Mr_Poring

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : New Chance : 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 18:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
New Chance : 4
แบบอักษร

   กลับมาที่ยศ วันนี้เขาไม่มีอารมณ์จะเรียนเเล้วจึงขอลากลับบ้านด้วยเหตุผลที่ว่าตัวมันไม่สบาย ด้วยความที่มันเป็นลูกของผู้ว่าประจำจังหวัดทำให้ไม่มีครูท่านไหนกล้าขัดมันจึงก้าวออกโรงเรียนมาอย่างง่ายดาย 

   เมื่อมันออกมาเเล้วจึงโทรเรียกคนขับรถให้ตรงกลับบ้านของมันทันที ไม่นานมันก็มาถึงบ้านหรูที่ตังอยู่บนที่ดินอันกว้างขวาง ซึ่งเป็นทรัพสินส่วนตัวของพ่อที่ได้มาจากการคอรับชั่นเเละกดขี่ชาวบ้านจนต้องยอมขายที่ดินให้กับมัน  

   ยศกลับมาถึงบ้านก็รีบตรงเข้าไปเล่าเรื่องราวให้บิดาของตนฟังโดยหวังจะใช้อำนาจของบิดาในการปิดข่าว ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผู้ว่าใหญ่ที่มำอำนาจล้นมืออยู่เเล้ว 

   "ไอยศพ่อเคยสอนเเล้วใช่ไหมว่าทำอะไรอย่าให้เหลือหลักฐานไว้ สอนยังไงก็ไม่จำไอลูกคนนี้หนิ จำเรื่องที่พ่อจะสอนเอาไว้ให้ดีการจะยิ่งใหญ่ได้นั้นบางครั้งก็ต้องมือเปื้อนเลือดกันบ้าง เดี๋ยวเรื่องนี้พ่อจัดการให้"พ่อของยศหรือผู้ว่าอำนาจกล่าวสั่งสอนลูก 

   "ขอบคุณครับพ่อ"ยศกล่าวขอบคุฯพ่อของตน ด้วยความที่พ่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้บุตรชายของมันเสียคนจนทำเรื่องผิดได้อย่างไม่มีความละอาย 

   "ไอเเมน มานี่ดิ มึงพาพวกไปตามที่อยู่นี้เเล้วจับเป็นมันมาซะจัดการให้เงียบที่สุดเข้าใจนะ"ผู้ว่าอำนาจบอกลูกสมุนอย่างเลือดเย็นก่อนจะส่งกระดาษโนตที่มีที่อยู่ของกายเขียนเอาไว้ 

   ยศที่ได้ยินก็ไม่ได้ตกใจอะไรเพราะมันก็เห็นพ่อของมันทำเช่นนี้อยู่บอยๆในการปิดข่าวเเละจัดการพยาน ซึ่งก็ได้ผลดีทุกครั้งไป 

   เมื่อเรื่องถึงมือพ่อของมันเเล้วจึงไม่มีอะไรให้กังวลอีกต่อไป ยศรีบกดโทรศัพธ์โทรไปหาเพื่อนๆทั้งสามของตนเพื่อบอกเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้ว่าไม่ต้องห่วง เเต่ไม่ได้บอกว่าจะจัดการโดยการสั่งเก็บ 

   เมื่อเรื่องจบเเล้วมันจึงโทรคุยกับเเก้วเป็นการส่วนตัว 

   "ไม่เป็นไรเเล้วไม่นานเรื่องพวกนี้ก็เงียบเเล้ว ส่วนเรื่องอื่นๆเดี่ยวกูรับผิดชอบเองดังนั้นไม่ต้องกลัวอะไรเเล้วนะ"ยศกล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน 

   "จะ จริงนะ"เเก้วถามย้ำทั้งที่ยังคงสะอื้นอยู่หน่อยๆ 

   "จริงสิ ทีนี้ไอกายก็ไม่ได้คบกับมึงเเล้วหนิ มาคบกับกูเเทนไหม"ยศถามซึ่งในใจมันก็ต้องการเธออยู่เเต่เเรกเเล้วเเต่มันโดนไอกายตัดหน้าไปซะก่อน เมื่อมีโอกาศเช่นนี้มันจึงรีบไขว่คว้าเอาไว้ 

   "ดะ ได้สิ"เเก้วตอบกลับเพราะในใจเธอก็เล็งมันเอาไว้เเต่เเรกอยู่เเล้ว ทุกวันนี้ตัวเธอเองยังคิดอยู่เลยว่าตนเลือกผิดที่ไปคบกับกายที่ไม่มีอะไรเลยซึ่งต่างจายยศอย่างชัดเจน 

   "เป็นอันว่าตกลงนะ งั้นพรุ่งนี้พี่จะรอน๊ะจ๊ะ จะได้เล่นสนุกกันเเบบไม่ต้องหลบๆซ่อนๆอีกเเล้ว"ยศพูดออกมาก่อนจะยิ้มกว้าง 

   "อืม"เธอตอบกลับก่อนจะตัดสายไปเเค่นี้ 

   "เยส"ยศตะโกนออกมาอย่างดีใจที่ในที่สุดทุกอย่างก็เป็นไปตามที่มันต้องการเสียที 

   กาลเวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งยามค่ำคืนมาเยือน หน้าบ้านของกายปรากฏรถตู้ติดฟีมหนาทึบจอดอยู่หนึ่งคันก่อนจะมีร่างของชายในชุดดำ 5 คนก้าวลงจากรถคันนั้น 

   พวกมันส่นสัญญาณมือเล็กน้อยก่อนที่สองในห้าจะเข้าไปสะเดาะกลอนประตูบ้านเข้าไปอย่างมืออาชีพ ทุกการกระทำล้วนเงียบเชียบเเละรวดเร็ว เมื่อประตูเปิดเเล้วมันจึงส่งสัญญานให้อีกสามคนข้างหลังดูต้นทางเเล้วจึงตรงเขาไปเสาะหาเป้าหมายภายในบ้าน 

   มันมาถึงห้องนอนของกายอย่างรวดเร็วเเต่ก็พบว่าประตูล็อคอยู่พวกมันจึงสะเดาะกลอนอีกครั้งก่อนจะเข้าไปในห้อง มันเห็นกายที่กำลังหลับฝันหวานอยู่บนเตียงจึงดึงกระสอบที่เหน็บอยู่ที่เอ็วมาคลุมร่างเป้าหมายก่อนจะเเบกใส่ไหลออกมาจากห้อง 

   ซึ่งกายเองก็รู้สึกตัวพอดีจึงพยายามดิ้นรนขัดขืนเเต่ก็ถูกกระเเทกเข้าที่ท้องอย่างจังทำเอาจุกจนไม่มีเเรงจะดิ้นอีกต่อไป ชายชุดดำเเบกกายไปไว้บนรถก่อนจะส่งสัญญาณมือให้อีกคนที่ตามเข้าไปจัดการทำลายหลักฐานการบุกรุกของพวกตน เมื่อเเล้วเสร็จมันจึงพากันขึ้นรถตู้คันเดิมก่อนจะขับออกไปอย่างเงียบเชียบ 

   ไม่นานก็มาถึงป่าใกล้ๆบ้านผู้ว่า พวกมันนำร่างของกายมามัดเข้ากับเเท่งไม้รูปกางเขนที่สร้างขึ้นมาเพื่อล็อคร่างของมนุษย์โดยเฉพาะ ทำให้กายไม่สามารถขยับตัวได้เเม้เเต่นิดเดียว 

   ถุงกระสอบถูกดึงออกจากหัวของกาย ตอนนี้ร่างเขาถูกมัดติดอยู่นนการเขนในป่าเเห่งหนึ่งที่เขาไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน ข้างหน้าไม่ไกลมีหลุ่มขนาดใหญ่พอที่จะเอาคนคนหนึ่งลงไปฝังได้อย่าสบายๆ 

   ด้านข้างหลุมมีร่างของยศ เเละผู้ว่าอำนาจ พร้อมกับสมุน 10 กว้าคนยืนอยู่ เมื่อกายเห็นร่างของยศที่กำลังยืนยิ้นหน้าระรื่นอยู่อารมณ์ของเขาก็ประทุขึ้นมาทันที เขพยายามดิ้นรนให้หลุดจากพันทนาการเพื่อจะลงไปฉีกร่างของมันให้ตายคามือ 

   "ดินยังไงก็ไม่หลุดหรอกไอเกลอ"ยศพูดเมื่อเหนกายกำลังดินรนอยู่บนเสา "คิดจะเเบลคเมล์กูมันยังเร็วไปล้านปี เเละก่อนอื่นขอเอาคืนที่ต่อยกูเมื่อเช้าหน่อยหวะ พวกมึงไปซ้อมมันให้หน่อยอย่าเอาถึงตายนะ กูขี้เกียจเปลืองมือไปจัดการเอง"ยศหันไปสั่งลูกน้องของพ่อเขา ซึ่งพวกมันก็ต้องทำตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

   กายถูดซ้อมอย่างหนักจนร่างกายของเขาน่วมไปทั้งตัว "เฮ้ยพอ"ยศสั่งเสียงเรียบก่อนจะเดินเขาหากาย "มีอะไรจะสังเสียไหม"มันถามเขา 

   "ไปตายซะไอสัตว์นรก"กายสบถอย่างหยาบคายก่อนจะถมน้ำลายใส่หน้ามันในระยะประชิดทำเอามันโมโหเป็นอย่างมาก 

   "ไอเชี่ยนี่ยังไม่สิ้นฤิทอีกเหรอวะ เฮ้ยเอามันไปฝังได้เเล้วกูขี้เกียจเห็นหน้ามันเเล้วหวะ"ยศสั่ง 

   เมื่อลูกชายนายสั่งพวกมันก็ต้องทำตามไม่ว่าจะไม่อยากทำเเค่ไหนก็ตาม เพราะไม่ทำก็ตาย การเข้าสู่สังคมด้านมืดนั่นหมายถึงการก้าเข้าหาความตายไปครึ่งก้าวเเล้ว นั่นคือสิ่งที่ทุคนจะได้เจอเพื่อเเลกกันค่าเเรงที่มากกว่าอาชีพอื่น 

   พวกมันปลดกายออกจาเสากางเขนก่อนจะจับตัวเขาโยนลงไปในหลุมก่อนจะโกยดินลงกลบอย่างช้าๆ ความรู้สึกที่กำลังถูกฝังทั้งเป็นนั้นไม่น่าอภิรมเลยซักนิด เเต่ด้วยความเจ็บช้ำจากการโดนซ้อมทำให้เขาไม่สามารถขัดขืนใดๆได้ 

   กายสัมผัสได้เเต่ความมืดมิดเเละความอึดอัด ฝุ่นดินจำนวนมากกำลังทะลักเข้าสูปอดของเขาผ่านทางลมหายใจ ดวงตาของเขาไม่อาจลืมได้อีกต่อไป ไม่นานสติก็เริ่มขาดห้วงเพราะสมองขาดอ๊อคซิเจนหล่อเลียง จนท้ายที่สุดสติของเขาก็ดับวูบไป 

   "เฮือก"กายสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงอันคุ้นเคยภายในห้องของตน "ฝันไปงั้นเหรอ เป็นฝันที่เหมือนจริงชะมัด"เขาบ่นออกมาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเเต่ทว่าความเจ็บปวดจากการถูกกระทืบยังไม่หายไป เเถมเสื้อผ้าเขายังคงเปื้อนฝุ้นดินจากการถูกฝังทั้งเป็นอีก ทั้งสองสิ่งช่วยย้ำให้เห็นว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความฝัน  

   'เเล้วทำไมเรายังไม่ตาย'กายคิดกับตัวเองในใจ เเต่ก็ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบายดี กายนั่งลงบนเตียงพร้อมกับตรวจสอบร่างกายของเขาไปด้วย นอกจากรอยช้ำจากการถูกซ้อม เเผลที่มือขวากับผุ่นดินที่ติดเต็มตัวก็ไม่มีอะไรที่เปลี่ยนไปอีก 

   "หืมเดี๋ยวก่อน อะไรวะเนี่ย"เมื่อเขาได้ลองตรวจดูร่างกายตนเองอย่างละเอียดอีกครังจึงสังเกตุเห็นว่าที่ข้อมือซ้ายของตนมีอะไรบางอย่างสีฟ้าขนาดเล็กฝังอยู่ หากไม่สังเกตุให้ดีจะไม่สามารถเห็นมันได้เลย 

   กายพยายามใช้มืออีกข้างลูบมันดูเบาๆเพื่อตรวจสอบเเต่กลับมีหน้าต่างสีฟ้าโปร่งเเสงปรากฏออกมาเบื่องหน้าของเขาเเทน 

สถานะ 

ชื่อ : กาย (ไกรศักดิ์ รัตณโชติ) 

Lv : 1 

Exp : 1/200 

อาชีพ : นักเรียน 

ฉายยา : - 

ความคล่องตัว : 5 

ความแข็งแรง : 3 

ความฉลาด : 4 

เสน่ห์ : 3 - (1) ? 

โชค : 3 – (-2) ? 

แต้มอัพเกรด 0  

ทักษะ 

ตรวจสอบ(ต่ำ) 

ช่องเก็บของ(I) 

ร้านค้าระบบ(I) 

กวนตีน(สูงสุด) 

แต้มร้านค้า 100 

*เเจ้งเตือน* ภาระกิจล้างเเค้น 10 ปีก็ไม่สาย 

   ล้างเเค้นอดีตเพื่อนทั้ง 4 ของตนอย่างสาสม  

ระยะเวลา ไม่มีกำหนด 

ของรางวัล เพิ่มขนาดช่องเก็บของ 1 ระดับ เพิ่มความสามารถร้านค้า 1 ระดับ exp 1000 เเต้มร้านค้า 100,000  

 

   "อะไรวะเนี่ย" 

 

++++++++++++++++++++ 

อาจมีคำหยาบบ้างเล็กน้อยถึงปานกลางเพื่อเพิ่มอรรถรสการพูดคุยกันระหว่างเพื่อนสนิท ฉะนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการเสพสื่ออย่างมีสติครับ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น