Lin Mei J

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : การจากกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 16

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 15:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การจากกัน
แบบอักษร

เมื่อการต่อสู้จบลงระหว่างเทพเจ้ามังกับเจ้าปีศาจ ก็ผ่านไป 5 เดือนได้ที่มินะอยู่ในโลกของยามาโตะ และความสงบสุขก็มีขึ้นทุกๆวันที่โลกมนุษย์ไม่มีเหล่าปีศาจออกมาจับมนุษย์กินเป็นอาหารและทำลายมนุษย์อีก ผู้คนชาวบ้านต่างนับถือท่านเทพเจ้ามังเป็นอย่างมาก เพราะท่านความสงบสุขจึงมาเยือนได้อีกครั้ง ส่วนความรักของทั้งคู่ก็มีแต่ความสุขทุกวัน มินะรู้ดีว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้มาที่นี่ เธอตัดสินใจที่จะอยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงวันข้างขึ้นหรืออีก 1 เดือนที่จะมาถึง ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าจะต้องจากกัน จนเหลือเวลาอีกแค่วันเดียวเท่านั้นที่จะถึงวันข้างขึ้น 

ทั้ง 2 คนต่างเดินเล่นอยู่ใต้ต้นซากุระ ยามาโตะมองหน้าหญิงสาวพร้อมกับจับมือและได้พูดขึ้นมาว่า "เวลาช่างเดินไวจริง เหลืออีกแค่วันเดียวเองสินะที่ข้าจะไม่ได้เจอกับเจ้าอีกสินะ นี่ข้าต้องจากเจ้าไปจริงๆงั้นเหรอมินะ แถมข้าจะไม่มีวันจดจำใบหน้าและช่วงเวลาแห่งความสุขได้อีกงั้นเหรอ? ข้าอยากให้เวลาหยุดเดินจริงๆ มินะ"

"ฉันก็อยากจะให้หยุดเดิน แต่เราก็ไม่สามารถทำได้ ฉันรู้ดี รู้ดีที่สุดว่าเป็นไปไม่ได้" หญิงสาวพูดพลางน้ำตาไหลออกมา เมื่อชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็รีบจูบที่แก้มของหญิงพร้อมด้วยน้ำตาที่ไหลออกมา แล้วพูดขึ้นมาว่า "ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้าเลยมินะ เจ้าคือคนที่ข้าจะรักตลอดไป "

จากนั้นไม่นานก็ถึงเวลาที่มินะต้องกลับไปแล้ว อยู่ๆร่างของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ต้นไม่เทพเจ้าที่โลกมนุษย์ ชายหนุ่มงงมาก เขาไม่รอช้ารีบลงไปที่โลกมนุษย์ทันที จากนั้นร่างของมินะค่อยเลือนหายไป เมื่อยามาโตะเห็นเขาก็รีบจะไปคว้าแขนของมินะ หญิงสาวที่เห็นชายหนุ่มกำลังจะดึงมือเธอไป แต่ร่างของหญิงสาวนั้นขยับไม่ได้ ในหัวของเธอได้ยินเสียงพูดของต้นไม้เทพเจ้า "ถึงเวลาที่เจ้าต้องกลับมาได้แล้วมินะ เจ้าฝืนไปก็ไม่มีประโยชน์" ยามาโตะที่กำลังจะคว้าเข้าไปเอาตัวมินะก็ไม่ทันเสียแล้ว ร่างของมินะได้หายไปแล้ว 

"ไม่นะ มินะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"ชายหนุ่มร้องออกมาด้วยความเสียใจพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา "ไม่นะ อย่าจากข้าไปเลยมินะ"

ทันใดนั้นเองทาเคชิองครักษ์ของยามาโตะก็ตามลงมาดูแล้วถามว่า "เกิดอะไรขึ้นครับ นายท่าน"

"นางไปแล้วๆๆๆทาเคชิ "

"ว่าไงนะครับ "

ยามาโตะเสียใจเป็นอย่างมาก 

ส่วนอีกทางด้านนึง มินะก็ได้กลับมาโลกปัจจุบันของเธอแล้ว เธอรีบไปแตะที่ต้นไม้เทพเจ้า แต่ประตุนั้นได้ปิดตายแล้ว เธอไม่สารถไปได้อีตลอดกาล 

"ไม่นะ ไม่จริงใช่ไหม" มินะพูดด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวดและน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา จนคุณตากับแม่ของเธอเดินเข้ามาหาเธอ  

ดูเหมือนจะไปไม่ได้แล้วสินะ คุณตาของเธอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เศร้า

คุณตา คุณแม่ หญิงสาวรีบเข้าไปสวมกอดทั้ง 2 คนทันที

ส่วนอีกทางด้านนึงที่กำลังเสียใจอยู่นั้น ทาเคชิก็ได้พูดขึ้นมา "นายท่านยังไม่ได้ลืมคุณมินะ งั้นเหรอครับ"

จนชายหนุ่มที่กำลังเสียใจอยู่นั้นก็แปลกใจทันที ว่าทำไมเขาทำไมถึงยังจำเรื่องราวของมินะได้เป็นอย่างดี ทั้งๆที่เธอได้ใช้ความปรารถนาจนครบแล้ว 

"ข้าได้ลืมนางเลย ข้าจดจำนางได้ทุกอย่าง" จนชายหนุ่มสงสัย เขาเหลือบไปเห็นเครื่องรางที่นักพรตได้ให้เขาเมื่อเจอครั้งก่อนที่บอกว่า ให้พกติดตัวตลอดเวลา "หรือจะเป็นเครื่องรางสิ่งนี้" จนเสียงของนักพรตปรากฎขึ้น  

"ใช่แล้วล่ะ ท่านยามาโตะ เครื่องรางสิ่งนั้นเป็นตัวหยุดกั้นความทรงจำระหว่างท่านและนางไม่ให้ท่านลืมเรื่องราวที่เกี่ยวกับนางได้ เครื่องรางนั้นมันจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อท่านมีความรักที่แท้จริงที่ให้กับนางผู้นั้น"

"หมายความว่ายังงี้เองสินะ"

"มันอาจจะช่วยบำบัดให้กับท่านที่ไม่ต้องเจ็บปวด แต่ว่าถึงยังไงท่านก็คงต้องเจ็บปวดอยุ่ดี เพราะถึงยังไงนางก็ไม่ใช่คนของโลกนี้ "

"แล้วไม่มีวิธีที่จะทำให้คุณมินะกลับมาเลยงั้นเหรอ ในเมื่อท่านเป็นคนบอกเอง ว่านางคือรักแท้ของนายท่าน แล้วจะต้องได้อยู่ด้วยกันถึงจะต้องยอมสูญเสียและเจ็บปวดก็เถอะ แต่นี่ก็ได้เกิดขึ้นแล้วนิ" ทาเคชิได้ถามขึ้น  

"แล้วเราต้องทำยังงั้นเหรอ? ข้าถึงจะได้นางกลับมา" ยามาโตะถามขึ้นมาทันที 

"ยังไม่ถึงเวลาที่ข้าจะต้องบอกท่าน"

"ว่ายังไงนะ!"

"หยุดเดี๋ยวนี้นะทาเคชิ!"

"ขออภัยด้วยครับนายท่าน"

"เอาเป็นว่าถ้ามันถึงเวลาที่เจ้าพร้อมจะบอกข้า เจ้าก็เรียกข้าล่ะกัน"

จากนั้นพวกเขาก็แปลงร่างเป็นมังกรและลอยกลับขึ้นไปที่ตำหนักวังมังทันทีพร้อมกับความเศร้า 

นักพรตนั้นก็พูดขึ้นมากับตัวเองว่า เวลานั้นจะมาถึงได้ก็ต่อเมื่อพวกท่านปรารถนาสิ่งเดียวกันกับต้นไม้เทพเจ้าต้นนี้(ยิ้ม) แล้วถึงเวลานั้นต้นไม้ต้นนี้จะเป็นประตูให้กับพวกท่านทั้ง 2 เอง 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น