เจ้าชีวัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2558 22:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 22
แบบอักษร

เลเวลลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าของวันเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ยุกยิกอยู่ข้างๆตัวเอง ร่างสูงปรือตาขึ้นมามองก่อนจะเห็นหลานชายตัวเล็กกำลังวาดอะไรบางอย่างอยู่

"ทำอะไรครับเกรท" เลเวลถาม เกรทสะดุ้งเบาเสียงเรียบ เกรทสะดุ้งเบาๆแล้วหันมายิ้มแห้งๆให้เลเวล

 

 

"น้ำตกฮ่ะ สวยไหมน้าเวล" เกรทพูดบอกพร้อมกับยื่นภาพมาให้เลเวลดู

 

 

"สวยครับ" เลเวลตอบ เกรทยิ้มนิดๆแล้วลงมือวาดภาพต่อโดยไม่ได้กวนน้าทั้งสอง เลเวลลุกขึ้นนั่งขยี้หัวตัวเองสายตาคมมองไปที่ร่างเล็กของฟ้าครามที่นอนหลับอยู่บนเตียงด้วยท่าทีสบายๆ

      "เกรทอย่าเสียงดังกวนน้าครามนะครับ ปล่อยให้น้าครามนอนไปก่อน" เลเวลกันไปสั่งหลานชายก่อนจะลงไปด้านล่างเพื่อเตรียมอาหารให้ทั้งสองคนเพราะตอนนี้กิวกับเต้ยได้ย้ายออกไปอยู่ที่บ้านของกิวแล้วจึงไม่มีใครคอยทำอาหารให้  ร่างสูงหยิบวัถุดิบต่างๆในตู้เย็นมาทำอาหารเมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงขึ้นไปอาบน้ำและปลุกฟ้าครามและเกรทให้มากินอาการด้วยกัน

 

 

"น้าเวล เกรทอยากไปเที่ยวน้ำตก" เกรทพูดบอกขณะที่นั่งกินข้าวเช้าอยู่ทำให้ฟ้าครามและเลเวลเงยหน้าขึ้นมามองหลานชายก่อนที่เลเวลจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

"เกรทครับถ้าจะไปเที่ยวน้ำตกเราต้องไปกันสองคนนะ เพราะน้าครามต้องทำงาน" เลเวลพูดบอก เกรทหันไปมองหน้าฟ้าครามทันที ร่างเล็กค่อยๆปีนขึ้นไปนั่งตักของฟ้าครามแล้วเอาหัวถูไถกับอกของฟ้าครามเบาๆ

 

"น้าครามจ๋าาาาา น้าครามไปเที่ยวกับเกรทนะ" เกรทพูดอ้อน ฟ้าครามหันมามองหน้าเลเวลนิดๆ ก่อนจะพยักหน้าตกลงทำให้เกรทยิ้มกว้างทันที

         "เย้ๆๆๆ น้าครามของเกรทใจดีที่สุดเลย" เกรทพูด แขนเล็กรวบกอดฟ้าครามแน่น ฟ้าครามเองก็กอดตอบเช่นกัน

 

 

 

 

 

 

 "เกรทครับหันมาคุยกับน้าก่อนนะ" เลเวลพูด เกรทผละออกมาจากซอกคอขาวของฟ้าครามแล้วหันมามองเลเวลตาแป๋ว เลเวลมองหน้าหลานชายแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

     "เกรทครับ เกรทคิดถึงป๊ากายไหมครับ" เลเวลถาม เกรทพยักหน้ารับหงึกๆ เลเวลเหลือบตามองฟ้าครามนิดๆก็เห็นว่าร่างเล็กนั่งขมวดคิ้วฟังเงียบๆ ร่างสูงหันมาถามหลานชายต่อ

     "กลับจากไปเที่ยวน้ำตกครั้งนี้น้าเวลจะให้เกรทไปอยู่กับป๊ากายดีไหมครับ" เลเวลถามต่อ เกรทฉีกยิ้มทันที

 

 

"ดีฮ่ะ เกรทคิดถึงป๊า เกรทอยากกอดป๊า " เกรทบอกยิ้มๆ ก่อนจะหันมาหาฟ้าครามที่นั่งทำหน้าเครียดอยู่

     "น้าครามไปอยู่กับเกรทนะฮ่ะ" เกรทพูดชวนแต่ฟ้าครามกลับไม่ตอบคำถามเกรทจึงลุกขึ้นยืนบนตักของฟ้าครามทำให้ร่างเล็กที่นั่งเหม่อลอยคิดถึงเรื่องข้อตกลงของเพียงดินถึงกับผวาเพราะคิดว่าเกรทจะตก

 

 

"ทำไมทำแบบนี้ล่ะครับเกรทน้าตกใจหมดเลยรู้ไหม" ฟ้าครามพูดดุ

 

 

 

"ก็เกรทถามน้าครามแต่น้าครามไม่ตอบนิฮ่ะ" เกรทตอบกลับเสียงแผ่วเบะปากจะร้องไห้เพราะคิดว่าฟ้าครามโกรธตัวเอง 

 

 

 

"อย่าร้องนะครับน้ายังไม่ได่ว่าอะไรเลย น้าแค่เป็นห่วงกลัวเกรทจะตกแค่นั้นเอง" ฟ้าครามพูดบอก 

 

 

 

"จริงนะ น้าครามไม่ได้โกรธเกรทใช่ไหมฮ่ะ" เกรทรีบถาม ฟ้าครามยิ้มน้อยๆให้กับความน่ารักของเกรทก่อนจะพยักหน้ารับ

       "น้าครามน่ารักที่สุดในโลกเลย"เกรทว่า สองหน้าหลานนั่งคุยกันเรื่องสถานที่ที่อยากไปเที่ยวกัน ฟ้าครามจึงแยกตัวไปทำงานและปล่อยให้เกรทอยู่กับเลเวล ร่างเล็กทำงานไปคิดเรื่องของเพียงดินไปจนถูกเบลเรียกอยู่หลายครั้งเพราะเหม่อลอย

 

 

 

"ครามมีอะไรไม่สบายใจหรือป่าว" เบลถามขึ้นในขณะที่ทั้งสองคนกำลังอยู่ในช่วงพัก

 

 

 

"ปะ ป่าวนิครับ" ฟ้าครามพูดปฏิเสธแต่คิ้วยังขมวดกันเป็นปม เบลยกนิ้วไปจิ้มระหว่างคิ้วของฟ้าครามที่ขมวดติดกันอยู่ให้คลายออก

 

 

 

"ไม่มีอะไรแล้วทำไมคิ้วขมวดแบบนี้ล่ะ" เบลแกล้งถาม ฟ้าครามถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายใบหน้าหวานหม่นลงทันที

 

 

 

"ถ้าให้พี่เบลเลือกระหว่างหัวใจกับสายเลือด พี่เบลจะเลือกอะไรครับ" ฟ้าครามถามเสียงแผ่วๆ กลายเป็นเบลที่ขมวดคิ้วแทนเมื่อได้ยินคำถามของร่างเล็กแต่ก็พอจะเข้าใจความหมายที่ฟ้าครามต้องการจะสื่อ

 

 

 

"หัวใจนี่คือคนรัก สายเลือดนี่คือพี่น้องใช่ไหม" เบลถาม ฟ้าครามพยักหน้ารับ

 

 

 

"ปนะมาณนั้นครับ ถ้าเป็นพี่เบลพี่เบลจะเลือกใครแล้วเพราะอะไรถึงเลือก"

 

 

 

 

"อ่า ตอบยากเหมือนกันแหะมันก็สำคัญพอๆกันทั้งสองอย่างถ้าขาดหัวใจก็เหมือนตายทั้งเป็น ถ้าขาดสายเลือดก็เหมือนร่างไร้วิญญาณ แต่ถ้าให้พี่เลือกพี่ขอเลือกที่จะเก็บทั้งสองอย่างนั้นไว้เพราะว่าถ้าเลือกสายเลือดหัวใจก็จะเจ็บปวด ถ้าเลือกหัวใจสายเลือดก็จะจืดจาง พี่คงจะพยายามเก็บทั้งสองอย่างไว้ถ้ามันทำได้" เบลพูดบอก ฟ้าครามเองก็คิดตามที่เบลบอกแต่ร่างไม่เห็นหนทางไหนเลยที่จะสามารถเก็บของทั้งสองอย่างไว้กับตัว

 

 

 

"ไม่มีทางเลยหรอที่ผมจะได้ครอบครองสิ่งที่สำคัญทั้งสองอย่าง  มันไม่มีทางเป็นไปได้ใช่ไหม" ฟ้าครามพูดอย่างเหนื่อยใจ

 

 

 

 

"ดูเหมือนว่าเราเริ่มจะใจอ่อนแล้วนะคราม" เสียงคุ้นหูที่ยืนอยู่ข้างหลังฟ้าครามดังขึ้นทำให้ฟ้าครามสะดุ้งเบิกตากว้างเพราะคิดว่าพี่ชายได้ยินเสียงที่ตัวเองพูดจนหมดแล้ว

 

 

 

 

"พี่ดิน...." ฟ้าครามเรียกพี่ชายเสียงอ่อย เพียงดินเดินมานั่งข้างๆฟ้าครามทำให้เบลเดินหลบไปเพราะคิดว่าเพียงดินคงต้องการคุยกับฟ้าครามสองคน เพียงดินดึงร่างเล็กของน้องชายเข้ามากอดแล้วลูบหัวเบาๆ

 

 

 

 

"มันจะฆ่าพี่นะคราม มันทำลายอนาคตของเราสองคน.......อย่าอ่อนนะคราม อย่า!" เพียงดินบอกกลับ ใบหน้าหวานซุกอยู่กับอกของพี่ชายปากบางเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด

       "เลือกสิคราม ระหว่างพี่กับมัน เลือกสิ" เพียงดินพูดบอกอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยของฟ้าครามร้อนผ่าวเมื่อได้ยินสิ่งที่เพียงดินบอก //ไม่อยากเลือกใคร ไม่อยากทิ้งใคร \\ ฟ้าครามได้แต่คิดในใจ

 

 

 

 

 

  

+++++++++++++100%++++++++++++

 

มาต่อให้แล้วนร้าาาาาา พรุ่งนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ขอบคุณสำหรับคนที่ถามและห่วงใยไรท์ซีคนนี้นะค่ะ 😊😊

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น