สุจารีญา

ฝากนิยายสไตล์"สุจารีญา"17เรื่อง17สไตล์ไม่ซ้ำแบบ ไว้ในอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ จะทะยอยลงเรื่อยๆจนจบนะคะ ขอบคุณสำหรับแรงสนันสนุนค่ะ(^0^)

ตอนที่ 32 ความพยายามอยู่ที่ไหน

ชื่อตอน : ตอนที่ 32 ความพยายามอยู่ที่ไหน

คำค้น : หื่น, หวง, เมียเด็ก, หวง, ฮา, โคแก่, หญ้าอ่อน, พี่ณัฐดนัย, น้องใจรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 298

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32 ความพยายามอยู่ที่ไหน
แบบอักษร

ตอนที่ 32 

ความพยายามอยู่ที่ไหน 

 

 

 

"น้ำยามึงบูดหรือไม่ก็อ่อนแอรึเปล่าวะ หรือท่าของมึงไม่ลึกพอหมวยเล็กถึงยังไม่ท้องอ่ะ?" 

 

"เดี๋ยวเถอะมึง กูก็ทำทุกท่าแล้วไงแต่มันไม่ติดว่ะ เฮ้อ กลุ้มโว๊ย กลุ้มๆๆๆ" 

 

"ฮ่าๆๆๆ โอ๋ๆๆ ลูกจ๋าไม่ร้องนะคะ แต่ช้าแต่ เอ่เอ้ เอ๋เอ๋เอ๋ กิ้วกิ้วกิ้ว" 

 

"แม่ง.....หึหึ" 

 

สองหนุ่มหล่อนั่งปรับทุกข์กันอย่างมีนัยสำคัญ เพราะนี่ก็เกือบ 4 เดือนมาแล้วที่ใจรักยังไม่ท้องสักที ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นเธอก็ทำท่าว่าจะมีอาการของคนท้องโดยที่คนเป็นหมอเองยังแอบหวังเต็มร้อยอยู่เลยว่าต้องท้องแน่ๆ 

แต่เอาเข้าจริง ประจำเดือนเจ้ากรรมก็ดันกลับมาในอีกไม่กี่วันต่อมา อาการทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นการทานเยอะกว่าปกติที่เคยทาน อาการเหม็นอาหารบางประเภทและการขยายตัวของอวัยวะสำคัญบางส่วนกลับเป็นเพียงอาการของคนที่ประจำเดือนใกล้จะมาถึงเท่านั้น 

ความอยากมีลูกเหมือนอย่างกับเพื่อนรักและพี่ชายของณัฐดนัยกับใจรักทำให้ทั้งคู่เคร่งเครียดและผิดหวังตามๆ กัน เมื่อผลสุดท้ายก็คว้าน้ำเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า  

ไหนจะยังต้องเดินทางไปฝึกงานเป็นแพทย์ฝึกหัดที่ต่างจังหวัดอีกตั้งเป็นปี ความต้องการมีพยานรักไว้เชื่อมความห่างไกลกันจึงมากขึ้นๆ เมื่อรู้ดีว่าหากฝึกงานเสร็จเมื่อใด รางวัลที่ล้ำค่าที่สุดสำหรับเธอก็คือการมีทารกน้อยๆ ไว้อุ้มชูทันเวลาอย่างไรล่ะ 

 

"มึงจะเครียดทำไมวะไอ้ณัฐ ดีแล้วไงที่หมวยเล็กของกูไม่ท้อง เพราะขืนน้องกูท้องตอนนี้แม่งมีหวังได้แท้งก่อนกำหนดรึเปล่ากูไม่แน่ใจ แพทย์ฝึกหัดเขาต้องตื่นแต่เช้าเลิกงานดึก ทำงานกันราวๆ 10 ชั่วโมงต่อวันเลยนะมึง แล้วไหนจะต้องทำรายงาน เคลียร์เอกสารคนไข้จิปาถะ มึงก็อยู่นี่ น้องกูก็อยู่นู่น เวลาท้องใครๆ ก็อยากให้ผัวอยู่ใกล้ๆ รึเปล่าวะ" 

 

พี่เขยขจรตบบ่าเพื่อนรักกึ่งน้องเขยณัฐดนัยไม่เบา เขาเข้าใจว่าคนอยากมีลูกแทบขาดใจทั้งคู่แหล่ะ แต่เมื่อมาคิดดีๆ มันเป็นเรื่องดีเสียอีกที่หมวยเล็กจะยังไม่ท้องไม่ใช่หรือ? 

 

"เออ แล้วที่สำคัญนะมึง เวลาไม่ท้องนี่ล่ะเวลาทองเลยมึง จะกี่ท่ากี่ทาง ตื้นลึกหนาบางได้หมดสดชื่นนะเว้ย ฮ่าๆๆ" 

 

ณัฐดนัยหันขวับถลึงตามองเมื่อได้ยินเรื่องชวนทะลึ่งตึงตังของเพื่อนรัก แต่พอคิดๆ อีกทีมันก็น่าจะจริง ใจรักต้องทำงานหนักในช่วงฝึกงาน ส่วนเขาเองที่ถึงแม้จะบินไปหาบ่อยแต่ก็แค่สามถึงสี่วันต่อสัปดาห์ แล้วเวลาแค่นี้มันจะไปพออะไรกับความต้องการที่มากล้นกันล่ะ 

เรื่องที่ผัวเมียควรต้องกระทำต่อกันทุกวันเมื่ออยู่ด้วยกัน เช่น ทำกับข้าวด้วยกัน ทานอาหารอร่อยๆ ด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน นอนเล่นดูหนังดูทีวีฟังเพลงเพราะๆ ด้วยกัน แล้วก็ทำไอ้นั่นแหล่ะ แบบนั้นแหล่ะทุกวันๆ วันละหลายๆ รอบด้วย  

อ่า ยิ่งนึกก็ยิ่งคิดถึง.... 

 

"เออ กูไปล่ะ เดี๋ยวไม่ทันไฟ้ล์ทเช้า" 

 

"ทำไม รับไม่ได้หรือไงไอ้คุณชาย โด้ อะไรวะ อายอะไรกูมิทราบไอ้น้องชาย พี่นี่ลูกสี่แล้วนะคร้าบ" 

 

"ก็ใช่ไง ลูกสี่อย่างมึงก็เลยเก็บกดไงไอ้จร เคยอดเป็นเดือนๆ หลายๆ เดือน ฮ่าๆๆ ส่วนกูเมียยังไม่ท้องว่ะ กี่รอบกี่ท่าตื้นลึกหนาบางกูได้หมดสดชื่นด้วย ไปละ" 

 

"เหี้ย สัส ไอ้เวร มึงพูดแบบนี้ต่อหน้าลูกน้อยกูได้ยังไง ไอ้จัญไร ไอ้ ไอ้ โอ๊ยยยย...." 

 

"แอ่ะ แงๆๆ แงๆๆ / แง้ๆๆ แง๊ๆๆๆ...." 

 

"โอ๋ๆๆ คนดีของพ่อจอห์นนี่ไม่ร้องนะคะ มันไปแล้วลูกจ๋า ไปแล้ววว แต่แต๊แต่แต อืออื้ออื่ออือ..." 

 

ณัฐดนัยไม่สนใจพ่อลูกสี่ที่โวยวายเขาไม่หยุดด้วยความอิจฉาจนลูกสะดุ้งไห้ เพราะเขาสะใจไอ้คนอวดลูกจริงๆ ที่มันต้องอดเป็นเดือนๆ เพียงเพราะว่าเมียของมันเพิ่งจะคลอดลูก 

แม้จะนึกเกรงใจหลานรักทั้งคู่อยู่พอสมควรก็ตาม แต่สุดท้ายการได้เกทับคนเก็บกดอย่างขจรก็พอจะทำให้เขายิ้มอย่างมีความสุขได้บ้าง 

 

"ฮ่าๆๆ ไอ้คนเก็บกด วู้ววววว สะใจจริงวุ้ย อุ๊วะฮะฮ่า" 

 

"แงๆๆๆ.... / แงๆๆๆ....." 

 

"โอ๋ๆๆๆ ไม่ร้องนะคะเด็กดี ไอ้ณัฐ มึง ไอ้เลว มึงกลับมานี่นะ มาช่วยกูโอ๋ลูกก่อน ไอ้ณ้าดดดด(ณัฐ)......" 

. 

. 

"พี่จร! แจนไปซื้อของกับสองแสบแป๊บเดียว นี่อะไร ทำไมลูกหยีกับยี่หวาถึงได้ร้องจ้าขนาดนี้ ห๊ะ?" 

 

"ปล่ะ เปล่า พี่เปล่าจ้าเมียจ๋า ก็ไอ้ณัฐไง ไอ้ณัฐมันเสียงดังอ่ะ" 

 

"พี่จร! นี่อย่ามาโทษคนอื่นนะ ตัวเองอุ้มลูกอยู่แท้ๆ ยังจะโทษคนอื่นอีก" 

 

"ขอโทษครับเมีย พี่จรผิดไปแล้วครับ T__T" 

 

"ดี งั้นก็พาสองแสบไปเล่นที่โซนสนามรถถังนู่นเลย ส่วนลูกหยีกับยี่หวาเดี๋ยวแจนให้นมแล้วจะพาไปหานะคะ" 

 

"เก็บไว้ให้พี่ดูดบ้างนะจ๊ะเมีย นี่ง่ะดูสิจรน้อยมันเฉาจะแย่อยู่แล้ว" 

 

ปึ่ก! 

 

"โอ๊ยยยย เมียจ๋าผัวเจ็บ" 

 

"ก็ตั้งใจให้เจ็บไง ต่อไปจะได้ไม่มาพูดทะลึ่งแบบนี้ต่อหน้าลูกอีก" 

 

"อ่าาา งั้นลับหลังได้ใช่มั้ยครับเมีย อืม แจนจ๋าจรน้อยเหงาสุดๆ แล้วอ่ะ ดูสิ" 

 

หมั่บ! 

 

"0.0 บ้า พี่จรอ่ะ" 

 

"อ่า ซี้ดดดด เมียจ๋าของพี่" 

 

"ม่ามี้จับอะไรของพ่อจอห์นนี่อยู่เหรอฮ้าบ โจโจ้ขอจับด้วยคนสิฮับ" 

 

"ไม่เอา ไม่เอา โจอี้ขอจับด้วยฮ้าบ" 

 

"ฮ่าๆๆ พอก่อนครับเมีย เดี๋ยวลูกหลับเจอกัน อมให้แตกเลยนะครับผัวว้อนท์มากๆ อ่าาา เมียจ๋า" 

 

คนเก็บกดก็เลยได้แต่กดเก็บความต้องการไว้ลึกๆ ในใจเพื่อรอให้ลูกหลับก่อนตามระเบียบ เขาเข้าใจดีว่าคณิตตานั้นเหนื่อยกว่าเขาตั้งหลายเท่าทีเดียว เพราะการดูแลเด็กแฝดไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแถมยังเป็นแฝดสองท้องติดๆ กันยิ่งไม่ต้องพูดถึง 

แล้วอะไรที่ยอมเมียได้เขาก็ยอมเมีย ส่วนอะไรที่ยอมไม่ได้ขจรก็ยังจะต้องยอมเมีย แล้วเรื่องที่ว่ากี่ท่ากี่ทางตื้นลึกหนาบางอะไรนั่นก็ด้วยเหมือนกัน เขาก็คงจะทำได้แค่รอต่อไปเท่านั้นแหล่ะ  

รอให้มดลูกเข้าอู่แล้วอีกหลายๆ เดือน แล้วในระหว่างนี้ก็คงต้องฝากความรัญจวนไว้กับไอ้ณัฐดนัยให้ทำแทนเขาไปพลางๆ ก่อน โดยที่พี่เขยขจรเองก็ได้แต่หวังว่าท่วงท่าของณัฐดนัยจะไม่เป็นสองรองใครแม้จะเก่งน้อยกว่าเขาโขอยู่ก็เถอะนะ 

 

"เห้อ ไปครับสองแสบ ไปขับรถถังตรงนู้นเจ๋งกว่าเยอะครับ อันนี้พ่อจอห์นนี่ยอมให้มามี้แจนจับได้คนเดียวครับผม" 

 

"ไม่เอา ไม่เอา พวกเราอยากจับของพ่อจอห์นนี่ด้วยนี่ฮับ" 

 

"ฮ่าๆๆ ไม่ได้จริงๆ ลูกชาย เอาเป็นว่าพ่อจอห์นนี่สัญญาว่าถ้าสองแสบโตไปพ่อจอห์นนี่จะพาไปให้สาวๆ สวยๆ มาช่วยจับแทนนะครับ อุ่ก โอ๊ย!" 

 

"สอนลูกแบบนั้นได้ยังไง ลูกเพิ่งจะสี่ขวบเองนะพี่จร หน็อยยย เดี๋ยวเถอะ" 

 

"ฮ่าๆๆ โจโจ้ไม่ยอมให้ใครมาจับของโจโจ้หรอกครับมามี้แจน" 

 

"ใช่ฮ้าบ โจอี้กลัวมามี้แจนตีหัวแบบที่ตีพ่อจอห์นนี่ไป อึ๋ยยยยย โจอี้อายฮับ โจอี้กลัวเจ็บ" 

 

"ดีมากจ้ะเด็กดี โตไปเดี๋ยวก็รู้เองส่วนตอนนี้ไปเล่นรถถังกับพ่อจอห์นนี่ก่อนก็แล้วกันนะครับ" 

 

"ฮ้าบมามี้/ฮ้าบมามี้" 

 

ฟอด... ฟอด.... 

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ 

 

"ฮ่าๆๆ จั๊กจี้ดีฮับ / ฮ่าๆๆๆ" 

 

สองพ่อแม่กับลูกน้อยอีกสี่คนกอดรัดกันกลมราวกับโลกทั้งใบเป็นของพวกเขาทั้งหมด คณิตตาหอมแก้มยุ้ยของสองแสบโจโจ้และโจอี้คนละหนึ่งที ในขณะเดียวกันขจรหรือพ่อจอห์นนี่ของเด็กๆ ทุกคนก็ระดมจุ๊บแก้มนุ่มพวกเขาไม่ยั้ง 

 

"อ้อแอ้ แอ๊ะ / แอ๊ะ แอ๊ะ..." 

 

เสียงหัวเราะของทุกคนดึงความสนใจของแฝดตัวน้อยที่ยังคงดูดนมมามี้อยู่คนละข้างอย่างเอร็ดอร่อยให้เหลือบตามองด้วยความสนใจ เสียงอ้อแอ้ราวกับอยากจะเล่นด้วยกับทุกคนทำให้ทั้งพ่อจอห์นนี่ มามี้แจนและสองแสบโจโจ้กับโจอี้ถึงกับหัวเราะดังขึ้นกว่าเดิมอย่างมีความสุข 

 

"ฮ่าๆๆๆ / ฮ่าๆๆๆ / ฮ่าๆๆๆ / ฮ่าๆๆๆ น้องอยากเล่นด้วยอ่ะฮับ" 

 

"ใช่ครับ น้องคงอยากจะเล่นด้วย" 

 

ฟอดด... ฟอดด... 

 

"รักจัง พ่อจอห์นนี่รักทุกคนจังเลยครับ" 

 

ฟอดด... ฟอดด... 

 

"พวกเราก็รักพ่อจอห์นนี่กับมามี้แจนจัง รักน้องสาวของพวกเราด้วยฮับผม" 

 

"โจอี้ด้วยฮับ รักทุกคนเลยฮ้าบ" 

 

ฟอดด... ฟอดด... 

 

"ฮ่าๆๆ โอเค ร้ากกกก(รัก)เท่าๆ กันทู้ก(ทุก)คนเลย" 

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ  

 

ครอบครัวก้องกิจธนา ที่ขจรเป็นผู้สร้างสมบูรณ์พร้อมแล้วอย่างที่เขาตั้งใจ ต่อไปก็คงจะเหลือแต่ ครอบครัวเกียรติรักษ์การดี ของณัฐดนัยนั่นเองที่กว่าจะได้รักมาก็ยากแสนยากอยู่แล้วไหนจะต้องรอเวลาสารพัดมากมายที่ยังไม่เคยได้ดั่งใจของพวกเขาทั้งคู่อีก 

พี่ชายหัวเรือใหญ่ของตระกูลจึงได้แต่รอลุ้นและให้กำลังใจแก่พวกเขาทั้งสองคนเท่านั้นเอง ให้กำลังใจให้คำปรึกษาดีๆ รวมไปถึงให้คำปลอบใจดีๆ

ใช่ เพราะเขาทำได้แค่นั้น ซึ่งมันก็ดีมากแล้วสำหรับความรักที่มีแต่ความจริงใจจากครอบครัวใหญ่ที่แสนอบอุ่นของพวกเขา

 

"เอ้า ไปกันครับสองแสบสุดหล่อ ไปเล่นตรงนู้นกันดีกว่าเพราะขืนอยู่ตรงนี้กันนานๆ พ่อจอห์นนี่ว่าคงมีหวังได้แย่งนมลูกสาวกินแน่ๆ อ่ะ โอ๊ย! ฮ่าๆๆ"

 

"ฮ่าๆๆๆ ฮ้าบผม ไปกันเลย / ไปกันเลย เย้ๆ"

 

 

..........................................

เอาความอบอุ่นของครอบครัวพ่อจรกับมามี้แจนมาฝากจ้า สรุปหมวยเล็กยังไม่ท้องนะ รู้ยัง?

ขอบคุณสำหรับการติดตามและคอมเม้นท์นะคะ

โปรดติดตามตอนต่อไป 

........................................ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น