Maneeme

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 32 ตลอดไป (END)

ชื่อตอน : ตอนที่ 32 ตลอดไป (END)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2562 16:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32 ตลอดไป (END)
แบบอักษร

 

"เสียงดังเอะอะอะไรกัน!?"เสียงเข้มทรงอำนาจดังขึ้นจากทางชั้นสองของบ้าน ก่อนที่ชายสูงวัยคนหนึ่งจะเดินลงมาอย่างช้าๆ คุณตาพี่ฟาโรห์?

 

ท่านเป็นคนสูงอายุที่ยังดูแข็งแรงดี และสุขภาพดีมากๆ

 

"ปู่/ตา"

 

"เถียงอะไรกันเสียงดังขึ้นไปยันข้างบน"คุณตาพูดเสียงดุๆหลานทั้งสองคน ก่อนจะลากสายตาคมมามองฉัน

 

"สะ..สวัสดีค่ะ"ฉันเอ่ยทักทายพร้อมกับยิ้มบางๆ

 

"ใคร?"คุณตาพยักหน้าเบาๆให้ฉันแล้วหันไปถามพี่ฟาโรห์ด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

 

"แฟนฟาเอง..ชื่อไอติม"

 

"อืมน่ารักกว่าในรูป..ตารอตั้งนานกว่าจะยอมพามา"คุณตาพูดจบก็หันมายิ้มให้ฉัน ทำใจฉันชื้นขึ้นมาทันที

 

"ยัยเฟียร์เอาให้ดูใช่มั้ยเนี่ย..ฟาอุส่าห์เก็บไว้เปิดตัวทีเดียว"

 

"ถ้าเจ้าเฟียร์ไม่เอาให้ดู ตาก็รู้อยู่ดีมั้ย?"

 

"เป็นหลานท่านเรียวก็เหมือนมีกล้องวงจรปิดตามติดตัวแหละค่ะ"เฟียร์ร่าพูดขึ้นบ้างหลังจากที่เงียบไปนาน

 

โป๊กกก!

 

"เดี๋ยวจะโดนไอ้ตัวแสบ"คุณตาเอามือไปเขกหัวยัยเฟียร์เบาๆ

 

"ถ้าตาไม่ให้คนคอยดูแล ก็คงไม่รู้ว่าอยู่เมกาเฟียร์แอบหนีเที่ยวบ่อยแค่ไหน"พี่ฟาโรห์พูดจบก็ยักคิ้วใส่ยัยเฟียร์เหมือนคนเหนือกว่า

 

"เฮีย!!!.."

 

"คู่นี้เจอกันที่ไรเถียงกันตลอดไม่เบื่อกันบ้างรึไง?"

 

"ก็เฮียฟาชอบแกล้งเฟียร์อ่ะปู่"เฟียร์ร่าทำหน้างอ "นั่นไง..ปู่ดูสิเฮียแลบลิ้นใส่เฟียร์ด้วย"

 

เฟียร์ร่าที่เห็นพี่ฟาโรห์ยืนแลบลิ้นปริ้นหูปริ้นตาใส่ ก็รีบหันไปฟ้องปู่ทันที

 

เอาจริงกูปวดหัวแทนตา!

 

"ปวดหัวหน่อยนะลูกพี่น้องคู่นี้ก็เป็นแบบนี้แหละ..ดีนะที่เจ้าโฟไม่มาด้วย"คุณตาพูดกับฉันก่อนจะส่ายหัวเบาๆ พลางหัวเราะกับท่าทีของหลานทั้งสองคน

 

5 วันผ่านไป~

 

ชีวิตที่อยู่ญี่ปุ่นก็ไม่มีอะไรมากค่ะ เที่ยว กิน ช็อป วนลูปอยู่แบบนี้เกือบทุกวัน เฟียร์ร่าชวนช็อปเก่งมาก เสียหายไปหลายบาทเหมือนกัน

 

บางวันฉันก็มีไปเที่ยวกับพ่อแม่บ้าง พาพ่อแม่มาทานข้าวที่บ้านคุณตาบ้าง ซึ่งครอบครัวของเราเข้ากันได้ดีมากค่ะ แล้วสิ่งที่บังเอิญมากคือพ่อฉันเป็นหุ้นส่วนกับคุณลุงของพี่ฟาโรห์ หรือพ่อของเฟียร์ร่านั่นแหละ เลยทำให้อะไรๆก็ดูราบรื่นไปหมด

 

แต่ในช่วงเวลาห้าวันก็มีบางวันที่พี่ฟาโรห์ต้องบินกลับไทยเพื่อไปซ้อมรับปริญญาวันนั้นฉันก็จะเหงามากค่ะ แต่ก็มียัยเฟียร์นี่แหละที่ชวนไปเที่ยวบ้าง ชวนทำขนมบ้างก็สนุกดีค่ะ

 

18.30 น.

 

"แล้วเราจะกลับวันไหนล่ะ?"คุณตาถามฉันระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ

 

"อีกประมาณสองสามวันค่ะ"ฉันยิ้ม

 

"อยู่นานกว่านี้ก็ได้นะ ตาอนุญาติ"คุณตาพูดแล้วยิ้มให้บางๆ

 

"ติมเกรงใจค่ะ.."

 

ปัง!!

 

"ปล่อยกู!..กูไม่ได้โกง!!"ฉันได้ยินเสียงเอะอะโวยวายหน้าบ้าน ก่อนที่คุณตาจะรีบเดินออกไปดู ตามด้วยทุกคนในบ้านที่ทยอยเดินตามออกไป

 

"มีอะไร!?"เสียงทรงอำนาจดังขึ้น ด้วยท่าทางที่เคร่งขรึม และใบหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ทำให้เหตุการณ์วุ่นวายด้านหน้าเงียบลงทันที

 

"ไอ้นี่มันโกงเงินครับท่าน"การ์ดคนหนึ่งตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

 

"กูไม่ได้โกง!..ผมไม่ได้โกง ไอ้พวกนี้มันใส่ร้ายผม"ผู้ชายคนนั้นหันไปตะหวาดการ์ดคนนั้น ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าคุณตา

 

"ลูกน้องฉันไม่เคยทำงานผิดพลาด!"น้ำเสียงเย็นเฉียบ กับสายตาคมกริบที่มองไปยังผู้ชายคนนั้นนิ่ง ต่างกับตอนที่ท่านอยู่กับลูกหลานมาก

 

"..."

 

"ในคาสิโนมีกล้องไม่ต่ำกว่าร้อยตัว และติดทุกมุม ไม่เว้นแม้แต่ใต้โต๊ะ!"พอคุณตาพูดจบผู้ชายคนนั้นก็หน้าถอดสีทันที คงจะโกงจริงๆสินะ

 

"ผะ..ผมขอโทษ.."ชายคนนั้นรีบยกมือไหว้

 

"โอกาสมีไว้สำหรับคนที่ไม่โกหก"

 

"ฟาพาน้องเข้าบ้าน.."คุณตาพูดก่อนจะหันมาพูดกับพี่ฟาโรห์

 

"โอเคใช่มั้ย?"หลังจากเดินมาถึงโต๊ะ พี่ฟาโรห์ก็ถามขึ้นด้วยสีหน้ากังวล

 

"โอเคค่ะ.."ฉันตอบยิ้มๆ อาจจะจิตตกนิดหน่อยแต่ก็โอเค

 

ไม่นานคุณตาก็เดินเข้ามาในบ้าน

 

"วุ่นวายหน่อยนะ"คุณตาพูดพลางยิ้มให้

 

"ค่ะ.."

 

[ ฟาโรห์ : talk ]

 

2 วันต่อมา~

 

วันพรุ่งนี้เป็นวันที่ผมต้องรับปริญญาครับ ซึ่งผมต้องบินกลับคืนนี้ตอนสามทุ่ม ส่วนไอติมจะตามไปพรุ่งนี้ ผมแม่งโครตไม่อยากกลับก่อนเลย อยากกลับพร้อมน้องมันมากกว่า แต่ก็นะถ้ากลับพรุ่งนี้มีหวังขึ้นรับไม่ทันแน่ๆ

 

"พี่ไปก่อนนะ..พรุ่งนี้เจอกันครับ"ผมเอ่ยลาไอติม ก่อนจะดึงเข้ามากอด

 

"ค่ะ..เซฟไฟท์นะคะ"ไอติมพูดจบก็เดินเข้ามาหอมแก้มผม กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันทีเลยกู

 

"รักนะ.."ผมเดินเข้าไปกระซิบข้างหูน้องมันแล้วรีบเดินเข้าเกทมาทันทีเพราะใกล้ถึงเวลาขึ้นเครื่องแล้ว หันไปดูอีกทีคือน้องมันหน้าแดงมากอ่ะอมยิ้มอยู่คนเดียว พอเห็นว่าผมมองอยู่ก็โบกไม้โบกมือ โครตเด๋อเลยเมียกู

 

วันรุ่งขึ้น

 

@มหาลัย High International

 

HIU Congratulations

 

"ยินดีด้วยนะคะคุณลูก"แม่เดินเข้ามากอดผมพร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ช่อใหญ่ให้

 

"คอนเกตครับ"พ่อเดินเข้ามากอดผม

 

"ยินดีด้วยนะเฮีย..อีกสามปีเดี๋ยวโฟตามไป"

 

"เออ..รีบเรียนให้จบอย่าโดดบ่อย"

 

"เหมือนเฮียอ่ะหรอ?"มันย้อนถามผม

 

"ไอ้น้องเวร!"ถ้าไม่ติดว่าพ่อกับแม่อยู่นะ กูจะตบให้หัวหลุดเลย

 

"ฟา!..พูดกับน้องดีๆ"แม่ดุผมเบาๆ

 

แม่กับพ่อผมเป็นคนใจดีครับ แต่ท่านจะไม่ชอบให้เราพูดคำหยาบหรือด่ากันสักเท่าไหร่

 

"ใช่มั้ยแม่..เฮียอ่ะชอบพูดจาแรงๆ"ไอ้โฟกอดแขนแม่แล้วทำหน้าหงอย

 

น้องผมนี่มันแอคติ้งเก่งจริงๆ ตอนเด็กๆเวลาทะเลาะกันมันก็จะชอบทำตัวอ่อนแอแล้วไปฟ้องแม่

 

"แม่ไอ้โฟมันตอแหล"ผมเห็นแบบนี้ก็อดหมันไส้ไม่ได้ หลุดด่ามันต่อหน้าแม่ตลอด แล้วก็โดนดุตลอด

 

"นั่นไงว่าโฟอีกแล้ว"

 

"เราก็อีกคน ทำอะไรอย่าคิดว่าแม่ไม่รู้"แม่หันไปเอ็ดไอ้โฟ

 

"..."

 

"ท่านครับอีกครึ่งชั่วโมงถึงเวลาประชุมแล้วครับ"การ์ดคนหนึ่งเดินเข้ามารายงานกับพ่อผมที่ยืนดูแผนการประชุมอยู่

 

"อืม.."

 

"เดี๋ยวพ่อต้องไปแล้วนะ..ของขวัญไปเอาที่บ้านครับ..รักลูกนะ"พ่อเข้ามากอดผมอีกครั้ง ก่อนจะเดินจากไป เหลือแต่แม่กับไอ้ฟาที่ยืนถ่ายรูปกันอยู่

 

14.50 น.

 

แชะ! แชะ! แชะ!

 

"ไอ้ฟายิ้มหน่อยดิว่ะ! ทำหน้าเป็นหมาหงอยเชียวมึง"เสียงไอ้แทนสะกิดผมที่ยืนถ่ายรูปอยู่กับเพื่อนในสาขา ตอนนี้แม่ผมกลับไปแล้วครับเพราะมีนัด

 

"ก็หวานใจมันยังไม่มา จะยิ้มได้ไงว่ะ...ฮิ้ววว"เพื่อนในสาขาแซวผมตามด้วยเสียงเพื่อนคนอื่นๆที่พากันโห่ใส่ แต่กูไม่เล่นครับ แม่ง! คือไอติมโทรมาบอกผมครับว่าไฟท์บินเลท แล้วนี่แม่งก็นานแล้วไงผมยังติดต่อไอติมไม่ได้เลย

 

"อย่าย้ำไอ้สัส หงุดหงิด!"

 

"อย่าให้พี่ต้องเกรี้ยวกราด!"ไอ้เตอร์เสริม

 

"เอาหน่ามึงก็ต้องเข้าใจน้องมันด้วย"ไอ้เจพูดพลางตบบ่าผมเบาๆ

 

"กูเข้าใจแต่วันสำคัญของกูทั้งที กูก็อยากให้คนที่กูรักมาอยู่ร่วมยินดีด้วยก็แค่นั้น"ผมพูดเสียงหงอยๆ มันเศร้าจริงนะเว้ย

 

"ไม่เศร้าเดี๋ยวกูพาไปแดกเหล้า"

 

"ไม่แดกเหี้ยไรทั้งนั้นอ่ะ ไม่มีอารมณ์"

 

"เธอ..."เสียงไอ้วินพูดพลางสะกิดไหล่ผม แล้วแม่งเสือกดัดเสียงด้วยนะ

 

"เธอพ่อง! กูไม่เล่นไอ้...ติม!!"ผมเงยหน้ามองก่อนจะยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

 

"เซอร์ไพร์ค่ะ"คนตัวเล็กยืนยิ้มกว้างจนตาหยี

 

"คิดว่าจะมาไม่ทันแล้ว"ผมดึงไอติมเข้ามากอด

 

"จะไม่ทันได้ไงวันสำคัญของพี่ทั้งทีนะ"ไอติมพูดแล้วกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

 

"ดีใจด้วยนะคะเรียนจบแล้ว อยู่ดูแลไอติมคนนี้ไปนานๆนะ"

 

"อื้อ..ไม่ดูแลคนนี้แล้วจะไปดูแลใคร"

 

"รักพี่ฟาโรห์ที่สุดนะ..ฟอดดด~"ไอติมกระซิบข้างหูผมแล้วหอมแก้มผมฟอดใหญ่

 

"รักไอติมที่สุดเหมือนกันค้าบ"

 

 

 

ขอบคุณวันนั้นที่ทำให้เราได้เจอกัน ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง แต่ปัจจุบันผมรักและอยากดูแลผู้หญิงคนนี้ตลอดไป....

 

 

 

 

THE END

 

 

 

แฮปปี้เอนดิ้ง อาจจะเป็นตอนจบที่ไม่หวานสักเท่าไหร่ เพราะเขาเก็บไว้หวานเยิ้มกันในสเปเชี่ยลค่าาา...อุ๊บส์ ฝากติดตามคุณเจกับนุ้งต้องตาด้วยน้า

 

Lose You เด็กของผม 18+ [ เจเจ × ต้องตา ]

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น