วาเลีย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณชาย~เธอสวยนะ...ฉันชอบ~1 NC+

ชื่อตอน : คุณชาย~เธอสวยนะ...ฉันชอบ~1 NC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2563 18:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณชาย~เธอสวยนะ...ฉันชอบ~1 NC+
แบบอักษร

Rrr...

 

“ค่ะ...ป้า” ฉันรับสายจากป้าของฉัน

 

“นี่ลิน...พรุ่งนี้แกต้องมาที่คฤหาสน์ตอนเจ็ดโมงเช้า...เอาของที่จะใช้มาให้ครบ...ห้ามเลทห้ามสายนะเช้าใจมั้ย?!” ป้าพูด

 

“เข้าใจแล้วค่ะ” ฉันพูด

 

“โอเคแค่นี้แหละ” แล้วป้าฉันก็วางสายไป

 

ฉันชื่อ นันท์นลิน ชื่อเล่น ลิน อายุ 23 ปี กำลังจะต้องไปเป็นสาวใช้ให้คฤหาสน์ อัศวธาดานนท์ ที่เป็นตระกูลผู้ดีเก่าแก่และมีความลึกลับมากมาย

 

“โอ้ยยยย!!...ทำไมฉันต้องไปด้วยเนี่ยยย!!”

 

ฉันได้แต่นั่งโอดครวญอยู่คนเดียว เพราะฉันไม่อยากไปเป็นสาวใช้ที่นั่น ก็ที่คฤหาสน์นั่นมีแต่เรื่องลึกลับเต็มไปหมด แถมฉันยังต้องไปใช้ชีวิตกินอยู่ที่นั่นอีก

 

นี่ไม่อยากจะเม้าท์เลยนะ! แต่เขาว่ากันว่าคุณชายที่คฤหาสน์นั่นเป็นโรคจิตแหละ นี่ยังไม่หมดนะบางคนก็บอกว่าคุณชายเป็นผีดิบแล้วคฤหาสน์นั่นก็มีผีสิงอยู่ด้วยนะ น่ากลัวจะตายไป!!

 

ฮือๆๆๆ ฉันไม่อยากไปเลย แต่เพราะป้าฉันขอร้องไว้เพราะคนใช้ที่นั่นขาดคนอยู่ฉันก็เลยต้องไปให้

 

แต่เอาจริงๆข้อเสนอที่นั่นมันก็ล่อตาล่อใจหญิงสาวที่ตกงาน และไม่มีปัญญาจ่ายค่าเช่าห้องอย่างฉันอยู่แหละ เพราะป้าฉันเป็นหัวหน้าแม่บ้านเขาเลยจะให้เงินพิเศษกับฉันนิดหน่อย แถมยังมีที่อยู่ฟรีข้าวฟรีอีกสามมื้อแล้วทำไมฉันจะไม่ไปล่ะ หึๆ

 

เช้าวันต่อมา

 

7 โมงเช้า

 

ฉันแบกกระเป๋าและข้าวของที่ฉันมีมาหน้าคฤหาสน์อัศวธาดานนท์

 

“มาแล้วเหรอ...มีของแค่นี้ใช่มั้ย...เอาวางไว้นี่ก่อนแล้วรีบไปแต่งตัวเร็ว...ชุดอยู่ในห้องน้ำรีบไป!!” ป้ารีบร้อนออกมารับฉันที่หน้าคฤหาสน์และพาฉันเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำ

 

แปลกจังทำไมคฤหาสน์มืดไปหมดเลยว่ะ อย่างกับคฤหาสน์ผีสิงแหนะ!!

 

เฮ้ออออ! เอาว่ะเพื่อเงิน! สู้!!!!

 

แต่เอ๋~ ชุดแม่บ้านที่นี่น่ารักจังแฮะ เสื้อสีขาว กระโปรงเอี้ยมสีชมพู มีโบว์ใหญ่สีเขียว แถมยังมีผ้าคาดหัวสีขาวน่ารักๆอีกด้วย ชุดสวยไม่เหมือนที่อื่นเลยดีจัง อิอิ

 

ฉันยืนหมุนตัวดูชุดแม่บ้านไปมาอย่างมีความสุข

 

“ตึ่งๆๆ!!...ออกมาได้แล้ว!!...เปลี่ยนเสร็จรึยัง!!” ป้าทุบประตูห้องน้ำเร่งให้ฉันออกไป

 

“เสร็จแล้วๆค่ะ” รีบจังเลยนะป้า ฉันเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำทันที

 

“นี่...เดี๋ยวพาไปคุยกับท่านผู้หญิง...พูดจาให้มันดีดีนะ” ป้าพูดแล้วเขาก็พาฉันไปที่ห้องๆนึง ดูเหมือนจะเป็นห้องทำงานขนาดใหญ่ที่ตกแต่งได้โคตรหรูเลย

 

ต้องรวยมากแน่ๆเลย แต่ทำไมไม่ตกแต่งให้มันสว่างกว่านี้หน่อยนะ คฤหาสน์มืดชิบหาย จะมีผีออกมามั้ยเนี่ย!

 

“มาแล้วค่ะท่านผู้หญิง” ป้าเดินกุทมือก้มหน้าอย่างสุภาพเข้าไปในห้องที่มีผู้หญิงที่มีอายุแล้วกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่

 

“นี่...แนะนำตัวเองสิ” ป้าสะกิดแขนแล้วกระซิบบอกฉัน

 

“สวัสดีค่ะ...หนูชื่อนันท์นลินเป็นแม่บ้านคนใหม่ค่ะ” ฉันพนมมือไหว้และแนะนำตัวอย่างสุภาพ

 

“อ่อ...มาแล้วเหรอ...ดี...ห้องเธออยู่ข้างล่างให้หัวหน้าแม่บ้านพาไปแล้วกัน...แล้วก็ไปเตรียมอาหารให้คุณชายด้วย...เธอต้องเป็นคนรับใช้ส่วนตัวของคุณชาย” ท่านผู้หญิงเดินมาตรงหน้าฉัน

 

“แล้วอย่าได้ริไปอ่อยคุณชายเด็ดขาด...ถ้าฉันรู้ล่ะก็...เธอตาย!” ท่านผู้หญิงกระซิบบอกก่อนจะจ้องหน้าฉันด้วยท่าทางน่ากลัว

 

“ค่ะ” ฉันรีบตอบตกลงทันที

 

ท่านผู้หญิงคนนี้คือ ท่านผู้หญิง ฉัตรฤดี อัศวธาดานนท์ อายุ 52 ปี เป็นแม่ของคุณชาย กฤษกร อัศวธาดานนท์ อายุ 27 ปีคนที่ฉันกำลังต้องไปรับใช้

 

ฉันรีบไปเก็บกระเป๋าแล้วไปเตรียมอาหารในห้องครัวแล้วเอามาเสิร์ฟให้คุณชายที่ห้อง

 

“ก๊อก...ก๊อก...อาหารค่ะ” ฉันเคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไป

 

ทำไมห้องมืดแบบนี้เนี่ย ฉันค่อยๆเดินเข้าห้องไปอย่างช้าๆ

 

“ให้วางตรงไหนดีค่ะ” ฉันถาม

 

“วางไว้บนโต๊ะนั่นแหละ” คุณชายพูด

 

น่าแปลกที่เขาเอาแต่นอนซุกตัวในผ้าห่มอยู่ตลอดเวลา หรือเขาจะเป็นผีดิบจริงๆนะ ว่าไปนั่น 55555

 

“ตุ้บ...เพล้งงงง!...โอ้ยยย!!” ฉันเดินสะดุดขอบโต๊ะจนทำถาดอาหารหล่นจนจานแตกเละเทะไปหมดเลย

 

“เหี้ยเจ็บ...ทำไมต้องอยู่ห้องมืดๆด้วยว่ะ...อุ๊ปส์!!!” ฉันรีบเอามือปิดปาก เผลอหลุดปากซะได้!

 

“ขอโทษค่ะๆๆ” ฉันรีบหันไปขอโทษคุณชายทันที

 

แต่จู่ๆตรงหน้าฉันก็มีผู้ชายสูงโปร่งผิวขาวซีดมานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า

 

“ฮ่าๆๆ...ฉันไม่เคยเห็นแม่บ้านคนไหนด่าเก่งเหมือนเธอเลย” ชายหนุ่มรูปงามผิวขาวซีดพูด

 

“ขอโทษค่ะๆๆ...ฉันเพิ่งมาทำงานวันนี้วันแรก...ขอโทษค่ะ” ฉันรีบเก็บเศษจานที่แตกใส่ถาดอาหาร

 

“เธอทำให้ห้องฉันเลอะ...เธอต้องโดนทำโทษ” จู่ๆผู้ชายผิวขาวซีดก็อุ้มฉันขึ้น

 

“จะทำอะไรค่ะ...ปล่อยฉันนะ” ฉันพยายามดิ้นแต่ดูเหมือนร่างสูงโปร่งจะแข็งแรงกว่าที่ฉันคิด

 

เขาอุ้มฉันไปโยนลงที่เตียง

 

“ชู่ววววว~...เบาๆสิ...อย่าขัดใจคุณชายอย่างฉันจะได้มั้ย”

 

เอ๊ะ!! งั้นผู้ชายรูปงามที่ผิวขาวซีดคนนี้คือคุณชายที่นอนคุมโปงอยู่เมื่อกี้งั้นอ๋อ!!

 

“ปะปล่อยฉันเถอะคะ” ฉันถูกคุณชายขึงไว้ที่เตียง

 

“เธอนี่น่าสนใจดีแฮะ...เรามาสนุกกันหน่อยดีมั้ย...จ๊วบๆๆๆ”

 

จู่ๆปากนุ่มๆก็มาประกบที่ปากฉัน ก่อนที่จะถูกลิ้นอุ่นๆสอดเข้ามาในโพรงปาก มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเลย

 

แล้วมือใหญ่ของเขาก็ลูบไล้มาที่ต้นขาขาวของฉัน

 

“เนียนจัง...เธอสวยนะ...ฉันชอบ~” เสียงแหบพร่าของเขาทำเอาฉันขนลุกซู่ไปทั้งตัว

 

เขาเริ่มล้วงมือเข้ามาในกระโปรงของฉันแล้วลูบคลำโหนกที่อวบอูบ

 

“คะคุณชายหยุดเถอะค่ะ...ถ้าท่านผู้หญิงรู้ฉันตายแน่ๆ” ฉันพยายามปฏิเสธเขาถึงมันจะรู้สึกดีมากๆเลยก็เถอะ

 

“งั้นก็อย่าให้ใครรู้สิ...จริงมั้ย” มือคุณชายค่อยๆปลดกระดุมเสื้อฉันออกอย่างชำนาญ จนเผยให้เห็นเต้าใหญ่ที่อวบสวยของฉัน

 

“ใหญ่จัง...ขอชิมหน่อยนะ~...แผล็บๆ...จ๊วบๆๆ” คุณชายแลบลิ้นละเลงเลียดูดหัวนมสีชมพูของฉันอย่างเมามันส์

 

“อ๊ะห์...อ๊ะห์...คุณชายขาา~...มันเสียว...อ๊อยย” ฉันเด้งเต้าสวยให้คุณชายดูดอย่างแรดร่าน จนลืมคำเตือนของท่านผู้หญิงไปเลย

 

“ก๊อกๆๆ...คุณชายคะ...ท่านผู้หญิงเรียกพบค่ะ” แม่บ้านมาขัดจังหวะจนได้

 

“ได้...เดี๋ยวผมไป” คุณผู้ชายตะโกนบอกแม่บ้านที่อยู่ข้างนอกห้อง

 

“อดสนุกต่อเลย...แต่ฉันชอบเธอนะ” คุณผู้ชายส่งยิ้มชวนฝันให้ฉัน

 

ฉันกับคุณชายเลยต้องหยุดกิจกรรมไว้แค่นั้นแล้วฉันก็รีบใส่เสื้อผ้าและลงไปเก็บจานที่แตก

 

“อ่อ...เธอชื่ออะไรฉันยังไม่รู้เลย?” คุณผู้ชายหันมาถามระหว่างที่กำลังจากเดินออกจากห้อง

 

“ลินค่ะ...นันท์นลิน” ฉันยิ้มตอบ

 

“ลินเหรอ...ชื่อน่ารักดีนะ” คุณชายยิ้มเล็กๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป

 

 

ความคิดเห็น