facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #5 แทงใจดำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2562 14:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#5 แทงใจดำ
แบบอักษร

"ลินอายุ 18 งั้นพี่ก็เป็นพี่ของลิน ลินก็เรียกว่าพี่วายุนะ" นายวายุพูด

"แค่ปีเดียวเองเนี่ยนะ" ฉันถาม

"ใช่แล้วน้องลิน พี่อายุ 19 เรียนปี 2 น้องลินอายุ 18 เรียนปี 1 เห็นมั้ยว่าพี่อายุมากกว่า เป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยด้วย" เขาพูดออกมาอย่างมั่นหน้า

"เอาที่นายสบายใจเลยแล้วกัน" ฉันได้แต่ทำหน้าแบบอะไรของเขาเนี่ย

"พี่วายุครับ น้องลิสาลองเรียกสิ..พี่วายุ" ทำไมต้องทำเสียงเล็กเสียงน้อยด้วยนะ

"คร่าาาาพี่วายุ พอใจหรือยัง" ฉันพูดออกไปอย่างเบื่อหน่าย

 

หลังจากผ่านมื้ออาหารอันสุดแสนจะน่าเบื่อ ก็นายวายุเล่นพูดพล่ามอยู่คนเดียว ป้าก็ไม่คิดจะว่าอะไรเลย

"ผลการเรียนแย่ขนาดนี้ มหาวิทยาลัยที่วายุเรียนค่อนข้างเรียนหนัก กิจกรรมก็เยอะ แล้วเธอจะเรียนไหวหรอ" ทำไมฉันต้องมานั่งฟังป้าบ่นเนี่ย

"เอาเป็นว่าฉันจะคุยกับทางมหาวิทยาลัยให้ อยู่ที่นี้เธอต้องรู้จักปรับตัว จะมาทำตัวสร้างปัญหาแบบที่อยู่เชียงใหม่ไม่ได้แล้วนะ เพราะฉันคงไม่ไปตามแก้ปัญหาที่เธอก่อให้หรอก" ฉันอยากจะออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด และแล้วสวรรค์ก็ยังคงเข้าข้างฉัน

 

ก๊อกๆๆ

"เชิญ" ป้าเอ่ยอนุญาต แล้วนายวายุก็เสนอหน้าเข้ามา

"คุยกันเสร็จหรือยังครับ ผมจะพาน้องลินออกไปเปิดหูเปิดตาซะหน่อย"

"นาย...พี่วายุจะพาลินไปไหนหรอค่ะ" ฉันพูดออกไปด้วยความตื่นเต้น แต่ที่ฉันพูดออกไปแบบนั้นก็เพราะว่าอยากออกไปให้พ้นจากตรงนี้ ตรงที่ป้าของฉันนั่งอยู่

"น้องลินอยากไปไหนหล่ะครับ พี่วายุพาไปได้ทุกที่เลย" ไปให้พ้นจากนายได้มั้ย ฉันคิดในใจ

"จะพากันไปไหน นี้มันมืดค่ำแล้วนะ" คุณป้าพูดขัดขึ้นมา

"พึ่งจะทุ่มเดียวเองครับ ผมไม่พาไปไหนไกลหรอก อีกอย่างน้องลินก็ต้องอยู่ที่นี้ เรียนที่เดียวกับผม เราก็ต้องทำความรู้จักกันไว้" เขาส่งสายตาหวานมาให้ฉัน

"ก็ได้ แต่พรุ่งนี้เธอต้องไปสมัครเรียนแต่เช้า" ป้าหันมาบอกฉัน

"ผมพาไปก็ได้ ผมต้องไปเรียนอยู่แล้ว" นายวายุพูดออกมาอย่างกระตือรือร้น

"นั้นสิค่ะ ให้พี่วายุพาไปก็ได้ จะได้ไม่ต้องรบกวนคุณป้า" ฉันพูดออกไป

"เอาตามนั้นก็ได้ จะไปข้างนอกกันไม่ใช่หรอ ก็รีบไปกันสิ จะได้รีบกลับ" พอสิ้นเสียงคุณป้าฉันกับนายวายุก็ลุกเดินออกไปทันที

 

"แล้วนายจะพาฉันไปไหน" ฉันถาม แต่นายวายุก็ยืนนิ่งไม่ตอบ

"นี่ ฉันถามนาย ไม่ได้ยินหรอ" ฉันถามเสียงดังขึ้น

"พี่วายุ" อะไรของนายเนี่ย

"พี่วายุจะพาลินไปไหนหรอค่ะ พอใจยัง" ฉันถามเสียงหวาน

"น่ารักที่สุด พี่จะพาน้องลินไปเที่ยวผับ สนใจมั้ยครับ"

"สนใจสิ แล้วเราจะไปกันเลยมั้ย" ฉันพูดอย่างตื่นเต้น

"ถ้างั้นน้องลิสาไปแต่งตัวนะ เดี๋ยวไอซีจะมารับ" พอเขาพูดจบเราก็แยกย้ายเข้าห้องใครห้องมันไปแต่งตัว

 

"แล้วเธอมาทำไม" เขาหันมามองหน้าฉัน แล้วถามออกมาอย่างไม่พอใจเท่าไร ทันทีที่ฉันเข้าไปนั่งในรถ

"กูชวนน้องลินมาเอง มึงคงจะไม่มีปัญหาใช่มั้ย" นายวายุตอบ

"หึ...น้องลิน" นายนี้สงสัยอยากปะทะ

"ถ้านายไม่อยากให้ฉันไป ฉันไม่ไปก็ได้นะ" ฉันพูดออกไป แล้วทำท่าจะเปิดประตูรถ

"ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี้" เขาพูดออกมา แล้วก็ขับรถออกไปทันที

 

ทันทีที่พวกเราก้าวเท้าเข้าไปในผับสายตาทุกคู่หันมามองกันเป็นตาเดียว ผู้หญิงบางคนก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป บางคนก็ทำท่ากรี๊ดกร๊าด แต่เขาสองคนก็ไม่ได้ให้ความสนใจอะไร นี้ฉันมากับคนดังหรอเนี่ย

 

พวกเราเดินเข้ามาด้านในน่าจะเป็นโซน VIP เพราะดูไม่พลุกพล่านเหมือนด้านที่พึ่งเดินผ่านมา

"น้องลินนั่งตรงนี้เลยครับ" นายวายุจัดแจงที่นั่งให้ฉัน ฉันมองเพื่อนๆของเขาที่นั่งกันอยู่ก่อนหน้า โอ้ว!แม่จ้าวทำไมรอบๆตัวฉันถึงมีแต่คนหล่อๆ แต่ละคนอย่างกับนายแบบ ส่วนผู้หญิงที่นั่งบนตักผู้ชายคนหนึ่งก็สวยอย่างกับดารา ทุกคนหันมามองฉันด้วยความสงสัย

"พวกมึงนี้น้องลิน เป็นลูกพี่ลูกน้องกับกู น้องลินนี้เพื่อนๆพี่ นั้นคอปเตอร์กับยิหวา แล้วก็จิณณ ธาม มาวิน แล้วก็ซี รู้จักกันแล้ว" นายวายุแนะนำฉันกับเพื่อนๆของเขา

"สวัสดีค่ะ" ฉันทักทายพวกเขา

"ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามึงมีน้องน่ารักๆแบบนี้ด้วย" ธามหันไปถามวายุ

"น้องลินพึ่งมาจากเชียงใหม่ จะมาเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่เดียวกับพวกเรา" นายวายุตอบ

"เรียกลินเฉยๆดีกว่า เรียกน้องลินฟังแล้วมันจั๊กจี้หูยังไงไม่รู้"

"หึ" เสียงของนายซี มันมีปัญหาอะไรกับฉันนักหนานะ

"อะไรติดคอมิทราบ" ฉันหันไปถามเขา เขาก็ยกเหล้าขึ้นมาดื่ม ลอนหน้าลอยตา ทำเป็นไม่สนใจ

"ลินมีแฟนยัง" อยู่ๆมาวินก็ถามฉัน

"มี เขาชื่อ...ไม่มี" ฉันพลั้งปากพูดออกไป แต่พอนึกขึ้นได้ก็ตอบไปว่าไม่มี

"ตกลงว่ามีหรือไม่มี" นายวายุถาม

"ไม่มี" ฉันตอบพร้อมทั้งยกแก้วน้ำตรงหน้าขึ้นมาดื่ม แต่ทันทีที่เข้าไปในปากของฉันก็ทำให้รู้ว่ามันไม่ใช่น้ำ

"แค่กๆๆ"

"วอดก้าน่ะ อ่ะน้ำเปล่า" จิณณเป็นคนเอ่ยปากบอกฉัน เขาเป็นผู้ชายใส่แว่นที่หล่อที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ

"คงทำให้เขาเบื่อหน่ายกับความบ้าของเธอหล่ะสิ ถึงต้องเลิกกัน" นายซีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"นายอย่าทำมาเป็นรู้ดีนะ" ฉันพูดเสียงดัวพร้องทั้งจ้องหน้าเขา

"ทำไมต้องโกรธ ฉันพูดแทงใจดำเธอหรือไง"

"นายหยุดพูดไปเลยนะ" ฉันตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความโกรธ

"หยุดกันทั้งสองคนนั้นแหละ ทะเลาะกันตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรก ตอนนี้ก็ยังจะทะเลาะกันอีก" นายวายุพูดห้าม

ด้วยความโมโหฉันก็ยกแก้ววอดก้าขึ้นดื่มเอาเป็นเอาตายต่อสายตาทุกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว