คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3: ทาสอารมณ์ [1]

ชื่อตอน : บทที่ 3: ทาสอารมณ์ [1]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2562 12:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3: ทาสอารมณ์ [1]
แบบอักษร

 

“ไม่เป็นไรค่ะดิฉันไม่ได้เจ็บอะไร ขอบคุณค่ะ” ก้มศีรษะลงก่อนรับเอาหนังสือเก่าหลายเล่มจากมือหนุ่มแปลกหน้าคนเดิมกับที่เคยเจอครั้งก่อน เฟื่องลดาแอบชำเรืองสายตามองนาฬิกา 

“ผมเดินชนคุณตั้งสองครั้ง ไหล่คุณคงช้ำแล้วช้ำอีก ให้ผมรับผิดชอบด้วยการถือหนังสือเข้าไปส่งคุณถึงโต๊ะทำงานนะครับ ผมชื่อฐานัส เป็นหุ้นส่วนรายเล็กๆ เล็กมาก แล้วก็วิศวกรในบริษัท” 

“เฟื่องลดาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ แต่หนังสือแค่สองสามเล่มดิฉันถือเองได้สบายมากค่ะ” 

“แต่ถึงยังไงผมก็อยากแสดงความรับผิดชอบอะไรบ้าง ไม่ใช่ปล่อยผ่านเหมือนคราวก่อน” ว่าจบหนุ่มคนนั้นก็ล้วงหยิบกระเป๋าสตางค์ค้นหานามบัตรมาส่งให้ 

“ถ้าไม่รังเกียจ รับนามบัตรผมไว้นะครับ” 

“ดิฉันไม่รู้จะรับมาทำไม คุณฐานัสเก็บไว้ให้คนอื่นเถอะนะคะ” 

“แต่ผมอยากให้คุณเก็บไว้นี่ครับ เผื่อจะมีเรื่องอะไรที่ผมสามารถช่วยได้” ชายหนุ่มยังคงตื้อจะให้รับนามบัตรให้ได้ เฟื่องลดาไม่สบายใจเพราะใกล้จะหมดเวลาพักเที่ยงแล้วแต่ตนเองยังไม่ได้กินข้าว กว่าจะเบียดลงลิฟต์มาถึงข้างล่างเพื่อรับของจากไลน์แมนได้ก็หลายนาที ทั้งหมดเป็นหนังสือเตรียมสอบสั่งจากในอินเทอร์เน็ต เฟื่องลดาเลือกซื้อมือสองเช่นเคยปกถึงเก่ามาก 

สายตาเขาอ้อนมาก ยังยื่นนามบัตรมาให้ แว็บเดียวที่ละสายตามองไปทางอื่นก็บังเอิญเห็นรณภพกำลังเดินเข้ามา เวรกรรม ดูสายตาเขาที่มองจ้องหล่อนในวินาทีนี้สิราวกับกำลังจะประณามว่าแรดร่านอ่อยผู้ชายไม่เลือก 

“ขอบคุณที่หยิบยื่นน้ำใจมาให้นะคะ จะบ่ายโมงแล้วดิฉันจำเป็นต้องขอตัว” 

“คุณ! เดี๋ยวก่อนสิคุณ” 

ฐานัสเสียหน้ากำลังจะเดินตามสาวคนนั้นเข้าไปในบริษัท เกิดมาจนอายุขนาดนี้ยังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนไม่หลงเสน่ห์หรือปฏิเสธการจีบจากเขามาก่อนแล้วเจ้าหล่อนคิดว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน ก็แค่เมียเก็บของไอ้ภพหรือเปล่า แล้วจะเล่นตัวหาสวรรค์วิมานอะไร 

“สาบานมาสิ ว่าที่ตามตื้อผู้หญิงคนนั้นเพราะไม่รู้ว่าหล่อนเป็นแม่ของลูกฉัน” 

ฐานัสหันกลับมามองข้างหลังถึงรู้ว่าทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงรีบเดินหนี ที่แท้ก็กลัวถูกไอ้ภพด่านี่เอง 

“เอากับผู้หญิงคนเดียวกันมาตั้งเยอะ แล้วจะขัดหูขัดคออะไรมากมายถ้าฉันจะสนใจผู้หญิงคนนั้น ได้ข่าวว่าไม่สนใจหล่อนนี่นา หรือแค่แกล้งไม่สนใจแต่เอาเข้าจริงตอนกลางคืนก็ทะลวงกันไปถึงไหนต่อไหน” 

“อย่าอยากเสือกเรื่องคนอื่นเลย เอาเรื่องของตัวเองให้รอดก่อนได้ข่าวว่าตำรวจเข้ามาบริหารงานแทนไปหลายที่แล้วนี่ น่าจะไปดูแลความเรียบร้อยแถบชายแดนได้แล้วนะไม่ใช่มาลอยหน้าลอยตาอยู่ที่นี่” 

“ไอ้ภพ! มึงชักจะสู่รู้เรื่องของกูมากไปแล้วนะ เสือกมากๆ ระวังตัวให้ดีเถอะมึง!” 

รณภพยิ้มมุมปาก “ขอบคุณที่เป็นห่วง ไว้จะระวังตัวตามคำแนะนำ” 

“คุณฐานัสครับ ขออนุญาตครับ…” 

เลขาหนุ่มชะงักงันเมื่อเห็นเจ้านายอยู่กับคู่อริก่อนจะรีบเข้ามากระซิบข้างหูแจ้งข่าวสำคัญ ฐานัสพยักหน้ารับเร็วๆ ก่อนจะชี้หน้ารณภพจากนั้นก็รีบเดินตามเลขาไปขึ้นรถ ขณะนั้นรสรินเพิ่งจะหาที่จอดรถได้และเดินกลับมาสมทบเจ้านายบังเอิญเห็นเหตุการณ์คร่าวๆ ก็พอจะคาดเดาได้ 

“คุณฐานัสไม่เอาการไม่เอางานใช้ไม่ได้เลยนะคะ คงจะเข้ามาป่วนบริษัทเหมือนเดิม อ้าว…” 

นินทายังไม่ทันถึงไหนเลยเจ้านายเดินหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ รสรินปวดหัวมากรีบจ้ำเท้าตามเจ้านายเข้าไปข้างใน เกือบตามไม่ทันดีนะที่เจ้านายเมตตากดลิฟต์ค้างไว้รอ 

เลขาสาวเดินบนส้นสูงนานเห็นเส้นเลือดขอดเป็นเส้นๆ หอบแฮ่กๆ หายใจถี่กระชั้น รีบกางสมุดนัดหมายรายเดือนออกมารายงานว่าหลังจากประชุมเจ้านายมีนัดต่อที่ไหน 

“ยกเลิกให้หมด แล้วรีบไปตามตัวเฟื่องลดามาพบผมตอนนี้ พูดแค่นี้คงเข้าใจนะ” 

“ยะ… ยกเลิกให้หมด ยกเลิก เอ่อ… ค่ะ เข้าใจก็ได้ค่ะ” รสรินยังงงๆ รีบกดลิฟต์ชั้นแผนกการตลาดทันก่อนที่มันจะขึ้นสูงไปยังชั้นผู้บริหาร วิ่งสิบคูณร้อยเมตรเข้าไปควานหาตัวเฟื่องลดาขึ้นไปข้างบนพร้อมกันเพราะมีเวลาอีกแค่ไม่ถึงสิบเจ็ดนาทีรณภพก็จะต้องเข้าประชุมแล้ว ทำงานกับรณภพได้เงินเดือนสูงมากกว่าบริษัทอื่นก็จริงแต่งานหนักมาก ไหนจะต้องรองรับอารมณ์เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของเจ้านาย 

“น้องเฟื่องคะ อีกสิบนาทีคุณภพมีประชุมโครงการ พี่ฝากช่วยดูเวลาหน่อยนะคะ” 

รสรินยิ้มประจบวิ่งเหยาะๆ บนรองเท้าส้นสูงตามมาบรีฟ เฟื่องลดาเป็นคนน่ารักไม่ค่อยเถียงหรือมีปากเสียงอะไรอยู่แล้วก็ยอมตอบรับก่อนจะผลักประตูเข้าไปรับลูกระเบิด จากยิ้มแย้มใบหน้าของรสรินก็กลับมาเคร่งเครียดตามเดิม 

“โอ๊ย ระเบิดอะไรก็แล้วแต่เชิญไปลงที่คุณน้องเฟื่องให้หมด อย่าเหลือมาส่งที่รสเลยนะเจ้าพระคุณ เพี้ยงงง” 

ขอบนบาลศาลกล่าวสิ่งศักดิ์หน้าบริษัทหนึ่งวัน ถ้าได้ผลจะเอาไข้ต้มไปถวายสามฟองถ้วน! 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น