข้าใจคือมันมีอะไรน่าขำถึงทำให้ไอ้โย่งนั่นขำจะเป็นจะตายวะ" ยองแจเอ่ยตอบจองยองไป 

 

 

"นั่นสิ….เพื่อนของผู้อีแบมมีแต่ไม่ค่อยเต็มทั้งนั้นเลย" จูเนียร์พูดออกมา 

 

 

 

 "มึงไม่คิดจะเดินไปทักหน่อยหรอกูเห็นมึงได้แต่มองเค้ามาเป็นปีแล้วนะ" จูเนียร์หันมาถามแบมแบมที่เอาแต่มองเค้ามาเป็นปีแต่ก็ไม่ยักจะเข้าไปสานสัมพันธ์สักที 

 

 

 

"ยังไม่ถึงเวลา" แบมแบมกระดกเหล้าอีกอึกใหญ่ก่อนจะตอบเพื่อนไป 

 

 

 

"ระวังโดนหมาคาบไปแดกนะ" ยองแจเอ่ยเตือนเพื่อน 

 

 

"ก็ลองคาบไปแดกสิเดี๋ยวรู้กัน" แบมแบมยกยิ้มมุมปากเมื่อนึกอะไรสนุกๆออก 

 

 

 

 "เอ่อ….ขอโทษนะครับ" ชายหนุ่มผิวขาวเดินเข้ามาขัดจังหวะการสนทนาของสามหนุ่มหน้าหวาน 

 

 

 

"มีอะไรครับ" ยองแจเอ่ยปากถาม 

 

 

"คือว่าผมอยากจะขอเบอร์คุณคนนั้นหน่อยน่ะครับ" ชายหนุ่มชี้มาทางแบมแบมที่กำลังนั่งมองเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่ แต่พอได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการสายตาเจ้ากรรมก็เหลือบไปมองทางฝั่งของมาร์คทันที และไม่รู้ว่าบังเอิญหรืออะไรที่มาร์คก็จ้องมาทางฝั่งนี้พอดี ทำให้สายตาทั้งสองมองสบกัน ก่อนที่แบมแบมจะเสสายตากลับมาที่เดิม ก่อนจะยิ้มให้ชายตรงหน้าที่หน้าตาดีไม่เบา 

 

 

 

" งั้นติดต่อกันทางไลน์นะครับถ้าเป็นเบอร์เกรงว่าผมจะไม่สะดวก" แบมแบมตอบกลับพลางยิ้มบางๆส่งไปให้ 

 

 

 

"ครับ….นี่ครับไอดีผม" ชายหนุ่มให้ไอดีแบมแบมก่อนที่แบมแบมจะแอดกลับไป 

 

 

"งั้นผมไม่รบกวนแล้ว...ขอตัวก่อนนะครับ"   

 

 

"ครับ" 

 

 

 

"อ้อ….ผมเซนกินะครับคุณ….." 

 

 

 

"แบมแบมครับ" 

 

 

 

"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณแบมแบม" ชายหนุ่มยิ้มหวานส่งให้แบมแบม 

 

 

"เช่นกันครับ" หลังจากแบมแบมเอ่บตอบไปชายหนุ่มก็เดินกลับไปที่ของตัวเองทันที 

 

 

"แหมเสน่ห์แรงจริงจรื๊งงงง" ยองแจเอ่ยแซวทันทีที่ชายหนุ่มเดินออกไป 

 

 

"ก็ไม่เท่าไหร่" แบมแบมยักไหล่ตอบก่อนจะเสสายตามองไปทางมาร์คอีกที แต่พอมองไปก็พบว่ามาร์คมองมาทางตนก่อนอยู่แล้ว จึงทำเป็นแสร้งยกเหล้วเข้าปากทันที 

 

 

"ว่าแต่ออกไปดิ้นกันหน่อยมั้ยคั่นเนื้อคั่นตัวคล้ายอยากไปเต้นยังไงไม่รู้" จูเนียร์เอ่ยชวนเพื่อนๆของตน 

 

 

"ไปเถอะเดี๋ยวกูนั่งเฝ้าโต๊ะให้" แบมแบมเอ่ยบอกเพื่อน 

 

 

"งั้นไปอีแจ" จูเนียร์หันมาลากยองแจไปบนฟอร์ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ครบ 100% 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น