OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [2/3]

ชื่อตอน : 03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [2/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2562 16:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [2/3]
แบบอักษร

03  

:: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN ::  

[2/3] 

 

 

“เจ้าจอม หลบตาเฮียทำไม?”

เฮียครามเวลาจริงจังแล้วเหมือนป๊ามาก ผมไม่กล้าโกหกเลย จะทำใจดีสู้เสือจ้องตาเฮียกลับผมก็ทำไม่ได้เพราะมันมีบางอย่างกวนใจผม คือความจริงที่ว่าผมกับพี่มาร์ตินมันมีความสัมพันธ์ในรูปแบบอื่น จะยืนยันโกหกพูดเหมือนผมกับเขาเป็นคนแปลกหน้าก็ทำได้ไม่เต็มที่

“ไม่บอกไม่ว่า เฮียสืบเอง”

เฮียรบก็อีกคน เขามันเจ้าหลักฐาน ถ้าเฮียได้สืบอะไรแล้วต้องมีข้อมูลมาเล่นงานมากพอแบบที่ผมดิ้นไม่หลุด จะว่าไปเราสามคนไม่เคยมีความลับต่อกันเลยนะ ผมเป็นเกย์เฮียก็รู้กัน ผมเคยชอบใครเขาก็รู้ ล่าสุดก็รู้ว่าผมคบกับชมพู่และชอบในความเป็นชายของตัวเองมาก แต่เรื่องที่โดนคืนนั้น...ยังไม่มีใครรู้ มั้งนะ...

แต่ถ้าเฮียรบได้สืบ ทุกคนต้องรู้...

“มาสงสัยอะไรกันล่ะเฮีย ไปรู้อะไรมาหรือเปล่าเนี่ย?”

“เสียอาการขนาดนี้มีอะไรก็บอกเฮียมาเลยดีกว่า อยากรู้ว่าที่เฮียรู้มามันจริงไม่จริง กับคนชื่อมาร์ตินนี่ยังไงเจ้าจอม”

“เฮียครามกับเฮียรบไปรู้อะไรมาล่ะ บอกผมก่อนสิ”

พยายามเฉไฉเพราะผมเองก็อยากรู้ว่าเรื่องราวตรงไหนที่ทำให้เฮียจับโป๊ะได้ อย่าว่าแต่ผมมีพิรุธเลย เฮียครามก็มีเหมือนกัน จู่ๆ ก็พูดชื่อพี่มาร์ตินขึ้นมาแบบไม่มีต้นสายปลายเหตุผมว่าเขาต้องรู้อะไรมาก่อนหน้านี้ แล้วเก็บความสงสัยไม่อยู่เลยหาจังหวะเข้ามาถามผมโดยส่งเฮียรบมานั่งบล็อกผมเอาไว้ก่อนกันผมหนี ตามมาด้วยเฮียครามที่ตามมาทีหลังเพื่อโยนระเบิดใส่ผม และใช่ มันดังตู้มอยู่ในใจผมนี่แหละเพราะหนีไปไหนไม่พ้น กฎของเราสามพี่น้องคือห้ามโกหกปิดบังในเรื่องที่ตัวเองจัดการไม่ได้ เพื่อที่จะได้ช่วยกันแก้ไข

“แม่บ้านเจอถุงยางใช้แล้วในห้องพัก คืนนั้นมีแต่คนชื่อมาร์ตินนอนอยู่ด้วยในห้อง”

โอ้โห รู้มาตรงประเด็นขนาดนี้ไม่ต้องถามต่อแล้วมั้ง ไม่ต้องเสียเวลาให้ผมคิดหาคำแก้ตัวเลย...

“อืม ผมมีอะไรกับเขา ผมเมา เขาก็เมา ผมอยากให้เรื่องนี้ผ่านไปแต่พี่มันไม่ยอม มันจะมารับผิดชอบผมอยู่ได้ผมไม่รู้จะทำยังไง ผมไม่อยากให้มันตอกย้ำว่าผมเป็นเมียมัน ผมก็อยากได้มันเป็นเมียเหมือนกันอ่ะเฮีย ทำไงดีวะ แล้วเสือกรับมันมาฝึกงานด้วยอีก กลัวคนอื่นรู้ด้วย”

ความอัดอั้นที่มีเริ่มรู้สึกดีขึ้นหลังได้ระบายออกไป เฮียทั้งสองคนเข้ามานั่งประกบซ้ายประกบขวา เฮียครามเอื้อมมือมาบีบไหล่ผมคล้ายกำลังปลอบใจกับเรื่องราวที่ผมกำลังเผชิญ

“เราสับสนอ่ะจอม ใจเย็นๆ ค่อยๆ คิด แล้วตอนนี้ต้องการอะไรจากมันล่ะ อยากได้มันเป็นเมียหรือไม่อยากให้ใครรู้มากกว่ากัน?”

“ไม่อยากให้คนรู้ว่าผมรับ คือผมพลาดเฮีย ผมเมา มันก็เมาฉิบหายจำอะไรไม่ได้ ตอนนั้นผมดีใจนะคิดว่ายังไงมันก็คงไม่รู้ว่าผมรับ ว่าจะหลอกว่ามันนั่นแหละรับผมจะได้จับทำเมียได้ง่ายๆ แต่ไอ้พี่มาร์ตินนั่นมันดันรู้ว่าที่จริงมันรุก แล้วคนอย่างผมโกหกใครก็ไม่เป็นเฮียก็รู้ มันก็จับได้จนได้”

ความอึดอัดระลอกสองปลดปล่อยออกมา ผมกำหมัดแน่นด้วยความคับแค้นใจที่ตัวเองพลาดพลั้งเสียท่าให้เขา

“ไอ้นั่นมันมีดีอะไรทำให้เกย์รุกอย่างจอมมีอารมณ์ยอมเป็นรับได้วะ เจ้าจอม เฮียว่าต้องมานั่งคิดกันใหม่แล้วไหมว่าตกลงจอมจะรุกหรือรับ จะเป็นทั้งสองอย่างไม่ได้นะ การแก้ปัญหาเรื่องนี้มันต่างกัน”

“ผมอยากเป็นรุกสิเฮีย ผมรุกมาตลอด แต่ตอนนั้นผมเคลิ้ม พี่มันจูบเก่งแล้วตอนมันจับผมกดผมก็ไม่มีแรงสู้ด้วย”

“ที่จริงไม่รับฝึกงานก็ได้นะ หรือไม่ก็ให้ฝึก ฝึกหนักจนมันไม่ไหวเดี๋ยวก็ออกไปเอง เพิ่งรู้จักกันก็ไม่เห็นจะมีความผูกพันอะไรที่จะเก็บมันไว้เลยนะเฮียว่า”

ผมเงียบคิดตามไปชั่วครู่ เป็นทางออกที่รวดเร็วและง่ายดีแหละ สมกับเป็นความคิดของเฮียครามที่มักจะเลือกทางออกที่ใช้เวลาน้อยและเห็นผลไวที่สุด แต่...ผมสงสารพี่มาร์ตินว่ะ มันเกี่ยวเนื่องด้วยอนาคตของพี่มันนะ ชมพู่บอกผมว่าเขาหาที่ฝึกงานมาหลายที่มากแล้วแต่ไม่ทันคนอื่น ตอนนี้ผมสามารถช่วยเขาได้แล้วมีเหตุผลอะไรที่ผมจะผลักไสเขาล่ะ ในฐานะคนที่เรียนอยู่เหมือนกันผมเข้าใจเขานะ ถ้าไม่มีที่ฝึกงานคงเครียดน่าดู

“ไม่เอาหรอกเฮีย พี่มันไม่ใช่คนเก่งขนาดที่คนอื่นจะรับเข้าฝึกงานง่ายๆ ตอนนี้ที่ไหนก็เต็ม เราช่วยได้ทำไมเราจะไม่ช่วยวะ ผมไม่อยากทำลายอนาคตใคร”

“ถ้าไม่อยากให้ใครรู้เรื่องคืนนั้นก็คงต้องประกบอย่างใกล้ชิด อย่าให้มันมีโอกาสได้ปากโป้ง”

“ก็คิดเหมือนกันเฮีย ผมอยากชนะพี่มันน่ะ ไม่อยากให้มันเอาความเป็นผัวมาข่ม อยากให้มันรู้ว่าผมก็เป็นผัวมันได้”

เสียเชิงเกย์รุกจริงๆ ผมเคยชอบผู้ชายคนหนึ่งมาก่อน ผมตามจีบเขาในฐานะเกย์รุกเลยนะ แมนๆ เลย แม่งดันมาเสียท่าตอนเมารอบนี้แหละ จำได้แค่ว่าลีลาพี่มันโคตรดี เขาแทบจะใช้ทั้งตัวโถมทับมาเล้าโลมผม ปากก็จูบ เอวก็บดเบียด มือไม้ซนราวกับปลาหมึก ขนาดผมไม่ค่อยมีสติยังจำความรู้สึกนั้นได้อยู่เลย ตอนพี่มาร์ตินจูบผมแทบหยุดหายใจกับชั้นเชิงความตะกละของเขา

แต่...ผมว่าผมจูบได้ดุกว่าพี่ว่ะ ผมอยากโชว์ศักยภาพให้พี่มันเห็นว่าผมก็ทำได้ ผมแมนเว้ยไม่ต้องมาทำเหมือนรับผิดชอบความเสียหายที่เกิดขึ้นกับผมหรอก ผมไม่ได้ซีเรียสขนาดนั้น

ปัญหาอยากเป็นผัวเขานี่แหละที่ผมรู้สึกว่ามันกวนใจผมมาก ผมไม่รู้จะทำยังไง กับคนก่อนที่ผมเคยชอบผมก็ตามจีบเขาอยู่เป็นปีๆ เริ่มจากความรู้สึกชอบเขาจริงๆ ไม่ใช่เริ่มจากความอยากได้เขาเป็นเมียจากการหลับนอนเหมือนผมกับพี่มาร์ติน

_________________________ 

TALK 

ปวดหัวแทนเจ้าจอม น้องอยู่ในช่วงสับสนแหละ อะไรที่เคยมั่นใจว่าใช่ก็ชักไม่แน่ใจเหมือนแต่ก่อน มาร์ตินคือเข้ามาสะกิดความรู้สึกบางอย่างให้ตื่นขึ้น เอาใจช่วยเจ้าจอมด้วย น้องอยากรุกค่ะทุกคน 

ปล. ตอนก่อนหน้านี้คอมเมนต์น้อยมากเลย ฮือออ นิยายไม่แจ้งเตือนตอนอัพหรือเปล่าคะ ทุกคนเห็นกันไหมว่านิยายมีอัพเดต เรากลัวทุกคนไม่เห็นน่ะค่ะ ถ้าเป็นที่ระบบเราจะได้ไปบอกทางเว็บให้แก้ไขค้าบบ 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

มาหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น