Kaowhorm
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รักว้าวุ่น Ep.9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2562 16:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักว้าวุ่น Ep.9
แบบอักษร

อาคิรา ขยับตัวตื่นขึ้นมาตอนบ่ายๆ เพราะร่างบางที่เขานอนกกกอดตัวร้อนเป็นไฟ เธอครางออกมาเบาๆ ซุกตัวเข้าหาเขา

“อิง... อิงครับ” เขาเขย่าตัวเธอเบาๆ เอามือแตะตามตัวเธอ

“ทำไมตัวร้อนแบบนี้” เขารำพึงรำพันออกมา รีบเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ มาพันรอบเอวไว้หลวมๆ เดินเข้าไปในห้องน้ำ หาผ้ามาเช็ดตัวให้เธอ พิมพ์ชนกครางออกมาเบาๆ

“ปวดหัวน่ะ” เธอพยายามลืมตาขึ้นมาบอกเขา

“เดี๋ยวผมเอายามาให้นะทานนะครับ” เขาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของเธอ หยิบเสื้อยืดตัวโตมาสวมให้ ค่อยๆป้อนยาลดไข้ให้เธอ

“ ทำไมถึงป่วยได้? เราก็ไม่ได้ทำอะไรรุนแรงสักหน่อย” เขาพึมพำออกมาเบาๆ ดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน

“อาร์ต.....” เสียงเล็กๆ เรียกเขาแผ่วเบา

“ครับ.... หลับนะคนดี ผมอยู่กับอิงนะครับ ไม่ได้ไปไหนนะ” เขากระซิบบอกเธอข้างๆหูเล็กๆ เธอพยักหน้ารับรู้ ซุกตัวเข้ามากอดเขาไว้แน่น อาคิรา ยิ้มออกมากับท่าทีขี้อ้อนของเธอ

อาคิรา เมื่อยไปทั้งตัว เพราะ พิมพ์ชนก ทับเขาเอาไว้แทบจะทุกส่วนของร่างกาย เขาขยับตัวอย่างเมื่อยล้า ตัวเธอไม่ร้อนแล้ว

“น่าจะดีขึ้นมากแล้ว” เขาจุ๊บหน้าปากเธอยิ้มๆ ถึงจะเมื่อย แต่ก็ไม่คิดจะให้เธอไปนอนบนเตียง ทับเขาไว้แบบนี้ ก็มีความสุขดี เขาชอบที่มีเธออยู่ใกล้ๆแบบนี้ มือใหญ่ค่อยๆลูบไล้ไปตามร่างเนียนๆ ของเธอ เพื่อเช็คดูว่าเธอตัวร้อนมากแค่ไหน พิมพ์ชนก ครางออกมาเบาๆ เธอค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา เธอบิดตัวอย่างเมื่อยล้า ทั้งสองสบตากันนิ่งๆ เป็น พิมพ์ชนก ที่เลือกจะเบือนหน้าหนีไปอย่างขัดเขิน เธอซุกหน้าลงไปที่อกเขานิ่งๆ อาคิรา ลูบไล้ไปตามร่างกายเธออย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ

“อาร์ต....” เธอลูบไล้อกเปลือยเปล่าเขา ไปมาเบาๆ

“ว่าไงครับ......” เขาจับมือเธอขึ้นมาจูบแรงๆ

“อิงอยากเข้าห้องน้ำ แต่ อิงไม่มีแรงเดิน” เธอบอกเขายิ้มๆ อาคิรา ยิ้มออกมาปากแทบฉีก กับความขึ้อ้อนของเธอ เขาลุกขึ้นไปยืนข้างเธอ มองหน้าเธอยิ้มๆ พิมพ์ชนกลุกขึ้นนั่ง ปัดผ้าห่มออกไปจากขาเรียวสวยของเธอ เธอลอบมองเขายิ้มๆ เห็นเขามองเธอด้วยสายตาเคลิ้มๆ พิมพ์ชนกแสร้งกระแอมเบาๆทีนึง อาคิรา ยกมือลูบต้นคอไปมา พร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่ม

“จะอุ้มไหม” เธอหันมานั่งห้อยขา มองเขายิ้มๆ

“อุ้มครับ....” เขาหัวเราะเก้อๆ ออกมาเบาๆ รวบเธอขึ้นมาอุ้มเดินหายไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

“ออกไปก่อน” เธอบอกเขาอย่างขัดเขิน อาคิรา หอมแก้มแดงๆของเธออย่างอดใจไม่ไหว

“อาบน้ำเลยไหม ผมจะเอาเสื้อคลุมมาให้” เขาถามเธอยิ้มๆ ลูบแขนเธอไปมาเบาๆ

“ก็ได้ค่ะ” เธอรีบดันเขาออกไปอย่างขัดเขิน ก่อนจะยืนพิงประตูอย่างหมดแรง พิมพ์ชนก ยกมือขึ้นกุมหัวใจด้านซ้าย ที่กำลังเต้นรัวๆแทบจะควบคุมไม่ได้ เธอรีบทำธุระส่วนตัวของตัวเอง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตู ทำให้เธอต้องหยุดฟังนิ่งๆ

“อิง.... เสื้อคลุมอาบน้ำครับ” เธอเปิดประตูแง้มๆ ยื่นมือไปรับเสื้อคลุมจากเขา อาคิรา มองมือที่โผล่ออกมายิ้มๆ เขาจับมือเธอไว้แน่น ค่อยแทรกตัวเองผ่านเข้าไป

“ว้ายยยยยย!” พิมพ์ชนก อุทานออกมาอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเขา จะเข้ามาในห้องน้ำกับเธอ

“อาบน้ำด้วยคนนะครับ” เขาเข้ามายืนเบียดเธอจากด้านหลัง จับเอวบางเอาไว้แน่น มองเธอยิ้มๆจากกระจกบานใหญ่

“ไม่เอาาาา เอ่อ.... อิงชอบอาบน้ำคนเดียวมากกว่า” เธอมองเขาอย่างขัดเขิน อาคิรา ดึงเธอมากอดเอาไว้แน่น ซุกหน้าลงไปไซร้ซอกคอเธอเบาๆ

“นะครับ นะ.... นะอิง.... อาบด้วยกันนะครับ” เขากระซิบขออนุญาตเธอ ด้วยเสียงทุ้มๆน่าฟัง

“แต่.....” ใจเธอเต้นรัวๆๆ แทบจะทะลักออกมาจากอก

“แต่... อะไรครับ” เขากระเซ้าถามเธอยิ้มๆ เขาไม่ยอมพลาดโอกาสแบบนี้ไปแน่นอน

“กระจก เอ่ออ มันบานใหญ่ไป อิงเขินนะ” เธอหน้าแดงเป็นลูกตำลึงไปหมดแล้ว อาคิรา ถึงกับหัวเราะออกมากับคำพูด น่ารักๆ ของเธอ

“แล้วอีกอย่างอิงยังป่วยอยู่นะ” เธอรีบยกเรื่องที่ตัวเองเจ็บป่วย มาเป็นข้ออ้างทันที เขารัดร่างบางแน่นกว่าเดิม หมุนเธอให้มองหน้าเขานิ่งๆ ประคองหน้าเล็กๆ ของเธอไว้ในอุ้งมือทั้งสองข้าง

“ก็อิงป่วยไง ผมจะอาบน้ำให้ คิดอะไรเนี่ย หืม....” เขาบอกเธอด้วยเสียงทุ้มๆ น่าฟัง ใช้นิ้วชี้ จิ้มลงไปที่ปลายจมูกโด่งๆ ของเธออย่างหยอกเย้า เธอหน้าแดงด้วยความเขินอาย ก็ไม่เคยอาบน้ำกับใครเลยตั้งแต่โตมา เธอถอนหายใจ มองเขาอย่างขอร้อง อาคิรา ส่ายหน้าให้เธอยิ้มๆ เขาไม่คิดใจอ่อนแน่นอน บอกแล้วไง เขาจะไม่ยอมพลาดโอกาสแบบนี้แน่นอน

“อาร์ต.... น่ะ!” เธอเรียกชื่อเขาอย่างอ่อนใจ เขาจับเธอถอดเสือยืดออกจากร่างอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสะบัดผ้าเช็ดตัวออกจากเอว ดึงเธอเข้าไปยืนใต้ฝักบัวด้วยกัน ทั้งคู่ช่วยกันอาบน้ำให้กันและกัน อยู่สักพักก็อุ้มกันออกมาด้านนอก เพราะเธอป่วยอยู่ จะให้เล่นน้ำกันนานๆ ก็คงไม่ดีแน่ แม้เขาจะอยากเล่นน้ำกับเธอนานๆก็ต้องหักห้ามใจเอาก่อน อาคิรา ยืนเป่าผมให้เธออยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง สลับกับเป่าผมตัวเองเป็นบางจังหวะ

“อิงนอนต่อไหม? หรือว่าหิวข้าวไหม?” เขาถามขณะที่ใส่เสื้อยืดให้เธอ

“อิง... เอ่อ... อยากใส่ชั้นในก่อน” เธอบอกเขาอย่างขัดเขิน จู่ๆก็เอาเสื้อยืดตัวโต มาสวมให้เธอแบบนี้ เธอก็เขินนะ

“แบบนี้แหละ! สบายตัวกว่า แล้วก็......” เขาเว้นวรรค มองหน้าเธอยิ้มๆ

“แล้วก็อะไร” เธอลุกขึ้นกอดอกมองเขา

“ถอดง่ายด้วย” เขาดึงเธอเข้ามากอดยิ้มกริ่มให้เธอ พิมพ์ชนก มองเขาอย่างขุ่นเคือง

“หึ!” เธอทำเสียงในลำคอ

“คงทำแบบนี้กับสาวๆ มาเยอะละสิ!” เธอมองหน้าเขาอย่างจับผิด พร้อมกับชี้หน้าเขา ไม่จริงจังนัก

“ไม่เคย ทำให้อิงคนเดียว” เขาบอกเธอด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง หนักแน่น และมั่นคง พร้อมกับงับนิ้วมือที่เธอชี้หน้าเขาเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว เธอมองหน้าเขายิ้มๆ

“อิง....” เธอเงยหน้ามองเขา

“เราเป็นแฟนกันนะอิง” เขาจับมือเธอ มาวางที่อกข้างซ้ายของตัวเอง หัวใจของเขาเต้นแรงไม่ต่างจากเธอเลย เธอเม้มปากแน่นสนิท น้ำตาเริ่มเอ่อขึ้นมา

“ผมอยากดูแลอิง นะครับ” เขากอดเธอเอาไว้แน่น พิมพ์ชนก เกยคางที่ไหล่เขา เธอกอดเขาเอาไว้แน่น พยักหน้าเบาๆ อาคิรา ถึงกับยิ้มออกมาอย่างดีใจ เขาเช็ดน้ำตาให้เธอเบาๆ

“ทำไมขี้แยจัง” เขาแกล้งบ่นเธอยิ้มๆ เธอเงยหน้ามองเขา อาคิรา ก้มลงไปจูบเธออย่างดูดดื่ม มือใหญ่ของเขาลูบไล้ไปแผ่นหลังของเธอเบาๆ ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม

“เรื่องของเรา ต้องบอกผู้ใหญ่ ให้รับรู้นะอิง” เขาบอกเธอด้วยเสียงทุ้มๆ

“อิง... ขอเวลาหน่อยได้ไหม” เธอบอกเขาด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับเสียงหายใจหอบๆ

“ก็ได้ครับ” เขามองเธออย่างเข้าใจ

“แต่อาทิตย์หน้า ผมต้องไปดูงานที่สิงคโปร์ อาทิตย์นึง อิงไปกับผมไหม” เธอส่ายหน้าช้าๆ

“ไม่ดีกว่าคะ อิงว่าจะไปเชียงใหม่” เธอยกแขนโอบรอบคอเขา เขย่งขึ้นไปหอมแก้มเขาแรงๆ ทั้งสองข้างสลับกันไปมา

“ไหนว่าจะไปเดือนหน้า” เขาโอบรอบเอวบางของเคไว้แน่น

“อิงคิดถึงคุณยาย” เธอบอกเขายิ้มๆ

“คุณยายแน่นะ” เขาแกล้งทำเสียงดุๆ ใส่เธอ

“ไม่บอก!” เธอแกล้งแหย่เขายิ้มๆ

“งั้น!! ไม่ต้องไป อยู่ด้วยกันที่นี่แระ” เขาส่งสายตาดุๆไปให้เธอ ก็พอจะรู้มาบ้าง ว่าเธอมีคุณยายอยู่ที่เชียงใหม่ เพราะสมัยที่เรียนด้วยกัน เธอก็ไปเชียงใหม่บ่อยๆ

“คุณยายแก่มากแล้ว อิงอยากไปอยู่กับคุณยาย แล้วอีกอย่างคุณยายก็คิดถึงอิง อิงก็คิดถึงคุณยาย” เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“งั้น! ผมกลับมาจากสิงคโปร์ เราไปบอกผู้ใหญ่เรื่องของเรานะ ได้ไหมอิง....” เขาเห็นแววตาที่เป็นกังวล ฉายอยู่ในแววตาของเธออย่างชัดเจน อาคิรา ถอนหายใจออกมาแรงๆ

“เชื่อใจผมไหมอิง? เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะคนดี” เขาจูบขมับเธออย่างรักใคร่ พิมพ์ชนกกอดเขาไว้แน่น พยักหน้าเบาๆ

“เดี๋ยวผมลงไปเอาของที่รถก่อน” เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“ของ ของอะไรคะ” เธอถามออกไปอย่างมึนงง เขาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งไปให้เธอ จูบที่ริมฝีปากบางของเธอเบาๆ

“เสื้อผ้าผม ของใช้ผม ผมจะเอามาไว้ที่นี่ เผื่อวันไหนผมมาค้างด้วย” เขาทิ้งให้เธอยืนงงๆ เดินไปสวมเสื้อยืด กับกางเกงยีนลวกๆ ถือกุญแจรถ พร้อมคีย์การ์ดห้องเธอ ชูขึ้นยิ้มๆ แล้วเดินฮัมเพลงออกไปอย่างอารมณ์ดี พิมพ์ชนก มองเขาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ นี่เขาตีเนียนเกือบทุกอย่างเลยก็ว่าได้ เธอล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรง......

 

***ต่อไปนี้เราจะไม่เขียนชื่อตอน ทำไม? เราถึงไม่เขียนชื่อตอน เพราะเราอยากให้ทุกคนสนุกกับการอ่านมากขึ้น ไม่อยากให้ทุกคนเดาจากชื่อตอน ☺️🙈

***หวานจังเลยนะพี่อาร์ต!!! 😌 หมั่นไส้!!

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น