email-icon

ฝากถูกใจติดตามและเม้นให้เฮียแจ็คสันด้วยนะคะ. และเป็นกำลังใจในการเขียนให้ไรท์ด้วยเน้อ...คำผิดไม่ต้องห่วงค่ะเยอะเหมือนเดิม555 จากใจนักเขียนมือใหม่จางหยี

ตอนที่17. ถึงเวลาเอาคืน

ชื่อตอน : ตอนที่17. ถึงเวลาเอาคืน

คำค้น : Got7 Jackson แจ็คสัน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 321

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2562 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่17. ถึงเวลาเอาคืน
แบบอักษร

'วินก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีของฝันเหมือนเดิม' ผ่านมาเกือบอาทิตย์กว่าแล้วแต่ประโยคที่เหมือนฝันพูดมันยังคงดังอยู่ในสมองผมตลอดเวลา และยิ่งเห็นหน้าเธอด้วยแล้วผมยิ่งรับไม่ได้เข้าไปอีกจนต้องหนีหน้าของเหมือนฝัน รวมถึงวันนี้ด้วย  

ก็อก...ๆๆ เสียงเคาะประตูห้องผมดังขึ้นขัดความคิดของผมก่อนที่ผมจะเดินไปเปิดให้คนทีมาหา 

"คุณมีธุระอะไรถึงมาหาผม" ผมที่ถามร่างบางทันทีเมื่อเห็นหน้าเธอก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาหาเขา

"นี่...วินทำไมทำตัวห่างเหินกับพี่สะใภ้ของนายอย่างนี้ละ" มือบางของแพมลูบไล้หน้าอกแกร่งผมก่อนที่จะค่อย ๆ โอบคอผมอย่างให้ผมหลงกลไปกับเธอ

"คุณมีอะไรก็รีบๆพูดมาดีกว่า ผมไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น" ฉันยิ้มให้กับผู้ชายตรงหน้าที่ตัวเองตกกระป๋องแล้วยังทำท่าอวดดีอีก

"จะรีบเข้าเรื่องอะไรขนาดนั้นหละ....นายไม่อยากรู้หรอว่าฉันรู้ที่อยู่นายได้ไง" ฉันกระซิบบอกวินก่อนที่เขาจะผละร่างฉันออก

"ผมไม่อยากรู้หรอกเพราะผมคิดว่าคนแบบคุณทำได้ทุกวิถีทางเพื่อตัวเอง"

"ปากนายเก่งดีนะ...แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่กล้าทำอะไรเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ"

"ผมว่าคุณบอกผมมาตรง ๆ ดีกว่าว่าคุณมาหาผมทำไม" ผมเริ่มถามแพมเพราะตั้งแต่ที่เจอกันที่ร้าน เธอก็ไม่ได้มากวนเหนือนฝันอีกจนกระทั่งมาวันนี้ ที่อยู่ดีๆเธอก็มาหาผมถึงห้อง

"ก็ได้ฉันเข้าเรื่องเลยละกันนะ...ที่ฉันมาวันนี้ฉันมีข้อเสนอมาให้นาย" ฉันเดินไปนั่งบนโซฟาของวินอย่างถือวิสาสะก่อนจะบอกเหตุผลที่มาหาเขา

"ข้อเสนออะไรของคุณ" ผมขึ้นเสียงใส่ร่างบางเพราะเรื่องที่เธอคิดต้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเหมือนฝันแน่

"นายก็ชอบเหมือนฝันนี่ ทำไมนายไม่ทำให้เธอตกมาเป็นของนายละวิน" ผมนิ่งฟังสิ่งที่ผู้หญิงตรงหน้าพูด....ให้ได้ตัวเหมือนฝันมาอย่างนั้นหรอ

"ฉันช่วยนายได้นะเพียงแค่นายยอมทำตามแผนของฉัน" ฉันบอกวินที่ตอนนี้เหมือนเขาจะเห็นดีเห็นงามด้วยกับสิ่งที่ฉันพูดออกไป

"ถ้าผมช่วยคุณแล้วผมจะได้ตัวเหมือนฝันจริงหรอ" ผมถามแพมออกไปอย่างไม่มั่นใจนักในสิ่งที่เธอจะทำ

"ต้องได้สิ...นายได้ตัวเหมือนฝันไปส่วนฉันได้แก้แค้นให้แจ็คสันเจ็บปวดที่เสียของรักและอีกอย่างนายไม่อยากให้เหมือนฝันเป็นของแจ็คสันอยู่แล้วนี่...ที่ฉันพูดมาจริงไหม" วินนิ่งฟังสิ่งที่ฉันพูดกับเขา...อีกไม่นานปลามันก็จะกินเบ็ดที่ฉันหย่อนลงไปแล้ว

"ผมจะยอมช่วยคุณ แต่ผมอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงไม่ชอบเขาสองคน" ผมถามแพมเพราะหากเราคิดที่จะทำงานร่วมกันแล้วเธอต้องไม่มีอะไรปิดบังผม

"ถือสะว่าเราได้ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ฉันจะเล่าให้นายฟัง" ฉันบอกวินที่ตอนนี้ความโง่จากการที่รักเหมือนฝันเข้าครอบงำเขาโดยที่ไม่คิดถึงสิ่งที่จะตามมาทีหลัง

"ตอนนั้นฉันเป็นพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาลที่ครอบครัวของแจ็คเป็นเจ้าของและตอนนั้นแจ็คกับเหมือนฝันก็กำลังคบกันอยู่ด้วย แต่วันนั้นวันที่เหมือนฝันแท้งลูก...แจ็คโทรเรียกฉันให้ไปหาเขาที่คอนโดก่อนที่เขาจะข่มขืนฉัน" ฉันร้องไห้บอกกับวินที่กำมือแน่นเพราะความโกรธในเรื่องที่ฉันแต่งขึ้น

"และวันนั้นเหมือนฝันก็เข้ามาพอดีและทำใจไม่ได้เลยวิ่งหนีเราสองคนออกไปและเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเธอ"

"และหลังจากนั้นคุณไปไหนทำไมไม่อธิบายให้เหมือนฝันรู้" ผมถามแพมที่เอาแต่ร้องไห้ออกมาเมื่อเธอเล่าเหตุการณ์ที่ไอแจ็คมันทำเอาไว้

"หลังจากเรื่องมันเกิดขึ้นแม่ก็ไล่ฉันออกจากบ้านด้วยความโกรธที่ฉันทำเรื่องที่ไม่อยากให้เกิด จนฉันได้ไปเจอกับไอเสี่ยแก่ ๆ ตัณหากลับคนหนึ่งและมันก็ทำเรื่องอย่างว่ากับฉัน...ฮึก..ฮื่อ..ฉันไม่อยากเล่าต่อแล้วฉันไม่อยากคิดถึงมันอีก" ผมกอดปลอบร่างบางที่เอาแต่ร้องไห้ออกมาไม่หยุด

"และแบบนี้แหละฉันถึงอยากแก้แค้นแจ็คสันและอีกอย่างฉันอยากให้เหมือนฝันได้คนดีๆอย่างนายไปดูแลเธอเพื่อจะทดแทนสิ่งที่เคยทำไม่ดีเอาไว้ได้" ฉันออกจากอ้อมกอดวินก่อนที่จะตีหน้าเศร้าบอกกับมันอีกครั้ง

"แผนของคุณเป็นยังไงบอกผมมาสิ" ฉันยิ้มให้กับร่างตรงหน้าในความโง่ของมัน...อีกไม่นานทุกคนจะต้องเจ็บแบบที่ฉันเคยเจ็บ

"ถึงเวลาที่เราต้องเอาของที่เป็นของเราคืนมาแล้ว"

.....................................  

@ ร้านวิมาณเหมือนฝัน 

"แจ็คถ้าไม่มีเรื่องจะคุยก็ปล่อยฝันได้แล้ว...ฝันจะลงไปทำงาน" ฉันบอกร่างแกร่งที่เอาแต่กอดฉันอยู่ไม่ยอมปล่อยฉันสักทีหลังจากที่เรียกฉันขึ้นมาหาเขา 

"ไม่ต้องไปทำหรอกพนักงานคนอื่นมีตั้งเยอะก็ปล่อยให้พวกเขาทำไปสิ" ผมกอดร่างบางที่อยู่บนตักแน่นเพื่อไม่ให้เธอลุกหนีผมไปไหน 

"นี่พูดแบบนี้ได้ไงเนี่ย...จะไปเอาเปรียบคนอื่นเขาได้ยังไงเล่า" ฉันตีเข้าที่อกแกร่งของแจ็คเบาๆอย่างห้ามเขาไม่ให้คิดแบบนี้อีก 

"แจ็คพูดเล่นเฉยๆหรอกแต่ที่เรียกให้ฝันขึ้นมาหาเพราะจะเรียกมาเตือน" แจ็คทำหน้าจริงจังบอกฉัน หรือว่าฉันจะทำอะไรผิด 

"ฝันทำอะไรผิดหรือเปล่าทำไมต้องทำหน้าจริงจังขนาดนี้ด้วย" ฝันหันมาหาผมพร้อมทำหน้าเศร้าออกมาปนกับความสงสัยในสิ่งที่เธอไม่ได้ทำ 

"ทำผิด...ผิดมากด้วย" ผมพูดเสียงแข็งใส่ร่างบางจนเธอหน้าเสียยิ่งกว่าเดิมอีก 

"ฝันทำอะไรผิดรีบบอกมาสิ" ฉันบอกแจ็คสันที่เอาแต่จ้องมาที่ฉันไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักที  

"ก็ฝันใส่เสื้อบางแถมกระโปรงยังสั้นอีกแบบนี้มันผิดมากรู้หรือเปล่า" ฉันถอนหายใจโล่งออกมากับสิ่งที่แจ็คพูด ไอเราก็นึกว่าทำผิดร้ายแรงอะไร  

"นี่...แจ็คแกล้งฝันใช่ไหมเนี่ย นิสัยไม่ดี" ฝันตีเข้าที่แขนผมอย่างแรงก่อนที่จะหันหน้าหนีผมด้วยความงอล 

"ไม่ได้แกล้งแจ็คพูดจริง ฝันแต่งตัวแบบนี้มันผิดและแจ็คหวงด้วย" ผมเกยหน้ากับไหล่เล็กของฝันอย่างอ้อนเธอ 

"แต่นี่มันชุดทำงานของร้านถ้าฝันใส่แล้วผิด คนอื่นก็ผิดเต็มร้านแล้ว" ฉันบอกคนที่ชอบเอาแต่ใจไปสะทุกอย่างและที่สำคัญชุดที่ใสฉันก็ไม่ได้อยากใส่มันสะหน่อย 

"คนอื่นแจ็คไม่สน...เพราะแจ็คสนแต่เหมือนฝันของแจ็คคนเดียว" ฉันยิ้มให้กับร่างใหญ่ด้วยความเขินในสิ่งที่เขาพูด 

"บ้า...ฝันไม่คุยด้วยแล้วจะลงไปทำงานแล้ว" ฉันบอกแจ็คพร้อมกับจะลุกออกมาจากตัวเขาแต่ก็ถูกกอดเอาไว้ก่อน 

"ยังไปไม่ได้แจ็คยังไม่ได้ลงโทษคนทำผิดเลย" แจ็คพูดจบเขาก็จับหน้าฉันให้ก้มลงไปจูบเขาทันที 

"ฉวยโอกาสและที่สำคัญใครเขาลงโทษกันแบบนี้" เมื่อร่างแกร่งยอมปล่อยฉันให้เป็นอิสระฉันก็รีบลุกออกมาจากตักเขาทันที 

"ก็แจ็คไงและที่สำคัญเหมือนฝันคุณเป็นพนักงานที่น่าจับลงโทษที่สุดด้วย" ผมบอกฝันที่เอาแต่ยืนหน้าแดงไม่พูดอะไรออกมา 

"ไปแล้ว..ฝันไม่คุยด้วยแล้ว" ฉันเดินหนีแจ็คออกมาอย่างเขินเขา คนบ้าชอบทำให้เขินอยู่เลื่อย 

กริ้ง..ๆๆๆ.. (เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นมา) 

>>วิน<< 

"ว่าไงวินโทรมาหาฝันมีอะไรหรือเปล่า" ฉันกดรับสายวินก่อนที่จะถามเขาออกไปและที่สำคัญฉันไม่เจอเขามาหลายวันแล้วด้วย 

(ว่างอยู่หรือเปล่าวินขอคุยด้วยได้ไหม) วินพูดกับฉันเสียงแข็งอย่างที่ไม่เคยใช้เสียงแบบนี้พูดกับฉันมาก่อน 

"ได้สิ..แต่รอฝันเลิกงานก่อนและฝันจะไปหา"  

(เดี๋ยววินส่งที่อยู่ให้นะและฝันก็ต้องมาคนเดียวด้วยเพราะเรื่องที่วินจะคุยวินไม่อยากให้ใครรู้) วินพูดจบก็วางสายใส่ฉันทันที เขาจะคุยอะไรแต่ฉันขอให้เป็นเรื่องดีนะ 

################# 

เหมือนฝันจะเจอกับอะไร...ติดตามได้ในตอนต่อๆ ไปค่ะ 

ไรท์กลับมาต่อให้แล้วจร้าาา หายไปนานอีกแล้วยังมีคนรอไรท์อยู่หรือเปล่าค่ะ แสดงตัวหน่อย  

***ฝากกดถูกใจ กดติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้จางหยีด้วยนะคะ*** 

ความคิดเห็น