เอส ดับเบิ้ลเอส
facebook-icon

#เยลของยักษ์ เยลเมียผู้ไม่สู้คน แต่ถนัดนักตบผัว!!!

#เยลของยักษ์ ๘ [100%]

ชื่อตอน : #เยลของยักษ์ ๘ [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2562 19:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#เยลของยักษ์ ๘ [100%]
แบบอักษร

#เยลของยักษ์ ๘ 

 

 

ตุบ! 

ฟังไม่ผิดหรอกครับ ผมแบกยัยนี่มาทุ่มลงเตียง ตัวเล็กนิดเดียว แต่ทำตัวแข็งมาก มาถึงก็โยนเลยครับ 

“งื้อออ เจ็บ” ยังมีหน้ามาร้องครางอีกครับ 

“กูนี่เหนื่อย” 

“น้ำ… น้ำค่ะ” 

“น้ำอะไรของมึง” 

“งื้อออ อาบน้ำ อาบน้ำเนอะ” ไม่พูดเปล่าครับ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งเต้นอยู่ด้วย ตาก็ปรี่ๆ เหมือนคนหมดอะไรตายอยาก “หนูอยากอาบน้ำ” 

“เมาเหมือนหมายังจะอาบน้ำ มึงคงได้สำลักน้ำตายก่อนจะอาบเสร็จอะ” 

“ฮือออ ร้อน หนูอยากอาบน้ำ” 

“ตกลงใครดูแลใครกันแน่วะเนี่ย แม่ส่งมึงมาดูแลกูหรือมาเป็นภาระกูกันแน่” 

“อาบน้ำเนอะ งื้อออ หนูร้อน” เยลลี่ว่าพลางยื่นสองแขนมาตรงหน้าผม แววตาพร้อมนอนมากครับ แต่อยากอาบน้ำ 

“นอน!” 

“ม่ายยย น้ำ… หนูอยากอาบน้ำ” 

“ไม่อาบ!” 

“งื้ออออ อาบ!” ทำเสียงแข็งใส่ผมด้วยครับ 

“อาบก็อาบ ถ้าบ่นอีกกูตบจริงๆ ด้วยนะ” ผมว่าก่อนจะเดินเข้าไปหิ้วปีกยัยนี่ลากเข้าห้องน้ำทันที อาบน้ำพร้อมกันเลยครับ ไม่ได้ถอดเสื้อผ้า อย่างน้อยๆ ผมก็ยังมีสามัญสำนึกไม่ทำอะไรคนเมาและแน่นอนผมไม่กินเด็กครับ สาบานเลยว่าไม่กินเด็ก! 

ซ่า ซ่า 

“อื้อ… หนูหนาว” ลากไปยืนใต้ฝักบัว อาบด้วยกันทั้งคู่ น้ำรดหัวยัยนี่เต็มๆ เลยครับ “แค่กๆ หะ หนาว” ขยับเข้ามาสวมกอดผมเอาหน้าถูๆ ไปกับอกของผมด้วยครับ 

“มึงนี่มันจริงๆ เลย” อยากจะโกรธแต่โกรธไม่ลงจริงๆ ครับ ความรู้สึกมันอธิบายไม่ถูก แต่ก็ไม่ได้รำคาญเพราะเยลลี่แตกต่างไปจากผู้หญิงทุกคนที่ผมเคยรู้จักมา 

“ฮือ อึก…” 

“เออๆ อาบดีๆ ละกัน” ผมเอื้อมมือไปปิดฝักบัว แล้วจับให้เยลลี่นั่งลงบนพื้นห้องน้ำแทน หยิบสายฝักบัวลงมาด้วยครับก่อนจะเปิดมันอีกครั้ง 

ซ่า ซ่า 

อาบให้เองแทน เยลลี่นั่งมองหน้าผมแววตาของเธอคือคนเมา แต่รอยยิ้มกลับดูแตกต่าง 

“คราวหลังไม่ต้องดื่มแล้วนะ” 

“ค่ะ” น้ำเสียงไม่ค่อยหนักแน่นหรอกครับและคงไม่รู้เรื่องด้วย อาบน้ำถูสบู่แค่เพียงภายนอกเท่านั้น มันก็ผ่านไปได้ด้วยดีนั่นแหละครับ แต่กลับมีปัญหาตอนถอดชุดที่เปียกออกนี่แหละครับ 

“ถอดเองได้ไหม” 

“ค่ะ” 

“ยืนดีๆ ดิ” 

“งื้อออ ง่วงแล้วค่ะ” 

“ถอดชุดเปียกออกก่อน” 

“ค่ะ” ผมเดินออกจากห้องน้ำ ปล่อยให้เยลลี่จัดการตัวเองไปแทน จนเวลาผ่านไปนานพอสมควรคนข้างในก็ไม่ยอมเดินออกมาสักที มีเพียงเสียงผิดปกติดังขึ้นมาเท่านั้น 

ตุบ! 

ผมมั่นใจว่าเสียงดังมากเลยครับ รีบวิ่งเข้าไปดูทันที 

“เชี่ย! เยลลี่” สิ่งที่เห็นคือยัยเด็กนี่ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าออกเลยครับ แต่กลับนั่งหลับแทน นั่งยังไงก็ไม่รู้ครับ คงจะเสียการทรงตัวเลยกลายเป็นนอนราบไปกับพื้นห้องน้ำแทน “กูบอกให้มึงถอดเสื้อผ้า” 

“อึก… พ่อจ๋า” 

“เฮ้อ! เสือกละเมออีก” เห็นถึงความเหนื่อยเลยครับ “เอาว่ะ! เป็นไงเป็นกัน”  

สุดท้ายผมก็ต้องลุกไปปิดไฟในห้องน้ำ ห้องนอน ใช้เพียงแสงไฟจากหัวเตียงเท่านั้น เดินกลับไปหาเยลลี่ในห้องน้ำแล้วจับเธอถอดเสื้อผ้าออกแทน ถามว่ามองเห็นไหม มันก็ลางๆ ครับ แต่ผมบริสุทธิ์ใจ ถึงจะต้องท่องยุบหนอพองหนอไปด้วยก็ตาม 

“อื้อออ” 

หมับ! 

“เฮ้ย! อย่าเพิ่งกอด” ตกใจสิครับ ถอดเสื้อผ้าออกจนหมด กำลังจะใส่เสื้อผมให้แต่ยัยนี่กลับโน้มตัวเข้ามากอดซะก่อน ถึงจะแบนๆ ราบๆ แต่ผมก็ผู้ชายคนหนึ่งนะครับ ไม่ได้อึดและแทนอยู่ตลอดเวลา “อีเย! มึงแม่ง… ทำสติกูเกือบหลุดหมดเลย” 

ไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นหรอกครับนอกจากรีบดันตัวเยลลี่ออกแล้วใส่เสื้อของผมให้แทน เป็นเสื้อยืดตัวใหญ่พอสมควรเพราะยัยนี่ตัวเล็กมันเลยใส่เป็นชุดนอนได้ ส่วนด้านล่างผมเอากางเกงในของตัวเองที่ซื้อมาแล้วยังไม่ได้ใช้ให้เธอใส่แทน ที่ไม่ได้ใช่เพราะตัวมันเล็ก ผมซื้อมาผิดไซซ์ มันก็เหมือนใส่กางเกงให้นั่นแหละครับ 

พอๆ อย่าบรรยายเยอะ สรุปก็ลากไปนอนดีกว่าครับ จัดการยัยนี่เสร็จเรียบร้อยผมก็ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ส่วนของผมใส่แค่กางเกงขายาวนอนเท่านั้น ผมชินแบบนี้ เตียงขนาดคิงไซซ์ที่มีหมอนข้างคั่นกลางระหว่างพวกเราสองคน ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เป็นคืนแรกที่ผมยอมให้ผู้หญิงที่ไม่ได้เป็นอะไรกับตัวเองนอนร่วมเตียงเดียวกัน… 

 

* 

 

หมับ! 

ผมไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้วครับ นอนหลับสบายโคตรๆ แต่กลับต้องตื่นเพราะรู้สึกเหมือนสัมผัสที่ไม่คุ้นเคยกำลังถูกตัวผมอยู่ ค่อยๆ ลืมตากะพริบตาถี่ๆ เข้าหากันจนมันเบิกกว้างพลางกวาดมองไปรอบๆ จนเจอต้นเหตุของการตื่นนอนในตอนเช้าของผมแล้วครับ 

“เยลลี่!” อยากจะลุกขึ้นมากระทืบยัยเด็กนี่จริงๆ เลยครับ นี่มันเวลานอนของผมและผมยังไม่พร้อมจะตื่นตอนนี้ แต่กลับต้องมาตื่นเพราะยัยนี่ขยับเข้ามานอนกอดผมเอาไว้ แถมยังซุกหน้าเข้ากับรักแร้ผมอีกต่างหาก “อีเย!” 

“งื้อออ” 

“งื้อๆ บ้านมึงดิ! ขยับออกไป” 

“อือออ หนูจะนอน” ยังครับ ยังไม่รู้เรื่องอีก 

“มึงก็นอนดีๆ สิ จะมานอนกอดกูทำไม” 

“…” เงียบไปแล้วครับ ไม่ตอบกลับนอกจากเสียงลมหายใจสม่ำเสมอออกมาแทน 

เฮ้อ! 

แม่งหลับ! หลับแบบไม่ระวังตัวเองเลยจริงๆ ครับ 

“เชี่ย!” ตั้งสติได้ กำลังจะผลักยัยนี่ออกไป แต่กลับต้องตกใจเพราะแขนเล็กๆ ที่กระชับกอดผมเอาไว้แน่นกว่าเดิม ผมขายังพาดขึ้นมาอีกต่างหาก พาดดีๆ ผมไม่ตกใจหรอกครับ แต่นี่พาดจนลูกผมตื่น ผมเป็นผู้ชายนะครับ เช้าๆ แบบนี้มันสู้มืออย่าบอกใครเลย “อีเย! ลุก!” 

“อือออ” 

“กูบอกให้มึงลุก!” 

ตุบ! 

“ฮือออ เจ็บ” จะบอกว่าถีบก็เกินไปครับ เอาเป็นว่าผลักออกไปละกัน จนเยลลี่ตกเตียงเลยก็ว่าได้ผมถึงค่อยๆ ลุกไปมอง “พี่ยักษ์” 

“เออ!” 

“ผลักหนูทำไมคะ” 

“ใครใช้ให้มึงมานอนกอดกูล่ะ” 

“กะ กอดเหรอคะ หนูกอดด้วยเหรอคะ” สีหน้าสลดเชียวครับ สงสัยจะตกใจไม่คิดว่าตัวเองจะนอนกอดผมเข้าจริงๆ “พี่ยักษ์โกหกหรือเปล่าคะ” 

“เห็นกูเป็นเด็กเหรอ” 

“ปะ เปล่าสักหน่อย หนูก็แค่… แค่” 

“แค่อะไร” 

“แค่ไม่ได้ตั้งใจค่ะ งั้นหนูให้กอดคืน” พูดพลางยันตัวเองลุกขึ้นยืนก้าวขาเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าของผม กางสองแขนออกพร้อมกับรอยยิ้ม “หนูให้กอดคืนค่ะ” 

“อีเย!” ว่าพลางขยับตัวลุกขึ้นยืนแล้วผลักหัวยัยนี่จนเกือบหงายหลัง 

“ฮือออ หนูเจ็บนะคะ ไม่เคยอ่อนโยนเลย” 

“เรื่องของกู!” 

“ฮึม!” 

“ทำไม? หรืออยากจะโดนตบ” 

“กรี๊ด!” ผมง้างมือขึ้นไม่ได้จะตบหรอกครับ แต่ยัยนี่เวอร์ไปเองก่อนจะรีบวิ่งหนีเข้าห้องน้ำแทน ส่วนผมได้แต่ยืนเท้าสะเอวผ่อนลมหายใจออกหนักๆ 

“จะรอดไหมวะเนี่ย!” ผมถึงกับกุมขมับเลยครับ กำลังจะเดินออกจากห้องนอนแต่กลับต้องชะงักเพราะเสียงโทรศัพท์ดังตั้งแต่เช้า 

ครืด ครืด 

ผมเดินกลับไปมองหาโทรศัพท์ก่อนจะหยิบขึ้นมาดู ไอ้เล็กมันโทรมาแต่เช้าเลยครับ กดรับสายแล้วนั่งคุยที่ปลายเตียง 

“เออ!” 

(หืม? ไม่คิดว่าพี่จะตื่นเช้านะครับ) 

“มึงมีอะไรก็ว่ามาเถอะ” 

(ฮ่าๆ ผมมีข่าวมาส่งครับ) 

“อะไร?” 

(ตอนนี้แม่เตรียมว่าที่เมียไว้ให้พี่อีกแล้วนะครับ คนนี้ดูเหมือนว่าท่านจะจริงจังมากๆ และพี่อาจจะปฏิเสธไม่ได้ด้วยนะครับ) 

“หึ! มึงคิดว่ากูอายุเท่าไหร่กันแล้ว กูคงยอมทำตามแม่อยู่หรอก” 

(แต่คนนี้น่ะ…) 

 

กรี๊ด! 

ไอ้เล็กพูดไม่ทันจบ เสียงกรี๊ดดังมาจากห้องน้ำอีกแล้วครับ ดังมากเลยทีเดียว 

 

(พี่ใหญ่ นั่นเสียงเยลลี่หรือเปล่า) 

“เออ! กูวางสายแล้วนะ 

(เฮ้ยพี่ ผมยังพูดไม่จบเลยนะ คือ…) 

“เอาไว้ค่อยคุยกัน แค่นี้แหละ” 

ผมไม่ได้สนใจไอ้เล็กอีก รีบกดวางสายแล้วเดินไปทางห้องน้ำทันที มือเอื้อมไปจับลูกบิดประตู เยลลี่ไม่ได้ล็อกไว้ครับ พอเปิดเข้าไปเยลลี่ยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกห้องน้ำ 

“กรี๊ดอะไรของมึงเนี่ย” 

“คะ ใครแต่งตัวให้หนูเหรอคะ” ค่อยๆ หันกลับมาถามผม 

“อยู่คนสองคน มึงคิดว่าใครล่ะ” 

“เอ่อ… โกหกหนูใช่มั้ยคะ” 

“เรื่องจริง!” 

“พี่ยักษ์!” ผมเลิกสนใจยัยนี่ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ ปวดหัวครับ แต่ละวันเจอแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้ ยิ่งอยู่ด้วยกันมากๆ ผมยิ่งปวดหัวครับ 

“กูจะสมองแตกตายก่อนแก่ไหมวะเนี่ย เฮ้อ!” 

ความรู้สึกของผมตอนนี้คือวุ่นวายมากเลยครับ วุ่นวายไปซะทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องของแม่… แล้วนี่จะหาใครมาให้ผมอีกเนี่ย ถ้าผมไม่จัดการอะไรจริงๆ จังๆ แม่คงไม่เลิกพยายามแน่นอน 

“หรือต้องหาเมียแล้วจริงๆ” พูดพลางหมุนตัวไปทางประตูห้องนอนของตัวเอง ยืนช่างใจอยู่นานหลายนาทีจนประตูถูกเปิดออก ใบหน้างุนงงพร้อมกับรอยยิ้มกำลังจ้องมองผมเหมือนมีคำถาม “หืม?” 

“มีอะไรเหรอคะ” ผมเงียบไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยิ้ม เริ่มคิดอะไรสนุกๆ ออกแล้วสิครับ… หึหึ! 

 

 

--100%-- 

ยักษ์จะเริ่มหาเมียไปฝากแม่แล้วนะคะ และเมียที่ว่าก็ตรงหน้ายักษ์นี่แหละ 

จำไว้! ยักษ์บอกว่าไม่ชอบกินเด็ก 555555555555 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น