เจ้าชีวัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2558 20:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 20
แบบอักษร

เลเวลขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีเมื่อเห็นชื่อของคนที่ส่งข้อความเข้ามา ร่างสูงก้มมองคนในอ้อมกอดอย่างใช้ความคิด ใจหนึ่งก็อยากจะปลุกขึ้นมาถาม อีกใจหนึ่งก็อยากจะรู้ว่าคนที่ส่งข้อความมาใช่พี่ชายของร่างเล็กหรือป่าว เลเวลยันตัวเองขึ้นจากเตียงแล้วเดินออกไปที่ระเบียงก่อนจะกดโทรออกหาใครบางคน

 

"ไอ้นิคมึงว่างป่าวว่ะ.......ไม่มีอะไร คือกูจะให้มึงช่วยสืบหาเจ้าของเบอร์0××××× ให้หน่อย.......แค่มีเรื่องสงสัยนิดหน่อยว่ะ.....เออๆ เดี๋ยวกูจะเล่าให้ฟังทีหลัง แค่นี้นะ" เลเวลวางสายจากนิคแล้วเดินเข้ามาในห้องอีกครั้ง ร่างสูงนั่งลงบนเตียงก่อนจะยกมือลูบแก้มใสของฟ้าครามเบาๆ

      "หวังว่ามึงคงไม่หักหลังกูเหมือนพี่มึงนะคราม" เลเวลพึมพัมเบาๆก่อนจะล้มตัวนอนข้างๆฟ้าครามแล้วดึงร่างเล็กเข้ามากอดไว้

 

 

 

 

"น้าคราม น้าครามฮ่ะ ตื่นได้แล้ว" เสียงเล็กๆของเกรทดังขึ้นทำให้ฟ้าครามค่อยๆปรือตามองช้าๆก่อนจะเห็นเด็กน้อยนั่งตาแดงๆอยู่ข้างๆ

 

"เป็นอะไรครับเกรท"ฟ้าครามถาม

 

"ฮึก เมื่อคืนทำไมน้าครามไม่ไปนอนกับเกรท ฮึก"เกรทว่าพลางสะอื้นไปด้วย ฟ้าครามยิ้มให้หลานชายนิดๆก่อนจะอุ้มเกรทขึ้นมานั่งตักแล้วหอมแก้มใสเบาๆ

 

"น้าครามทำงานดึกครับเลยไม่ได้ไปนอรกับเกรท"ฟ้าครามพูดบอก เกรทยกหลังมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาแล้วหอมแก้มของฟ้าครามแรงๆ

 

"ทำโทษ" เกรทพูดบอก ฟ้าครามยิ้มขำกับความน่ารักของเกรทก่อนจะอุ้มหลานชายกลับไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมากินข้าวข้างล่างแล้วฝากเกรทไว้กับเด็กในบ้านจากนั้นฟ้าครามก็ไปทำงานที่ร้านของกานต์ตามปกติ

 

 

"ครามเมื่อวานพี่ส่งข้อความไปหาได้อ่านหรือป่าว" เพียงดินเข้ามาถามทันทีเมื่อเห็นฟ้าครามเดินเข้ามา ฟ้าครามขมวดคิ้วทันที

 

"ข้อความอะไรฮ่ะพี่ดิน"ฟ้าครามถามกลับอย่างสงสัย เพียงดินหยิบโทรศัพท์ของฟ้าครามขึ้นมาดูทันทีแต่ก็ไม่เห็นข้อความที่ตนเองส่งไป

 

"มีใครเล่นโทรศัพท์เราหรือป่าวคราม"เพียงดินถามขึ้น ฟ้าครามชะงักไปนิดเมื่อคิดถึงคนที่อยู่กับตนเองเมื่อคืน

 

//พี่เวลไม่รู้พาสเวิร์ดเราซักหน่อยจะเล่นของเราได้ไง// ฟ้าครามพึมพัมเบาๆ พลางคิดว่าเลเวลจะเล่นโทรศัพท์ของตัวเองได้ยังไงในเมื่อไม่รู้รหัสของฟ้าคราม

       "ไม่มีหรอกฮ่ะ แล้วพี่ดินส่งข้อความอะไรมาหาคราม" ฟ้าครามถามพี่ชายตนเอง เพียงดินบอกเรื่องที่ตนเองนัดฟ้าครามให้มาพบแต่ฟ้าครามก็ไม่ได้ไปตามนัดเพราะไม่เห็นข้อความที่พี่ชายตนเองส่งมา 

 

"สงสัยส่งผิดล่ะมังฮ่ะ" ฟ้าครามว่าก่อนจะเดินไปทำงานของตนเอง เพียงดินกดโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดูก็พบว่าตนเองได้ส่งข้อความหาฟ้าครามไม่ได้ส่งผิดอย่างที่ร่างเล็กบอก

 

//เป็นมึงจริงๆสินะ// เพียงดินพึมพัมเบาๆก่อนจะเดินตามฟ้าครามไป ทางด้านเลเวลหลังจากโทรคุยกับนิคเรียบร้อยแล้วก็ออกมาจอดรถแอบอยู่ที่หน้าร้านของกานต์เพื่อสังเกตอะไรบางอย่างและคนที่เขาสงสัยก็เดินออกมาคุยกับฟ้าครามจริงๆ

 

//มึงเองสินะที่ส่งข้อความหาเมียกู// เลเวลว่าพลางจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ สายตาคมมองอดีตเพื่อนรักนิ่งๆ ร่างสูงอัดบุหรี่เข้าปอดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะโยนทิ้ง

   "หมาอย่างมึงคิดจะตลบหลังราชสีห์อย่างกูมันเร็วไปสิบชาติไอ้ดิน"

 

 

 

 

 

 

 

21:00 น.

 

 

"ขอบคุณทุกคนสำหรับวันนี้นะครับ กลับบ้านดีๆพรุ่งนี้เจอกันนะครับ"เสียงของกานต์พูดบอกพนักงานในร้านหลังจากที่ถึงเวลาเลิกงาน ทุกคนพูดล่ำลากันเล็กน้อยก่อนะแยกย้ายกันกลับไปเหลือเพียงฟ้าครามที่ยืนอยู่หน้าร้าน

   "ครามกลับยังไง"กานต์หันมาถามฟ้าครามบ้าง

 

"รอพี่เวลมารับฮ่ะ" ฟ้าครามตอบ กานต์พยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าร้านไป ฟ้าครามได้ยินเสียงปะทะกันระหว่างเพียงดินกับกานต์แว่วมาเล็กน้อยแต่ไม่ได้สนใจอะไร ร่างเล็กชะเง้อมองถนนครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อรอเลเวลแต่ร่างสูงก็ยังไม่มาสักที

     "ทำไมไม่มาซักทีนะ" ฟ้าครามพูดเบาๆอยู่คนเดียว ไม่นานรถของเลเวลก็มาจอดที่หน้าร้าน เลเวลมองเข้าไปในร้านด้วยสายตานิ่งๆทำให้ฟ้าครามชะงักกึกเพราะลืมคิดว่าเพียงดินอยู่ในร้าน

 

"ขึ้นรถดิ" เลเวลพูดบอก ฟ้าครามเม้มปากนิดๆก่อนจะเดินขึ้นรถ ร่างสูงออกรถทันทีทำให้ฟ้าครามถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะคิดว่าเลเวลยังไม่รู้ว่าเพียงดินยังมีชีวิตอยู่

     "มึงมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกกูหรือป่าวคราม"เลเวลถามออกมาเสียงนิ่ง 

 

"ไม่มีนิฮ่ะ"ฟ้าครามพูดบอกเสียงปกตินึกขอโทษเลเวลในใจที่โกหก เลเวลนิ่งไปนิดก่อนจะพยักหน้าออกมา

 

"อืม ไม่มีก็ดีแล้ว"เลเวลบอกก่อนจะขับรถกลับบ้านตลอดระยะทางทั้งสองก็ไม่ได้พูดอะไรกันเลยจนมาถึงบ้าน ฟ้าครามเดินขึ้นบ้านทันทีเลเวลมองตามร่างเล็กไปแล้วยิ้มมุมปากนิดๆ

       "ตอแหลทั้งพี่ทั้งน้อง " เลเวลพูดก่อนจะเดินเข้าห้องทำงานไป ฟ้าครามเองเมื่อมาถึงห้องก็ล้มตัวนอบนเตียงกว้าง ร่างเล็กนอนหลับตาด้วยความเหนื่อยล้าก่อนที่น้ำตาจะไหลลงมา

 

"ฮึก ครามไม่ได้อยากโกหกพี่เวล ฮึก อแต่ครามก็ไม่อยากทิ้งพี่ดิน ฮึก" ฟ้าครามนอนสะอื้นอยู่บนเตียงกว้างแล้วเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย

 

 

 

 

 

++++++++++++100%+++++++++++

 

ครบ100%แล้วค่ะ ทำตามสญญาแล้วนะ อาจจะมึนหน่อยๆอย่าว่ากันนะค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น