OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [1/3]

ชื่อตอน : 03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [1/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2562 22:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03 :: SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN :: [1/3]
แบบอักษร

CHAPTER 03 

SECRET THAT CAN'T BE HIDDEN 

[1/3] 

 

 

JOMYUTH TALK 

คนอย่างจอมยุทธ์เมื่อเผชิญกับปัญหามักจะหาทางออกให้ตัวเองได้เสมอ ยกเว้นเรื่องนี้แหละครับ เรื่องของไอ้พี่มาร์ตินที่มัน.. ที่มัน.... มันรุกล้ำเขตหวงห้ามเข้ามาจนผมเจ็บสะโพกยังไม่หาย ผมรู้ว่าเรื่องคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นบ้างเพราะผมมีสติมากกว่าเขา แต่ไม่ใช่ว่าผมไม่เมา ผมเมาเหมือนกันและผมปกป้องตัวเองไม่ได้อย่างที่ใจคิดเลย 

ใครอยากจะไปยอมให้คนที่เพิ่งรู้จักไม่ทันข้ามวันจู่โจมป้อมผมเข้ามากันล่ะ ผมปกป้องตัวเองเต็มที่แล้ว ด้วยเรี่ยวแรงที่มันไม่ได้เป็นใจเลย ขนาดปล่อยหมัดทุบพี่มันสุดแรงเท่าที่จะควบคุมได้ก็กลายเป็นการตีเบาๆ เหมือนสาวน้อยกำลังนวดออดอ้อนเสี่ย ตอนนั้นโมโหชะมัดเลยครับ ผมก็เลยสู้พี่มันเฮือกสุดท้ายด้วยการกัดเข้าที่ไหล่ฝั่งหนึ่งสุดแต่เรี่ยวแรงจะอำนวย แต่ก็นั่นแหละ พอพี่มาร์ตินจู่ๆ ก็ก้มลงมาพรมจูบผมไปทั่วหน้าร่างกายผมก็หยุดชะงักทุกสิ่งด้วยความตกใจ 

จากนั้นผมก็โดนปลุกปั่นด้วยริมฝีปากของเขาไม่หยุดหย่อน จำได้ว่าผมง่วงมาก สติผมมันเลือนรางจนผมเองก็ไม่รู้ตัวว่าเสื้อผ้าของผมถูกถอดออกจากร่างกายไปตอนไหน รู้แต่ว่าผมสับสน ทั้งเมา ทั้งมีอารมณ์ อยากได้อยากโดนก็ด้วยแต่ก็อยากหนีมากกว่า ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนกันไปหมด ตอนที่ผมกำลังรู้สึกดีกับสัมผัสของพี่มาร์ตินผมรู้สึกผิดต่อชมพู่มากเช่นกัน 

และเพราะมีใบหน้าสวยๆ ของชมพู่ฉายวาบเข้ามาขัดขวางความลุ่มหลงที่กำลังเกิด ผมจึงรีบหันหลังหนีให้ไอ้บ้าหน้าหื่นที่มันจะปล้ำผมให้ได้ แต่มันซ้ำร้ายตรงที่เมื่อผมหันหลังให้เขา เขายิ่งได้ใจ รีบกระโจนเข้ามาเล่นกับก้นผมราวกับเด็กเจอของเล่นที่ถูกใจ ผมดีดดิ้นสุดกำลังเพราะไม่ชินกับการให้ใครมารุกล้ำเขตหวงห้าม แต่...มันก็รู้สึกดีไง 

คุณอาจจะงงว่าทำไมผมดูคล้อยตามสัมผัสจากผู้ชายง่ายจัง ใช่ครับ ผมเป็นเกย์ เป็นมาตั้งนานแล้ว ก่อนหน้านี้เคยชอบผู้ชายอยู่คนหนึ่งแล้วผมก็อกหักเลยจะกลับใจมาเป็นชายแท้ ผมได้คบหากับชมพู่ เธอเป็นผู้หญิงน่ารักมาก เข้าอกเข้าใจผมทุกอย่าง ผมรู้สึกว่ารักเธอจริงๆ แบบชายสักคนจะรักผู้หญิงคนหนึ่งได้ ทว่าความรักของผมที่กำลังจะไปได้ดีก็กลับมาล่มเพราะโดนพี่มาร์ตินลวนลามตอนเมา ไอ้ความรู้สึกดีกับผู้ชายมันลุกโชนจนผมห้ามตัวเองไม่ไหว  

ก่อนมีความรู้สึกบางอย่างแทรกซึมเข้ามาว่าผม...อยากรุกพี่มันใจจะขาด! ผมอยากทำพี่มันบ้างหลังจากที่มันทำผมจนเสร็จสมไปแล้วหนึ่งยก แต่พอพี่มันเสร็จมันก็หลับ! หลับแบบหัวถึงหมอนแล้วนอนกรนเลย ผมเห็นสภาพแล้วหมดอารมณ์เลยไม่ได้ทำอะไรต่อ ต่างคนต่างนอนไปกระทั่งชมพู่เข้ามาเห็นเข้าในตอนเช้าของวันใหม่ 

ความบาดหมางระหว่างผมกับแฟนแน่นอนว่ามันต้องมี แต่ผมคือจอมยุทธ์ที่ชื่อนี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย ผมเป็นคนเจ้าวางแผน เจ้าความคิด และผมจัดการเรื่องนี้ให้จบลงด้วยดีจนได้ ผมกับชมพู่กลายเป็นเพื่อนกันหลังจากพูดคุยกันไม่กี่นาที โดยเรามีข้อตกลงกันบางอย่างที่เป็นความลับ ใจลึกๆ ผมเสียใจที่ต้องเสียแฟนดีๆ อย่างเธอไป แต่อีกใจกลับรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูกที่ต่อให้จบแบบเจ็บแต่มันก็เป็นการจบที่ดีกว่าที่คิด 

ผู้หญิงผมจัดการได้ แต่ผู้ชายอย่างไอ้พี่มาร์ตินผมจะจัดการยังไงดี ผมคิดว่าพี่มันไม่รู้เรื่องว่าใครรุกใครรับ ผมไม่อยากให้มันรู้ว่าผมรับมัน เพราะผมคิดจะเคลมเขาเป็นเมียหลังจากวันนี้เป็นต้นไป เรื่องนี้แหละที่ทำให้ผมคิดไม่ตกข้ามวันข้ามคืนเลย ทำยังไงถึงจะได้พี่มันเป็นเมียวะ เพราะถ้ามันตกเป็นเมียผม เรื่องที่ผมเคยเป็นเมียมันก็จะถือเป็นโมฆะไป ตัวผมน่ะไม่ได้อะไรกับความสัมพันธ์ฉาบฉวยนั่นเท่าไหร่ ต่างคนต่างฟินก็วินๆ กันไปเท่านั้น ไว้วัดกันใหม่ตอนพี่มันได้เป็นเมียผมก็ได้ 

แต่มันตลกร้ายตรงที่พี่มันอ่อนไหวฉิบหายกับเรื่องแบบนี้ มันจะมารับผิดชอบผมที่ตัวเองมาทำมิดีมิร้ายผมตอนไม่มีสติ ผมอยากจะขำก็ขำไม่ออกที่ผู้ชายแบบนี้ก็มีอยู่จริงในโลก ฮือ ผมไม่ได้ต้องการให้เขามารับผิดชอบอะไร เพราะผมไม่อยากได้ยินพี่มันพูดซ้ำๆ ว่าเรื่องคืนนั้นผมเป็นฝ่ายรับ 

ตึก ตึก ตึก 

“เจ้าจอม เป็นอะไร?” 

ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อพี่ชายคนกลางอย่าง ‘นักรบ’ เดินเข้ามาทิ้งตัวนั่งบนโซฟาข้างผมพร้อมกับเครื่องมือสื่อสารในมือ เฮียผมจะต้องดูหุ้นแทบจะตลอดเวลา ตามประสาพวกหัวนักธุรกิจที่หายใจเข้าออกมีแต่เรื่องเงิน 

“มีอะไรให้คิดนิดหน่อยน่ะเฮีย” 

“หน้าเครียดมาก มีไรบอกได้นะ” 

ว่าผมหน้าเครียดไม่ดูหน้าตัวเองเลย คิ้วนี่ขมวดเป็นปมอย่างกับผูกโบว์ สงสัยหุ้นจะตก แต่ช่างเถอะผมเห็นเฮียเป็นแบบนี้จนชินตาแล้ว อะไรที่เกี่ยวกับเรื่องเงินเฮียผมจะจริงจังเป็นพิเศษ 

หมับ! 

“เจ้ารบ เจ้าจอม ม๊าไปไหนเนี่ยเฮียเดินหาทั่วบ้านไม่เห็นเจอ” 

“ม๊าไปหาคุณย่าที่ร้านทองมั้ง” 

ผมตอบพี่ชายคนโตคือ ‘สงคราม’ ด้วยน้ำเสียงเนือยๆ เพราะเฮียผมคนนี้ลืมตาตื่นมาก็เรียกหาแต่ม๊า เขารักม๊ามาก เป็นสุภาพบุรุษสุดตีนเลยล่ะครับ เดินผ่านผู้หญิงแทบจะคลานเข่า เขาเป็นคนให้เกียรติสตรีเพศจนสาวๆ มารุมรักเขาครึ่งค่อนกรุงเทพได้แล้วมั้ง แต่เฮียผมเขาใจแข็ง บอกว่าถ้ามีใครที่ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่กับม๊าไม่ได้เขาจะไม่มีเมีย 

เนี่ย แล้วผมกำลังนั่งใช้ความคิดเงียบๆ อยู่คนเดียวมาได้ตั้งพักใหญ่ พี่ชายสองแสบผมก็เข้ามากวนสมาธิ ผมมีลางสังหรณ์อะไรบางอย่างเกิดขึ้นด้วยแหละ รู้ได้เลยว่าถ้าผมนั่งตรงนี้ต่ออีกสักหน่อยผมต้องโดนเฮียจี้ความลับแน่เพราะผมปกปิดเรื่องอะไรกับสองเฮียเขาไม่เคยมิด 

“เจ้าจอม คนชื่อมาร์ตินนี่ใครเหรอ?” 

กึก นี่แหละคือสิ่งที่ผมกลัว เฮียครามเป็นคนที่รู้ข่าวในครอบครัวไวมาก เขาเหมือนศาลเตี้ยในบรรดาสามพี่น้องเรา มีอำนาจเกือบเทียบเท่าป๊าเลยล่ะ ผมกับเฮียรบถ้ามีปัญหาอะไรคนแรกที่เราจะสารภาพด้วยคือเฮียคราม เพราะเขาเป็นคนเดียวที่เก็บความลับอยู่และจัดการปัญหาให้น้องได้อย่างแยบยลโดยที่ป๊าจะไม่รู้เรื่องที่ผมหรือเฮียรบกระทำผิดอย่างแน่นอน 

และใช่ครับ น้องเล็กอย่างผมโกหกใครเขาไม่เคยสำเร็จ ยิ่งตอนเฮียถามว่าพี่มาร์ตินเป็นใครผมก็นึกไม่ออกว่าควรตอบว่าอะไรดี พอผมเงียบเกินห้าวินาทีสายตาเฮียทั้งสองคนก็จับจ้องมาที่ผมเหมือนกำลังจับพิรุธอะไรบางอย่างได้ การที่เฮียรบวางไอแพดลงบนโซฟา ละสายตาจากหุ้นหลายล้านบาทแล้วมาสนใจผมได้นี่ ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำหน้าแบบไหนอยู่เหมือนกัน 

“เด็กฝึกงานใหม่ในโชว์รูม คือ...เป็นพี่รหัสของชมพู่ เขาไม่มีที่ฝึกงานผมเลยช่วย” 

“จะเอามาฝึกตรงไหน ที่อู่เหรอ?” 

“ไม่รู้เหมือนกัน เขาอยากทำในโรงงานแต่ผมยังไม่ส่งไปหรอก กะจะให้มาช่วยผมทำรถก่อนแข่งรอบเดือนหน้าให้เสร็จแล้วจากนั้นค่อยว่ากัน” 

“เจ้าจอม หลบตาเฮียทำไม?” 

 

_________________ 

TALK 

น้องจอมก็คือคนแมนของแม่ ภายนอกเหมือนไม่สนอะไรแต่ภายในร้อนอย่างกับไฟเยอร์ อยากได้อยากโดนพี่มันเหรอ ฮ่อยยย เท่มากก็เป็นเมียพี่ได้ ถึงน่ารักกว่าก็เป็นผัวน้องได้งี้ปะคู่นี้ 555555555 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

มาหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น