justnightmare

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 17:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 9
แบบอักษร

 

ไฮ .. ฉันยินดี

 

 

Sunday talk

   หลังจากที่ผมไปส่งขนมเค้กเรียบร้อยแล้วผมก็กลับมาที่บ้านของตัวเอง ทุกวันศุกร์ครอบครัวของเราจะมีนัดทานข้าวเย็นด้วยกัน

ไม่ว่าใครจะมีงานอะไรถ้าเลิกงานแล้วก็ต้องกลับมาบ้าน ผมเอารถมาจอดไว้ที่โรงรถข้างๆรถผมก็มีมินิคูเปอร์คันเล็กของพี่สาวคนเดียวของผม ผมเดินเข้าไปในบ้านอย่างไม่รีบร้อนเท่าไหร่ เพราะรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆกับการกลับบ้านเร็วของพี่สาวตัวแสบวันนี้ ปกติผมหรือไม่ก็เฮียสกายจะเป็นคนมาถึงก่อนเสมอ ลืมบอกไปเลย ผมเป็นน้องเล็กสุดของบ้าน เฮียสกาย อายุห่างจากผม4ปี ตอนนี้เฮียบริหารงานของครอบครัวเราอยู่ ต่อมาก็คือสตาร์ เธอเกิดก่อนผมปีเดียวผมเลยไม่ได้เรียกเธอว่าพี่ และสุดท้ายก็คือผม พอเดินเข้ามาถึงในบ้านก็ได้ยินเสียงสตาร์ดังมาแต่ไกลเลย

  "จริงนะคะเเม่ซันของเรามีสาวแล้วค่ะ" เสียงเล็กที่กำลังพูดกับคุณแม่อย่างออกรสดังไ่ม่หยุดนี่ขนาดว่าผมเดินมาถึงห้องรับแขกแล้วก็ยังไม่รู้ตัวเลย

  "จริงเหรอ แม่ไม่อยากจะเชื่อเลย" เสียงของหญิงวัยกลางคนที่ถึงแม้ว่าอายุจะล่วงเลยไปเลขสี่ปลายๆแล้วแต่ก็ยังคงความงามเหมือนสมัยสาวๆไม่มีผิด เอ่ยเย้าออกมาเมื่อท่านปรายตามาเห็นผม

  "จริงสิคะ" พี่สาวตัวแสบผมยืนยัน

  "พอเลย คุณแม่ครับอย่าไปฟังยัยนี่มากเลย" ผมพูดเเล้วก็แทรกตัวไปนั่งข้างคุณแม่ที่อ้าแขนรับผมไว้ในอ้อมกอดทันที อ้อมกอดของคุณแม่ยังคงอบอุ่นสำหรับลูกทุกคนเสมอ

  "ชิ อย่ามาอ้อนคุณแม่นะไอ้แสบ" ยัยพี่สาวตัวยุ่งว่าด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะขยับไปนั่งที่โซฟาอีกตัวนึงแทน คุณแม่มองภาพนั้นแล้วก็ขำกับภาพที่เราสองพี่น้องจะเเกล้งกันเป็นประจำ

  "เอ ว่าแต่จริงรึเปล่าจ๊ะที่ลูกชายของแม่มีแฟนแล้วเนี่ย" คุณแม่ยังสวยของผมถามออกมายิ้มๆพลางลูบผมของผมไปด้วยด้วยความรัก

  "เอ่อ" ผมไม่รู้จะตอบยังไงดี

  "คงจริงแล้วล่ะมั้งไอ้แสบของพ่อถึงได้หน้าเเดงหูแดงขนาดนี้" เสียงที่เเทรกขึ้นมาของผู้มาใหม่ดังขึ้น คุณพ่อเดินเข้ามาก่อนที่ท่านจะส่งกระเป๋าเอกสารกับเสื้อสูทให้แม่บ้านนำไปเก็บตามปกติ

  "โถ่คุณพ่อครับ ทำไมถึงมาลุมผมล่ะ" ผมว่าอ้อนให้คุณพ่อที่ยิ้มมาอย่างเอ็นดู

  "ไอ้เสือของพ่อจะสิ้นลายแล้วเหรอเนี่ย หืม" ถึงปากจะพูดกับผมแต่คุณพ่อกับหันไปยิ้มหวานเชื่อมกับคุณแม่ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ภาพที่ผมเห็นตลอดคือความรักของคุณพ่อกับคุณแม่ที่มั่นคงไม่เคยสั่นคลอน

  "ผมเป็นแมวนะครับพ่อไม่ใช่เสือ ดูสิผมร้องเมี้ยวๆด้วย" ผมพูดพลางยกมือขึ้นมาทำท่าแมวยั่วสวาทไปด้วยเรียกเสียงหัวเราะจากทั้งสามคนเป็นอย่างดี 

  "โหดูสิคะ คุณพ่อคุณแม่พอมีแฟนแล้วจากเสือนี่กลายเป็นแมวเลยค่ะ" ยัยพี่สาวตัวดียังไม่หยุด ไม่พูดเปล่านะยักคิ้วท้าทายผมอีก

  "ฮ่าๆ ยังไงก็พาแฟนเรามาให้พ่อกับแม่รู้จักบ้างสิ" คุณพ่อพูดขึ้นเมื่อแซวผมกันจนพอใจแล้ว

  "ครับ รอให้ผมมั่นใจอีกนิดนะครับรับรองผมจะพาเธอมาแน่นอน" 

ผมพูดขึ้นทำให้ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ ผมขอเวลาอีกไม่นานหรอก ถามว่าผมรู้สึกยังไงกับขนมเค้ก ผมก็ยังไม่ค่อยมั่นใจเหมือนกัน ของอย่างนี้มันต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

  "แม่เชื่อสายตาของลูกจ้ะ" 

  "ขอบคุณครับแม่" ผมกอดคุณแม่เป็นการขอบคุณที่ท่านเข้าใจผมเสมอ แต่ถึงแม้พ่อกับแม่จะเข้าใจแต่ยัยพี่สาวตัวร้ายคงจะไม่ค่อยเข้าใจมั้ง

   "แต่สตาร์ขอลองอะไรหน่อยแล้วกันค่ะ หึ"

ผมรู้สึกถึงรังศีแปลกๆจากพี่สาวของตัวเอง ขออย่าให้ยัยนี่ทำอะไรแผลงๆเลยนะ สาธุ 

  End Sun talk

.

ครืด ครืด เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น ทำให้ฉันที่กำลังนอนอ่านนิยายอยู่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู

่่ยินดีนำเสนอ : คืนนี้ตี้กัน

ขนมเค้ก        : งืม ที่ไหนนนนนน

ยินดีนำเสนอ : k ผับ 2 ทุ่มนะ 

ขนมเค้ก        : พายอ่ะ

ยินดีนำเสนอ : คงไม่มาอะเห็นบอกว่ามีธุระ

ขนมเค้ก        : โอเช

  หลังจากที่คุยกันเสร็จฉันก็เตรียมตัวอาบน้ำทันที เพราะว่าตอนนี้ก็ 6โมงแล้ว เอ~ว่าแต่พายอาร์มีธุระอะไรนะ ช่วงนี้ดูจะหายบ่อยแปลกๆ 

  ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วล่ะใช้เวลาไปครึ่งชั่วโมงวันนี้ฉันกะว่าจะเเต่งเเซ่บๆหน่อย ห่างหายมานาน คิดแล้วฉันก็หยิบเสื้อเกาะอกหนังสีดำ กับกางเกงหนังสีดำตัวสั้นมาใส่ เเซ่บมากจ้ะ

  ความจริงไม่อยากที่จะไป K ผับเท่าไหร่เลย เพราะนั่นเป็นผับของเฮียซัน ถ้าขืนเขารู้ว่าฉันมาเที่ยวโดยไม่บอกเขาก่อนนะ ไม่อยากคิดเลย

  ตอนนี้ฉันขับรถมาถึง k ผับแล้วล่ะ คนเยอะมากมาย ฉันรีบเดินฝ่าผู้คนไปที่ชั้นสองทันที ชั้นล่างนี่เเดนซ์กันกระจายค่ะเมามันมาก

  กว่าจะพาตัวเองมาถึงชั้นสอง ฉันล่ะเพลียพวกหน้าม่อเต็มไปหมด

   "แซ่บมากค่ะ" 

   "ขอบคุณค่ะ สำหรับคำชม" พอเดินมาถึงยินดีด็เอ่ยแซวทันที

  "มีใครบ้างอ่ะวันนี้" ฉันถาม

  "ก็มีฉัน แกแล้วก็ฟอร์อ่ะ แต่ไม่รู้เพื่อนเขาจะมาเปล่า" ยินดีตอบพลางควงแก้วในมือไปด้วย

    วันนี้ยินดีใส่เดรสแขนยาวปิดทั้งแขนจนถึงคอเลย แต่ก็ยังเซ็กซี่อยู่ดี

  "แล้วทำไมแกใส่มาปิดคอขนาดนี้เนี่ย ยัยดี"

  "แก อย่าสนใจเลยน่า " ยินดีตอบพร้อมเอามือลูบคอตัวเองไปด้วย

  ฉันว่าฉันรู้แล้วล่ะว่าทำไม ฝีมือพี่ฟอร์แน่นอน

  "สนใจแต่ฉัน แกขอผัวแกรึยัง"

  "ผัว เผออะไรเล่า ยังไม่มีซะหน่อย"

  "ฉันจะบอกพี่ซัน"

  "อย่านะเเก " ฉันรีบร้องห้ามขืนยินดีไปฟ้องนะ ฉันเละเเน่

  "หึ คิดว่าจะเเน่"

  "ยังเลย ดีอย่าบอกน้า" ฉันพูดกับยินดีเสียงอ้อนได้ 

  "แกรีบบอกเขาเลย แกก็รู้ว่านี่ถิ่นเขา ถ้าเขารู้เองเดี๋ยวแกก็ซวยหรอก"

  "พี่ว่าไม่ทันแล้วมั้ง ไอ้ซันเดินมานั่นแล้ว" 

พี่ฟอร์ที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนพูดขึ้น ทำให้ฉันตกใจจนต้องหันไปมอง ก็พบกับเฮียซันที่เดินมาด้วยใบหน้านิ่งๆ

  "อึก" ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

  "หวัดดีค่ะ พี่ซันพี่มาร์ค"

  "ครับน้องยินดี" พี่มาร์คตอบ ส่วนเฮียซันนิ่งมากค่ะ ไม่หือไม่อือไม่ตอบอะไรเลย

  "อ่ะ เอ่อ ส สวัสดีค่ะ พี่ฟอร์ พี่มาร์คแล้วก็ฮะ เฮีย" จะสั่นทำไมเนี่ยเสียงฉัน แค่เอ่ยทักทายรุ่นพี่เอง จำเป็นสั่นสั่นขนาดนี้ไหม

  "ฮ่าๆ มาๆวันนี้มาสนุกนะครับ อย่าทำหน้างี้ดิไอ้ซัน น้องเค้ากลัวแล้วน่ะ" ฉันรีบพยักหน้าสนับสนุนคำพูดพี่มาร์คทันที แต่ก็ต้องรีบหดคออย่างรวดเร็วเมื่อร่างสูงที่ยังไมยอมนั่งตวัดสายตามามอง

  "เฮีย" ฉันทำใจกล้าเรียกเขา

  "เฮียคะ นั่งก่อนค่ะ นะเฮีย" เขาไม่ตอบแต่มองฉันด้วยหางตาก่อนจะหันหลังเดินไป ทางเดิม 

  "เฮ้ย ไอ้ซันไปไหนวะ " พี่ฟอร์ตะโกนตามหลัง เเต่เขาก็ไม่ท่าทีหันมาสนใจเลย

  "น้องเค้กตามไปเลย" พี่มาร์คหันมาบอกฉันที่นั่งช็อคอยู่

  "เค้กเนี่ยนะ" ฉันเอามือชี้ตัวเอง

  "แกนั่นแหละ" ยินดีสนับสนุน

  "แต่"

  "ไม่มีแต่" เสียงทั้งสามคนพูดพร้อมกัน แถมยังมองมาด้วยสายตากดดันอีก 

  "เฮ้อ" ฉันถอนหาบใจก่อนจะเดินตามเฮียซันไป เห็นแวบๆว่าเขาเดินไปทางชั้นสาม น่าจะเป็นชั้นส่วนตัวของเขา

  พอเดินมาถึงก็เจอกับห้องประมาณ 3ห้อง ฉันเดินตรงไปที่ห้องที่มีแสงไฟเล็ดลอดออกมาเพียงห้องเดียว ฉันคิดว่าเขาคงจะอยู่ห้องนี้

  ฮึ่บ เอาวะฉันรวบรวมความกล้าก่อนที่จะเคาะไปที่ประตู

  ก๊อก ก๊อก

เงียบแฮะ ไม่มีเสียงตอบรับ ลองอีกทีแล้วกัน

 ก๊อก ก๊อก 

คราวนี้เคาะเสียงดังกว่าเดิม เผื่อเขาจะได้ยิน

  "ใคร" เสียงเข้มที่ตวาดมาทำฉันสะดุ้งถอยห่างออกจากประตูตามสันชาติญาณ

  "เค้าเอง" เงียบ เงียบมาก

  "ขอเข้าไปนะคะ" ไม่มีเสียงตอบจากเฮียซันเลย ฉันก็ไม่รู้จำทำยังไงเลยยืนอยู่อย่างนั้น

  ผ่านไป 5นาทีได้คนในห้องก็พูดขึ้นมา

  "เข้ามา" เอาไงดีว่ะ อีเค้กจะเข้าไปดีไหมเนี่ย ถ้าเข้าไปแล้วเขาบีบคอฉันตายคาห้องจะทำไง บรื๋อคิดแล้วก็สยอง

  "บอกให้เข้ามา!" เสียงตวาดดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ฉันรีบเปิดประตูเข้าไปทันที ลืมความคิดตัวเองก่อนหน้านี้ไปเลย

  พอเดินเข้ามาถึงก็เจอกับร่างสูงของเฮียซันที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงโต๊ะทำงาน ตรงหน้าเขามีแฟ้มเอกสารมากมาย แถมยังมีแก้วเหล้ววางอยู่อีก

  "เฮียคะ" ฉันเดินไปยืนตรงโต๊ะทำงานของเขา ตั้งใจเว้นระยะห่างนิดหน่อย

  "มานี่" เขาเรียกเสียงเข้ม ฉันขยับไปนิดหน่อย

  "มาใกล้อีก " 

เหมือนเขาจะยังไม่พอใจ ฉันจึงขยับเข้าไปอีกนิดนึง

 พรึ่บ

 เมื่อฉันบังไม่ยอมขยับไปใกล้เขาสักทีเขาก็เลยคว้าแขนของฉันก่อนจะดึงฉันไปนั่งที่ตักของเขา

  "ฮะ เฮียย" ฉันหน้าร้อนผ่าวเพราะว่าฉันนั่งตักเขาส่วนตัวเขาก็โอบกอดฉันไปด้วย บังคับให้ฉันหันหน้าไปมองกับตัวเอง

  "จะมาทำไมไม่บอก"

  "ก็เค้ากลัวเฮียไม่ให้มา" ฉันอ้อมแอ้มตอบ

  "ก็เลยแอบมา " 

  "เค้าขอโทษนะ ต่อไปจะไปไหนเค้าจะบอกเฮียคนแรกเลย"

  "นะ นะคะ หายโกรธเค้านะ"

  "ไม่ได้โกรธ "

  "แต่เฮียเดินหนีเค้ามาแบบนี้ไม่โกรธได้ไง" ฉันแย้ง แต่แทนที่เขาจะตอบกับมองมาที่ชุดฉันแทน แต่สายตาที่เขามองมานี่สิทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆหนาวๆเเปลกๆ

  "ทำไมแต่งตัวแบบนี้" เขาถามอย่างไม่สบอารมณ์

  "แฮ่ๆ เค้าว่ามันก็ธรรมดานะเฮีย"

  "เหรอ" เขาพูดยิ้มๆ ยิ้มแล้วอย่างนี้อารมณ์ดีแล้วสิ ค่อยยังชั่วหน่อย

  "เฮีย ปล่อยเค้าก่อนไหม" ฉันขยับตัวพยายามจะลุกออกจากตักเขา แต่เขาไม่ยอมกับกอดฉันแน่นขึ้นไปอีก

  "ปล่อยทำไม ฟอด"

  "อ๊ะ เฮีย" ฉันสะดุ้งเพราะว่าเขาไม่พูดเปล่าขโมยหอมแก้มฉันด้วย

  "ว่าไงคะ" หาาาา ว่าไงคะ ทำไมพูดแบบนี้ ใจจ๋าบางไปหมดแล้ว 

  ใจเย็นขนมเค้ก พุทธ โธ พุทธ โธ

  "เฮีย ปล่อยก่อนนะ " 

  "ไม่ปล่อยได้ไหม" 

  "แต่เฮียคะ เดี๋ยวก็เมื่อยหรอกไม่หนักเหรอ"

  "ไม่หนักค่ะ หอมด้วย"  

  อ๊ากกก อีเฮียมันจะฆ่าฉันให้ตายเลยรึไง กร้าวใจเหลือเกิน

  "ปล่อยก็ได้นะ แต่" เขาทำหน้าเจ้าเล่ห์

  "แต่อะไรคะ"

  "แต่เค้กต้องรับโทษก่อน" รับโทษ วอททท รับโทษอะไร ยังไม่ทันหายสงสัยเขาก็จับหน้าฉันหันไปเผชิญหน้ากับเขา แล้วก็

  "อุ๊ปส์"

 

______________________________________________________ตอนแรกเราว่าจะเทเรื่องนี้ จะหยุดอัพแล้ว แต่พอเริ่มมีคนมาอ่านมาคอมเมนต์ให้เรา เราก็รู้สึกมีกำลังใจอยากอัพต่อ

***ขอบคุณทุกคอมเมนต์นะคะ 😄😄

  

 ******ปล.ยังไม่ได้ตรวจคำผิด....

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น