ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 18

คำค้น : ต๋าเฉิง , วันวาน , รักต่างวัย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2562 20:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 18
แบบอักษร

“นึกว่าจะไม่ได้ทานต้มยำกุ้งฝีมือวันวานซะแล้ว” ต๋าเฉิงเอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาได้เข้าไปช่วยวันวานทำอาหาร 

 

“ก็เกือบจะไม่ได้ทานแล้วแหละค่ะ ก็เพราะคุณน้าต๋าเฉิงนั้นแหละ……” หญิงสาวเอ่ยอย่างเขินอายก่อนจะก้มหน้าก้มตาจัดโต๊ะอาหาร 

 

“น้าทำไมเหรอค่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางก้มหน้าลงไป ก่อนจะเงยขึ้นส่องใบหญิงสาวที่ขณะนี้ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเขินอาย เมื่อเธอนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา สัมผัสจากริมฝีปากและสัมผัสที่เนิ่นอกอิ่มของเธอ  

 

“คุณน้าต๋าเฉิง! เลิกแกล้งวันวานได้แล้วค่ะ วันวานจะไม่คุยด้วยแล้วจริง ๆ นะ” วันวายสะบัดหน้าหนีพลางทำเสียงและหน้าดุใส่เขา เธอไม่ได้โกรธเคืองชายหนุ่มหรอก เพียงแต่เธอเขินอายจนทำตัวไม่ถูกต่างหาก เพราะสิ่งที่เขาทำนั้นคือการที่คนรักกันเขาทำกัน แต่เธอกับเขามันไม่ใช่ หรือที่จริงแล้วเขาแค่มองว่าเธอง่ายหรือเปล่านะ ‘วันวานสัญญาว่าวันวานจะดูแลตัวเองอย่างดีค่ะ’ อยู่ ๆ คำพูดที่เธอเคยสัญญากับผู้เป็นแม่ไว้ก็ลอยขึ้นมาในหัว นี่เธอกำลังเผลอตัวเผลอใจไปสินะ 

 

“วันวานคะ! วันวาน!” ชายหนุ่มที่เห็นหญิงสาวสะบัดหน้าหนีก่อนที่เธอจะทำตาลุกวาว และสั่นไหวด้วยความตกใจ เขาก็รู้สึกไม่สบายใจและเป็นห่วงเธอ นี่เขาแกล้งเธอแรงไปหรือเปล่านะ 

 

“คะ…..ค่ะ?” วันวานที่เหมือนหลุดไปอยู่ในภวังค์ ถูกดึงกลับมาด้วยการสัมผัสที่แขนของชายหนุ่ม 

 

“เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ โกรธน้าเหรอน้าขอโทษนะคะ” ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจับต้นแขนหญิงสาวและเอ่ยถามเธออย่างห่วงใย 

 

“ปละ……เปล่าค่ะ วันวานก็แค่……. ไม่มีอะไรค่ะ เอ่อ…แล้ววันนี้คุณน้าหย่งเต๋อกับคุณน้าอาซานจะมาทานอาหารเย็นกับเราไหมค่ะ” วันวานเปลี่ยนเรื่องสนทนาในทันที 

 

“เดี๋ยวคงตามมามั้งคะ แต่อย่างเปลี่ยนเรื่องค่ะ วันวานบอกน้าได้ไหมว่าวันวานเป็นอะไร โกรธน้าเหรอ” ชายหนุ่มจับแขนหญิงสาวดึงเบา ๆ ให้เธอหันหน้ามามองสบตาเขา แต่หญิงสาวก็หลบสายตาของเขามองต่ำลงที่พื้น 

 

“……..” วันวานได้แต่เงียบ เธอไม่ได้โกรธชายหนุ่มเลยสักนิด และเธอเองก็ไม่รู้จะบอกกับชายหนุ่มอย่างไรในเมื่อเธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันและอีกอย่างเธอก็สมัครใจที่จะปล่อยให้เขาสัมผัสเธอแบบนั้นเอง 

 

“อย่าเงียบวันวาน!” ชายหนุ่มทำเสียงดุใส่เธอ หญิงสาวหันหน้ากลับมามองชายหนุ่มดวงตาของเธอสั่นไหว หญิงสาวรู้สึกสับสน เธอกำลังทำผิดต่อคำสัญญาที่ว่าเธอจะดูแลตัวเองอย่างดี แต่เธอกลับปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสจูบที่แสนหวานของชายหนุ่ม  

 

“วันวานไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ วันวานไม่ได้โกรธเคืองคุณน้าต๋าเฉิงเลยนะคะ วันวานเข้าใจ……มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ….” ประโยชน์สุดท้ายของหญิงสาว เธอพูดมันเสียงเบาราวกับสายลม แต่ชายหนุ่มกับได้ยินมันชัดเจนทุกถ้อยคำ 

 

“วันวานฟังน้านะ สิ่งที่น้าทำลงไปมันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบอย่างที่วันวานคิด น้าตั้งใจให้มันเกิด และน้าจะรับผิดชอบทุกการกระทำที่ทำลงไป!” ชายหนุ่มจับสองแขนของหญิงสาวพลางจ้องมองสบดวงตากลมโตของเธออย่างจริงจัง หญิงสาไปแต่กัดริมฝีปากล่างกลั้นน้ำตาเอาไว้ อยู่ ๆ ความรู้สึกหลากหลายมากมายมันประดังประเดเข้ามาอย่างที่เธอไม่ทันตั้งตัว เธอสับสนกับการกระทำและคำพูดของชายหนุ่ม และเธอก็กำลังรู้สึกผิดต่อคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับผู้เป็นแม่ ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าเธอควรจะทำตัวอย่างไร……… 

ความคิดเห็น