Mr_Poring

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : New Chance : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 16:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
New Chance : 3
แบบอักษร

   หลังจากนั้นเขาก็ไม่รับรู้อะไรอีกเเล้วเพราะเขาได้ออกมาจากที่เกิดเหตุเป็นที่เรียบร้อย เขาเดินโซซัดโซเซขึ้นไปถึงห้องเรียนก่อนจะฟุบลงบนโต๊ะตัวประจำของตนอย่างหมดเเรง โดยไม่ได้รู้สึกถึงสายตาอันห่วงใยหนึ่งคู่ที่กำลังมองมาที่เขา 

   กายนอนไปได้สักพักก็สัมผัสได้ถึงเสียงฝีเท้าของคนสี่คนเดินเข้ามาที่โต๊ะ "ไอกายไม่รอกันเลยนะ กูไปซื้อน้ำเเป้บเดียว อะกู้ซื้อน้ำสไxรท์ที่มึงชอบมาฝาก"ยศว่าก่อนจะวางเเก้วน้ำอัดลมเย็นเจี้ยบลงบนโต๊ะของเขา เเต่ก็ไม่มีปฏิกริยาอันไดตอบกลับมา 

   "มึงเป็นอะไรของมึงวะกาย ไม่สบายป่ะเนี่ย"ยศถามก่อนจะดึงไหล่ของเขาขึ้นมา เมื่อสบเข้ากับสายตาอันเเข็งกร้าวเเละเย็นชามันจึงถามออกมาว่า "เฮ้ย มึงเป็นไร มีอะไรไม่สบายใจเล้าให้พวกกูฟังได้นะเว้ย ยังไงเราก็เพื่อนกัน" "ใช่มีอะไรก็เล่าออกมาเถอะ"เเก้วพูดสำทับ 

   ปึ่ง! กายทุบโต๊ะเสียงดังเรียกความสนใจจากทุกคนในห้องก่อนจะลุกขึ้นมาต่อยเข้าที่หน้าของ'อดีต'เพื่อนรักเข้าอย่างจังจนมันล้มลงไปกับพื้นพร้อมกับเลือกที่กบปาก ชาติกับชายที่เห็นเหตุการณ์จึงเข้ามาล็อคเเขนเขาไว้กันไม่ให้ยศถูกซ้ำ 

     "มึงเป็นเชี่ยไรของมึงวะ"ยศถามอย่างมีน้ำโหทั้งที่เลือดยังกบปากอยู่ 

   "เพื่อนเหรอ พวกมึงปล่อยกู"กายตวาดกลับด้วยอารมณ์ที่เดือดกว่า ทำเอาสองหนุ่มตกใจจึงปล่อยร่างกายให้เป็นอิศระ 

   การกระทำของกายครั้งนี้ได้รับความสนใจจากเพื่อนร่วมห้องเป็นอย่างมากเพราะเขาเป็นคนที่ค่อนข้างใจเย็นมาก การที่จะเห็นเขาเดือดได้ขนาดนี้ย่อมต้องมีเหตุผล 

   กายล้วงมือเข้าไปในหระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบเอาโทรศัพธ์ของยศที่ลืมเอาไว้ขึ้นมา ก่อนจะเปิดวีดีโอที่ตนเเชร์เอาไว้ในเครื่องยศโดยไม่ลืมที่จะเร่งเสียงจนสุดเเละเชื่อมต่อภาพเข้ากับโปรเจคเตอร์ประจำห้อง 

   ทั้งภาพเเละเเสียงถูกฉายออกมาให้เพื่อนร่วมห้องกว่า 30 ชีวิตได้ดูกันอย่างพร้อมหน้า ภาพที่ปรากฏออกมานั้นทำให้ทุกคนตกตะลึงก่อนจะหันมามองทั้งห้าด้วยสายตาเเบบเดียวกัน 'เรื่องจริงงั้นเหรอ' 

   "คนที่ทำเรื่องเxี้ยๆเเบบนี้ลับหลังกูยังกล้าเรียกกูว่าเพื่อนอีกเหรอ"กายตะโกนลั่นห้องด้วยเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ ทำให้เพื่อนร่วมห้องพอที่จะสรุบได้อย่างพร้อมเพียงว่าสิ่งที่เห็นเป็นของจริงอย่างไม่ต้องสงสัย 

   ชายสามหญิงหนึ่งที่อยู่ในคลิปต่างก็ตกตะลึงจนไม่อาจตอบสนองอะไรได้มากกว่าการยืนอ้าปากค้างอยู่เช่นนั้น  

   "กูไม่มีเพื่อนเxี้ยๆเเบบพวกมึง"กายตวาดเป็นครังสุดท้ายก่อนจะหยิบกระเป๋าของตนเเล้ววิ่งออกจากห้องเรียนไปโดยที่โทรศัพธ์ของยศยังคงอยู่บนโต๊ะเเละฉายวีดีโอซ้ำไปซ้ำมา เขาไม่สนว่าจะมีอะไรมาขวางทางเพราะเวลานี้เขาไม่มีอารมณ์จะสนใจอะไรอีกเเล้ว ทำให้เขาชนโต๊ะเเละเก้าอี้ล้มระเกะระกะไปหมด 

   เมื่อกายหายพ้นไปจากสายตา คนทั้งสี่จึงได้สติก่อนจะยกเลิกการเชื่อต่อโปรเจคเตอร์เเละลบวีดีโอนั้นทิ้งอย่างรวดเร็ว เเต่ก็ยังไม่สามารถหยุดสายตาเเปลกๆจากเพื่อนร่วมห้องทั้งหายได้ 

   "มันเป็นเเค่การเเสดงละครหนะ"ชายกล่าวออกมาโดยหวังว่าทุกคนจะเข้าใจ เเต่ดูเหมือนว่าเขาจะดูถูกสติปัญญาของเพื่อนร่วมห้องมากเกินไป 

   "ละครเหรอ เรื่องอะไรหละ กายเเสดงอารมณ์ได้เหมือนจริงโคตรๆจนน่าส่งเข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองเลย"เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งกล่าว 

   "นั่นสิ ที่สำคัญเเก้วเเสดงได้เปลืองตัวมากๆเลยนะ ล่อซะเห็นเกือบหมด"เพื่อนผู้หญิงพูดย้ำ 

   "เเถมหน้าตอนนั้นยังสุดยอดอย่างกับเล่นจริงเเหนะเล่นเอาขนลุกซู่ไปหมด"เพื่อนผู้ชายอีคนพูดตาม 

   "เเสดงได้ถึงพริกถึงขึงจริงๆเรานึกว่าทำจริงเเล้วนะเนี่ย"อีกคนพูดด้วยน้ำเสียงที่เห็นได้ชัดว่าประชดประชัน 

   ไม่นานเสียงพูดคุยค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆโดยมีหัวข้อคือการ'เเสดง'ที่ได้ดูไปก่อนหน้านี้ทำเอาทั้งสี่นึ่งอึ้งไปอีกคำรพ พวกมันรู้ว่าเสียงพูดคุยนินทาเหล่านี้จะเเพร่กระจายกลายเป็นข่าวลือดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งโรงเรียนเเน่  

   เพื่อนชายทั้งสามก็อับอายเป็นอย่างมาก เเต่เพียงไม่นานความอับอายก็เเปรเปลี่ยนเป็นความคับเเค้นเหนือคณา 'เพราะไอกาย ทั้งที่เป็นเพื่อนกันเเท้ๆเเต่กลับทำกันเเบบนี้ไอเลวเอ้ย'  

   ตามนิสัยความเห็นเเก่ตัวของมนุษย์ส่วนใหญ่ในปัจจุบัน เมื่อนตนตกที่นั่งลำบากจะพยายามโทษสิ่งอื่นก่อนโทษตนเองเสมอ นั่นเป็นเหตุให้เกิดความขัดเเย้งที่มีให้เห็นบ่อยๆตามสื่อสังคมออนไลน์เหตุก็เพราะเอาเเต่โทษคนอื่นโดยที่ไม่ได้ดูเลยว่าตนนั้นทำผิดถูกเเค่ไหน ขอเพียงตนไม่ใช้ผู้ผิดในความคิดของตนเองเป็นพอ  

   คนที่เสียหายที่สุดคงไม่พ้นเเก้ว ผู้เป็นหญิงสาวเพียงคนเดียว เธอทนเเรงกดดันที่ได้รับไม่ไหวจึงเริ่มร้องให้ก่อนจะนั่งลงเเล้วยกเเขนขึ้นมาปิดดวงตาที่น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย 

   "ไม่เป็นไรไม่ต้องกลัวไม่นานเรื่องมันก็จางเเล้ว เเถมพ่อกูน่าจะช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ได้ ที่สำคัญคลิบก็ลบไปเเล้วเหลือเเต่เก็บไอกลายเท่านันเรื่องก็ไม่มีวันเเดงอีกเเล้ว"ยศเข้าปลอบเเก้ว ก่อนจะพูดประโยคถัดมาด้วยน้ำเสียงน่ากลัว 

   ทางด้านกายเองก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก เขาวิ่งออกมาจากห้องด้วยอารมหลากหลายพร้อมกับดวงตาที่เริ่มจะพล่าเลือนลงทีละนิดเนื่อจากน้ำตากำลังเอ่อล้นออกมาอย่างไม่อาจห้าม ก่อนจะตรงออกโรงเรียไปโดยไม่สนใจเสียตะโกนไล่หลังของอาจารย์ปรกครองเลย 

   เขาวิ่งกลับไปที่บ้านก่อนจะขังตัวเองเอาไว้ในห้อง บ้านที่เขาอยู่นั้นอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนเท่าไหร่นักทำให้เขาสามารถเดินไปกลับโรงเรียนได้ในไม่กี่นาที เเถมเขายังอาศัยอยู่ในบ้านคนเดียวเนื่องจากพ่อเเม่ต้องเข้าไปทำงานในเมืองกรุงทำให้ทั้งบ้านเงียบสงัดเป็นอย่างมาก 

   กายฟูมฟายพร้อมกับระบายอารมณ์โดยการชกไปที่กำเเพงจนมือของเขาเเตกเลือดชุ่มเต็มไปหมด เมื่อเขาใจเย็นลงในระดับหนึ่งความอ่อนล้าก็พุ่งเข้าจู่โจมทันที ทำเอาเขาต้องล้มตัวลงนอนบนเตียงอันเเสนคุ้นเคยในห้องของตนก่อนจะหลับไปในที่สุด 

++++++++++++++++++++++++++ 

อาจมีคำหยาบบ้างเล็กน้อยถึงปานกลางเพื่อเพิ่มอรรถรสการพูดคุยกันระหว่างเพื่อนสนิท ฉะนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการเสพสื่ออย่างมีสติครับ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น