fahbebblue
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ของเล่นของอัล

ชื่อตอน : ของเล่นของอัล

คำค้น : yaoi , คุณสถาปนิกที่รัก , อัลเตอร์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 50

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 15:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ของเล่นของอัล
แบบอักษร

นี่ก็ผ่านมาจะเป็นเดือนแล้วหลังจากที่เตอร์กลับบ้าน ก็เท่ากับคนทั้งสองคบกันมาได้ระยะหนึ่งแล้ว

ตลอดเวลาเกือบเดือนมานี้ อัลขอให้เตอร์ย้ายมาอยู่คอนโดด้วยกันตลอด แต่เตอร์ที่ยังอยากมีพื้นที่ส่วนตัวให้ตัวเอง ก็ปฏิเสธตลอดเช่นกัน....

แต่ก็นั่นแหละ สำหรับเตอร์ถึงไม่ได้อยู่ด้วยกัน.. แต่ก็ไม่ได้มองใคร ตั้งใจเรียน และเจียดๆเศษเวลาให้แฟนบ้าง ส่วนอัล...ยังคงรักสนุกเหมือนเคย ยิ่งไม่ได้อยู่ด้วยกัน ยิ่งได้ใจ วันนี้ก็เช่นกัน

รถยนต์คันสวยจอดอยู่หน้าหอพักนักศึกษา สาวสวยเดินลงมา แล้วขึ้นรถอย่างคุ้นชิน รถคันสวยเคลื่อนตัวออกไป

"มารอนานรึยังคะ" เชอรี่เอ่ยปากถาม 

"ไม่นานค่ะ" อัลตอบ

"เนี่ย ถ้าให้เชอรี่ไปอยู่คอนโดด้วย ที่รักก็ไม่ต้องเทียวรับเทียวส่งแบบนี้หรอกค่ะ"

สาวเจ้าทำเสียงกระเง้ากระงอด เพราะเธอขอย้ายไปอยู่ด้วยหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่อัลก็อ้างตลอด

"ใครรู้ใครเห็นเขาจะมองเชอรี่ไม่ดีน่ะสิคะ พี่อัลห่วงหรอกนะ ถึงยอมเหนื่อยขับรถรับส่งแบบนี้"

"โหยยย พูดแบบนี้เชอรี่ยอมแพ้เลยค่ะ ที่รักน่ารักที่สุดในโลกเลย"

สาวน้อยใช้สองมือเล็กๆเกาะแขนอัลไว้ พลางใช้แก้มแนบไปกับลำแขนแข็งแรง

หอพักนี้อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย อัลขับรถไม่ถึง 5 นาที ก็ถึงตึกที่ต้องมาส่งคนในรถ

"ตั้งใจเรียนนะคะเด็กดี" 

มือหนาลูบผมนุ่มที่ยาวสลวยอย่างเบามือ

"รับทราบค่ะ " เสียงสดใสรับคำ

"เย็นนี้พี่อัลมารับไม่ได้นะคะ"

"ไม่เป็นไรค่ะ เชอรี่กลับเองได้ค่ะ แต่ว่า....วันหยุดนี้พาเชอรี่ไปดูหนังนะ"

หนุ่มลูกครึ่งทำท่าคิด....

"อืมมมม น่าจะได้นะคะ"

สาวสวยทำท่าทางดีใจ

"เย้ ห้ามเบี้ยวนัดนะคะ"

"ครับผม" อัลรับปาก

"ที่รักคะ..." 

"ว่าไงคะ"

"จุ๊บก่อนค่ะ เชอรี่จะไปเรียนแล้ว"

หนุ่มลูกครึ่งดึงคนตัวเล็กเข้าหาตัว แล้วกดจูบเบาๆที่หน้าฝากมน

สาวน้อยเขินหน้าแดง ก่อนที่จะลงรถไป

อัลรีบขับรถออกจากมหาลัย แฟนตัวจริงก็มีเรียนในเวลาใกล้เคียงกัน!

อัลขับรถไปรับเตอร์ ซึ่งต่างกับเมื่อครู่ตรงที่เขาจอดรถภายในที่จอดรถ และขึ้นไปรับเตอร์ถึงบนห้อง

ก๊อกๆ ๆ 

อัลเคาะประตู 2 3ที แล้วเปิดเข้าไปอย่างเคยชิน....

"มึงงงงง ช่วยกูถือโมหน่อย ถือไม่หมดแล้ว"

เตอร์หอบข้าวของพะรุงพะรัง แล้วสั่งให้อัลยกอีกกองทีเหลือออกมา

"ไอมาถึงยูก็ใช้เลยนะ บอกแล้วให้ย้ายไปอยู่ด้วยกัน ไม่ต้องหอบไปหอบมา"

"ยกๆไป อย่าบ่น"

เตอร์ว่าแบบนั้น พลางเดินนำออกจากห้อง ส่วนอัลก็ช่วยยกโมเดล แล้วเดินตามออกมา

"ล็อกห้องยัง" 

"ล็อกแล้วน่า"

ทั้งคู่หอบข้าวของลงมา อัลเปิดรถแล้วจัดเรียงโมเดลงานอย่างเรียบร้อย พอเสร็จสรรพทั้งคู่ก็ขึ้นรถ

"ยูกินข้าวยังอ่ะ" อัลถามพลางยื่นแซนวิชให้

"กำลังหิวพอดีเลย ขอบใจนะ" เตอร์รับมาแล้วแกะห่อแซนวิชออก

"ดีมั้ย" อัลถามขึ้น

"อะไรดี?"

"ไอไง ไอเป็นแฟนที่ดีมั้ย" 

คนขับรถยิ้มน้อยๆ นิ้วเรียวชี้เข้าหาตัว

"ก็ไม่เลว"

เตอร์ตอบผ่านๆ พลางกัดแซนวิชคำโต ถึงจะไม่ใช่คำชมแต่อัลก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

ครู่เดียวก็ถึงคณะ.... ก็หอพักอยู่แค่นี้เอง 

"ยูเลิกเรียนกี่โมง" 

อัลถาม

"ค่ำ วันนี้มีตรวจแบบ"

พอเห็นอีกคนทำท่าคิดหนัก .... 

"ทำไม มึงไม่ว่างก็ไม่ต้องมา กูกลับได้ ไม่ได้เป็นง่อย"

หนุ่มลูกครึ่งหน้าเจื่อนลง น้ำเสียงเบา

"วันนี้ยูกลับเองวันนึงนะ"

"เออๆ อะไรวะ เรื่องแค่นี้เอง ทำหน้าแบบนั้นทำไม"

เตอร์ตอบง่ายๆโดยที่ไม่ถามด้วยซ้ำว่าทำไมมารับไม่ได้

"ไม่รู้ดิ ก็เคยมารับยูทุกวัน"

"ไร้สาระฉิบหาย กูไปและ ขอบใจนะที่มาส่ง"

เตอร์รีบตัดบท

"เดี่ยวดิ" อัลคว้าแขนเตอร์ไว้

"อะไรอีกล่ะ"

"ขนไปหมดหรอของหน่ะ เดี่ยวไอช่วยยกไปก่อน "

"เออว่ะ"

แล้วคนทั้งคู่ก็ช่วยกันขนโมเดลและของอื่นๆ ลงมาไว้ที่ใต๊ะ ใต้ตึกคณะ

"เอาขึ้นไปบนห้องเลยมั้ยอ่ะ ยูจะได้ยกทีเดียว" 

อัลเสนอ ก็ถ้าเขากลับไปแล้วแฟนตัวเองก็ต้องขนของคนเดียวหน่ะสิ

"ไม่ต้อง เดี่ยวให้น้องๆ ช่วยยก ถ้าไม่มีใครจริงๆ กูก็เดินหลายรอบหน่อย มึงไปได้แล้ว เดี๋ยวก็ไม่ทันเรียน"

เตอร์ไล่อัล ถึงจะดูไม่ใส่ใจ แต่เตอร์จำตารางเรียนอัลได้แม่นทุกวัน

"เอางั้นหรอ...." หนุ่มลูกครึ่งท่าทางลังเล

"เอางั้นแหละ"

เตอร์ตัดบท 

"งั้น...ขอหอมแก้มก่อนไปเรียนหน่อยนะ"

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาสีฟ้าครามฉายแววซุกซนอย่างเห็นได้ชัด

"นี่มันคณะนะ คนเยอะแยะ" เตอร์โวยขึ้นทันที

"ไหนคน ไอไม่เห็นคนเลย" 

อัลทำท่ามองซ้ายมองขวา...

เตอร์กรอกตาไปมา แล้วเจ้าตัวก็ยกหนังสือเรียนขึ้นมาแนบไว้ข้างแก้ม อัลเข้าใจทันทีว่าแฟนตัวเองทำอะไร เขาโน้มใบหน้าเข้าหาแก้มขาว แล้วกดปากหยักลงเบาๆ แล้วสลับมาอีกข้างที่มีหนังสือขวางเล็กน้อย แล้วกดริมฝีปากเช่นเดิม

"ชื่นใจว่ะ"

"ไปๆ ไปเรียนได้แล้ว"

เตอร์ไล่แฟนตัวเองแก้เขิน ส่วนอัลก็หัวเราะชอบใจที่ทำให้อีกคนเขินได้...

รถยนต์คันสวยขับออกไปแล้ว...

เตอร์มองไปที่กองงานตรงหน้า ดวงตาซื่อๆนั้น ดูเหนื่อยล้า...

"มึง" 

เสียงเรียกทำให้เตอร์หันหลังกลับไปมอง ....เพื่อนสนิทที่เพิ่งมาถึงคณะเดินจ้ำๆมาหา

"อ่าว ทำไมวันนี้มาไว" เตอร์ทักทายกลับ

"พี่โซ่มีประชุมเช้า ก็เลยได้มาพร้อมกันเนี่ย"

"อ้อ...." 

ความรู้สึกเหนื่อย ที่ไม่ใช่เหนื่อยงาน ทำให้ท่าทางดูซึมๆ จนเบสังเกตเห็น

"เฮ้ย.. มึงเป็นไรป่ะ ทำไมวันนี้ดู...หมดแรงวะ ไม่สบายรึเปล่า"

มือบางทาบลงบนหน้าฝาก "ไม่ร้อน"

"มึงเป็นไร เล่าดิ้"

เบยังคงถามซ้ำ

"เฮ้ย ! กูไม่เป็นไร กูสบายดี เมื่อคืนนอนดึกนิดหน่อย"

"ห่า ถึงกูจะโง่ แต่กูเป็นเพื่อนมึงมาหลายปี ทำไมแค่นี้กูจะดูไม่ออก"

"....."

"มึงไม่เล่า กูก็ไม่ว่าอะไร แต่ถ้ามันไม่ไหว ก็บอกกูได้ตลอด"

"เออๆ รู้แล้วน่า มาก็ดี ช่วยกูขนโมหน่อย"

"กูตลอดดดด"

"อย่าบ่นน่า"

เบเบ้ปากใส่เตอร์ แต่ก็ช่วยกันยกโมเดลขึ้นไปบนชั้นเรียน

วันนี้มีตรวจแบบ แน่นอนว่าวิชานี้เลิกเรียนทีไหร่ฟ้ามืดทุกที.......

ที่จริงแล้ววันนี้อัลไม่มีเรียน เพราะอาจารย์ยกเลิกคลาส แล้วเจ้าตัวไม่รู้ตัวเหมือนคราวที่แล้วหรอ...เปล่าเลย ...อาจารย์แจ้งตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว

วันนี้ก็เลยเป็นวันว่างๆของอัล

หนุ่มลูกครึ่งนัดสาวที่เรียนต่างมหาวิทยาลัยมาเดินเล่นช็อปปิ้ง ในห้างสรรพสินค้า ทั้งสองเดินควงคู่กันไป....

"อัล หาไรกินกันมั้ย ปลาหิวแล้วอ่ะ"

ปลาดาว เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่อัล 'คบ เล่น ๆ' แต่คนแบบอัล ถึงคบเล่นๆ แต่ก็ใส่ใจทุกคน และลึกซึ้งทุกคนเช่นกัน มันเป็นสไตล์ของผู้ชายเจ้าชู้

"เอาสิ กินไรดีอ่ะครับ ปลาอยากกินไร"

มือหนาคว้าเอวคอดมาใกล้ตัว พลางยื่นหน้าไปถาม จนจมูกคมแทบจะจมลงไปในแก้มของอีกคน

"อืมมมมม อาหารญี่ปุ่นมั้ยคะ" เธอตอบตะกุกตะกัก พลางเบี่ยงตัวเล็กน้อย หลบปลายจมูกซุกซน เป็นการเล่นตัวแบบพองาม

"อื้ม ได้ครับ ตามใจปลาเลย "

สาวสวยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่.... มีใครไม่ชอบบ้างล่ะ มีคนตามใจขนาดนี้

.

23:00 น.

เวลาผ่านจนล่วงเลยมืดค่ำ หลังจากเสร็จธุระ 'บนเตียง' กับสาวคนเมื่อครู่ อัลยังมีนัดดื่มกินตามประสาผู้ชายในกลุ่มเพื่อนสนิท

ร้านเหล้าที่คนเยอะตามเวลา เพราะดึกมากแล้ว เสียงดนตรีตึกตึก ทำให้นักท่องราตรี ลุกขึ้นไปเต้นกันจนแน่นหน้าเวที

"ไอ้อัล...ตกลง แฟนมึง...คนหนายวะ" มิงที่เริ่มเมา ถามขึ้นก่อน

"เออ ตกลงครายวะ" เซียนถามย้ำ

"พวกมึงฟางงงงงง นะ แฟนกูชื่อเตอร์ เตอร์ เตอร์ โวยยยยยย" อัลตอบด้วยเสียงอ้อแอ้พอๆกับเพื่อนในกลุ่ม

"แล้วคนอื่นละวะ" บีฟที่เมาน้อยสุดถาม

"ของเล่นกูทั้งนั้น!" 

"ของเล่นมึง แพงๆ ทั้งน้านนน กินแต่ละมื้อ เที่ยวแต่ละที่" เซียนพูด พลางยกแก้วเหล้าขึ้นมาจิบ

"ฮ่าๆ ของแบบเน้ มานต้องลงทุนเว้ยยย" อัลตอบ มือหนายกแก้วเหล้าส่ายไปมา

Rrrrrrrrrrrrrrrrrr/ my ter

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทันทีที่หนุ่มลูกครึ่งเห็นว่าเป็นใครโทรมา เจ้าตัวก็ยกยิ้มมุมปาก 

"hi baby" 

อัลทักด้วยเสียงอ้อแอ้เหมือนเดิม

[เสียงดังฉิบหาย มึงอยู่ไหนเนี่ย]

"ร้านเหล้า...ไอมาดริ้งกับเพื่อนอ่ะ"

[หรอ เออๆ งั้นวันนี้ไม่ต้องมานะ ไม่รอ โทรมาบอกแค่นี้]

"เฮ้ยยยย!! ไม่เอา ไอจะไปนอนด้วย"

[จะนอนอะไร มึงก็กินเหล้าไปดิวะ กูต้องทำงานด้วย]

"baby! ยูมารับไอหน่อยนะ "

[อะไรของมึงเนี่ย!]

"มารับอัลหน่อย เมาอ่ะ ไม่ต้องเอารถมานะ อัลเอารถมา เดี๋ยวอัลแชร์โลไปนะ อัลรอยูนะbaby"

พูดแค่นั้นอัลก็วางสายไปดื้อๆ

 

"เมียโทรตามหรอมึง" มิงได้ทีแซว

"เปล่า กูนี่แหละตามเขา" คนชวนแฟนมายิ้มกริ่ม

"มึงเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ พูดสะหวาน" เพื่อนอีกคนถาม

"ก็กูมีความรักกกกกก"

.

เตอร์ที่นั่งแท็กซี่มาตามโลเคชั่นที่แฟนส่งให้ ก็มาถึงหน้าร้านเหล้ากึ่งผับร้านหนึ่ง เตอร์รีบเข้าไปในร้าน ใช้สายตามองไปทั่ว แล้วไปสะดุดตากับหน้าคนรัก ที่นั่งอยู่โต๊ะใหญ่สุด กับเพื่อนๆผู้ชายอีก3-4 คน 

"อัล " 

เตอร์เรียกอีกฝ่าย อัลหันมาตามคำเรียก เมื่อเจอหน้าคนรัก เจ้าตัวก็ยิ้มแต้

"baby ยูมาจริงๆ มาๆ นั่งๆ " 

ไม่ว่าเปล่า หนุ่มลูกครึ่ง ดึงเก้าอี้ว่างข้างตัวให้คนรักนั่ง แต่เตอร์กลับยืนนิ่ง

"มารับ ไม่ได้มากินด้วย กลับได้แล้ว"

อัลยิ้มแฮะๆ แล้วหันไปอวดกับเพื่อน 

"มึงงงงง แฟนกูมารับอ่าาาา น่ารักฉิบหาย" 

แล้วหันมาคุยกับเตอร์ต่อ 

"นั่งก่อนนะ อัลขอต่อแป๊ป"

เตอร์จ้องอีกคนเขม็ง น้ำเสียงเครียดเอ่ยขึ้น

"มึงจะกลับหรือไม่กลับ"

"อีกแป๊ปนึง....น่าาาา "

เพล้ง!!!! 

ขวดเหล้า ถูกฟาดเข้ากับเสาต้นที่ใกล้ที่สุด ทุกสายตาในวงเหล้าหันมามองเด็กสถาปัตย์เป็นตาเดียว ...... มือกำคอขวดไว้แน่น ขวดที่แตกไปครึ่ง จนเป็นซี่ๆเหมือนฟันฉลาม ถึงแม้จะใส่แว่นสายตา แต่อัลรู้เลยว่า สายตาของคนรักที่อยู่หลังแว่นนั่น เอาเรื่องขนาดไหน ...ถ้าเขาไม่กลับ เขาตายแน่!

อัลมอง...แล้วกลืนทำลายลงคอ ....

"ตกลงว่า ..... มึง! จะ! กลับ! ได้! หรือ! ยัง!"

น้ำเสียงแบบคนโกรธจัด พูดขึ้นอีกครั้ง

อัลรีบลุกจากโต๊ะ ไม่ร่ำลาเพื่อนฝูง 

"กลับดิวะ กลับๆ" 

ขายาวก้าวชับๆ มาทางคนรักที่ตอนนี้ท่าทาง 'เอาเรื่อง' กว่าทุกที แถมคนเมาแทบจะสร่างเมาเลยด้วย

"ทำไมเมียกูดุงี้วะ" 

อัลพึมพำออกมา เตอร์จ้องอีกคนตาเขม็ง

"กูต้องทำงานนะเนี่ย ให้กูมารับแล้วยังจะลีลา กูไม่เอาขวดฟาดหัวมึงก็บุญแค่ไหนแล้ววะ กว่ากูจะเลิกเรียนก็ค่ำแล้ว กูเหนื่อย!" 

คนหงุดหงิดด่าออกมา

"จ้าๆ เมียจ๋า อัลซอรี่นะ เดี๋ยวกลับไปช่วยตัดโมเดลนะ "

"มึงเมาอย่างกับหมา แค่อาบน้ำนอนก็เก่งล่ะ"

"ไม่เอาๆ ไม่มึงกู ไม่เอาน้าาาา ปกติยูใจดีจะตาย"

"เอากุญแจรถมา"

"เฮ้ย ไม่ได้!!! เป็นเมียก็นั่งข้างๆดิ อัลเป็นผัวอัลขับเอง"

คนเมาโวยลั่น

"มึงนี่นะ มึงขับไหวมั้ย แค่เดินมึงยังเดินไม่ตรงทางเลย เซอย่างกับปู" 

เตอร์ถอนหายใจหนักๆออกมา

"เดินไม่ไหว .... แต่เอา...ไหวนะ"

น้ำเสียงล้อเล่นในที

เพี๊ยะ!!!!

 มือขาวฟาดเข้าที่หลังของคนเมา 

"คิดอะไรให้มันเหนือสะดือมั่งมึงอ่ะ"

"ใช้ปากก็เก่ง..นะ"

เพี๊ยะ!!!!

ฟาดรอบที่สอง

"โอยย ... ก็เหนือสะดือแล้วไง"

เตอร์ไม่ต่อความ มือขาวล้วงไปในกระเป๋ากางเกงของอีกคน ได้กุญแจรถ แล้วไปฝั่งคนขับทันที ส่วนอัล....เดินตามต้อยๆไปนั่งอีกฝั่งอย่างว่าง่าย .....

"ไปนอนคอนโดอัลน้าาาbaby"

อัลอ้อน แต่ไม่สำเร็จ

"ทำงานค้างไว้อยู่ ต้องกลับหอ"

"หอยูแคบอ่ะ ไอบอกให้ย้ายมาอยู่ด้วยกันกันยูก็ไม่ยอม"

"พอเลย นั่งเงียบๆได้มั้ยวะ"

"ก็ยูใจร้ายอ่ะ"

"มึงจะเงียบมั้ย!"

"...เมียกูดุจังวะ" อัลบ่นพึมพำ..

"ปีสุดท้ายแล้วนะมึงอ่ะ สนใจเรียนมั่งเหอะ พรุ่งนี้ก็เรียนเช้า ถ้ามึงตื่นไปเรียนไม่ไหวนะ กูจะต่อยให้เขียวเลย คอยดู"

"ยูต่อย ไอจูบนะ...."

"ยัง ยังจะปากดี"

พอเห็นท่าทางเอาจริง....อัลถึงยอมนั่งเงียบๆจนถึงหอพัก แน่นอนว่าคนเมาหลับสนิทตั้งแต่ในรถ เตอร์ต้องพยุงลงมา ต้องถอดเสื้อผ้า เช็ดตัวให้ .... กว่าเจ้าของห้องจะได้ทำงาน ก็ปาเข้าไปจะตี1 !!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น