KumaPinKu
email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 35

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 35

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 15:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 35
แบบอักษร

ตอนที่ 35

 

 

"พี่โม..ผมว่าพี่คงได้นอนที่โซฟาซักพักนึง"

 

"ทำไม?"

 

พี่โมยืนกอดอกมองผมจากทางหน้าประตู ช่วงนี้ผมอ้วกบ่อยมากเพราะกลิ่นเหงื่อของอีกคน ก่อนหน้านี้เขาพาผทไปหาหมอ จัดการตรวจร่างกาย ฝากท้อง หมิบอกว่าผมต้องใช้วิธีการผ่าคลอด ให้คลอดธรรมชาติไม่ได้เพราะผมไม่เหมือนผู้หญิง

ผมยกมือขึ้นมาปิดจมูกพยายามหายใจทางปากแทน เพื่อที่จะได้ไม่ต้องสูดกลิ่น

 

 

"ก็ผมเหม็นขี้หน้าพี่อะ"

 

"พูดให้มันดีๆหน่อยนะน้อง"

 

"เหม็นจริงๆนะ นอนด้วยกันไม่ได้หรอกช่วงนี้ พี่ไปนอนที่โซฟาข้างล่างไม่ก็หน้าห้องก็ได้"

 

"..." เขาเงียบไม่พูดอะไร

 

 

พี่โมเดินเข้ามาใกล้ผม หยิบหมอนกับผ้าห่มผืนบางเดินเข้าไปในห้องน้ำที่เชื่อมกับห้องนอน

 

 

"จะนอนในนั้นหรอ?"

 

"ก็ช่วยไม่ได้นะ ถ้านอนข้างล่างแล้วเกิดอะไรขึ้นมันลำบาก นอนในห้องน้ำก็แล้วกัน"

 

"ครับ"

 

ผมเอื้อมไปอุ้มเจ้าเหมียวขึ้นมาไว้บนเตียง "ช่วงนี้คงต้องนอนกับเหมียวไปก่อนนะ" ผมลูบหัวมันเบาๆ ส่วนพี่โมก็หายไปในห้องน้ำ

 

ผมหลับสนิทจนถึงเช้า ไม่เคยหลับอิ่มขนาดนี้มาก่อนเลย เพราะปกติพี่โมจะล้วงนั่นจับนี่จนผมสะดุ้งตื่นกลางดึกบ่อยๆ ก็เข้าใจว่าบางครั้งเขาละเมอไม่ได้ตั้งใจทำให้ผมตื่นหรอก

 

 

"ติณณ์..." เสียงพี่โมดังออกมาจากห้องน้ำ เขาก้าวออกมาช้าๆ สภาพเหมือนคนอดหลับอดนอน คนละขั้วกับผมเลย

 

"พี่ทนไม่ไหวแล้วว ขอกอดหน่อย"

 

เขาล้มตัวลงนอนข้างๆผมแล้วลากผมเข้าไปกอดแน่น หนวดบางส่วนทิ่มโดนตรงต้นคอผม รู้สึกจั๊กกะจี๊

 

"อื้อออ หนวดพี่มันโดนคอผมนะ" ผมดิ้นำยายามขยับหนี

 

"ขอกอดเติมพลังหน่อย" น้ำเสียงงัวเงียของพี่โมกระซิบข้างหูผม

 

อะไรบางอย่างกำลังแข็งตัวขึ้น มันดุนโดนหลังผมจนรู้สึกได้ ผมแหวดร้องขึ้นแล้วรีบหาทางหลุดออกจากวงแขนของอีกฝ่าย แต่ดิ้นยังไงก็ไม่หลุด

 

"ห้ามมีอารมณ์นะ!"

 

"ของแบบนี้ห้ามกันได้ด้วยหรออ ฮื้อออ" จมูกโด่งกดลงตรงต้นคอเนียนของผม "พี่ทนไม่ไหวแล้ว พี่อาบน้ำแล้วน้องไม่เหม็นเหงื่อหรอ"

 

"แต่นี่พี่กำลังจะมีเหงื่อนะ!"

 

"เปิดแอร์" เขาจับตัวผมนอนหงายแล้วนั่นคล่อมไว้ ก่อนจะหยิบรีโมตแอร์ขึ้นมากดเปิด "แค่นี้ก็ไม่มีเหงื่อแล้ว"

 

"เฮ้อออ"

 

"เห็นแก่โมน้อยของพี่เถอะนะ สามวันแล้วที่พี่ไม่ได้ทำ"

 

"เดี๋ยว! ไม่! หยุดเลย!" ผมยกมือขึ้นปราม แต่เขากลับรีบถอดเสื้อออกแล้วปลดกางเกง

 

"แค่ใช้ปากก็ได้"

 

เขาขยับมาใกล้ ใช้แก่นกายร้อนจ่อมาที่ริมฝีปากผม น้ำหล่อลื่นสีใสผุดออกมาจากส่วนปลาย มีกลิ่นคาวเล็กน้อย แต่แปลกมาก เพราะเมื่อก่อนผมไม่ชอบกลิ่นนี้เลย แต่ตอนนี้กลับรู้สึกโอเคกับกลิ่นมาซะอย่างนั้น

 

"เลียสิ" เขายิ้ม

 

ผมใช้ลิ้นแตะตรงส่วนนั้นเลียจนน้ำหล่อลื่นนั้นหายไป ความหนืดของมันไม่เท่าน้ำกามแต่กลิ่นแรงกว่าเป็นไหน ลิ้นนุ่มตวัดเลียส่วนหัวจนพี่โเผลอร้องซี๊ดออกมา

 

"ไม่ถนัด.." ผมว่าพร้อมกับดันตัวเองให้ขยับขึ้นนั่ง

 

"...งั้นเปลี่ยนมุม"

เขาว่าก่อรจะถอยออก นั่นตรงหัวเตียงส่วนผมก็กลับตัวคุกเข่าเเล้วโน้มใบหน้าลงไปตรงกลางหว่างขาของอีกคน ใช้ปากคลอบลงไป ดูดเลียแก่นกายใหญ่ เสียงครางของอีกฝ่ายดังอื้อึงในลำคอ ฟังไม่ได้ศัพย์

 

 

"พอ..พอแล้ว"

 

"แต่พี่ยังไม่เสร็จเลยไม่ใช่หรอ?" ผมผละปากออก

 

"ใช่..แต่พี่ทนไม่ไหวแล้ว" เขาทำตาละห้อย...

 

"อะไรน่ะ..ทำไมทำหน้าเหมือนหมา?"

 

"น้องนี่ปากหมาใช่ย่อย...นี่พี่กำลังอ้อนเราอยู่นะ"

 

"ก็ได้ๆๆๆๆเซ้าซี้จัง" ผมถอดกางเกงออกเเต่เหลือเสื้อไว้เพราะแอร์เย็นจนหนาว ผทไม่อยากเป็นปอดบวมหรอกนะ แค่นี้มันก็บวมมากมากพอแล้ว

 

"เด็กดี~" เขาลูบหัวผม จับผมพลิกลงนอนคว่ำหน้าหันหลัง

 

"อึก! จะเบาๆแล้วกันนะ" แก่นกายใหญ่ถูไถตามร่องสะโพกผมช้าๆ ของเหลวบางอย่างเปียกแฉะเปรอะเปื้อนไปทั่วตรงช่องทาง คาดว่าพี่โมน่าจะปล่อยออกมา

 

เขาค่อยๆสอดใส่เข้ามาในกายผม ความคับแน่นทำให้ผมรู้สึกเกร็งเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้กลัวอะไร เพราะทำกันจนเป็นเรื่องปกติ

 

"อ่าห์...พี่โมอย่าพึ่งขยับ"

 

"ชู่ววว~ พี่รู้ไม่ต้องห่วง" เขากระซิบข้างหูผม ซุกไซ้ตามซอกคอ เสื้อที่ใส่อยู่ถูกดึงออกโดยที่ผมไม่ทันได้ห้าม ภายในห้องอากาศหนาวจนผมขนลุกจนต้องดึงผ้าห่มที่กองอยู่มากอดไว้

 

เขาเริ่มขยับช้าๆก่อน มือเรียวจับเอวผมไว้แน่นแล้วกระแทกเข้าไปจนสุด ร่างกายเราแนบชิดกัน จนรู้สึกอุ่นขึ้น อีกฝ่ายกอดผมไว้ ด้านล่างก็ขยับไปด้วย ผมหลับตาพริ้ม ร้องครางเสียงแผ่วเบา

 

"ฮ่าห์ ... อ่าห์~ "

 

"ดีมั้ย? ไม่เจ็บเนาะ?"

 

"อะ..อื้ม~"

 

มือเขาเคลื่อนขึ้นมาจับมือผมไว้ประสานกันเป็นหนึ่ง ความรู้สึกที่เสียวแทรกเข้ามาจากด้านหลังนั้นทำเอาผมถึงกับกัดผ้าห่ม

 

จังหวะถูกเร่งเร็วขึ้นเราทั้งคู่ใกล้จะเสร็จสมแล้ว พี่โมจับมือผมแน่น เขากดจูบที่ต้นคอของผมแล้วขบกัดตรงแผ่นหลัง

 

"จะเสร็จแล้ว" เขาเอ่ย

 

"อะ..อื้ออ พี่โมปล่อยเข้ามาเลย"

 

แก่นกายใหญ่กระแทกเข้ามาจนสุดอีกครั้ง เขาปลดปล่อย เอาน้ำกามออกมานับเป็นครั้งที่สองของวันนี้แล้ว พี่โมทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทับผม อย่างน้อยก็ไม่ได้หนักจนหายใจไม่ออก ผมลืมตาขึ้น หอบหายใจระรัว

 

"ต้องซักผ้าปูใหม่แล้วแล้วล่ะ..." เขาพึมพำ

 

ผมมองไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของตนเอง แหวนวงใหม่ถูกสวมไว้ ส่วนอีกวงก่อนหน้าเป็นแหวนพลาสติกอันแรกที่พี่โมให้ผมมา เป็นแหวนเงินเรียบๆ แต่มีชื่อของเราทั้งคู่สลักเอาไว้

 

"ปะ...ไปซื้อมาตอนไหนเนี่ย.." ผมดันตัวลุกขึ้นนั่งจ้องแหวนที่ถูกสวมไว้ ก่อนที่พี่โมจะยื่นกล่องกำมะหยี่สีขาวให้ผม

 

ผมหยิบแหวนในกล่องขึ้นมามีลักษณะคล้ายที่ผมใส่แต่วงใหญ่กว่า จับมือของอีกคนแล้วค่อยๆบรรจงสวมให้กับอีกคน

 

"เราฝูกกันแล้วนะ" เขาดึงผมเข้าไปกอด "ต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพี่สัญญาจะไม่ทิ้งติณณ์ไปไหน จะไม่ทำให้ติณณ์เสียใจ ไม่ทำร้ายติณณ์อีกแล้ว พี่รักติณณ์นะ"

 

"ผมก็รักพี่"

 

ผมกอดตอบอีกคน

 

ไม่คิดเลยว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ ราวกับว่านี่มันพึ่งจะไม่กี่วันหลังจากผมตื่นขึ้นมาในห้องน้ำมืดๆในห้องของเขา ตอนนี้ผมนั่งอยู่บนเตียงในบ้านหลังใหม่

 

ชีวิตใหม่ของผมกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว นี่มันไม่ใช่จึดจบแต่เป็นจุดเริ่มต้น ของคำว่า ครอบครัว ผมช่วยเยียวยาพี่โม พี่โมช่วยเติมเต็มผม เรามอบชีวิตใหม่ให้หันและกัน และก็กำลังจะมีชีวิตใหม่ถือกำเนิดขึ้นมา

 

ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่งครับ

 

 

จบบริบูรณ์

 

 

________________________________

 

รอติดตามตอนพิเศษสำหรับเจ้าตัวเล็กนะคะ

ลูกชาย หรือ ลูกสาวดีน้าา~

ถ้าเป็นลูกแฝดคงเลี้ยงไม่ไหว

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น