จิรณิกา/bizzcom

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP4 : รักแรกของหนูบัว

ชื่อตอน : EP4 : รักแรกของหนูบัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ส.ค. 2562 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP4 : รักแรกของหนูบัว
แบบอักษร

-EP 4-

 

"หนูบัวอยู่กับป๊ะป๋าตลอดไปเลยได้ไหม"

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

เสียงหัวใจของโอโซนเต้นโครมครามขึ้นมารัวๆเมื่อได้ยินคำพูดนี้จากปากใบบัวพร้อมกับสายตาที่อ้อนๆของเธอเด็กคนนี้กำลังทำอะไรกับหัวใจที่เกือบจะปิดตายของเขาไปแล้วกันแน่นะไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำต่างๆของใบบัวที่แสดงออกมาแค่ได้เจอกันวันนี้แค่วันเดียวเธอก็มีอิทธิพลกับใจของเขาได้ขนาดนี้

"รู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา"

"รู้ค่ะ...หนูบัวรู้หนูบัวอยากอยู่กับป๊ะป๋าตลอดไปจริงๆ"

"งั้นเหรอ...เธอจะอยู่กับฉันตลอดไปในสถาณะไหนดีละน้องสาวบุญธรรมหรือในฐานะอะไรดี"

โอโซนพูดแล้วเดินเข้าหาใบบัวด้วยสายตาที่คุกคามจนใบบัวต้องถอยหลังหนีกับท่าทางแบบนี้ของเขาเธอรู้สึกว่าตอนนี้สายตาที่เขามองเธอมันแปลกๆไปมันดูน่ากลัวและไม่น่าไว้ใจ

หมับ!!

"อ่ะ!!...ป๊ะป๋า..จะทำอะไรหนูบัว"

ใบบัวพูดออกมาอย่างตื่นตกใจมือโอโซนรั้งเอวเธอไว้มากอดแนบตัวแล้วก้มหน้าลงใกล้ๆ

"หึ!!กลัวเหรอ..."

"ถ้าอยากอยู่กับฉันตลอดไปเธอจะไม่โดนแค่กอดแบบนี้...จำไว้อย่าพูดแบบนี้กับทำสายตาอ้อนวอนแบบนั้นใส่ฉันอีกเพราะฉัน..ไม่ได้มีความอดทนมากพอ"

พูดจบเขาก็แสยะยิ้มมุมปาก็ใส่ใบบัวก่อนที่จะปล่อยเอวเธอที่เขากอดรวบไว้

"ไปอาบน้ำได้แล้ว..พรุ่งนี้เธอต้องไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัยแต่เช้า"

ใบบัวรีบวิ่งเขาห้องไปทันทีที่เป็นอิสระจากเขา

ปัง!!

"หายใจลึกๆใบบัว..ทำไมใจเต้นแรงแบบนี้นะ"

พอเข้ามาในห้องใบบัวก็นั่งกุมหัวใจที่เต้นรัวของเธอตอนนี้ไว้แล้วพูดกับตัวเองออกมาความรู้สึกของเธอตอนนี้มีทั้งความหวาดกลัวที่ถูกเขาคุกคามและก็มีทั้งความตื่นเต้นที่ได้ใกล้ชิดกับเขาแบบนี้ใบบัวนั่งหายใจเข้าหายใจออกสักพักเธอก็เดินไปเปิดกระเป๋าเป้แล้วหยิบของบางอย่างในกระเป๋าออกมา...มันเป็นการ์ดใบเล็กๆใบหนึ่งที่เหมือนเป็นการ์ดฝีมือเด็กอนุบาลใบบัวหยิบมันออกมาดูแล้วนั่งยิ้มให้มันอยู่อย่างนั้น

"เจ้าชายของหนูบัว....ได้อยู่ด้วยกันสักทีนะคะถึงไม่รู้ว่าหนูบัวจะได้อยู่กับพี่นานแค่ไหนแต่แค่นี้หนูบัวก็ดีใจมากแล้ว...รักแรกของหนูบัว"

เธอพูดกับการ์ดใบนั้นก่อนที่เธอจะเก็บมันยัดใส่ลงไปในกระเป๋าเหมือนเดิมพร้อมกับภาพความทรงจำในวัยเด็กที่เธอคอยแอบมองเขาอยู่ที่มุมใดมุมหนึ่งของบ้าน

 

.

.

-วันรุ่งขึ้น-

แกร็ก!!

"ทำอะไร"

"ป๊ะป๋า..ตื่นแล้วเหรอคะ"

ใบบัวที่กำลังยืนมองรูปต่างๆที่ตั้งเรียงอยู่ที่ตู้โชว์ที่ห้องนั่งเล่นก็รีบหันไปถามคนที่ทักเธอขึ้นมาแต่ภาพที่เธอเห็นทำให้เธอต้องรีบหันหลังกลับเพราะโอโซนเดินออกมาในสภาพที่พึ่งอาบน้ำเสร็จแล้วพันผ้าเช็ดตัวไว้ที่ท่อนล่างอย่างหมิ่นเหม่ในมือก็ถือผ้าเข็ดผมอยู่

"ถ้าไม่ตื่นฉันจะมายืนอยู่ตรงนี้ไหม..แล้วเธอทำอะไร"

"หนูบัวดูรูปอยู่ค่ะ...นี่รูปเพื่อนๆป๊ะป๋าเหรอคะ”

“อืม!!”

โอโซนตอบแล้วเดินไปเช็ดผมไปด้วยทางห้องครัว

“พี่ผู้หญิงคนนี้นี่เป็นคนพิเศษของป๊ะป๋าเหรอ”

“ทำไม!!”

เขาหันมามองหน้าใบบัวนิ่งๆแล้วถามออกมารูปที่ใบบัวถามเป็นรูปของโอโซนกับเพื่อนอีก5คนของคนนั้นก็คือ กันต์ คิง เวกัส มิลิน แล้วก็ นาราคนที่ใบบัวกำลังพูดถึง

“ก็ทุกรูปป๊ะป๋าไม่มองกล้องเลยมองแต่พี่คนนี้สายตาที่ป๊ะป๋ามองพี่เขาดูอ่อนโยนมากๆเลย…"

ใบบัวพูดออกมาตามภาพที่เธอเห็นก่อนที่แววตาของเธอจะสั่นไหวแล้วพูดประโยคหลังออกมาเบาๆ

"....หนูบัวอยากให้ป๊ะป๋ามองหนูบัวแบบนี้บ้างจัง

"เธอว่าไงนะ"

"ปะ..เปล่าค่ะไม่ได้ว่าอะไร"

ป๊ะป๋าจะทานข้าวเช้าเลยไหมหนูบัวตื่นมาทำอาหารเช้าไว้ให้แล้วเช้านี้ทำข้าวต้มกุ้ง"

"เธอทำอาหารเป็นด้วยเหรอ"

"เป็นสิคะคุณแม่สอน..ส่วนใหญ่ที่ทำเป็นก็ของโปรดของป๊ะ...เออ!!ของทุกคนในบ้าน"

เกือบไปแล้วเธอเกือบหลุดพูดแล้วว่าอาหารที่เธอทำเป็นล้วนแต่เป็นอาหารที่เขาชอบ

"ฉัน...ไม่ทานมื้อเช้าถ้าเธอหิวก็ทานก็เลย"

หัวใจดวงน้อยของใบบัวห่อเหี่ยวลงทันใดที่ได้ยินคำพูดนี้ของเขาตอนนี้พึ่งจะเจ็ดโมงเช้าแต่เธอตื่นมาทำอาหารเช้าไว้รอเขาตั้งแต่หกโมงแล้วแต่สุดท้ายเขาก็ไม่คิดจะแตะอาหารของเธอสักจากใบนี้ที่มักจะเปื้อนรอยยิ้มตลอดเวลาของใบบัวตอนนี้มันเศร้าหมองลงถนัดตาพร้อมกับที่ขอบตาเริ่มแดงกล่ำจนอีกคนสังเกตเห็น

"เป็นอะไร"

"เปล่าค่ะ..ถ้างั้นหนูบัวไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัยก่อนนะคะ"

ใบบัวรีบหลบสายตาโอโซนแล้วรีบพูดออกมาเธอไม่อยากให้เขารู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะร้องไห้

"เดี๋ยว"

ใบบัวที่แต่งตัวด้วยชุดนักเรียนโรงเรียนเก่าของเธอเรียบร้อยกำลังจะเดินไปหยิบกระเป๋าก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อโอโซนเรียกขึ้นมา

"เงยหน้า"

โอโซนสั่งอีกคนที่หันหน้ามาหาแต่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขาเลยสักนิดแต่พอใบบัวเงยหน้าขึ้นมาหัวใจแกร่งของโอโซนก็กระตุกฮวบลงทันทีที่เห็นขอบตาแดงๆปลายจมูกแดงๆของเธอ

"ไปตักข้าวต้มไว้รอฉัน...เดี๋ยวฉันไปแต่งตัวแล้วจะออกมาทานด้วย"

แล้วเขาก็ตัดสินใจพูดบางอย่างออกไปจนทำให้ใบหน้าหวานของใบบัวกลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง

 

 

 

อีป๊ามันแคร์ยัยหนูของเราแล้วใช่ไหมคะซิส!!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น