facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.1 Call me Devil (PA-RIS)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.6k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2562 15:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.1 Call me Devil (PA-RIS)
แบบอักษร

ปั๊กกกก!! ส้นสูงถล่มกลางวง รับน้องของคณะวิศวะการบิน ในบาร์ชื่อดัง ที่เหมือนถูกปิดร้านเหมาเอาไว้ทุกโต๊ะ

“ แพร..// แพริส / งานพังอีกแล้วหรอหว่ะ “ เสียงคนในคณะต่างร้องเรียกชื่อฉันอย่างคุ้นเคย และส่ายหน้ากันเป็นแถว

ฟุ๊บบบบ!!! ฉันเดินเข้าไปกระชากหัว ผู้หญิงชุดนักศึกษาปีหนึ่งกระโปรงทรงพีทที่ดูเรียบร้อย ที่กำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าลายการ์ตูนถูไถไปที่ต้นขาของพีท

“ กินเลี้ยงคณะ หรือ ซ่องกันแน่ ห๊ะ “ฉันหันไปตวาดถามผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนของฉัน 

“ อื้อออ อื้ออออ ปล่อยเถอะคะ หนูเจ็บ “ เสียงนังเด็กคนนั้นร้องอยากตกใจ และกลัวจนน้ำตาไหล

“ปล่อยน้องเขาก่อน แพร!! นี่สายรหัสพีทเอง “ พีทพยายามจะงัดมือของฉันออกจากหัวของนังเด็กนั้นที่เอาแต่ร้องไห้และสั่นไปทั้งตัว

“ สายรหัสหรอ แล้วที่ลูบถูไถเมื่อกี้ คืออะไร ? “ ฉันตวาดพีทเสียงดังอย่างที่เคยๆทำ

“ แพร นี่ใจเย็นก่อน นี้งานเลี้ยงสายรหัสจริงๆ เมื่อกี้น้องซินเขาทำเหล้าใส่พีทจริงๆ ทียืนยันได้ “ นาที เพื่อนสนิทของพีทและฉัน ต่างร่วมกันขอร้องให้นังเด็กนี้

แทบจะทุกคนในคณะมองฉันอย่างไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ เพราะฉันไม่เคยเป็นมิตรเป็นใครเหมือนกัน

“ วิธีอ่อย โบราณมาก ขอบอก “ ฉันกระชากหัวของนังเด็กคนนั้นมากระซิบที่ข้างหู 

ฟั่บบบ ก่อนจะปล่อยมือและหันไปมองตาขวางใส่พีท และนาที

“ หนูทำอะไรผิดหรอคะ? “ ยัยเด็กนั้นยังคงร้องไห้ และมองไปทางพีทและนาทีอย่างเรียกร้องความสงสาร..

พวกคณะของพีท ก็รีบวิ่งเข้ามาปลอบยัยเด็กขวัญกระเจิงนั้นอย่างเอ็นดู

“ พีทพาแฟนมึงกลับไป “ เสียงผู้ชายคนหนึ่งในคณะพูดขึ้นเชิงไล่ฉัน

ฉันก็ได้แต่หันกลับไป ชูนิ้วกลางสวยๆให้เท่านั้นแหละ

ยังไงพีทก็ยังเลือกฉันอยู่ดี ฉันหันไปมองเด็กนั้นอย่างเหยียดยาม 

“ แพร !! กลับ!!“ พีทคว้าข้อมือของฉัน และลากออกจากบาร์นั้น โดยมีเสียงซุบซิบนินทราตามหลังอื้ออึ้ง 

พอออกมาถึงลานจอดรถ

พีทไม่ยอมพูดกับฉันเลยแม้แต่คำเดียว เอาแต่นิ่งใส่

“ พีท พีท “ ฉันกระชากแขนพีทอย่างหาเรื่องเพราะเขาเดินไม่รอและยังทำท่าเหมือนโกรธฉันอีก

พีทหลับตาและถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะหันหน้ามามองฉัน

เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ! ฉันสบัดมือตบหน้าพีททันที จนหน้าพีทขึ้นรอยแดงเต็มไปหมด

“ ทำไม นี้ฉันมาขัดจังหว่ะ นายกับอีเด็กนั้นหรอ ?? “ ฉันตวาดถามพีทอย่างโมโห

พีทหลับตาสนิท ขบกรามสั่นด้วยอารมณ์ที่โกรธไม่แพ้กัน

“ มันไม่ได้มีอะไรแพร ซินเขาเป็นหลานรหัสของพีท เข้าใจบ้างสิ “ พีทลืมตาขึ้นก่อนจะอธิบายอย่างใจเย็น

ฉันนิ่งสงบลง ก่อนจะพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ อย่างใจเย็น

“ หายโกรธได้รึยัง? “พีทถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็น

ฟุ๊บบบบ พีทดึงฉันเข้าไปกอดแน่นๆ

“พีทมีแค่แพรนะ และพีทก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีด้วย นี่มันแค่งานเลี้ยงสายรหัสเท่านั้น“ พีทลูบหลังฉันอย่างปลอบใจ

ฉันยังคงนิ่งไปตอบอะไร..ผลั๊กก ฉันผลักอกของพีทอย่างแรง และมองไปทางอื่น เพราะยังมีอารมณ์โกรธอยู่บ้าง แต่ก็เบาลงกว่าตอนแรก ก่อนจะทุบอกของพีทไปแรงๆอีกที

“ แน่ใจนะว่าไม่มีอะไร “ ฉันถามพีทเสียงเข้ม

“ ไม่มี “พีทส่ายหน้าและมองฉันด้วยแววตาที่มั่นใจ

เขาถอดรองเท้าของเขาให้ฉันใส่แทน เพราะว่า ฉันปาทิ้งไปแล้ว หนึ่งข้าง

และพีทยังคงเปิดประตูรถให้ฉันเหมือนทุกครั้ง..

    ฟังเรื่องราวดีของฉันมาบ้าง คงพอจะรุ้ว่า ฉันนะ นิสัยดีมากแค่ไหน งั้นมารู้จักฉันกันอีกหน่อยแล้วกัน...

ฉันชื่อแพริส หรือจะเรียกสั้นๆว่า แพรก็ได้ ถ้าเราสนิทกัน

ฉันเป็นนักศึกษา คณะมนุษย์ศาสตร์ มหาลัย IAU international ส่วนคนที่นั่งข้างฉันตอนนี้ ก็คือ พีท แฟนสุดหล่อแสนดีที่เขา ทนคบฉันมาได้ถึง 5 ปี

จริงๆตัวพีทเอง เขาก็เคยมีเรื่องผู้หญิงหรอก เพียงแต่ผู้หญิงส่วนใหญ่เนี้ยชอบเขาหาพีทซะเหลือเกิน 

“ หิวมั้ยแพร ? “ พีทหันมาถามฉันขณะที่เขากำลังขับรถกลับ คอนโด

“ ไม่ละ ลดความอ้วนอยู่ “ ฉันตอบไปก่อนจะนั่งพิมแชทกับเพื่อนในโทรศัพท์ไป

“ ไม่เห็นต้องลดเลย แค่นี้ก็ดีอยู่แล้ว “ พีทบีบพุงของฉันเล่นนิดๆ

ฉันวางโทรศัพท์และหันไป มองพีทอย่างขู่ๆ เชิงหยอกล้อ เขาก็หัวเราะออกมาได้

ฉันไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่า คนเจ้าอารมณ์ โมโหร้าย ขี้หึงขี้เหวี่ยงแบบฉัน ผู้ชายดีๆแบบพีทจะทนฉันมาได้ตั้งห้าปี

และนั้นทำให้ฉันหวงห่วงพีทเอามากๆ เพราะพีททั้งแสนดี ทั้งอนาคตไกล และเป็นคนเดียวที่เข้าใจและยอมฉันมาตลอด

@ คอนโด

เนื่องจากฉันเนี้ยอยู่คอนโดกับยัยมิล่า น้องสาวแท้ๆของฉัน  

ฉันจึงไม่อยากทำพฤติกรรมไม่ดีเรื่องการย้ายไปอยู่กับผู้ชายให้น้องเห็น กลัวว่าน้องสาวจะเอาแบบอย่างนะ อย่างน้อยฉันก็มีความคิดด้านดีๆอยู่บ้าน

แม้ว่าพีทจะเคยขอในสิ่งนั้น แต่ฉันยังยืนยันหนักแน่นว่า ขอให้เขารอในวันที่ฉันพร้อม...สิ่งพีทก็โอเคที่รอ...

“ เข้าห้องแล้วล๊อคประตูดีๆ นะ “ พีทเดินมาส่งฉันถึงหน้าห้อง

“ คอนโดเราปลอดภัยจะตาย “ ฉันตอบพีทและยักไหล่เล็กน้อย

“ ฝันดีนะ แพร “ พีทดึงฉันเข้าไปจูบเล็กน้อย

“ เข้ามาในห้องก่อนก็ได้นะคะ “ เสียงของยัยมิล่าตะโกนมาจากโซนห้องรับแขก

“ หวัดดีมิล่า ไว้พรุ่งนี้พี่แวะมา วันนี้ขอตัวไปปั่นงานโปรเจ็คก่อนนะ “ พีทก็ตะโกนตอบอย่างเป็นกันเอง ก่อนจะยิ้มให้ฉัน และโบกมือบะบ๊าย

 ————————

“ นี่พี่ไปพังงานเลี้ยงสายรหัสของ คณะพี่พีทอีกแล้วหรอ?? “ เสียงยัยมิล่า เดินถือไอแพดเข้ามาหาฉัน และมองอย่างตำหนิ

“ ไม่ใช่เรื่องของเด็ก ไปเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยเถอะนะ “ ฉันตอบก่อนถอดรองเท้า และโยนกระเป๋าสะบายไว้บนโซฟาอย่างเซงๆ

“ พี่แพร “ มิล่า เดินเก็บกระเป๋า และรองเท้าให้ฉัน เพราะยัยนี้ได้นิสัยกุลสตรีผู้เรียบร้อยมาจากแม่เต็มๆ

ต่างจากฉันที่เลือดร้อนได้พ่อ

“ อะๆ อยากจะพูดอะไรก็พูดมา ​“ ฉันถอนหายใจ และกรอกตามองบน เพื่อฟังยัยน้องจอมเฉิ่มพูดต่อ

“ นี้เป็นครั้งที่ร้อยแล้วมั่ง ที่พี่ไปหักหน้าพี่พีทแบบนั้น ไม่สงสารเขาบ้างหรอ? “ มิล่ายังคงบ่นๆฉันเหมือนกับแม่

 “ เห้อออ “ ฉันก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างไม่ใส่ใจ

“ มิล่าอยากให้พี่แพรใจเย็นกว่านี้ และก็ให้เกียติคนอื่นบ้าง “ มิล่านั่งลงข้างๆ พร้อมกับหนังสือเรียนเล่มหนาของเธอ

“ แม่สั่งให้มาพูดใช่มั้ย ? “ ฉันแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย 

“ ก็ใช่ แต่มิก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน “ น้องก็ตอบมาสั้นๆ

“ อื้ม จะพยายาม “ ฉันก็หยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปหยิบไวน์มาจิบๆ เพื่อผ่อนคลายไป ในขณะที่ยัยมิล่านั่งอ่านหนังสือเรียน

Morning ..

เช้าวันต่อมา

ฉันกับพีทก็ไปเรียนตามปกติ ฉันก็อยู่ตึกคณะฉัน ส่วนพีทก็ไปคณะของเขา

“ ไง ยัยแพร มีเรื่องไม่เว้นแต่ละวันเลยนะ “ เสียงยัยลิปดาเดินเข้ามานั่งข้างฉันในห้องเรียน

“ แต่อีลิป กูว่ายัยเด็กนั้นไม่ธรรมดาเลยนะ “ ฉันตอบก่อนจะแบะปากเล็กน้อย

“ ถ้ามึงเอา กูก็เอา “ ยัยลิปดามือตบคู่บุญบารมีของฉันเอง

“ มีสักวันมั้ยที่พวกมึง จะไม่เป็นนักเลงโตห๊ะ พวกชะนี “ เสียงโว้ยวายของ อิเอม ตุ๊ดตัวล้ำบึก พูดขึ้นอย่างเอื้อมระอาในพวกฉัน

“ เรียนวิศวะการบินได้ ก็แสดงว่ารวยมาก ระวังเถอะไปเล่นพวกลูกมาฟงมาเฟียเข้า“ ยัยเอม ก็พูดแทรกขึ้นๆสั้นๆ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งขนาบข้างฉันเอาไว้

“ ไม่ธรรมดาที่ว่า ไม่ใช่เรื่องรวย แต่เป็นเรื่องแรดมากกว่า อีกอย่างกูไม่กลัวหรอก “ ฉันที่กำลังกดส่อง ไอจีของพีท ที่มีเด็กสาวหน้าเนริ์ดคนหนึ่งกด ฟอลโล่มา

ซึ่งมันก็คือยัยเด็กจอมแอ๊บนั้น ฉันก็โชว์ให้ยัยลิปดากับ ยัยเอม ดู

“ นางฟอลแฟนมึง ทั้งที่เพิ่งโดนมึงจิกกะบาลไปเมื่อวานเนี้ยนะ เสี่ยงตายมากลูก!!!“ ลิปดาขมวดคิ้วเล็กน้อย และแบะปาก

“ พวกมึงก็ คริสส มากกกก “ ยัยเอมเองหันมามองฉันและแบะปากเล็กน้อย

“ กูบอกแล้วว่ายัยนี้ไม่ธรรมดา สงสัยอยากจะลองดีกับฉัน! “ ฉันพูดอย่างกำไม้กำมือ

“ อิลิป!!”ทั้งเสียงแหลบ และเสียงผู้ชายของ ทั้งอิลิป และอิเอมเรียกชื่อฉันขึ้นพร้อมกัน

“ พอเลยนะ ถ้าตบสนั่นเมืองแบบนี้ มึงโดนพักการเรียนยาวๆแน่ “ นังเอม ตุ๊ดผู้รักความสงบ รีบส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วยทันที

“ก็จริงอิแพร ครั้งที่แล้ว มึก็ไปมีเรื่องกับ ยัยบีบี คณะสังคม ตอนที่ตบกันแย่งโต๊ะลานกิจกรรม วันนี้จะตบเพราะหวงพีทไปอีก คณะบดีเรียกมึงไม่พักแน่ “ ยัยลิปดายิ้มแห้งๆให้ฉัน

“ เออๆ กูจะพยายามทำตัวเป็นเด็กดี ของพวกมึงละกัน โอเคนะ “ ฉันฉีกยิ้มกว้างอย่างจริงใจให้เพื่อนรักทั้งสอง

“ อย่ายิ้มเลย กูไม่ชิน “ ยัยลิปดารีบหันหน้าหนีทันที

นี่ถ้าไม่นับว่าพวกมันเป็นเพื่อน ฉันก็คงตบพวกมันไปด้วยละ กวนทีนเหลือเกิน

ฉันเรียนเสร็จเร็วกว่าพีท แค่หนึ่งชั่วโมง ฉันก็เลยแวะมานั่งรอพีท ที่ร้านกาแฟใต้คณะของพีท

ก็มีโต๊ะของพวกนิสิตวิศวะการบินนั่งกันอยู่ สองสามคน แต่พวกนั้นเหลือบมองทางฉันตลอด 

“ ที่ไอ้พีทไม่ยอมเป็นประธานรุ่นก็เพราะ คนนี้แหละ “ พวกนั้นยังคงกระซิบเรื่องของฉัน

ฉันก็พยายามจะไม่ใส่ใจแล้วนะ เพราะไม่อยากจะดังในเรื่องแย่ๆไปมากกว่านี้

“ สวยสัส แต่ดูหยิ่ง และนิสัย... “ อีกคนก็พูดเสริมทันที แต่ก็หยุดพูดเมื่อเห็นว่าฉันเดินเข้ามาใกล้

“ มองทำไมหรอ?? หน้าเหมือนแม่(มึง) รึไง ? “ ฉันพูดขึ้นลอยๆ ขณะเดินกลับจากสั่งกาแฟ และหยุดตรงโต๊ะนั้นเล็กน้อย 

 

 

ปล. นี่แพริสเอง ถ้ารู้ร้าย รู้แรง แล้วไม่ชอบ ก็กดผ่านนะ ไม่ชอบดราม่า

แต่ถ้าอยากอ่านชีวิตสุดแซ่บของแพร...ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

ถึงแพรจะเป็น...ผู้หญิงนิสัยไม่ดี แต่แพรก็รักใครรักจริงนะ.....

โลกของนางมารร้ายอะ อาจจะไม่ได้มีแค่ด้านมืดก็ได้นิ ถ้าลองเปิดใจอ่านดู

ความคิดเห็น