ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ดันเจี้ยนหรรษา 4 (เซ็นทอร์)

ชื่อตอน : ดันเจี้ยนหรรษา 4 (เซ็นทอร์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2563 12:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดันเจี้ยนหรรษา 4 (เซ็นทอร์)
แบบอักษร

 

 

"เหอะ น่าเบื่อๆๆ"

 

 

//เบื่ออะไรกันครับท่านแม็คเวล//

 

 

"พักนี้ไม่มีเผ่าไหนเร่าใจข้าเลยมีแต่พวกน่าเบื่อ"

 

 

//ข้าก็เห็นท่านมีความสุขดีทุกครั้งนี้ขอรับ//

 

 

แม็คเวลหน้าบูดมองจิกแบล็คสไลน์ด้วยสายตาขุ่น

 

 

"เจ้าจะไปรู้อะไร ไม่มีใครเติมเต็มข้าได้มากพอมีแต่พวกไก่อ่อนระดับออกจะสูงแต่เอาไม่เป็นไม่ได้เรื่อง! สู้พวกก็อบลินก็ไม่ได้พวกนั้นเอามันกว่าเยอะ! ขอเถอะไม่มีเผ่าไหนที่ลีลาดีแล้วไอ้นั้นใหญ่ๆแล้วรึไง"

 

 

//ขอรับไก่อ่อนก็ไก่อ่อน ข้าก็เห็นท่านขาอ่อนยวบทุกทีที่เห็นไอ้นั้นของพวกมัน//

 

 

"หุบปากซะ เจ้าสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง!"

 

 

//จะสุ่มกันเลยมั้ยขอรับ//

 

 

 

"สุ่มเลย"

 

 

 

เซนทอร์คือชื่อที่สุ่มได้ในครั้งนี้ช่วงบนเป็นคนช่วงล่างเป็นม้าพวกครึ่งคนหนึ่งม้ามันจะสักแค่ไหนกัน แถมยังให้ไปหาถึงที่อีกจะบ้ารึไงเผ่าอื่นใช่ประตูมิติเข้ามาหาข้าในห้องทั้งนั้นเจ้าพวกครึ่งม้านี้วิเศษมาจากไหนต้องให้ไปหาถึงที่นะ

 

 

"ชิ อย่าให้เจอนะพ่อจะจับรีดน้ำให้ตัวซีดเลยค่อยดู"

 

 

แก๊รบ!! (คิดว่าเป็นเสียงเหยียบไม้นะ)

 

 

"นั้นใครกัน!"

 

 

เสียงดังกึกก้องกำปนาทดังขึ้นก้องไปทั่วป่าเสียงของชายที่ทรงอำนาจน่าหวาดเกรงเจ้าของเสียงเดินมาทางที่แม็คเวลทั้งคงยืนค้างอยู่ในท่าเดิมเพราะยังคงมึนงงกับเสียงที่คงยังก้องอยู่ในหัว

 

 

"หืม?มนุษย์"

 

 

"เอ่อ เจ้าคือเซนทอร์ใช้มั้ย"

 

 

ช่วงบนเป็นคนช่วงล่างเป็นม้าไม่ผิดแน่แถมยังหล่อ

 

 

"เห็นก็น่าจะรู้แล้วไม่ใช่รึ"

 

 

"ข้าถามดีๆนะ"

 

 

"ก็ตอบดีๆ"

 

 

"เจ้า!"

 

 

ทำไมมันกวนนักว่ะ!

 

 

"มนุษย์ไม่ควรมาอยู่ในที่แห่งนี้เจ้าคือมารราคะใช้รึไม่"

 

 

"เออ"

 

 

ข้ากอดอกหน้าบูดพวกเซนทอร์ดูเหมือนไม่ค่อยเคารพข้าเหมือนพวกก่อนหน้านี้เท่าไหร่แม้ในดวงตาของมันจะมีแววตาอันเทิดทูนแต่ปากสุนัขคำที่พ่นออกมาแต่ละคำก็สุนัขไม่รับประทาน

 

 

 

"ข้ามาที่นี้ทำไมเจ้าคงรู้"

 

 

"อ่าข้ารู้แน่นอนไม่เช่นนั้นคงไม่มาดักรอเจ้าอยู่ที่ทางเข้าป่าเช่นนี้"

 

 

"เจ้าคือราชาของเผ่าเซนทอร์รึไม่"

 

 

"เป็นข้า"

 

 

หึ ก็หล่อดีแต่ก็สู้ข้าไม่ได้หรอกสำหรับข้ามันก็งั้นๆ

 

 

"แล้วเจ้ามีธุระอะไรทำไมมาดักรอข้าไม่ใช่ว่าข้าต้องไปหาพวกเจ้าที่เผ่าหรอกรึไง"

 

 

"มันก็ใช่แต่ด้วยร่างกายและพลังของท่านตอนนี้ข้าเกรงว่าท่านจะไม่สามารถรับพวกเราทั้งเผ่าได้ข้าจึงเป็นตัวแทนมาเพื่อเพียงทำให้ท่านผ่านการทดสอบไปก่อนเมื่อท่านเป็นมารราคะเต็มตัวค่อยกลับมาร่วมสนุกกับพวกเราทั้งเผ่าก็ยังไม่สาย"

 

 

"พูดมากจริงเหอะครึ่งม้าเช่นเจ้ามันจะชักแต่ไหนกัน"

 

 

"อย่าได้ดูถูกเซนทอร์!"

 

 

เสียงกระซิบดังขึ้นที่ข้างหูของข้าชั่ววินาทีเดียวทั้งที่ก่อนหน้าเขายังยืนอยู่ไกลจากข้าหลายก้าวแต่ตอนนี้ราชาเซนทอร์ผู้นั้นกลับอยู่ข้างกันกับข้าและกระซิบที่ข้างหูของข้าเราห่างกันเพียงคืบเดียวเท่านั้น หากเซนทอร์ตัวนี้คิดจะฆ่าข้าเพียงชั่วเวลาเดียวข้าคงทอดร่างกลายเป็นศพอยู่ที่ป่าแห่งนี้แล้ว แม้เสียงลึกลับนั้นจะบอกว่าข้าเป็นอมตะแต่ข้าไม่คิดอยากลอง

 

 

"หึ ตามข้ามามารราคะฝึกหัดเอ๋ย"

 

 

ข้าเดินตามมันไปที่ถ่ำแห่งหนึ่งริมน้ำตกภายในถ่ำถูกว่างคบคบเพลิงไว้เป็นจุดๆทำให้มีแสงสว่างไปทั่วตรงโถ่งของถ่ำมีน้ำตกและแหล่งน้ำสายเล็กๆและพืชพันธ์ที่ไม่น่าจะเกิดและเติมโตภายในถ่ำได้

 

 

สวยงามมาก

 

 

 

ตรงกลางโถงมีเตียงศิลาที่ปูด้วยผ้าหนาข้าตรงไปที่เตียงศิลาแล้วมองดูเจ้าเซนทอร์ว่ามันจะทำเช่นไรต่อไป

 

 

"ดื่มสิ่งนี้เสีย"

 

 

"มันคืออะไร"

 

 

น้ำภายในแก้วมีสีม่วงเข้มคลายกับน้ำองุ่นป่า

 

 

"ยาปลุกกำหนัด"

 

 

"เหอะ ข้าไม่จำเป็นที่จะต้องชะ อะ อืมม อึกๆ อืมม"

 

 

เจ้าเซนทอร์ตนนั้นบีบปากข้าและจูบข้ามันบังคับป้อนน้ำนั้นให้แก่ข้าอย่างไม่ทันตั้งตัวข้าดื่มไปหลายอึกหลังากนั้นมันก็ยังจูบข้าแบบดูดดื่มและเริ่มป่าเถื่อนขึ้นเรื่อยๆ

 

 

เซนทอร์จูบและดูดลิ้นของข้าไล่ไปตลอดแนวฟันและลิ้นที่ยาวกว่ามนุษย์ปกติของมันก็ยาวมากพอที่จะลวงลงไปในคอของข้า มือของมันอยู่ไม่สุขเลยมันลูบไล้ตรงหน้าอกของข้าและบดขยี้ยอดอกทั้งสองข้าง ตอนนี้เองที่ข้ารู้สึกถึงความร้อนวูบวาบสายหนึ่งที่แล่นริ้วไปทั่วร่างทั่วทั้งร่างอ่อนแรงจนต้องซบอกของเจ้าเซนทอร์ไว้

 

 

"อ้าา เจ้าอืออยะ อ๊าา อย่ากัด อืออ"

 

 

มันก้มลงไปขบกัดที่หัวนมของข้าทั้งยังดูดและเลียเหมือนของหวานก็ไม่ปานระหว่างที่ข้ายังมึนงงก็รู้สึกได้ถึงแรงกดที่กดเข้ามาในช่องทางที่เยิ้มและสั้นกระตุกของข้านิ้วของมันขยับและเขี่ยไปทั่วภายในนั้นมันกดนิ้วเข้ามากสองนิ้วยิ่งทำให้ข้าร้อนวูบตรงรูที่ถูกขยายมากขึ้น

 

 

รู้สึกดีจังอาจเพราะยานั้นก็ได้ที่ทำให้ข้ารู้สึกมากกว่าเดิมเหมือนโลกหมุนมันพลิกตัวข้ากลับด้านบั้นท้ายของข้าถูกจับแหกออกและมันก็ใส่น้ำลื่นๆบางอย่างเจ้าไปในร่างของข้า

 

 

"อ่ะ อ๊าา จะ เจ้าจะทำอะไรกันแน่ฮือออ มันเสี่ยว อ๊าาร้อน ร้อนไปหมดแล้วอยากโดน อยาก อยากได้โปรด ยะ ยัดสิ่งนั้นของเจ้าเข้ามาที อะ อ๊าาาาาา"

 

 

ความใหญ่ตัวที่ใหญ่กว่าครั้งไหนๆกระแทกเข้าในร่างของความแรงของมันทำให้ร่างของข้ากระเด็นออกจากจุดที่เคยนอนเล็กน้อย

 

 

"ห๊ะ มะ มันใหญ่อ๊ะ อ่าาา มันเข้ามาเยอะเกินไปแล้ว อ๊าา"

 

 

"มันยังเข้าไปหมดเลยมารตัวน้อยย อ่าารูตรงนี้ของเจ้ามันช่างดีตรงๆ"

 

 

อะไรนะ!ยังไม่หมดอีกหรือมันจะถึงกระเพาะของข้าอยู่แล้วถ้ามันยังเข้ามามากกว่านี้ข้าจะต้อง.

 

 

"อ๊าา เข้ามาเยอะเกินไปแล้ว อ่ะ อ๊ะๆๆ"

 

 

น่าแปลกที่ไม่นานก็มีความวูบวาบความเสี่ยวกระสันอยากสายหนึ่งเกินขึ้นหัวของข้าโล่งและขาวโพลนไปหมดความนึกคิดของข้าเริ่มละลายหายไปพร้อมๆกับแกนกายของมันที่กระแทกเข้าออกช่องทางของข้ากระตอดรัดมันราวกับชอบใจยิ่งถูกทระแทกเข้ามาแรงๆยิ่งเหมือนได้ขึ้นสวรรค์

 

 

"สุดยอด อ๊าาดี อ๊ะใหญ่ดี อ๊ะ อ่า คับแน่นรูดีจ๊างงง"

 

 

จนในที่สึดข้าก็รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองมันเสี่ยวจนฉี่ข้าแตกท้องของข้านูนออกเมื่อมันกระแทกเข้ามาข้ารู้สึกเหมือนหมาที่ติดสัตว์แม้ข้าจะเอาอยู่กับครึ่งม้าก็ตาม

 

 

"กระแทกแรงๆ อูยย อ่าาา ตรงนั้นข้าชอบ อ๊ะ อ่า อะๆๆ"

 

 

เป็นการโดนเอาที่สุดยอดมากแม้จะไม่มัวเมาเท่าการเอากับพวกก็อบลินแต่มันก็รู้สึกดีแบบสุดๆรูที่ได้รับการเติมเต็มจนล้นปริมออกมาด้านนอกน้ำกามที่มากจนภายในเก็บไว้ไม่อยู่ความอุ่นร้อนของน้ำกามข้นหนืดของเซนทอร์มันมากเกินพอที่จะสามารถเติมเต็มเข้าไปในทุกๆซอกหลืบในรูร่านๆของข้าไม่รู้ว่าข้าเสร็จแล้วกี่ครั้งแต่เจ้าครึ่งม้าแตกเพียงสองครั้งเท่านั้น

 

 

"ข้าจะแตก จะแตกอีกแล้ว อ๊าาา"

 

 

ข้ากับมันแตกพร้อมกันอีกครั้งความอุ่นร้อนฉีดเข้ามาภายในที่ยังคงเต็มไปด้วยน้ำกามของมันข้ากัดลิ้มฝีปากข่มความเสี่ยวไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองเสียสติไปเสียก่อนแต่ว่ามันกลับไม่มีประโยชน์เลนเมื่อมันกำลังถอดแก่นกายอันใหญ่โตของมันออกจากช่องทางของข้า

 

 

บ๊อก!

 

 

เสียงอันน่าอายดังขึ้นรูของข้าว่างเปล่าและกลวงโบ๋ทำให้น้ำกามที่เก็บอยู่ภายในทะลักออกมาเป็นสายเหมือนข้าเสียบางอย่างไป เกิดความรู้สึกโหยหาที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนแม้กับพวกก็อบลิน และแล้วความเสียววูบเกินขึ้นอีกครั้งและมันเริ่มทำให้ข้าคุ้มสติไม่อยู่อีกครั้งและสิ่งที่ข้าโหยหามากที่สุดในตอนนี้มันก็อยู่หน้าของข้า

 

 

"อ๊า ใหญ่ดีจัง ชอบเอาอีกได้โปรดสอดใส่เข้ามาในตัวของข้าอีกเซนทอร์ ข้าต้องการเจ้าโลกของท่านอีก"

 

 

ข้าแหวกแก้มก้นตัวเองและส่ายมันเว้าวอนเซนทอร์หนุ่มให้กระทำกับข้าอีกครั้งเช่นเมื่อครู่นี้ แม้ราชาเซนทอร์จะยิ้มราวกับสาแก่ใจมากขนาดไหนข้าก็หาได้สนใจ

 

 

"อยากได้อีกหรือ"

 

 

"อยาก อยากได้เซนทอร์ข้าอยากได้ท่อนลำใหญ่ๆของท่าน"

 

 

"เจ้ายังไม่รู้ชื่อของข้าสินะ"

 

 

สวบ!

 

 

"อ๊าาาา "

 

 

"จำเอาไว้ข้ามีชื่อว่ามูฟ"

 

 

 

 

.......................

 

 

ด้านแบล็คสไลน์: ท่านแม็คเวลจะเป็นอะไรมั้ยนะพวกเซนทอร์ยิ่งอึดอยู่ด้วยไอ้นั้นเองก็ใหญ่เอามากๆ แต่ว่าคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้งท่านแม็คเวลเก่งจะตาย ฮ่าๆๆๆ

 

¥_¥________________♡__________=_=_________♡________________♡___________×~×_________♡_______^__^________♡_____________€_€

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น