Mr_Poring

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : New Chance : 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 14:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
New Chance : 2
แบบอักษร

     เมื่อไหว้พระเข้าเเถวเคารพธงชาติเสร็บทั้งห้าจึงพากันเดินขึ้นห้องเรียน ม.5/2 ก่อนจะนั่งลงประจำที่ของตน โดยกายนั่งข้างเเก้ว ชาติเเละชายนั่งด้วยกัน ส่วนยศนั่งติดหน้าต่างคนเดียวเพราะจำนวนคนในห้องเป็นเลขคี่  

     ซึ่งตัวมันเองก็ชอบนั่งคนเดียวเป็นทุนเดิมอยู่เเล้ว ซ้ำที่ของมันยังเป็นจุดยุธศาสตร์ที่สามารถเเอบงีบได้โดยครูที่อยู่หน้าห้องไม่อาจสังเกตุเห็น จึงทำให้มันชอบที่ตรงนี้เอามากๆ 

   ทั้งห้านั่งอยู่ไม่นานการเรียนการสอนคาบเเรกก็เริ่มขึ้น เวลาไหลผ่านไปอย่างช้าๆ น้ำเสียงเนิบนาบยานคางของครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ขับกล่อมให้ยศรู้สึกง่วงทั้งที่พึ่งตื่น เขาจึงฟุบหลับลงบนโต๊ะติดหน้าต่างตัวโปรด รู้ตัวอีกทีก็พักเที่ยงเสียเเล้ว 

   "เฮ้ยไปยศ ตื่นเว้ย"เสียกายร้องเรียกพร้อมกับเขย่าเเขนเพื่อนขี้เซาของตนเบาๆ 

   "เที่ยงเเล้วเหรอ เรียนเหนื่อยชิบ"ยศบ่นออกมาเบาๆพร้อมกับบิดขึ้เกียจ 

   "มึงนอนทั้งคาบเอาอะไรมาพูดวะ"กายว่า 

   "เออๆ ช่างมันเหอะ เเปะกินข้าวๆ"ยศพูดก่อนที่ทั้งห้าจะเดินลงไปซื้อข้าวมานั่งกินด้วยกันที่โรงอาหาร ทั้งห้ากินไปคุยกันไปอย่างสนุกสนาน เมื่อจัดการอาหารตรงหน้ากันจนหมดจึงเอาจานไปเก็บเเล้วจึงมานั่งคุยนั่งเล่นกันต่อที่โต๊ะตัวเดิม  

   "เฮ้ยปวดเยี่ยวหวะเดี๋ยวพวกกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ไปด้วยกันมะ"ชายกล่าวบอกกับเพื่อนๆบนโต๊ะ 

   "ไม่เป็นไรกูยังไม่ปวดหวะ"กายกล่าวตอยส่วนยศก็พยักหน้าตามเขาเบาๆ 

   "งั้นพวกกูไปกันสองคนก็ได้"ไอชายว่า 

   "เดี๋ยวไปด้วย กายรอเเป้บนะจ๊ะ"เสียงใสๆฟังระรื่นหูของเเก้วร้องบอก 

   "จ้าๆ"กายตอบเบาๆ 

   "เเหมสองคนนี้หวานกันจังนะ ที่กับเพื่อนกับฝูงไม่เห็นบอกกันงี้มั่งเลย"ยศเอ่ยเเซวเล็กน้อยพอให้มีสีสันซึ่งก็ได้รับเป็นคำว่า "เxือก"ตอบกลับมาทำเอามันยิ้มเเป้นอย่างสมใจ 

   "ไอนี่อยู่ดีไม่ว่าดีชอบโดนด่า"เเก้วว่าก่อนจะดึงเเขนเเฝดทั้งสองออกไป 

   "ไปกันหมดละ เฮ้ยกายกุไปซื้อขนมเเป้บเอาไรป่าว"ยศถามเพื่อนเลิฟอีกคนบนโต๊ะ 

   "ไม่เอาหวะ ช่วงนี้ต้องเฟิร์มหุ่นหน่อยเดี๋ยวเเคลเกิน"เขาตอบ 

   "เเหม่ร้อยวันพันปีเห็นเเต่กินอย่างดี นึกบ้าอะไรถึงมาเฟิมหุ่นเอาตอนนี้วะ เเต่ก็เอาเหอะเดี๋ยวกูมาละกัน"ยศว่าก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไปทึ้งให้กายนั่งหัวโด่อยู่คนเดียว 

   กายนั่งเขี่ยโทรศัพธ์เล่นอย่างไร้จุดหมายก่อนจะเหลือบไปเห็นโทรศัพธ์ของยศที่วางเอาไว้บนโต๊ะ "ไอนี่ขี้ลืมจังวะ ไหนๆก็ไหนๆเเล้วเอาไปคืนมันเเล้วขึ้นห้องเรียนเลยดีกว่า ใกล้หมดพักเที่ยงเเล้วด้วย"กายบ่นกับตัวเองเบาๆ 

   เขาลุกออกจากโต๊ะก่อนจะเดินไปหายศที่ร้านขนมเจ้าเดียวของโรงอาหารเเห่งนี้ เมื่อไปถึงเขาก็เห็นยศกำลังทำตัวลับๆล่อๆก่อนจะเดินหลบไปตรงหัวมุมของร้านขนม 

   'ไปไหนของมัน'เขาคิด ด้วยความสงสัยเขาจึงเดินตามมันไปห่างๆโดยที่ไม่ให้มันรู้ตัว กายเดินซอกเเซกตามยศไปพักนึงก่อนจะมาสุดอยู่ที่หัวมุมของอาคารหลังโรงเรียนที่ไม่ค่อยมีคนซักเท่าไหร่ มันเดินเข้าไปก่อนจะเลี้ยวลับไปด้านหลัง 

   'มาทำอะไรของมัน'กายคิดก่อนจะเดินไปเเอบที่หัวมุมตึก เขาชะโงกหน้าออกไปดูเห็นเป็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังคุกเขาคร่อมอะไรบางอย่างเอาไว้ โดยที่เธอหันข้างให้เขาจึงไม่อาจทราพได้ว่าเธอคือไคร 

   'ที่เเท้มันก็เเอบมาหาผู้หญิงนี่เอง'กายคิดในใจก่อนที่จะได้ยินเสียงอันคุ้นหูดังออกมา "ไอยศทำไมช้านักวะ เดี๋ยวไปกายมันก็รู้ตัวหรอก" 

   "เออๆ กูถึงได้รีบตามพวกมึงมานี่ไง"ยศตอบกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์ 

   "เลิกเถียงกันได้เเล้วมาช้ามาเร็วสุดท้ายก็เหมือนเดิมอยู่ดี"เสียงหวานใสคุ้นหูดังมาจากร่างของหญิงสาวที่กำลังเคลื่อนไหวเป็นจังหวะที่ชวนเสียวใส้ 

   เสียงนี้ทำเอากายรู้สึกตะหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก เเต่เขายังไม่มั่นใจว่าหญิงสาวคนนี้เป็นไคร  

   "พวกมึงไม่รอไง"ยศพูดออกมาด้วยอารมณ์น้อยใจเล็กๆ 

   "มึงก็ดูดิ เเก้วมันอยากซะขนาดนี้มันจะรอเหรอ"เสียงชายหนึ่งกล่าว 

   "มันบอกว่าเพราะไปกายมันเข้าไปเซอไพรส์ถึงห้องเเต่กลับไม่ทำห่าไรเลยก็เลยต้องมาหาที่ระบาย"ชายคนที่สองกล่าวตาม 

   "ไอกายเเม่งโคตรโง่มีของดีอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้เเต่เสือกไม่ใช้ให้เป็นประโยชน์"ยศว่า 

   ถึงตอนนี้กายจึงได้เข้าใจว่ากลุ่มคนตรงหน้านั่นคือเหล่าเพื่อนในกลุ่มของเขานั่นเอง เเละที่สำคัญหญิงสาวที่อยู่กลางวงล้อมของทั้งสามก็คือเเก้วเเฟนสาวของเขา คนที่เขารักเเละไว้ใจมากที่สุด ทุกครั้งที่มีโอกาศเขาต้องฝืนใจเอาไว้เพื่อเป็นหารให้เกรียติเธอเเต่เธอกลับตอบเเทนเขาด้วยความเจ็บปวดที่บาดลึกลงไปในจิตใจ 

   ทั้งเพื่อนสนิด ทั้งเเฟนสาวกลับทรยศหักหลังเขาจนหมด ความรู้สึกที่ได้รับจากภาพตรงหน้ามันประเคนเข้ามาจนสมองของเขาอื้ออึงไปหมด เขาไม่เหลือไครที่ไว้ใจได้อีกเเล้ว เขาเเทบอย่ากกระอักเลือดตายอยู่ตรงนั้นเสียให้ได้ เเต่ไฟเเค้นในอกกลับดึงรั้งเขาเอาไว้ น้ำตาที่ควรมีในตอนนี้กลับเเห้งเหือดไปอารมณ์ของเขาตอนนี้มันมากเกินกว่าที่จะถูกระบายด้วยน้ำตาเเล้ว 

   กายกำหมัดเเน่นเพื่อระงับอารมณ์โกรธ อารมณ์ทั้งหลายของเขาค่อยๆเเปรเปลี่ยนไปเป็นความเย็นชา เขายังพอมีสติมากพอที่จะไม่เข้าไปเผยตัว การจะเเก้เเค่นพวกมันที่ทำร้ายเขาอย่างเจ็บเเสบนั้นต้องมีหลักฐานที่เพียงพอ เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะหยิบเอาโทรศัพธ์ของเขาขึ้นมาอัดวีดีโอเก็บไว้โดยไม่ลืมที่จะเเชร์ไฟล์ลงบนเครื่องยศด้วย 

   จุดที่กายอยู่นั้นเป็นจุดที่เหมาะสมพอที่จะให้เห็นภาพรวมได้ครบถ้วนสมบูรณ์ ร่างของชายหนุ่มสองคนด้านล่าง เเละชายอีกคนที่ยืนอยู่ ตรงกลางระหว่างร่างชายทั้งสามมีร่างของหญิงสาวในชุดนักเรียนที่สามารถมองออกได้ทันที่ว่าเป็นโรงเรียนไหน 

   "ไอชาด ไอชาย กูไม่ไหวเเล้ว"ยศที่ยืนอยู่พูด 

   "พวกกูก็เหมือนกัน"ชายด้านล่างกล่าวตอบ 

   "เอาเลยวันนี้วันปลอดภัย"หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่า 

   "อ๊าาา"เสียงร้องระงมด้วยความสุขดังออกมาจากร่างทั้งสี่อย่างพร้อมเพียง  

   เเละด้วยโชคเข้าข้างหรือเพราะอะไรก็ไม่ทราบทำให้หญิงสาวหันมามองยังมุมตึก ซึ่งเป็นมุมที่กล้องสามารถบันทึกใบหน้าของเธอไว้ได้อย่างชัดเจน ด้วยเท็คโนโลยีของกล้องโทรศัพธ์สมัยใหม่ บวกกับเเสงที่มากพอทำให้คุณภาพของวีดีโอออกมายอดเยี่มจนสามารถมองเห็นเลขรหัสนักเรียนที่ปักอยู่บนอกเสื้อได้เป็นอย่างดี กายกดหยุดบันทึกเอาไว้ที่ตรงนี้ 

   "มองอะไรของเธอ"ชาติถาม 

   "ไม่มีอะไรเเค่รู้สึกไปเองหนะ"เเก้วตอบทั้งที่ยังคงลังเลอยู่ 

   "ช่างมันเถอะรีบทำความสอาดเเล้วเเต่งตัวเร็วๆเดี๋ยวไอกายมันจะสงสัย"ยศว่าก่อนจะดึงกางเกงกลับสสู่ที่เดิมของมัน 

++++++++++++++++++++ 

อาจมีคำหยาบบ้างเล็กน้อยถึงปานกลางเพื่อเพิ่มอรรถรสการพูดคุยกันระหว่างเพื่อนสนิท ฉะนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการเสพสื่ออย่างมีสติครับ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น