เจ้าชีวัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2558 23:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 21
แบบอักษร

หลังจากที่แยกกับฟ้าครามเลเวลก็มานั่งสงบสติอยู่ในห้องทำงานเพราะเขากลัวว่าหากอยู่กับฟ้าครามนานๆอาจจะอดใจไม่ไหวรุนแรงกับร่างเล็กอีก 

 

Truuuu Truuuuu Truuuu

เสียงโทรศัพท์ของเลเวลที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้น ร่างสูงหยิบขึ้นมาดูก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของแคท เเม่ของเกรท

 

 

"ว่าไง" เลเวลกดรับสายก่อนจะพูดตอบรับเสียงเรียบ

 

 

(พี่เวล เกรทอยู่กับพี่ใช่ไหม) แคทถามกลับ เสียงสั่นๆเพราะกลัวเลเวลอยู่ไม่น้อย

 

"อืม ถามทำไม" เลเวลถามกลับ แคทอึกอักเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกมา

 

(เอ่อ..คือ แคทว่าจะไปรับเกรทกลับบ้านนะ แคทต้องการแก้แค้นกาย)

 

"แกยังมีจิตสำนึกความเป็นแม่อยู่ไหมห๊ะ!!!" เลเวลตะคอกถาม ร่างสูงเองก็โมโหไม่น้อยที่น้องสาวตัวเองทำแบบนี้

 

( แคทต้องการลูกจริงๆพี่เวล ถ้าได้เกรทกลับมา มันจะทำให้กายทรมานเมื่อเห็นเกรทรับผลกรรมในสิ่งที่เขาทำ กายจะต้องรู้สึกผิดที่ไม่อยู่กับแคท ทิ้งแคท) แคทบอกเสียงสั่น เลเวลกัดฟันกรอดทันที

 

"ชีวิตเกรทขึ้นอยู่กับว่าผัวแกจะอยู่หรือไม่อยู่กับแกเท่านั้นใช่ไหมแคท แกเป็นแม่ที่แย่มากรู้ตัวไหม" เลเวลต่อว่าน้องสาวตัวเองออกมา

 

(แคทจะทำยังไงมันก็เรื่องของแคทนะพี่เวล เกรทเป็นลูกแคท แคทจะทิ้งจะขว้างยังไงมันก็ลูกแคท พี่เวลคืนเกรทมาดีกว่านะ) แคทพูดบอก เลเวลอึ้งเล็กน้อยที่แคทพูดเหมือนไม่แคร์ความรู้สึกของเกรท 

 

"เกรทมันก็คนนะเว้ย ถึงมันจะเป็นเด็กแต่มันก็มีหัวใจ มันจะคิดยังไง รู้สึกยังไงที่คนที่มันรักทั้งสองคนไม่รัก ไม่แคร์ความรู้สึกของมัน" เลเวลบอกกลับ

 

(มันจะเป็นยังไงก็ช่างมันสิ พ่อมันเลวเอง) แคทเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้

 

"ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยให้หลานฉันกลับไปอยู่กับแม่เลวๆอย่างแกแคท ฉันคิดว่าไอ้กายมันยังรักลูกและต้องการจะดูแลลูก ฉันจะส่งเกรทไปอยู่กับไอ้กายและแกก็ไม่ต้องไปยุ่งกับเกรทอีก" เลเวลบอกเสียงเรียบก่อนจะตัดสายน้องสาวทิ้งไป  ร่างสูงยกมือกุมขมับตัวเองและเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยความอ่อนล้า

 

"เกรทมันก็คนนะเว้ย ถึงมันจะเป็นเด็กแต่มันก็มีหัวใจ มันจะรู้สึกยังไงที่คนที่มันรักทั้งสองคน ไม่รัก ไม่แคร์ความรู้สึกของมัน" อยู่ๆคำพูดของเลเวลที่พูดกับแคทก็ลอยเข้ามาในหัว ร่างสูงขมวดคิ้วนิดๆเมื่อนึกถึงอีกคน

 

"มึงจะรู้สึกยังไงว่ะครามที่กูกับไอ้ดินเอามึงมาเป็นตัวแก้แค้นแบบนี้" เลเวลพูดก่อนจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อย ฟ้าครามที่นอนตื่นขึ้นมาแล้วก็เดินลงมาหาเลเวลที่ห้องทำงาน ร่างเล็กเปิดประตูเข้ามาก่อนจะเห็นเลเวลนั่งหลับอยู่บนโต๊ะทำงาน

 

"ห้องก็มีทำไมไม่ไปนอน" ฟ้าครามบ่นอุบอิบก่อนจะเดินเข้าไปหาร่างสูงเพื่อจะปลุก

 

พรึบ

 

"เหวอออ" ฟ้าครามร้องเสียงหลงรีบยกมือขึ้นโอบคอของเลเวลทันทีเมื่อร่างสูงที่คิดว่านอนหลับดึงเขาลงไปนั่งที่ตัก

 

"จะลักหลับกูหรอ" เลเวลถามเสียงเรียบ ฟ้าครามเงยหน้ามองค้อนเลเวลทันที

 

"ผมจะปลุกพี่ต่างหาก" ฟ้าครามพูดบอก เลเวลยิ้มนิดๆก่อนจะกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น

 

"ปลุกทำไมกูไม่ได้หลับสักหน่อย แค่พักสายตา"เลเวลพูดบอก ฟ้าครามดิ้นลงจากตักของเลเวลซึ่งร่างสูงก็ยอมปล่อยโดยดี

 

"ผมไม่คิดจะลักหลับพี่หรอกนะ คนอะไรหลงตัวเองชะมัด แบร่!!" ฟ้าครามแลบลิ้นใส่เลเวลแล้ววิ่งหนีออกไป 

 

"กวนตีนนะมึง" เลเวลพูดบ่นไม่จริงจังนัก ก่อนที่รอยยิ้มบนหน้าของร่างสูงจะค่อยๆหายไปเมื่อคิดในสิ่งที่ตัวเองจะทำต่อจากนี้

 

 

 

 

"น้าครามมมม"เสียงใสๆของเกรทดังขึ้นเมื่อเห็นฟ้าครามเดินออกมา ฟ้าครามยิ้มให้หลานชายก่อนจะเดินเข้าไปหาและหอมแก้มเกรทฟอดใหญ่

 

"ไงครับเด็กดี ทำอะไรอยู่"ฟ้าครามถาม เกรทยิ้มก่อนจะยกกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะให้ฟ้าครามดู

 

"วาดภาพฮ่ะ" เกรทบอก ฟ้าครามหยิบภาพจากมือของเด็กน้อยมาดู ร่างเล็กขมวดคิ้วนิดๆเมื่อเห็นภาพคล้ายๆคนสามคนกำลังจับมือกันอยู่กลางทุ่งหญ้าที่มีดอกไม้บานสะพรั่ง

 

"นี่ภาพอะไรครับเกรท"ฟ้าครามถาม

 

"ภาพของเกรท น้าคราม แล้วก็น้าเวลไงฮ่ะ สวยไหมๆ" เกรทพูดอธิบาย

 

"ทำไมไม่วาดภาพเกรท ป๊ากะม๊าล่ะครับ" ฟ้าครามถามโดยไม่ได้คิดอะไร เกรทหุบยิ้มและทำหน้าเศร้าทันทีจนฟ้าครามนึกอยากจะตบปากตัวเองที่ถามแบบนั้นออกไป

 

"ป๊ากะม๊าทิ้งเกรทแล้วนิฮ่ะ ฮึก เกรทเหลือแค่น้าครามกะน้าเวลที่รักเกรท ฮึก ฮื้อๆๆๆ" เกรทพูดก่อนจะปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่น ฟ้าครามหน้าเสียทันที

 

"เกรทเป็นอะไร"เลเวลถามเสียงเรียบเมื่อได้ยินเสียงของเกรทร้องไห้ดังลั่นบ้าน ฟ้าครามที่นั่งหน้าเสียอยู่เงยหน้ามามองเลเวลด้วยน้ำตาตลอเบ้า

 

 

"ครามขอโทษ อึก ครามทำเกรทร้องเอง แต่ครามไม่ได้ตั้งใจ" ฟ้าครามบอกเสียงแผ่ว เลเวลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ทำให้ฟ้าครามหน้าเสียกว่าเก่าเพราะคิดว่าเลเวลจะโกรธตัวเองที่ทำหลานร้องไห้ 

 

"อย่าร้อง" เลเวลพูดบอกเมื่อเห็นฟ้าครามทำท่าจะร้องไห้ ร่างสูงเดินไปนั่งที่โซฟาก่อนจะอุ้มเกรทมานั่งตักและรั้งฟ้าครามเข้ามากอด

      "จะร้องมาราธอนแข่งกันหรือไง" เลเวลถามเมื่อเห็นว่าฟ้าครามกับเกรทร้องไห้ออกมาพร้อมกัน ฟ้าครามซุกหน้าลงกับอกของเลเวล เกรทเองก็ซุกหน้าลงกับซอกคอของเลเวลเช่นกัน เลเวลอยากจะหัวเราะออกมาดังๆเมื่อเห็นการกระทำของทั้งคู่แต่ก็เงียบและยอมให้ทั้งสองซุกกอดอยู่อย่างนั้นจนทั้งสองคลายสะอื้นลง

     "บอกได้หรือยังว่าเป็นอะไร"เลเวลถามหลังจากที่พาทั้งสองคนไปล้างหน้าเเล้วกลับนั่งที่เดิม

 

 

"ผมผิดเองแหละที่ไปถามหาพ่อกับแม่ของเกรทเลยทำให้เกรทร้องไห้" ฟ้าครามบอกเสียงแผ่ว เลเวลเองก็พอจะเข้าใจเหตุการณ์บ้างแล้วจึงรั้งทั้งสองคนเข้ามากอด

 

"เกรทโกรธน้าครามหรอครับ" เลเวลหันไปถามหลานชาย เกรทส่ายหน้าไปมาทันที

 

"เกรทไม่โกรธน้าครามฮ่ะ เกรทแค่คิดถึงป๊ากะม๊า" เกรืพูดบอก พร้อมกับยกมือไปเช็ดน้ำตาให้ฟ้าคราม

    "น้าครามอย่าร้องนะฮ่ะ เกรทไม่ได้โกรธน้าครามนะ" ฟ้าครามยิ้มรับก่อนที่เกรทจะโผเข้ากอดฟ้าคราม

 

"น้าครามขอโทษนะครับเกรท"ฟ้าครามบอกเสียงสั่น

 

"เกรทไม่โกรธน้าคราม เกรทรักน้าคราม รักน้าเวล รักป๊ะป๊าคิส รักพี่ๆ รักป๊ากายด้วย"เกรทพูดบอก ฟ้าครามกอดเกรทแล้วโยกไปมาโดยไม่รู้สึกเอ๊ะใจเลยสักนิดที่เกรทไม่ได้บอกว่ารักแม่ตัวเอง มีเพียงเลเวลเท่านั้นที่ขมวดคิ้วกับคำพูดของหลานชาย เมื่อปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยเเล้วเลเวลก็ไล่ให้ทั้งสองคนไปอาบน้ำและเข้านอน ร่างสูงกลับมาที่ห้องทำงานอีกครั้งก่อนจะกดโทรศัพท์โทรออกหาพี่ชายตัวเอง

 

(ว่าไงไอ้น้องชาย) เสียงของคิสถามขึ้น

 

"เฮียไอ้แคทมันโทรหาเฮียหรือเปล่า" เลเวลถามกลับ

 

(ก็โทรมาถามหาเกรทอ่ะ มีอะไรทำไมเสียงไม่ค่อยดีเลย) คิสถาม เลเวลถอนหายใจหนักๆก่อนจะเล่าเรื่องที่แคทโทรมาคุยกับตนเองให้คิสฟัง

     (แกรีบส่งเกรทไปอยู่กับไอ้กายเลยนะแล้วก็เล่าเรื่องนี้ให้ไอ้กายฟังด้วย ถึงไอ้กายมัยจะเลิกกับแคทแต่ใช่ว่ามันจะไม่รักลูกเพราะแคทมันทำตัวมันเองไอ้กายถึงได้เลิกกับมัน) คิสพูดบอก เลเวลรับคำพี่ชายก่อนจะคุยกันอีกนิดแล้วจึงวางสาย ร่างสูงเดินออกจากห้องทำงานตรงขึ้นห้องทันทีเมื่อขึ้นไปถึงห้องเลเวลก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นฟ้าครามและเกรทนอนกอดกันอยู่บนเตียงทั้งหน้าของเกรทและฟ้าครามมีแป้งติดอยู่บนหน้าเป็นจุดๆ เลเวลเดินเข้าไปใกล้ๆก่อนจะก้มลงหอมแก้มทั้งสองคน

 

"ฝันดีนะเด็กดื้อ" เลเวลพูดบอกก่อนจะหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป เมื่ออาบน้ำเสร็จร่างสูงก็เดินออกมาสำรวจคสามเรียบร้อยภายในห้องแล้วขึ้นมานอนข้างๆฟ้าครามโดยกอดทั้งฟ้าครามและเกรทเอาไว้ไม่นานก็หลับลงไป

 

 

 

 

 

 

++++++100%+++++++

 

ตอนนี้ไม่มีอะไรมาก เรียบๆ ง่ายๆ และมึนๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น