เจ้าเเมวเหมียว

อย่าลืมกดติดตามเจ้าแมวเหมียวนะคะ สามารถติดต่อไรท์ได้ที่ Email : [email protected] FB : เจ้า แมวเหมียว เพจ FB : นิยายเจ้าแมวเหมียว

ตอนที่ 1 กลัวการสูญเสีย

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 กลัวการสูญเสีย

คำค้น : สายขิม , สายลม , ความรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2562 15:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 กลัวการสูญเสีย
แบบอักษร

ไม่รู้นี่มันคือโชคดีหรือโชคร้าย ที่อยู่ๆห้องพักของเขาโดนไฟไหม้ ข้าวของภายในห้องเสียหายแถมยังต้องรับผิดชอบค่าเสียหายอีกต่างหาก ทั้งที่เหตุมันเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจรแท้ๆ เงินก้อนสุดท้ายที่อุตส่าห์เก็บไว้เป็นอย่างดีก็ต้องถูกใช้ไป ดีที่เก็บเงินไว้ในบัญชีถ้าเก็บไว้ในห้องล่ะก็มีหวังได้กลายเป็นเถ้าไปแล้ว  

"น่าสงสารเด็กคนนั่นนะ ดูสิโดนจับเป็นตัวประกัน" 

ดูเหมือนจะคนร้ายจับเด็กสาวเป็นตัวประกันอยู่ข้างหน้า แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของเขาหนิ ตอนนี้เขาต้องการหาที่อยู่ใหม่ให้ได้ก่อนที่จะค่ำ ไม่อย่างนั้นมีหวังได้ไปนอนข้างถนนแน่ 

ตุบ! 

แต่ขามันไม่ทำตามสิ่งที่เขาห้ามเลย มันกลับก้าวไปด้วยเร็วเพื่อไปช่วยผู้หญิงที่โดนจับเป็นตัวประกันอยู่ตรงหน้า เขารีบดึงตัวเธอออกมาในตอนที่คนร้ายกำลังตกใจและยกเท้าถีบเข้าหน้าคนร้ายอย่างจัง จนคนร้ายล้มลงไป 'ช่วยไม่ได้ที่นายมันเกิดมาเตี้ยเอง' เมื่อธนาคิมได้ยินเสียงรถตำรวจมาเขาจึงผละผู้หญิงคนนั้นออกจากกาย ก่อนที่จะสบตากับเธอเเวบหนึ่ง แต่เขาไม่อยากเสียเวลามากไปกว่านี้จึงผละตัวออกมาที่จากตรงนั้นก่อนที่ตำรวจจะมาถึง 

"มีห้องว่างมั้ยครับ" 

"มีอยู่ห้องหนึ่งเดือนล่ะสองพัน ค่ามัดจำอีกพันห้า จ่ายมาสามห้าก็เข้าอยู่ได้เลย" 

"นี่ครับ" 

"นี่กุญแจ ห้องสกปรกหน่อยนะคนเก่าเพิ่งออกไปยังได้เข้าไปทำความสะอาด" 

ธนาคิมรับกุญแจมาก่อนจะดูหมายเลขห้องแล้วมาหยุดอยู่หน้าห้อง 406 แค่ยืนอยู่หน้าห้องก็รู้แล้วว่าภายในห้องมันคงจะเป็นรังหนูดีๆนี่เอง แต่ให้เถอะเขาไม่สนใจเรื่องที่อยู่สักเท่าไหร่ แค่มีที่ให้ที่ซุกหัวนอนก็พอแล้ว  

"สภาพยังกับห้องร้าง" 

ห้องเก่าของเขาที่ว่ารกแล้วนะ มาเจอห้องนี้ไปเข้าไปห้องเขาดูสะอาดขึ้นมาทันทีเลย นอนเขาเหนื่อยมากเมื่อคืนก็ร้องเพลงจนดึกกลับมาห้องเช่าก็โดนไฟไหม้อีก สรุปคือเขายังไม่ได้นอนเลย ธนาคิมโยนกระเป๋าเสื้อผ้าไปบนโซฟา ก่อนจะใช้มือสบัดเอาผ้าปูเตียงที่มีแต่ฝุ่นออกไป เเล้วทิ้งตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า เขาต้องเก็บแรงเอาไว้เพราะคืนนี้เขามีร้องที่คลับตอนสามทุ่ม 

"มัวแต่เสียเวลาอยู่กับการให้ปากคำเลยไม่ได้งานเลยเนี่ย ดึกขนาดนี้แล้วจะไปหางานที่ไหนได้อีกล่ะ" 

เขมวิกาเดินคอตกกลับมายังห้องเช่า แต่ไม่เป็นไรนี่เป็นเพียงแค่วันแรกเท่านั้น ยังมีวันพรุ่งนี้อีกเสมอเธอต้องสู้ต่อไป ในจังหวะที่เขมวิกากำลังจะไขกุญแจเข้าห้องนั้น ก็ผู้ชายคนหนึ่งเดินผ่านหน้าเธอไป ซึ่งเธอจำได้ว่าเขาคือคนที่ช่วยเธอไว้ในตอนเย็นนั้นเอง เพราะมัวแต่ยืนอึ้งอยู่เลยทำให้เขาไปไกลแล้ว เธอจึงรีบวิ่งตามเขาไปแต่เขาขึ้นรถเเท็กซี่ไปแล้ว เธอจึงเรียกแท็กซี่อีกคันที่กำลังผ่านมาเพื่อตามเขาไป 

"ตามแท็กซี่คันหน้าไปเลยค่ะ" 

เขมวิกาตามธนาคิมมาจึงคลับแห่งหนึ่ง ในใจก็คิดว่าเขามาทำอะไรที่นี่กันนะ มาเที่ยวหรือมาทำงานกัน ดูตอนนี้ที่เธอแต่งตัวสิ ช่างไม่เข้ากับสถานที่เลย แต่เอาเถอะยังไงเธอก็ต้องเจอเขาให้ได้ 

"แฟนแอบหนีเที่ยวสิท่า ถึงได้ตามมาแบบนี้" 

"แฟน? อ่อ ไม่ใช่หรอกค่ะ ไม่ใช่แฟนแต่เป็นผู้มีพระคุณ" 

เขมวิกายิ้มก่อนจะจ่ายเงินแล้วเดินเข้าไปในคลับ แต่โดนการ์ดกันไว้ไม่ให้เข้า เพราะยังไม่ถึงเวลาที่คลับเปิดคนนอกที่ไม่ใช่พนักงานก็ไม่สามารถเข้าไปยังคลับได้ก่อยเวลา เขมวิกาเหลือไปเห็นแผ่นกระดาษรับสมัครงานจึงเกิดไอเดียร์ขึ้นมาได้ทั้งานแถมยังเจอผู้มีพระคุณ 

"คือฉันมาสมัครงานค่ะ" 

การ์ดทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนที่จะปล่อยให้เธอเดินเข้าไป เมื่อเธอเดินเข้าไปสิ่งแรกที่ทำคือกวาดตามองหาผู้มีพระคุณของเธอ และในที่สุดเธอก็เจอเขาแล้ว 

"พี่ชายคนหล่อจำหนูได้เปล่าคะ" 

เขมวิกาเดินตรงเข้าไปหาผู้มีพระคุณของเธอโดยที่ไม่สนใจรอบข้างเลยว่ามีใครอีกหลายคนอยู่ด้วย ส่วนธนาคิมก็ทำหน้างงเล็กน้อย ชีวิตเขามีผู้หญิงมากหน้าหลายตาเข้ามาทักทายแบบนี้ เขาจำเป็นต้องจำพวกหล่อนทั้งหมดด้วยเหรอไร้สาระสิ้นดี 

"พี่คงจำหนูไม่ได้สินะ ตอนนั้นเหตุการณ์มันเกิดขึ้นไวมากพอเสร็จพี่ก็ไป" 

"ไอ้ลมเดี๋ยวนี้มึงแอบซุกเด็กเหรอวะ ทำไม่ช่างใจดำกับน้องเขาพอเสร็จแล้วก็ทิ้งน้องเขาเหรอวะ" 

"เสร็จพ่อง! มึงดิ เธอมาทำอะไร" 

"หนูแกจะมาขอบคุณพี่คนหล่อค่ะที่ช่วยชีวิตไว้เมื่อตอนเย็นนี้ ขอบคุณมากนะคะ" 

"อืม ขอบคุณเสร็จแล้วก็ไปดิ" 

"ไม่ค่ะ หนูจะขอมอบชีวิตที่เหลือให้พี่คนหล่อค่ะ จะเอาหนูไปทำให้อะไรก็ได้หนูทำได้ทุกอย่าง" 

"หึ อย่ามายุ่งกับฉันให้มันมาก ถ้าการที่ฉันช่วยเธอเอาไว้แล้วมาก้าวก่ายชีวิตอันสงบของฉันล่ะก็...ฉันจะฆ่าเธอทิ้งซะ" 

ธนาคิมยืนขึ้นเต็มความสูงและเข้าไปกระซิบที่ข้างหูของเขมวิกา แต่เขมวิกาหาได้กลัวกับคำบฃพูดไม่ เธอเดินไปยังโต๊ะๆหนึ่งแล้วหยิบมีดส่งไปให้ธนาคิม 

"ชีวิตของหนูเป็นของพี่ตั้งแต่วินาทีแรกที่พี่ช่วยหนูออกมาจากคมมีด ถ้าพี่จะฆ่าหนูก็ฆ่าเลยค่ะ" 

เพื่อนๆก็ธนาคิมต่างบางกับอึ้งกับการกระทำของเขมวิกาเป็นอย่างมากในกลุ่มของพวกเขาธนาคิมก็คนที่ป๊อบที่สุดมีผู้หญิงเข้าหาหลายรูปแบบ แต่ไม่เคยมีใครที่มาอย่างแหวกแนวและฉีกบทอย่างเขมวิกาเลยสักคน 

"พี่ว่าเราไม่ควรเล่นมีดกันนะมันอันตราย พี่ชื่อซีต้าร์เป็นมือเบสของวง Bad Boss นี่ไอ้เสือมือกลอง แล้วไอ้คนที่กำลังขู่จะฆ่าน้องมันชื่อสายลม เป็นมือกีตาร์และนักร้องนำของวง" 

"พวกพี่ทำงานที่นีี่เหรอคะ" 

"ใช่แล้วล่ะ แล้วเราล่ะชื่ออะไรยังไม่แนะนำตัวเลยนะ" 

"หนูชื่อสายขิมค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ หนูไม่รบกวนพวกพี่แล้วหนูขอตัวไปสมัครงานก่อนนะคะ" 

เขมวิกาพูดจบก็เดินออกไป ซีต้าร์กับเสือจึงมุ่งเป้ามาที่ธนาคิมทันที 

"พวกมึงจะจ้องกูอีกนานมั้ย เอาเวลาไปเตรียมตัวขึ้นเวทีเถอะ" 

"น้องแม่งมาแปลกแหวกแนวดีวะ มึงไม่สนกูสนนะเว้ย" 

"กูเห็นมึงก็สนผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาหาไอ้ลมนั่นแหละไอ้ซีต้าร์" 

"แต่คนนี้ดูใจเด็ดดีวะ" 

"ปล่อยให้เด็กมันได้เจอคนดีๆเถอะ มึงมันปีศาจในคราบนักบุญ" 

"เงียบไปเลยไอ้เสือไอ้ลมมันยังไม่ขัดกูเลย" 

"จะทำอะไรก็ทำไปแต่อย่าเดือดร้อนมาถึงกูก็พอ" 

ธนาคิมมักจะพูดแบบนี้เสมอกับเพื่อนๆ ถึงพวกมันจะบอกว่าสนใจแต่พอเอาเข้าจริงๆ ไม่ได้สนใจอย่าที่พูด หรือถ้าสนใจก็สนใจแค่ช่วงสั้นๆเท่านั้น เพราะพวกมันเจ้าชู้มัวไม่เลิกกันทั้งสองคน ต่างกับเขาที่ไม่ชอบอะไรแบบนี้ไม่ว่าจะไม่ได้ผูกมัดหรือแค่แบบข้ามคืนกันก็ตาม เขามันพวกชอบอยู่คนเดียวมากว่า 

ในที่สุดเขมวิกาก็ได้งานเป็นเป็นบาร์เทนเดอร์ ซึ่งตอนแรกผู้จัดการก็ไม่รับเธอหรอก เพราะเขาต้องการผู้ชายและเป็นงานที่ต้องรู้เรื่องเหล้าพอสมควร แต่เรื่องนี้มันก็ข้าทางอยู่เธอสนใจเรื่องอาหารและพ่อก็เธอเองก็มีธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องดื่มมึนเมาพวกนี้ เรื่องผสมเหล้างานถนัดเธอเลยล่ะ เธอผสมเหล้าให้ผู้จัดการไปสูตรหนึ่งซึ่งเป็นสูตรที่เธอคิดขึ้นเอง ผู้จัดการชอบมากเลยรับเธอเข้าทำงาน แต่ยังอยู่ในช่วงทดลองงานเท่านั้นอีกอาทิตย์ถึงจะได้ทำงานอย่างเต็มตัว 

"แต่ชุดมีแต่ชุดยูนิฟอร์มผู้ชายน่ะสิ" 

"ขิมใส่ได้ค่ะ" 

"'งั้นก็ไปเปลี่ยนชุดแล้วไปประจำที่บาร์เลยนะ" 

"ค่ะ ผู้จัดการ ขิมจะทำงานอย่างเต็มที่ให้สมกับที่ผู้จัดการรับขิมเข้าทำงานค่ะ" 

เขมวิกาดีใจสุดขีดที่ได้งานทำ แถมยังได้เจอหน้าผู้มีพระคุณทุกวันอีก มันเป็นอะไรที่ดีเหลือเกินในตอนนี้ เขมวิกาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ไปประจำตำแหน่งอีกไม่กี่นาทีคลับก็เปิดแล้ว 

"ว้าว! บาร์เทนเดอร์คนใหม่ของเราน่ารักเสัยจริง" 

"พี่ซีต้าร์อยากลองสักแก้วมั้ยล่ะคะ" 

"จัดมาเลยเข้มๆ เอาแบบล้มช้างทั้งตัวได้มาเลย" 

"อย่ามาท้าทายขิมนะคะ เดี๋ยวจะขึ้นเวทีไม่ไหวเอานะ" 

"ไม่ได้ท้าทายพี่คอเเข็งพอ" 

"จัดไปค่ะ งั้นเอาสูตรนี้ของขืมไปเลย" 

ธนาคิมมองไปยังซีต้าร์กับเขมวิกาทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของเสือ จึงอดที่จะแซวเพื่อนรักอย่างธนาคิมไม่ได้ ก็เขาไม่เคยเห็นธนาคิมจะสนใจผู้หญิงคนไหนเลยหนิ ดูท่าซีต้าร์เพื่อนของเขอีกคนก็สนใจเขมวิกาอยู่เหมือนกัน เขาล่ะไม่อยากให้เพื่อนรักชอบผู้หญิงคนเดียวกันเลย ก็ภาวนาอย่าให้วงแตกเพราะผู้แล้วกัน 

"ดูท่าไอ้ซีต้าร์มันจะเอาจริงว่ะ ถ้ามึงสนใจน้องเขาก็ควรบอกมันก่อนนะ จะำด้ไม่ต้องมาผิดใจกันภายหลัง" 

"ใครสนใจ กูบอกแล้วก็อยากอยู่คนเดียว" 

"กูล่ะอยากรู้จริงๆ ว่ามึงเคยมีความหลังที่เจ็บปวดกับความรักมาเหรอวะ ถึงได้ปิดตายตัวเองเรื่องความรักจนมาถึงทุกวันมานี้" 

ธนาคิมนิ่งและเงียบไป เขาก็แค่มันอยากรักใครก็เท่านั้นเอง ถ้ารักแล้วมันทุกข์จะรักไปทำไมกันความรักไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดหรอก เพราะฉะนั้นเขาเลยเลือกที่จะไม่รักใคร เพราะสุกท้ายแล้วสิ่งที่เขากลัวมากที่สุดในชีวิตนั้นก้คือ การสูญเสียคนที่รักไปตลอดการ 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น