OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [3/3]

ชื่อตอน : 03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [3/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2562 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [3/3]
แบบอักษร

03  

:: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN ::  

[3/3] 

 

 

“ได้มันเป็นเมียแล้วยังไงต่อวะจอม? นอกจากสะใจแล้วได้อะไรอีก เฮียไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์เลย จะมีเรื่องให้ผูกมัดกันเปล่าๆ นะ แล้วชมพู่ล่ะจอมจะทำยังไง ผู้หญิงไม่เสียใจแย่เหรอ สงสารเค้าว่ะ”

เอาล่ะ เฮียครามผู้เซนสิทีฟกับเพศแม่เป็นที่สุดเริ่มคิดแทนชมพู่แล้วล่ะว่าเธอจะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากแค่ไหน แต่อย่างที่ผมบอกว่าเธอเป็นคนที่เข้าใจผมดีที่สุด ผมก็ไม่ได้จะปล่อยเธอไปมือเปล่าสักหน่อย...

“ผมกับชมพู่เคลียร์กันแล้ว จบกันด้วยดี ตอนนี้เป็นเพื่อนกันได้”

“เลิกเพราะได้กับไอ้มาร์ตินนั่นน่ะเหรอ? คุ้มเหรอวะจอม กลับไปง้อชมพู่ดีกว่าไหมเฮียเห็นคบกันตั้งครึ่งปี จะเสียเวลาให้คนที่เพิ่งรู้จักไม่กี่วันทำไม”

“ผมตัดสินใจแล้วเรื่องชมพู่ เฮียอยากรู้เรื่องไอ้พี่มาร์ตินผมก็บอกไปแล้วว่าผมกับเขามันมีเรื่องผิดพลาดอะไรเกิดขึ้น ผมต้องการอะไรจากมันผมก็บอกไปแล้ว ฉะนั้นในระหว่างนี้ให้ผมจัดการต่อไปเองแล้วกัน ถ้ามีอะไรที่รับมือไม่ได้ผมจะรีบบอก ยังไงมันก็อยู่กับผมแค่สามสี่เดือนตอนฝึกงาน ผมอาจจะไม่ทำอะไรก็ได้ ก็ปล่อยให้เวลาผ่านไป ถึงเวลาก็ต่างคนก็ต่างแยกย้าย”

“ตามใจแล้วกัน”

เฮียรบถอนหายใจก่อนเบือนหน้าหนี เขาชอบทำหน้าเบื่อโลกกับทุกสิ่งอย่างยกเว้นเรื่องเงิน แต่ผมรู้นะว่าเฮียรบจะคอยติดตามเรื่องผมกับพี่มาร์ตินตั้งแต่บัดนี้ เขาเป็นคนที่ห่วงเรื่องการใช้ชีวิตของผมมาก ชอบเข้ามาสแกนคนรอบตัวผมว่าคนไหนคบได้หรือไม่ได้ คือตอนเด็กก่อนที่ผมจะฉลาดเฉลียวอย่างทุกวันนี้น่ะผมเองก็โง่มาก่อน เคยโดนเพื่อนมาเกาะกินอยู่เป็นปี เคยโดนเพื่อนหลอกเล่นการพนันจนเสียไปหลายแสน ตอนนั้นก็ได้เฮียรบนี่แหละคอยจัดการให้

เห็นเขามาดนิ่งแบบนี้ ที่จริงแล้วเป็นคนใส่ใจคนในครอบครัวมากเลยนะครับ

“อืมๆ ผมว่าจะไปขับรถเล่นหน่อย แก้เซ็งน่ะ ยังไงเรื่องพี่มาร์ตินผมไม่ทำให้พวกเฮียผิดหวังหรอก ผมน่ะรุกได้จริงๆ ”

“เฮียไม่ได้ห่วงว่าจอมจะรุกหรือรับ มันเป็นทางเลือกและตัวตนของจอมนะ จะเป็นอะไรก็น้องเฮียปะวะ เป็นอย่างที่ใจอยากเป็นนั่นแหละไม่ต้องฝืน”

เฮียครามก็จะมาแนวนี้แหละ นุ่มๆ เย็นๆ เต็มไปด้วยความห่วงใย ครอบครัวผมน่ะไม่ซ้ำเติมกันครับ เราไม่พูดคำหยาบใส่กันด้วยซ้ำ จะให้สามพี่น้องเรามาพูดกูมึงใส่กันเราไม่เคยทำเลยนะ ป๊ากับม๊าสอนให้เราให้เกียรติและรักกันมากๆ ผมไม่อยากพูดกับเฮียเหมือนตอนพูดกับเพื่อนน่ะ เราสามคนจะเป็นอีกพื้นที่หนึ่งในชีวิตที่รู้ว่าต่างคนต่างสำคัญ

เฮ้อ เวลาอยู่กับเฮียๆ แล้วผมอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก พอได้พูดอะไรออกไปก็สบายใจครับ ผมรู้ว่าต่อจากนี้ไปผมจะมีเฮียอีกสองคนคอยช่วยอยู่ข้างหลังไม่ว่าผมจะรับมือกับพี่มาร์ตินในรูปแบบไหน ผมก็สามารถหันมาขอความช่วยเหลือจากเฮียได้ตลอดเวลา

ขณะที่ผมลุกขึ้นบิดขี้เกียจและพูดจาหยอกล้อกับเฮียอีกนิดหน่อยก่อนเอื้อมมือไปคว้ากุญแจรถ กะจะออกไปขับรถเล่นอย่างที่ว่า แต่ไม่ทันจะได้เดินออกจากตรงนี้ประมุขของบ้านก็เดินเข้าบ้านมาเสียก่อน ผมวิ่งไปหาป๊าทันทีตามประสาคนติดพ่อ ชายวัยห้าสิบกว่ายื่นกระเป๋าเอกสารให้แม่บ้านไปเก็บที่ห้องทำงาน จากนั้นมือเรียวของป๊าก็ทาบลงมาบนหัวของผมอย่างอบอุ่น

“เจ้าจอม คนชื่อมาร์ตินนี่เป็นใครเหรอ? ที่จอมรับมาฝึกงานในโชว์รูมน่ะ”

ความดีใจของผมถูกเบรกเอี๊ยดดดดดดดดด กำลังจะอ้าปากถามป๊าว่าเหนื่อยไหม เจอคำถามแรกของป๊าเข้าไปผมถึงกับอึ้ง ก่อนจะได้ถามป๊าว่าเหนื่อยไหมผมต้องถามตัวเองก่อนแล้วว่าป๊าไปรู้อะไรมาอี๊ก!! คือป๊ากับม๊าจะไม่รู้ความวุ่นวายในการดำเนินชีวิตของเราสามพี่น้อง ฉะนั้นเรื่องที่เฮียครามยิงคนเกือบตายเพราะเขาทำร้ายผู้หญิง เฮียรบแอบเอาเงินเจ็ดล้านไปลงทุนแล้วเจ๊ง หรือเรื่องที่ผมตื่นขึ้นมากับผู้ชายอีกคน แน่นอนว่าป๊าจะไม่รู้รายละเอียดพวกนี้ มีแต่พวกเราสามคนเท่านั้นที่รู้

เรื่องพี่มาร์ตินผมก็ไม่รู้จะบอกยังไง คนอย่างผมมันโกหกใครเนียนที่ไหนล่ะ แค่เผลอหลบตาป๊าก็จับได้แล้ว

“น้องเพื่อนครามเองป๊า พอดีน้องเขาหาที่ฝึกงานไม่ได้ครามเลยอาสาช่วยไว้ ถือว่าช่วยเด็กมันน่ะ”

เฮียครามออกตัวปกป้องผมได้อย่างรวดเร็วโดยที่ผมไม่ต้องหันไปทำสายตาเว้าวอนขอความช่วยเหลือแต่อย่างใด ให้มันได้อย่างนี้ เลือดมันต้องเข้มกว่าน้ำแบบนี้สิเฮีย!!

“อ้อ ป๊าเพิ่งได้ข่าววันนี้เอง ครามให้จอมดูแลใช่ไหมป๊าจะได้ไม่ต้องห่วง”

“ใช่ป๊า จอมจะให้เขาช่วยจอมที่อู่ก่อน”

“อื้ม ป๊าเห็นใบสมัครแล้ว หน้าตาดีใช้ได้”

ป๊าคล้องคอผมเดินไปนั่งสมทบกับเฮียทั้งสองคน ผมแอบเก็บกุญแจรถใส่กระเป๋ากางเกงอย่างแนบเนียนเพราะคิดว่าวันนี้คงไม่ได้ออกไปไหนแล้ว ป๊ากลับบ้านมาผมก็อยากอยู่กับป๊ามากกว่า แล้วก็อยากออกจากบทสนทนาที่มีไอ้พี่มาร์ตินมาเกี่ยวข้องด้วย แค่ได้ยินชื่อพี่มันภาพคืนนั้นก็ฉายวาบเข้ามาในหัวแล้ว ทรมานจริงๆ

“หน้าตาดีเหรอป๊า รบยังไม่เคยเห็น หล่อสู้รบได้เหรอ?”

“ใครจะหล่อไปกว่าลูกชายป๊าล่ะ งั้นก็ฝากดูแลเขาด้วยนะจอม เด็กฝึกงานคนแรกของโชว์รูมเราเลย”

ท้ายประโยคป๊าหันมาหาผม ผมก็ได้แต่ส่งยิ้มจางๆ ไปให้ก่อนรับปากอย่างหนักแน่น

“ครับป๊า จอมจะดูแลพี่มาร์ตินเป็นอย่างดี!”

น่าตกใจที่ครอบครัวผมรู้จักพี่มาร์ตินกันหมดแล้ว อ้อ เหลือม๊าที่ยังไม่รู้แต่คิดว่าอีกไม่นานคงรู้ ก่อนนอนป๊าคงจะเล่าให้ฟังตามประสาเขานั่นแหละ ผมไม่อยากให้พี่มันมีบทบาทอะไรในครอบครัวผมเลย ไม่อยากให้ป๊ามาถามอะไรเกี่ยวกับเขาผ่านผม เพราะสำหรับผมขอแค่กดเขาเป็นเมียได้ทุกอย่างก็จบ ไม่ได้หวังจะสานต่อสัมพันธ์อะไรทั้งสิ้น หากหลังจากที่ผมทำสำเร็จแล้วป๊ามาถามเรื่องเด็กฝึกงานที่ชื่อมาร์ติน ผมจะหาคำตอบไหนมาตอบป๊ากันล่ะ

 

______________________ 

TALK 

พี่น้องครอบครัวนี้รักกันมาก จริงๆ มีเล่มแยกที่เราแต่งของนิยายชญ.ด้วยค่ะ เป็นพาร์ทที่สามกุมารยังเด็ก วายป่วงมาก นี่เป็นการเปิดตัวพาร์ทตอนโตครั้งแรก ก็ยังรักกันเหมือนเดิมมม เฮ้ออ อบอุ่นชะมัดดด 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

มาหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น